پیشگیری بهتر از درمان

2 مرداد, 1393 - 11:39 0 Fatima
سرکه، مواد غذایی غنی از روی، ویتامین های C و E می توانند به درمان خون دماغ کمک کنند
خون دماغ می تواند محدوده ای از یک چکه خون خیلی کم تا یک جریان خون زیاد را در بر داشته باشد. اما با این که افراد غالبا  در اثر مشاهده خونریزی بینی دچار اضطراب و نگرانی می گردند ، معمولا جاری هیچ نگرانی وجود ندارد. درمان های  خانگی زیادی برای خون دماغ وجود دارد. در اکثر موارد خون دماغ بدون ضرر می باشد. در حالی که به نظر می آید که خون زیادی در اثر خون دماغ از دست می رود، معمولا حجم این خون ناچیز است. بینی داخلی یکی از حساس ترین قسمت های بدن می باشد و با هزاران رگ خونی پوشیده شده است که نزدیک به سطح قرار دارند، با این حال  سوراخ های بینی به راحتی مورد فشار قرار نگرفته و با محرکهای کم دچار خونریزی نخواهند شد. محرکها می توانند از منابع متعددی باشند. موارد زیر  دلایل اصلی خونریزی از بینی هستند: آسیب، نظیر ضربه، سقوط یا یک جراحت ورزشی هوای خشک ارتفاع زیاد از سطح زمین انگشت کردن داخل بینی عطسه کردن فین کردن مالیدن بینی آلرژی عفونت مجاری تنفسی فوقانی سن( افراد مسن بیشتر به خونریزی بینی دچار می شوند، چون در آنها بافتهای بدن چروکیده و خیلی خشک شده اند.)   درمانهای خانگی             سرکه یک تکه پارچه یا یک تکه پنبه را با سرکه سفید مرطوب کرده و آن را داخل سوراخ بینی که در حال خونریزی است قرار دهید. در این حال سرتان را بالا نگه دارید. سرکه به مهر و موم کردن دیواره رگهای خونی کمک می کند نان گندم سبوس دار  زینک روی یکی از مواد مغذی شناخته شده است که به حفظ و نگهداری رگهای خونی بدن کمک می کند. پس حتما نان گندم سبوس دار و برنج قهوه ای مصرف کنید، این دو غنی از روی هستند. یا به عنوان اسنک، روزانه مقداری ذرت بوداده که آن هم حاوی روی می باشد را در رژیم غذایی خود بگنجانید.            یخ یخ برای متوقف کردن خونریزی، انقباض رگهای خونی و کاهش التهاب(اگر بینی آسیب دیده باشد) بسیار خوب است. مقداری یخ خرد شده را داخل یک کیسه پلاستیکی ریخته و آن را با یک حوله بپوشانید. این کمپرس یخ را روی بینی قرار داده و نگه دارید تا وقتی خونریزی متوقف شود. سبزیجات پربرگ سبز رنگ تیره این سبزیجات غنی از ویتامین K می باشند که برای لخته شدن مناسب خون ضروریست. پرتقال و آب پرتقال حفظ و نگهداری از رگهای خونی به بهترین وجه ممکن یکی از روشهایی ست که می توان از شکستگی سریع آنها جلوگیری کرد.ویتامین C برای تشکیل کلاژن ضروری ست  که به ایجاد پوشش مرطوب در داخل بینی کمک می کند. بنابراین مواد غذایی غنی از ویتامین C را حتما مصرف کنید تا خونریزی بینی را از خودتان دور کنید.             آب هوای خشک زمستان و آب و هوای کوهستانی می توانند بینی را به سرعت خشک کنند. آبرسانی مناسب به بدن می تواند در این شرایط کمک کننده باشد. همیشه و هر روز 8 لیوان آب بنوشید ولی به یاد داشته باشید که در فصول خشک سال و در مکانهای با آب و هوای خشک کمی بیش از این مقدار آب مصرف کنید.             نمک شستشوی بینی معمولا توسط افرادی که از آلرژی رنج می برند مورد استفاده قرار می گیرد تا ترشحات موکوسی بینی، گرد و خاک و دیگر مواد کثیف و چرب را از بینی خارج کنند، و همچنین این شستشو به التیام و مرطوب شدن غشاهای آسیب دیده بینی کمک می کند. برای این کار شما به 1 تا یک و نیم فنجان آب ولرم(از آب تصفیه شده استفاده نکنید)، یک سرنگ، یک چهارم تا یک دوم قاشق چایخوری نمک و یک چهارم تا یک دوم قاشق چایخوری جوش شیرین نیاز دارید. نمک و جوش شیرین را در آب با هم مخلوط کرده و دمای آب را چک کنید. سپس با استفاده از سرنگ، محلول نمکی را کشیده و در حالی که یکی از سوراخ های بینی را با دستتان نگه داشته اید، سرنگ را داخل سوراخ بینی دیگر خالی کنید. سرتان را داخل سینک گرفته و به آرامی و با فین کردن آب را خارج کنید. این کار را برای دیگر سوراخ بینی نیز تکرار کنید.              بخار از هر فرصتی که می توانید برای تنفس بخار استفاده کنید، حتی اگر این بخار از چای صبحانه یا یک حمام بخار باشد. برای این کار، نصف قوری آب را به جوش آورده و آن را روی یک سطح محکم قرار دهید. حوله ای را روی سر خود انداخته و به جلو خم شوید و به آرامی نفس بکشید. خیلی هم داخل ظرف خم نشوید. و سعی کنید یک حمام با بخار کم را حداقل یک بار در روز داشته باشید.   ویتامین E با به کار بردن چندین بار در روز ویتامین E غشاهای بینی را می توان مرطوب نگه داشت. یک کپسول ویتامین E را از وسط شکسته و با استفاده از یک تکه پنبه یا گوش پاک کن ژل داخل آن را به آرامی به  داخل بینی بمالید. بهتر است این کار را شبها قبل از خواب انجام دهید.   بایدها و نبایدها: با بینی خود مهربان باشید! بعد از خونریزی بینی از فین کردن و لمس آن خودداری کنید. تمیز کردن بینی با انگشتان باعث آسیب رساندن به بینی می شوند. برای این کار از یک دستمال کاغذی نرم استفاده کنید یا از محلول های شستشوی بینی استفاده کنید. به آرامی فین کنید. ابتدا یکی از سوراخ های بینی و سپس اگر لازم بود دیگری. سیگار نکشید. سیگار کشیدن مسیرهای هوایی بینی را خشک و آسیب پذیر می کند. از محیط هایی که پر دود هستند به دور باشید. آلرژی خود را درمان کنید. عطسه کردن و فین کردن همیشگی می تواند برای غشاهای ظریف  بینی آسیب زننده باشد. پس حتما برای درمان آلرژی خود به پزشک مراجعه کنید.       Google
29 تير, 1393 - 15:23 0 Fatima
بدانیم فیبرها، روغنهای گیاهی،ماهی، میوه ها و سبزیجات چگونه کلسترول خون را کاهش می دهند.
