بیش فعالی در بزرگسالی

10 مرداد, 1397 - 06:57 0 Fateme Aslezaeem
بین 5 تا 11 درصد کودکان دچار اختلال بیش فعالی هستند. و بسیاری از آنها دختر بچه ها می باشند.
ADHD یا Attention Deficit Hyperactivity Disorder  یا اختلال کم توجهی-بیش فعالی در دوران کودکی پیشرفت می کند و می تواند در هر فردی بروز پیدا کند، ولی ژنها نقش برجسته ای را در بروز این اختلال ایفا می کنند. برآورد شده است که بین 5 تا 11 درصد کودکان دچار اختلال بیش فعالی هستند. و بسیاری از آنها دختر بچه ها می باشند. این اختلال در برخی از کودکان با افزایش سن برطرف می شود، اما بیش از سه چهارم افرادی که در دوران کودکی مبتلا به اختلال بیش فعالی بوده اند این مشکل را در بزرگسالی نیز خواهند داشت. آمارها گمراه کننده هستند غالبا  تعداد پسربچه هایی که اختلال بیش فعالی در مورد آنها تشخیص داده شده است حداقل دو برابر دخترهاست، اما این لزوما بدین معنی نیست که پسرها بیشتر به این اختلال دچار هستند. متخصصان معتقدند که این اختلال به اندازه پسرها در مورد دختران تشخیص داده نمی شود، چون  تشخیص علائم این اختلال در دختربچه ها دشوارتر می باشد. کم بودن اطلاعات تقریبا  می توان گفت تحقیقات علمی در مورد اختلال بیش فعالی جنس مونث به اندازه ای که در مورد افراد مذکر انجام شده است، وجود ندارد. در نتیجه، اطلاعات ما در مورد اینکه این اختلال چگونه بر زنان تاثیر می گذارد، بسیار اندک است. اختلال بیش فعالی همیشه در دوران کودکی آغاز می شود، اما بسیاری از زنان تا بزرگسالی متوجه آن نمی شوند،  و بسیاری از زنان هم اصلا متوجه نمی شوند که به این اختلال دچارند.  اختلال بیش فعالی می تواند در زنان متفاوت باشد سه نوع اصلی اختلال بیش فعالی وجود دارد: بی توجه یا  inattentive  بیش فعال- تکانشگر یا hyperactive-impulsive  و ترکیبی از هر دو حالت بی توجه و بیش فعال-تکانشگر combined inattentive and hyperactive-impulsive  مدل بی توجه یا inattentive رایج ترین فرم اختلال کم توجهی-بیش فعالی در دختران می باشد. این نوع از اختلال در اکثر موارد مورد توجه معلمان و والدین قرار نمی گیرد. این نوع از اختلال بیش فعالی چگونه خود را نشان می دهد؟ علائم رایج اختلال کم توجهی-بیش فعالی inattentive شامل موارد زیر می باشد: نداشتن تمرکز و مشکل در گوش دادن و توجه کردن. به آسانی دچار حواس پرتی ،گیجی و به هم ریختگی شدن، و فراموش کردن و گم کردن مداوم چیزها. مشکل در به انجام رساندن و تکمیل کارها. اشتباه کردن هایی که به نظر می آید از بی دقتی باشد. تاثیر اختلال کم توجهی- بیش فعالی   همانند پسرها، دخترهای بیش فعال هم غالبا در مدرسه مشکل دارند. اما آنها کمتر از پسرها احتمال دارد که بخاطر شیطنت و فعالیت بیش از حد دچار مشکل شوند. دختران بیش فعال بیشتر به سمت خیالبافی گرایش پیدا می کنند. آنها نیز ممکن است برای اجتماعی شدن زمان سختی را پشت سر بگذارند. کار کردن با پزشک به منظور اطمینان از عدم چشم پوشی علائمی که ممکن است نشاندهنده ناتوانی