اختلال بیش فعالی و کمبود توجه(ADHD) در بزرگسالان

اختلال بیش فعالی و کمبود توجه در بزرگسالان

تعریف بیش فعالی

ADHD  یا اختلال بیش فعالی و کمبود توجه یکی از مشکلات شناخته شده رشد و نموی در دوران کودکی می باشد. این وضعیت با علائمی نظیر کم توجهی، بیش فعالی و تصمیم گیری های آنی و بدون فکر شناخته می شود. امروزه مشخص شده است که در60 درصد  افرادی که  در دوران کودکی مبتلا به ADHD بوده اند، این علائم تا بزرگسالی نیز ادامه پیدا می کند. می توان اینطور بیان کرد که حدود 4 درصد جمعیت بزرگسال آمریکا (8 میلیون نفر) به این مشکل دچار هستند ولی عده کمی از آنها مورد تشخیص و تحت درمان  بیش فعالی بزرگسالی می باشند.

بیش فعالی در بزرگسالان

بزرگسالان بیش فعال غالبا در پیدا کردن جهتهای جغرافیایی، به خاطر سپردن  اطلاعات، تمرکز کردن، سازماندهی کارها، یا تکمیل کارها در زمان محدود دچار مشکل می شوند. اگر این مشکلات بطور مناسبی مدیریت نشوند می توانند باعث مشکلات رفتاری، عاطفی، اجتماعی، شغلی و درسی شوند.

آمار مبتلایان

اختلال بیش فعالی و کمبود توجه تقریبا 3 تا 10 درصد کودکان در سنین دبستان را مبتلا کرده و برآورد می شود که در 60 درصد آنها این مشکل تا بزرگسالی نیز ادامه می یابد. نرخ شیوع این بیماری در بزرگسالان به اندازه ای که در کودکان تعیین شده ، مشخص نشده است، ولی چیزی حدود 4 تا 5 درصد گزارش شده است.اختلال بیش فعالی در کودکی بیشتر در بین پسران دیده می شود.

رفتارها و مشکلات رایج بزرگسالان بیش فعال

رفتارها و مشکلاتی که در ادامه می آید ممکن است مستقیما از ADHD ناشی شده یا ممکن است نتیجه مشکلات سازگاری مرتبط باشد:

اضطراب

  • خستگی مزمن و همیشگی
  • فراموشی دائم
  • افسردگی
  • مشکل در تمرکز
  • مشکل در کنترل عصبانیت
  • مشکلات شغلی
  • تصمیمات آنی و بدون فکر
  • پایین بودن تحمل و نا امیدی
  • پایین بودن عزت نفس
  • نوسانات خلقی
  • مهارت های سازمانی ضعیف
  • مشکلات ارتباطی
  • سوء مصرف مواد یا اعتیاد

 

این رفتارها ممکن است ملایم یا شدید باشند و می توانند بسته به شرایط تغییر کرده و یا همیشه وجود داشته باشند. برخی از بزرگسالان با مشکل بیش فعالی اگر علاقمند و مشتاق انجام کاری باشند،قادر به تمرکز و انجام درست کارها می باشند. ولی اکثر آنها مشکلات زیادی در تمرکز کردن بر روی کارها تحت هر شرایطی دارند. بعضی از بزرگسالان به دنبال انگیزه هستند ولی تعدادی از آنها از آن اجتناب می کنند. به علاوه، بزرگسالان بیش فعال می توانند گوشه گیر و جدای از جامعه باشند و یا می توانند کاملا اجتماعی بوده و روابط زیادی با افراد دیگر داشته باشند.

اختلالات درسی مرتبط با ADHD  

بزرگسالان بیش فعال ممکن است این علائم را داشته باشند:

  • داشتن سابقه آموزشی بسیار ضعیف و ناموفق
  • داشتن رفتارهای  ضد انضباطی مکرر در مدرسه
  • مردود شدن و تکرار یک پایه تحصیلی در مدرسه
  • اخراج از مدرسه

اختلالات شغلی مرتبط با بیش فعالی

بزرگسالان بیش فعال اکثرا این علائم را دارند:

  • تغییر شغل مکرر و عملکرد ضعیف شغلی
  • داشتن رضایت شغلی پایین و دستاوردهای شغلی کم

اختلالات اجتماعی بیش فعالی

بزرگسالان بیش فعال اکثرا این علائم را دارند:

  • داشتن وضعیت اجتماعی و اقتصادی پایین
  • داشتن تخلفات رانندگی نظیر سرعت غیر مجاز، نداشتن گواهینامه یا عدم تمدید  و داشتن تصادفات زیاد
  • مصرف مواد مخدر بطور مکرر
  • سیگار کشیدن
  • ناسازگاری روانی

 

 

 

 

 

مقالات مرتبط

ورزش نکردن اگر حافظه تان ضعیف است، اختلال کم توجهی-بیش فعالی در شما ممکن است مقصر اصلی...
8 مهر, 1397 - 14:51 74
ADHD یا Attention Deficit Hyperactivity Disorder  یا اختلال کم توجهی-بیش فعالی در دوران...
10 مرداد, 1397 - 06:57 323
داشتن رژیم غذایی سالم  مخصوصا در دوران بارداری، از بدیهیات است. همچنین، استفاده از ویتامین...
2 مرداد, 1397 - 09:02 217
هورمونها در زنان، یکی از فاکتورهای اصلی سلامت هستند و نامتعادل بودن این هورمونها می تواند...
21 خرداد, 1397 - 11:26 866
جراحی بای پس معده اندازه معده را کوچک کرده و فرد دیگر نمی تواند به اندازه قبل غذا مصرف کند....
10 خرداد, 1397 - 19:54 412
سندرم دامپینگ عارضه شایعی ست که بعد از جراحی بای پس معده ایجاد می شود. این سندرم شامل گروهی از...
10 خرداد, 1397 - 19:30 287

دیدگاه‌ها

عکس‌های setareh
دیدگاه: 

سلام
راه درمان قطعی نداره لطفا راهنماییم کنید

عکس‌های تیمور
دیدگاه: 

سلام من اغلب علایمی که گفتین رو دارم میشه کمکم کنید

عکس‌های کاملیا
دیدگاه: 

من یه آدم بیش فعالم و27سال دارم چطور درمانش کنم؟لطفا راهنماییم کنید

عکس‌های سیامک رحمانی
دیدگاه: 

سلام:من 47سالم و متأسفانه یک سالی هست که متوجه شدم ،و اینکه مادرم در آن دوران متوجه نشد(کودکیم) ،ولی چون بقول خودش شیطون بودم ویکجا بند نمشدم هم خودش مرا کتک میزد و هم به برادر بزرگتر که 8سال با من فرق داشت مسپرد وکتک های ناجور حبس در اتاق ،وحتی صدای گریه ام را میشنید با کتک خفه ام میکرد ومجبور بودم جلوی دهانم را بگیرم در خود هق ،هق کنم واین وضعیت تا 12سالگی ادامه داشت تا از ایران رفت وبعد مرا به برادر دیگر که 7سال بزکتر بود سپرد خلاصه بگذریم ، میخواهم بدانم این بد رفتاریها در بیماری وتشدید شدنش تاثیر دارد ؟با ســــــپاس از شما

دیدگاه تان را بیان نمایید