اولین خط دفاعی در برابر کلسترول بالای خون رژیم غذایی ست که غنی از مواد غذایی باشد که کلسترول را کاهش می دهند. یک رژیم غذایی سالم بایستی شامل سبزیجات، میوه ها، غلات سبوس دار و فیبرها  و مقادیر کم چربی های اشباع، چربی های ترانس و کلسترول باشد. برای اکثر افراد، تغذیه سالم و کاهش وزن اضافی راههایی ایده آل برای پایین آوردن کلسترول بالای خون و نگهداری این میزان در یک محدوده استاندارد و سالم برای زندگی می باشد. حتی آندسته از غذاها و مکمل هایی که ممکن است اثرات مثبتی بر کاهش کلسترول داشته باشند، باید بخشی از یک رژیم کلی مناسب برای قلب در نظر گرفته شوند.  باید غذاهای خود را عاقلانه انتخاب کنیم و اگر مواد غذایی یا مکمل های خاصی به نظر کمک کننده می رسند،  آنها را در برنامه غذایی خود بگنجانیم. اما به یاد داشته باشید که تعادل کلید سلامتی ست. به هیچ وجه در مصرف هیچ ماده غذایی یا مکملی زیاده روی نکنید، چون در برخی موارد می تواند باعث بسیاری مشکلات دیگر و همچنین بالا رفتن کلسترول خون گردد. این مقاله صرفا با هدف آگاهی رساندن جمع آوری شده است و قصد ارائه هیچ نوع توصیه پزشکی را ندارد. و مواردی که در این مقاله به آنها اشاره شده است قطعا جایگزین دارو ها و موارد تجویز شده توسط پزشک نخواهد بود. بنابراین قبل از استفاده از این موارد حتما با پزشک متخصص خود درباره مصرف آنها مشورت کنید. 1.مواد غذایی فیبر دار فیبرها منحصرا در مواد غذایی گیاهی یافت می شوند. فیبرها دیواره های ساختاری گیاهان را تشکیل داده و یکی از فراوانترین ترکیبات در طبیعت هستند. فیبر بخشی از گیاه است که در روده انسان به وسیله آنزیم های گوارشی هضم و تجزیه نمی شود. فیبر به دلیل اینکه هضم نمی شود، جذب بدن هم نخواهد شد. باکتری های موجود در روده می توانند فیبرهای محلول را تخمیر کنند و آنها را به اسیدهای چرب کوتاه زنجیر تبدیل کنند که جذب بدن گردند، اما بطور کلی  خود فیبر نه هضم می شود و نه جذب. میوه ها، سبزیجات، نان ها ی سبوس دار و غلات، آجیل ها و حبوبات( مثل انواع خشک لوبیا، عدس و نخود) همگی از منابع غنی از فیبر در رژیم غذایی به شمار می روند. فیبر به دلایل زیادی سودمند است. فیبر به بهبود سلامت روده کمک می کند، از بیماریهای قلبی و برخی سرطانها  پیشگیری می کند،  فشار خون را کاهش می دهد، قند خون را تنظیم می کند و به کنترل وزن کمک می کند. فیبرها می توانند هم نامحلول باشند و هم محلول، هرچند اکثر مواد غذایی فیبر دار هردو اینها را دارا هستند. فیبرهای نامحلول حرکت غذا در طول روده ها را سرعت بخشیده و اجابت مزاج را منظم می کند. این فیبرها بطور عمده و به صورت دست نخورده دفع می شوند. فیبرهای نامحلول را  می توان در مواد غذایی سبوس دار، سبوس گندم، بسیاری از سبزیجات و میوه های با پوست پیدا کرد. فیبرهای محلول، که فیبر چسبناک هم نامیده می شوند، زمانی که با آب مخلوط می شوند حل شده و به ماده ژل مانندی تبدیل می شوند و حرکت مواد غذایی را در طول روده کوچک کند می کنند. منابع غذایی فیبرهای محلول شامل جو دوسر، نخودها، لوبیاها، سیب و مرکبات  می باشند. مصرف یک وعده از هر کدام از این مواد غذایی حدود 1 تا 3 گرم فیبر محلول را برای بدن فراهم می کند. مدارک  نشان می دهند که فیبرهای محلول در کاهش کلسترول موثرتر هستند، اما هر دو نوع فیبرها برای سلامت بدن مهم و ضروری می باشند. یکی از راههایی که فیبرهای محلول می توانند کلسترول خون را کاهش دهند از طریق  توانایی شان در کاهش میزان صفرای بازجذب شده در روده ها می باشد. به این طریق که: زمانی که فیبرها در جذب صفرا از روده ها دخالت می کنند، صفرا از طریق مدفوع دفع می شود. برای جبران کمبود صفرا، کبد مقادیر بیشتری نمک های صفراوی می سازد. بدن برای تولید نمک های صفراوی از کلسترول استفاده می کند. بنابراین کبد برای به دست آوردن کلسترول مورد نیاز جهت تولید نمک های صفراوی، تولید گیرنده های LDL  خود را افزایش می دهد. این گیرنده ها مسوول بیرون کشیدن کلسترول از مولکول های LDL  موجود در جریان خون هستند. بنابراین، نمک های صفراوی بیشتری توسط کبد ساخته شده و LDL  کلسترول بیشتری هم از جریان خون بیرون کشیده می شود. با این وجود، موارد زیاد دیگری نیز  وجود دارد که می توان درباره رابطه بین فیبرهای محلول و کلسترول آموخت. همچنین این امکان وجود دارد که یکی از اسیدهای چرب کوتاه زنجیر تولید شده از تخمیر فیبرهای محلول در روده بزرگ باعث کاهش میزان کلسترول تولید شده بوسیله کبد گردد. محققان نشان داده اند که افزایش مصرف فیبرهای محلول به میزان 5 تا 10 گرم در روز باعث کاهش LDL  کلسترول تا حدود 5 درصد می شود.  