در یادگیری باشند، نظیر خوانش پریشی یا نارسا خوانی(اختلال در خواندن و نوشتن)، بسیار حائز اهمیت است. زمانی که مشخص شود فرد دچار این اختلال می باشد، خوانش پریشی و دیگر ناتوانی ها می توانند با موفقیت درمان شوند. برای زنان بزرگسال، اختلال کم توجهی- بیش فعالی می تواند شرایط را برای ماندن در راس یک شغل و مدیریت کردن استرس روز به روز زندگی دشوار سازد. زنان بیش فعال در مدیریت کردن مسائل مالی شخصی خود، انجام کامل کارهای خانه و مراقبت از کودکان مشکل دارند. عوارض عاطفی و احساسی دخترانی که دچار اختلال کم توجهی-بیش فعالی هستند زمانی که در انجام کارهایشان مشکل دارند، بیشتر از پسران خودشان را سرزنش می کنند. بیش فعال بودن در دختران همچنین می تواند درک نشانه ها و اشارات اجتماعی را برای آنها دشوار سازد و همین دلیل می تواند باعث احساس ناامنی در برخی از دختران شود. این مشکل می تواند با توانایی آنها در پیدا کردن دوست تداخل ایجاد کند. همه این موارد می توانند این دختران را مستعد افسردگی، اضطراب و اختلالاتی در غذاخوردن(کم خوری یا پرخوری) سازند. احتمال بروز و پیشرفت بی اشتهایی عصبی(anorexia) یا پرخوری عصبی(bulimia) در دختران بیش فعال بسیار بیشتر از دخترانی ست که دچار این اختلال نیستند. چشم پوشی نکنید تشخیص یک بیماری یا اختلال اولین گام برای انتخاب یک درمان درست است. دارو و رفتار درمانی می توانند به شما کمک کنند که بیش فعالی را مدیریت کنید. اگر متوجه علائمی در خودتان یا فرزندتان شدید، حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید. معلمان و آموزگاران تقریبا در اغلب موارد به اندازه ای که می توانند اختلال بیش فعالی را در مورد پسران متوجه شده و ارزیابی کنند، در مورد دختران نمی توانند. اگر معلمی این اختلال را در مورد دخترتان هشدار داد، آن را جدی بگیرید. این را در نظر داشته باشید که اگر فرزندتان به این بیش فعالی دچار باشد، بدون درمان و مراقبت  بهبود نخواهد یافت. داروها و هورمونها علائم و نشانه های اختلال کم توجهی-بیش فعالی می توانند به مرور زمان تغییر کنند. اما هورمونها نیز می توانند آنها را تغییر دهند. این تغییرات هورمونی می توانند در دوران عادت ماهانه، زمانی که باردار هستید و وقتی که وارد یائسگی می شوید بر روی چگونگی تاثیر داروها یا بر روی نحوه مدیریت این علائم توسط شما تاثیر گذار باشند. اگر متوجه تفاوتی نسبت به قبل شدید بهتر است با پزشک خود مطرح کنید تا تغییرات لازم در مورد داروها و کارهایی که باید انجام دهید را اعمال کند. زندگی کردن با اختلال کم توجهی-بیش فعالی مبتلا بودن به این اختلال می تواند چالش بزرگی باشد، اما مساله اینجاست که کودکان و بزرگسالان مبتلا به این اختلال می توانند بیاموزند که چگونه این مشکل را کنترل کنند. اگرچه هیچ درمان قطعی وجود ندارد، اما افرادی که مراقبت های درست را دریافت می کنند می توانند به پتانسیل های خود دست یابند و از یک زندگی شاد و رضایت بخش لذت ببرند.                              