سبوس جو دوسر و جو دوسر به اندازه جو  غنی از بتا گلوکان، نوعی فیبر محلول، هستند که نشان داده شده که میزان کلسترول کل و LDL  کلسترول را پایین می آورند. شواهد نشان داده اند که مصرف بیش از 11 گرم بتا گلوکان از طریق جو دوسر می تواند کلسترول خون را تا 14/5 درصد کاهش دهد. در مطالعه ای، 3 گرم از بتا گلوکان معادل حدود 2/5 گرم سبوس جو دوسر در نظر گرفته شده است. در واقع، بر طبق سازمان غذا و دارو FDA، مواد غذایی نظیر جودوسر سبوس دار و جو که حاوی حداقل 0/75 گرم بتا گلوکان در هر وعده هستند می توانند  همراه با رژیم غذایی دارای چربیهای اشباع و کلسترول کم بعنوان عوامل کاهش دهنده بیماریهای قلبی معرفی گردند. برنامه آموزش کلسترول ملی آمریکا(NCEP) برای کاهش کلسترول خون، یک برنامه غذایی و ورزشی منظم شامل حداقل 5 تا 10 گرم فیبر محلول در روز را پیشنهاد  می کند، اما توصیه می کند که مصرف 10 تا 25 گرم فیبر محلول نیز تا حد زیادی  می تواند به کاهش LDL کلسترول کمک کند. آکادمی ملی علوم آمریکا توصیه می کند که مردان و زنان  حتی بایستی فیبر بیشتری دریافت کنند: تا سن 50 سالگی، مردان بایستی 38 گرم و زنان 25 گرم فیبر، شامل هر دو نوع فیبر  محلول و نامحلول، در هر روز دریافت کنند، و مردان 50 ساله و بالاتر بایستی 30 گرم و زنان 21 گرم در روز فیبر مصرف کنند. با این وجود، اکثر افراد تنها حدود 15 گرم در روز فیبر مصرف می کنند. رژیم غذایی پرچرب، بطور کلی حاوی مقادیر فیبر پایینی می باشد، زیرا منابع معمول غذاهای چرب، منشا حیوانی داشته یا کالاهایی ست که در بازار موجود است و اکثرا دارای مقادیر فیبر پایینی هستند یا اصلا فیبر ندارند. بهترین راه برای افزایش فیبر در رژیم غذایی خوردن مقادیر زیاد از میوه ها، سبزیجات، غلات سبوس دار و حبوبات می باشد. وارد کردن مواد غذایی دارای فیبر بالا در تهیه غذاها، به عنوان مثال، افزودن لوبیاها به سوپها یا افزودن جو دوسر به کیک و کلوچه ها به افزایش میزان فیبر در رژیم غذایی کمک می کند. مکمل های فیبر نیز می توانند خریداری و مصرف شوند، اما به دلیل اینکه این مکمل ها فرم های تغلیظ شده فیبرها هستند، بهتر است که  مصرف آنها را بطور ملایم و کم آغاز کرد. تغییر رژیم غذایی از یک رژیم غذایی کم فیبر به رژیم غذایی پر از فیبر بایستی بطور تدریجی صورت گیرد تا از مشکلاتی نظیر اسهال، گاز و دیگر مشکلات و ناراحتی های معده و روده جلوگیری کرد. هرچند امکان دارد که دریافت مقادیر خیلی زیاد فیبر از طریق مصرف  مکمل ها باعث شود توانایی جذب برخی مواد معدنی ویژه توسط بدن کاهش یابد چیزی که در شرایط عادی و در هنگام مصرف متعادل همه انواع مواد غذایی مغذی  نباید در مورد آن نگران بود. دیگر ماده غذایی که بطور طبیعی دارای خواص پایین آورنده کلسترول می باشد، ماهی ست. در ادامه درباره اینکه چرا ماهی و روغن ماهی می توانند برای تامین سلامت رژیم غذایی دارای اهمیت باشند، صحبت خواهیم کرد. 2.ماهی و روغن ماهی گروهی از اسکیموهای گرینلند اولین نشانه ها و شواهدی را که ماهی و روغن های ماهی می توانند نقش مفیدی در کنترل کلسترول و پیشگیری از بیماریهای عروق کرونری قلب را بازی کنند، فراهم کردند. اینطور بنظر می رسید که هرچند این اسکیموها  رژیم غذایی پرچرب داشتند با اینحال میزان کلسترول خونشان در حد پایین بوده و بندرت از بیماریهای قلبی رنج می بردند. بررسی دقیق تر رژیم غذایی اسکیموها آشکار کرد که ماهی منبع عمده چربی در رژیم غذایی آنها ست. با این وجود، چربی موجود در این  ماهی ها  با چربی موجود در دیگر حیوانات متفاوت بود. این چربی غنی از 2 اسید چرب دارای حلقه های اشباع نشده به نام های: دوکوزا هگزانوئیک اسید(DHA) و ایکوزا پنتانوئیک اسید(EPA) بود. این اسیدهای چرب را که  اسیدهای چرب امگا 3  نیز نامیده می شوند، در نوعی موجود زنده گیاهی دریایی به نام فیتو پلانکتون پیدا کردند. ماهی ها این اسیدهای چرب را از طریق خوردن فیتو پلانکتونها  و سپس ذخیره آنها در چربی بدنشان به دست می آورند. بسته به جایی که آنها تغذیه می کنند و مقدار چربی که ذخیره می کنند، ماهی ها دارای مقادیر متفاوتی از این اسیدهای چرب هستند؛ بنابراین تعدای از ماهی ها بیشتر از ماهی های دیگر دارای ذخایر اسیدهای چرب امگا 3 می باشند. سالمون، ماهی خال مخالی، ساردین ها، شاه ماهی، ماهی کولی، ماهی تن و قزل آلای دریاچه تعدادی از غنی ترین ماهی ها هستند.  امروزه برخی از تخم مرغ ها، مارگارین، پاستا، شیر و گوشت به خوبی با اسیدهای چرب امگا 3 غنی می شوند. اسیدهای چرب امگا 3 ، DHA  و EPA، در ماهی ها اینطور تصور می شود که از ضربان قلب نامنظم یا آریتمی پیشگیری می کنند،  ایجاد التهاب  و احتمال ایجاد لخته های خونی را کاهش می دهند، میزان بالای تری گلیسیرید و فشار خون را کاهش می دهند و بطور کمی میزان HDL  کلسترول را بهبود می بخشند. ماهی همچنین به کاهش LDL  کلسترول زمانی که از طریق مواد غذایی که دارای مقادیر بالای اسیدهای چرب اشباع هستند مثل گوشت وارد بدن می شوند، کمک می کنند. هر چند، برخی از فواید ماهی زمانی که به طریق نامناسبی پخته شود  می تواند از بین رود. سرخ کردن و سوخاری کردن و فریز کردن قطعات ماهی  که می تواند میزان چربی های اشباع و ترانس را بالا ببرد و همچنین پختن ماهی در کره یا چربی های حیوانی دیگر ارزش تغذیه ای ماهی را با افزودن چربیهای اشباع و کلسترول به آن کاهش می دهد. بهترین راه برای پختن ماهی کباب کردن یا پختن یا بخار پز کردن آن است. حال آنکه  رد پای آلودگی با جیوه در تقریبا همه  ماهیان وجود دارد، ولی معمولا این امر تهدید جدی را برای سلامتی اکثر افراد ایجاد نمی کند. با این وجود،  سازمان غذا و دارو و آژانس حفاظت از محیط زیست توصیه می کند که کودکان خردسال، مادران شیرده و زنانی که قصد باردار شدن دارند یا باردار هستند نباید ماهیانی نظیر کوسه، اره ماهی، ماهی خال مخالی یا ماهی کاشی را مصرف کنند، زیرا این ماهیان بیش از سایر ماهی ها حاوی جیوه هستند. این افراد همچنین باید بیش از 170 گرم کنسرو ماهی تن آلباکور یا ماهی تن با گوشت سفید در هر هفته مصرف نکنند؛ ماهی تن آلباکور دارای محتوای زیاد جیوه می باشد. به علاوه توصیه می شود که این دسته از افراد مصرف ماهی های محلی صید شده را به کمتر از 170 گرم در هفته محدود کنند، مگر اینکه شهرداری ها و مراکز بهداشت محل سلامتی و ایمنی آنها را تایید کرده باشند. بی فنیل های پلی کلرینه شده(PCBs) سموم پیدا شده در ماهی سالمون هستند. به دلیل اینکه PCBs ها در چربی جمع می شوند، جدا کردن پوست ماهی و پختن آن طوریکه چربی آن بتواند خارج گردد، میزان PCBs را در سالمون کاهش می دهد. سالمون وحشی و کنسرو سالمون دارای مقادیر کمتری از PCBs نسبت به سالمون آتلانتیک هستند. با این وجود، بهترین راه برای به حداقل رساندن در معرض سموم بودن، متنوع بودن  انتخابها و مصرف انواع مختلف ماهی می باشد. انجمن قلب آمریکا توصیه می کند که افرادی که مستعد ابتلای به بیماریهای قلبی عروقی هستند، افراد مبتلا به این بیماری ها و حتی افراد سالم، باید حداقل 2 بار  در هفته ماهی های مختلف را در رژیم غذایی خود بگنجانند. اما اگر شما علاقه ای به خوردن ماهی ندارید با پزشک خود در باره مصرف مکملهای روغن ماهی مشورت کنید. افرادی که به بیماری های قلبی مبتلا هستند باید روزانه 1 گرم DHA و EPA را از طریق ماهی، مکملها یا ترکیبی از این دو مصرف کنند. و افرادی که تری گلیسیرید خونشان بالاست باید روزانه 2 تا 4 گرم DHA و EPA را از طریق مکملها دریافت کنند، مصرف بالاتر از 3 گرم در روز این مکملها بایستی تحت نظر پزشک صورت گیرد، زیرا مصرف مقادیر بالای اسیدهای چرب امگا 3 در برخی از افراد می تواند باعث خونریزی داخلی گردد. 3.