31 فروردين, 1393 - 12:50 4 Fatima
تعریف، علائم و مشکلات رفتاری و اجتماعی بزرگسالان مبتلا به ADHD
تعریف بیش فعالی ADHD  یا اختلال بیش فعالی و کمبود توجه یکی از مشکلات شناخته شده رشد و نموی در دوران کودکی می باشد. این وضعیت با علائمی نظیر کم توجهی، بیش فعالی و تصمیم گیری های آنی و بدون فکر شناخته می شود. امروزه مشخص شده است که در60 درصد  افرادی که  در دوران کودکی مبتلا به ADHD بوده اند، این علائم تا بزرگسالی نیز ادامه پیدا می کند. می توان اینطور بیان کرد که حدود 4 درصد جمعیت بزرگسال آمریکا (8 میلیون نفر) به این مشکل دچار هستند ولی عده کمی از آنها مورد تشخیص و تحت درمان  بیش فعالی بزرگسالی می باشند. بیش فعالی در بزرگسالان بزرگسالان بیش فعال غالبا در پیدا کردن جهتهای جغرافیایی، به خاطر سپردن  اطلاعات، تمرکز کردن، سازماندهی کارها، یا تکمیل کارها در زمان محدود دچار مشکل می شوند. اگر این مشکلات بطور مناسبی مدیریت نشوند می توانند باعث مشکلات رفتاری، عاطفی، اجتماعی، شغلی و درسی شوند. آمار مبتلایان اختلال بیش فعالی و کمبود توجه تقریبا 3 تا 10 درصد کودکان در سنین دبستان را مبتلا کرده و برآورد می شود که در 60 درصد آنها این مشکل تا بزرگسالی نیز ادامه می یابد. نرخ شیوع این بیماری در بزرگسالان به اندازه ای که در کودکان تعیین شده ، مشخص نشده است، ولی چیزی حدود 4 تا 5 درصد گزارش شده است.اختلال بیش فعالی در کودکی بیشتر در بین پسران دیده می شود. رفتارها و مشکلات رایج بزرگسالان بیش فعال رفتارها و مشکلاتی که در ادامه می آید ممکن است مستقیما از ADHD ناشی شده یا ممکن است نتیجه مشکلات سازگاری مرتبط باشد: اضطراب خستگی مزمن و همیشگی فراموشی دائم افسردگی مشکل در تمرکز مشکل در کنترل عصبانیت مشکلات شغلی تصمیمات آنی و بدون فکر پایین بودن تحمل و نا امیدی پایین بودن عزت نفس نوسانات خلقی مهارت های سازمانی ضعیف مشکلات ارتباطی سوء مصرف مواد یا اعتیاد   این رفتارها ممکن است ملایم یا شدید باشند و می توانند بسته به شرایط تغییر کرده و یا همیشه وجود داشته باشند. برخی از بزرگسالان با مشکل بیش فعالی اگر علاقمند و مشتاق انجام کاری باشند،قادر به تمرکز و انجام درست کارها می باشند. ولی اکثر آنها مشکلات زیادی در تمرکز کردن بر روی کارها تحت هر شرایطی دارند. بعضی از بزرگسالان به دنبال انگیزه هستند ولی تعدادی از آنها از آن اجتناب می کنند. به علاوه، بزرگسالان بیش فعال می توانند گوشه گیر و جدای از جامعه باشند و یا می توانند کاملا اجتماعی بوده و روابط زیادی با افراد دیگر داشته باشند. اختلالات درسی مرتبط با ADHD   بزرگسالان بیش فعال ممکن است این علائم را داشته باشند: داشتن سابقه آموزشی بسیار ضعیف و ناموفق داشتن رفتارهای  ضد انضباطی مکرر در مدرسه مردود شدن و تکرار یک پایه تحصیلی در مدرسه اخراج از مدرسه اختلالات شغلی مرتبط با بیش فعالی بزرگسالان بیش فعال اکثرا این علائم را دارند: تغییر شغل مکرر و عملکرد ضعیف شغلی داشتن رضایت شغلی پایین و دستاوردهای شغلی کم اختلالات اجتماعی بیش فعالی بزرگسالان بیش فعال اکثرا این علائم را دارند: داشتن وضعیت اجتماعی و اقتصادی پایین داشتن تخلفات رانندگی نظیر سرعت غیر مجاز، نداشتن گواهینامه یا عدم تمدید  و داشتن تصادفات زیاد مصرف مواد مخدر بطور مکرر سیگار کشیدن ناسازگاری روانی