سیر استفاده سیر برای بهبود سلامت قدمت بیشتری از کاربرد آن در آشپزی دارد. در دوران باستان، حبه های سیر درمان رایجی برای ناشنوایی، ادم( تجمع غیر عادی مایعات در بدن)، انگل های روده، جذام، بیماریهای تنفسی و کم اشتهایی در نظر گرفته می شد. امروزه، سیر بطور رایجی بعنوان یک ماده غذایی یا چاشنی غذا مورد استفاده قرار می گیرد. سیر به فرم های مختلف از جمله فرم طبیعی حبه مانند، قرص، کپسول، پودر خشک و عصاره در دسترس می باشد. با این وجود، سیر خام دارای غلظت بالایی از یک ترکیب گوگرد دار به نام آلیسین است که از لحاظ دارویی خیلی قدرتمند تر از سیر پخته می باشد. تحقیقاتی که بر روی تاثیر پایین آورندگی کلسترول سیر انجام شده است خیلی متناقض بوده است. در اوایل دهه 1990، مدارک و شواهد نشان دادند که سیر میزان کلسترول خون را 9 تا 12 درصد کاهش می دهد، ولی در سال 2000، مروری بر مدارک نشان داد که سیر کلسترول خون را تنها 4 تا 6 درصد کاهش می دهد. مطالعه دیگری نشان داد که استفاده از پودر سیر در طول 8 تا 12 هفته باعث کاهش مشخصی در میزان کلسترول کل، LDL  کلسترول و تری گلیسیریدها می شود، ولی این تاثیر در طول 6 ماه درمان دوام نداشته است، که نشان داد که سیر تنها دارای تاثیر کوتاه مدت بر روی کاهش کلسترول می باشد. اگر شما می خواهید مصرف مقدار زیادی سیر را در برنامه غذایی خود بگنجانید، بدترین پیامد ممکن است بوی بد دهان و ناراحتی معده باشد. اما به یاد داشته باشید که سیر در هر شکل آن، فقط می تواند یکی از  راهها  برای پایین آوردن کلسترول خون باشد. بالاترین اولویت شما باید یک رژیم غذایی سالم و متعادل شامل سبزیجات، میوه ها، غلات سبوس دار، لوبیاها، لبنیات کم چرب، پروتئین بدون چربی و چربی های غیر اشباع باشد. یکی از منابع سالم و فوق العاده چربی های غیر اشباع آجیل ها هستند. در ادامه راجع به مزیت های مصرف متعادل آجیل ها برای یک رژیم غذایی سالم خواهید خواند. 4.آجیل ها شاید همه ما آجیل ها و مغزها را بعنوان تنقلات پرچرب و پرکالری در نظر بگیریم، اما واقعیت این است که آنها می توانند برای سلامت قلب ما بسیار مفید باشند. مطالعات بطور ثابتی ارتباط مستقیم بین مصرف آجیل ها و کاهش خطر بیماریهای قلبی را نشان داده اند. مطالعه ای در این باره نشان داده است که زنانی که حداقل 5 بار در هفته(140 گرم یا بیشتر در هفته)  آجیل مصرف می کردند تا 35 درصد کمتر نسبت به زنانی که بندرت آجیل می خوردند، احتمال ابتلا به بیماریهای قلبی را داشتند. تحقیق دیگری در این زمینه نشان داد که مردانی که حداقل 2 بار در هفته آجیل مصرف می کردند، احتمال مرگ ناگهانی در اثر حمله قلب در آنها تا 47 درصد کاهش یافته و احتمال مرگ در اثر بیماریهای قلبی در آنها تا 30 درصد کاهش می یابد. مطالعات توصیه می کنند که یک رژیم غذایی با چربی متعادل( 35 درصد از کالری کل توسط چربی تامین شود) که شامل 100 گرم آجیل، بخصوص بادام، گردو، بادام زمینی باشد کلسترول کل را حدود 2 تا 16 درصد و LDL  کلسترول را 2 تا 19 درصد کاهش می دهد. تاثیر پایین آورندگی کلسترول این مغزها بطور عمده به دلیل وجود چربیهای غیر اشباع موجود در آنهاست؛ با این وجود، دیگر ترکیبات نظیر فیبر، ویتامین E، آمینو اسید آرژینین و مواد مغذی گیاهی مثل استرول های گیاهی هم اثر مفیدی بر روی کلسترول خون دارند. بر طبق گفته سازمان غذا و دارو، خوردن 42 گرم از مغزهای ویژه مثل گردو( که حاوی اسیدهای چرب امگا 3  می باشد)، بادام( که حاوی کلسیم می باشد)، فندق، پسته، دانه کاج و بادام زمینی به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی کم کلسترول و دارای چربیهای اشباع پایین می تواند خطر ابتلا به بیماریهای قلبی را کاهش دهد. آجیل برزیلی، و بادام هندی دارای چربیهای اشباع بیشتری نسبت به دیگر آجیل ها هستند، با این حال، آنها حاوی ترکیبات مفیدی نیز هستند. آجیل برزیلی، بعنوان مثال، دارای مقادیر زیادی سلنیوم، که آنتی اکسیدان قدرتمندی است، می باشد. مهم است به یاد داشته باشید که همه آجیل ها دارای مقادیر بالای چربی هستند، حتی اگر چربیهای مفید برای قلب باشند، می توانند میزان دریافت انرژی بدن را  به سرعت بالا ببرند. اگر شما می خواهید که بدون اضافه وزن آجیل ها را به برنامه غذایی خود وارد کنید، می توانید آجیل ها را جایگزین تنقلات دیگری که حاوی شکر زیاد، چربیهای اشباع زیاد یا چربیهای ترانس هستند، کنید. روش مناسب دیگر برای پایین آوردن کلسترول، جایگزینی روغن زیتون در پخت انواع غذاها می باشد. مورد بعدی را مطالعه کنید تا بدانید که چرا روغن زیتون جایگزینی سالم برای روغنهای آشپزی سنتی می باشد. 5.روغن زیتون روغن زیتون از زمانهای قدیم برای هردو مصارف  آشپزی و ادویه زنی در کشورهای  حوزه مدیترانه شناخته شده است. فراوانی پایین آمار مبتلایان به بیماریهای قلبی در میان کشورهای حوزه مدیترانه، با وجود اینکه سبک زندگی شان بسیار مشابه ملل صنعتی می باشد، متخصصان را به بررسی دقیق تر رژیم غذایی این مردم ترغیب کرده است. رژیم غذایی مدیترانه ای دارای چربیهای اشباع پایینی نسبت به سایر رژیم های غذایی می باشد. مصرف زیاد روغن زیتون توسط مردمان این قسمت از دنیا منبع مقادیر بالای چربیهای غیر اشباع منفرد در رژیم غذایی آنهاست. روغن زیتون سرشار از اولئیک اسید می باشد که رایجترین اسید چرب غیر اشباع منفرد موجود در رژیم غذایی ست. مطالعات زیادی نشان داده اند که اسیدهای چرب غیر اشباع منفرد به اندازه چربیهای غیر اشباع چندتایی در پایین آوردن کلسترول توتال و LDL کلسترول خون موثر هستند، زمانی که جایگزین چربیهای اشباع در رژیم غذایی شوند.  به علاوه، چربیهای غیراشباع منفرد باعث پایین آمدن میزان HDL کلسترول یا کلسترول خوب و بالا رفتن میزان تری گلیسیریدها در خون نمی شوند، برخلاف آنها، مصرف زیاد چربیهای غیر اشباع چندتایی ممکن است HDL کلسترول را کاهش دهد. سازمان غذا و دارو به تولید کنندگان روغن زیتون اجازه می دهد که ادعا کنند" شواهد محدود اما نه چندان قطعی نشان داده اند که مصرف  روزانه حدود 2 قاشق غذاخوری روغن زیتون به علت دارا بودن چربیهای غیر اشباع منفرد می تواند باعث کاهش خطر ابتلا به بیماریهای عروق کرونری قلب گردد." با وجود این ادعای کیفی، در نظر داشته باشید که صرفنظر از نوع روغنی که شما مصرف می کنید، همه انواع روغنها دارای میزان کالری یکسانی هستند، 120 کالری به ازای هر قاشق غذاخوری. برای جلوگیری از افزایش وزن، به وعده های غذایی خود توجه داشته و روغن زیتون را جایگزین روغنهای دیگر در رژیم غذایی تان کنید، نه اینکه مازاد بر آنها. روغن زیتون، روغنهای گیاهی، میوه ها و سبزیجات همگی حاوی استرول ها و استانول های گیاهی هستند. برای اینکه بدانیم این ترکیبات چطور به کاهش کلسترول خون کمک می کنند، بهتر است به سراغ مورد بعدی برویم. 6.استرول ها و استانول های گیاهی استرول ها و استانول های گیاهی که فیتو استرول ها هم نامیده می شوند، ترکیباتی هستند که به مقدار کم در بسیاری از مواد غذایی گیاهی نظیر  میوه ها، سبزیجات و روغنهای گیاهی یافت می شوند. استرول ها و استانول های گیاهی را می توان در محصولات غذایی غنی شده مختلف مثل برخی مارگارین های خاص، آب پرتقال، چاشنی های سالاد و اسنک ها به اندازه مکمل ها پیدا کرد. زمانی که فیتو استرول ها به عنوان یک جزء سازنده و به مقداری بیش از میزان طبیعی که در گیاهان وجود دارند به محصولات غذایی اضافه گردند، می توانند LDL  کلسترول را کاهش دهند. مطالعات نشان داده اند که مصرف روزانه 2 تا3 گرم  استرهای استرول یا استانول گیاهی می تواند LDL  کلسترول را 6 تا 15 درصد کاهش دهد، بدون اینکه بر روی میزان HDL  کلسترول یا تری گلیسیرید تاثیری داشته باشد. این امر امکانپذیر است زیرا این ترکیبات جذب کلسترول از لوله گوارش را بلوکه می کنند. با این وجود، مصرف بیش از این مقدار این ترکیبات  هم باعث کاهش بیشتر کلسترول نخواهد شد. سازمان غذا و دارو به تولید کنندگان مواد غذایی اجازه غنی کردن محصولاتشان را با مقدار مشخصی از استرول ها یا استانول های گیاهی( حداقل 0/65 گرم از استرهای استرول گیاهی یا حداقل 1/7 گرم از استرهای استانول گیاهی به ازای هر وعده) داده است تا بتوانند ادعا کنند محصولاتشان هنگامی که روزی دو بار و به همراه یک رژیم غذایی دارای چربی اشباع شده و کلسترول پایین مصرف شود، می تواند در پایین آوردن کلسترول خون موثر باشد. مصرف زیاد  فیبر هم می تواند به کاهش کلسترول کمک کند. در ادامه  بخوانید که پسیلیوم، یک فیبر طبیعی محلول، چطور می تواند کلسترول کل را کاهش دهد. 7.پسیلیوم پسیلیوم یک فیبر طبیعی محلول است که از پوست دانه های گیاه بارهنگ گرفته شده است. این ترکیب، جزء فعال ملین ها بوده و در مواد غذایی غنی شده مثل غلات آماده به کار می رود. پسیلیوم از دهه های قبل توسط پزشکان به منظور جلوگیری از یبوست یا تنظیم اجابت مزاج در بیماران دارای سندرم روده تحریک پذیر، دیورتیکولوز یا بواسیر تجویز می شده است. با این وجود، در سالهای اخیر، نشان داده شده است که پسیلیوم کلسترول خون را کاهش می دهد؛ اینطور تصور می شود که پسیلیوم تبدیل کلسترول به اسیدهای صفراوی را تحریک کرده و سپس دفع اسیدهای صفراوی را افزایش می دهد. همچنین می تواند جذب روده ای کلسترول را کاهش دهد. مروری بر 8 تحقیق کلینیکی که بر روی افرادی که کلسترول خونشان بطور متوسط بالا بود، نشان داد که افرادی که همراه با یک رژیم غذایی کم چرب، میزان 10/2 گرم پسیلیوم را روزانه و به مدت 8 هفته مصرف می کردند، میزان کلسترول کل خونشان 4 % و میزان LDL کلسترول در آنها تا 7 % کاهش یافته بود، در مقایسه با افرادی که همراه با یک رژیم غذایی کم چرب، پسیلیوم مصرف نکرده بودند. در این مطالعه افرادی  که غلات غنی شده با پسیلیوم که روزانه حدود 10 تا 12 گرم پسیلیوم را تامین می کرد، مصرف کرده بودند، کلسترول کل تا 5% کاهش و LDL  کلسترول تا 9 % کاهش را نسبت به افرادی که تنها رژیم غذایی کم چرب را دریافت می کردند، نشان داد. در حقیقت، مصرف حداقل 7 گرم فیبر محلول از طریق پسیلیوم در یک روز برای داشتن سلامت قلب و عروق لازم است. با این وجود، اگر پسیلیوم به میزان خیلی  زیاد و با  سرعت خیلی زیاد مصرف شود، می تواند باعث ایجاد گاز روده گردد. در اینصورت بایستی دوز مصرفی تان را اصلاح کنید. و همچنین  پسیلیوم بایستی با مقادیر کافی مایعات مصرف شود. غلات سبوس دار یکی دیگر از منابع عمده فیبرهای رژیمی هستند. 8.غلات سبوس دار غلات سبوس دار شامل هر سه بخش دانه غلات یعنی پوسته یا سبوس، جوانه یا جنین و اندوسپرم می باشد. پوسته یا سبوس، پوشش خارجی است که از دانه حفاظت می کند. سبوس حاوی فیبر، ویتامین های گروه B و مواد معدنی است. جوانه حاوی جنین می باشد که اگر بارور شود به یک گیاه جدید تبدیل خواهد شد؛ این بخش نیز حاوی ویتامین های گروه B، ویتامین E، مواد معدنی و مقداری پروتئین است. هردوی سبوس و جوانه حاوی تعداد زیادی مواد مغذی گیاهی نظیر پلی فنل ها، فیتو استروژن ها و آنتی اکسیدانها هستند. اندوسپرم، بزرگترین قسمت دانه می باشد که انرژی مورد نیاز برای رشد دانه ها را تامین می کند. این بخش حاوی کربوهیدرات، پروتئین و مقدار کمی ویتامین و مواد معدنی است. زمانی که غلات پاکسازی می شوند، سبوس و مقداری از جوانه جدا شده و اندوسپرم نشاسته ای باقی می ماند. غلات سبوس دار نظیر گندم سبوس دار، جو دوسر سبوس دار و آرد جو دوسر، چاودار سبوس دار، جو سبوس دار، برنج قهوه ای و ذرت بوداده، مزایای زیادی را برای سلامتی فراهم می کنند که در غلات پاک شده نمی توان آن را پیدا کرد. غلات سبوس دار بدن را در مقابل بیماری های قلبی، چاقی، دیابت و سرطان محافظت می کنند. در واقع، شواهد و مدارک توصیه می کنند که مصرف  روزانه 3 وعده  یا بیشتر از غلات سبوس دار می تواند احتمال ابتلا به بیماریهای قلبی را تقریبا  20 تا 30 درصد کاهش دهد. در یک تحقیق که  بر روی حدود 43000 مرد انجام شده بود، افرادی که غلات سبوس دار بیشتری مصرف کرده بودند، احتمال ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی در آنها  18 % کمتر از کسانی بود که غلات سبوس دار کمی مصرف کرده بودند. مصرف سبوس حتی تاثیر متفاوت دیگری بر جای گذاشت، گروهی که سبوس زیادی را همراه با رژیم غذایی مصرف کرده بودند، احتمال ابتلا به بیماریهای قلبی در آنها 30 درصد کمتر از افرادی بود که سبوس مصرف نکرده بودند. در مطالعه دیگری که بر روی بیش از 200 زن مبتلا به بیماری قلبی انجام شد، مشخص گردید، زنانی که در هفته 6 وعده یا بیشتر غلات سبوس دار مصرف می کنند، نسبت به کسانی که اغلب غلات سبوس دار کمتری مصرف می کنند، در دیواره سرخرگهایشان رسوب و پلاک کمتری ایجاد می شود. اینکه غلات سبوس دار به چه طریقی از قلب محافظت می کنند، دقیقا مشخص نیست؛ ولی ممکن است فیبر موجود در این گروه از مواد غذایی مسوول محافظت از قلب باشد. یا دیگر ترکیبات نظیر فیتو استروژن ها و آنتی اکسیدانها؛ ممکن است در پایین آوردن کلسترول و ابتلا به بیماریهای قلبی موثر باشند. رژیم غذایی غنی از غلات سبوس دار ارتباط مستقیمی با کاهش احتمال ابتلا به بیماریهای متابولیک و کاهش مقاومت به انسولین دارد. سازمان غذا و دارو به تولید کنندگان محصولات غذایی در صورتی اجازه می دهد ادعا کنند محصولاتشان غنی از غلات سبوس دار و دیگر مواد غذایی گیاهی است  و حاوی چربی کل، چربیهای اشباع و کلسترول  پایین است و می تواند از ابتلا به بیماریهای قلبی و برخی سرطانها جلوگیری کند که فرآورده هایشان حاوی 51 % یا بیشتر غلات سبوس دار باشند.   حداقل مصرف توصیه شده غلات سبوس دار در هر روز 85 گرم می باشد که اکثر افراد تنها مقدار کمی از آن را مصرف می کنند.      
17 تير, 1393 - 21:28 0 Fatima
ویتامین C برای همه جانوران از جمله انسان دارای اهمیت می باشد، چون برای تولید کلاژن ضروری است.
ویتامین C  که با نام آسکوربیک اسید نیز شناخته شده است، یکی از شناخته شده ترین ویتامین ها در بین عموم مردم است. دکتر لینوس پاولینگ  به خاطر کشف این ویتامین جایزه نوبل شیمی را از آن خود کرده است و این ترکیب توسط بسیاری از متخصصان تغذیه توصیه می شود و علاوه بر اینها ویتامین C  ماده مغذی یا ریز مغذی ضروری برای حیات انسان می باشد. برای آشنایی با ویتامین C ابتدا نیاز است که ما اطلاعاتی کلی درباره ویتامین ها داشته باشیم. واژه ویتامین در انگلیسی از دو کلمه vital amine  به معنی آمین حیاتی، تشکیل شده است.  ویتامین ها مولکولهای آلی(حاوی کربن) هستند که اساسا به عنوان کاتالیست یا کاتالیزور در واکنش های مختلفی که در بدن انجام می شود، شرکت می کنند. کاتالیزور ترکیبی است که باعث می شود یک واکنش شیمیایی با انرژی کمتر و در زمان کوتاهتری نسبت به شرایط نرمال انجام شود. اگر بر اثر کمبود ویتامین بدن، این کاتالیزورها غائب باشند، عملکرد طبیعی بدن می تواند دچار نقص شده و فرد را مستعد ابتلا به انواع بیماری ها سازد. ویتامین ها به مقدار کم مورد نیاز بدن هستند(در بسیاری از موارد یک صدم گرم).  ما ویتامین ها را از 3 منبع دریافت می کنیم. مواد غذایی نوشیدنی ها بدن خودمان: ویتامین K توسط باکتری هایی که درون روده هستند تولید می شود و ویتامین D به کمک تابش اشعه ماورای بنفش خورشید در پوست تولید می شود. ویتامین ها یا  محلول در چربی هستند یا محلول در آب. ویتامین های محلول در چربی می توانند با کلمه ADEK در حافظه یاد آوری شوند و شامل ویتامین A، ویتامین D، ویتامین E و ویتامین  Kمی باشد. این ویتامین ها در ذخایر چربی بدن و کبد تجمع می یابند. ویتامین های محلول در چربی زمانی که به  مقدار زیاد مصرف شوند باعث مسمومیت می شوند. ویتامین های محلول در آب شامل ویتامین C و ویتامین های گروه B هستند. ویتامین های محلول در آب اگر به مقدار زیاد مصرف شوند از طریق ادرار دفع شده و معمولا سمیتی ایجاد نمی کنند. هردو ویتامین C و ویتامین های گروه B در کبد ذخیره می شوند. نکته قابل توجه  این است که حیوانات  ویتامین C موردنیازشان را خودشان تولید می کنند. انسان، پریماتها( میمونها، شامپانزه و...) و خوکچه هندی این توانایی را از دست داده اند. اهمیت ویتامین C ویتامین C برای همه جانوران از جمله انسان دارای اهمیت  می باشد، چون برای تولید کلاژن ضروری است. ویتامین C همچنین دارای اهمیت زیادی است، چون به همان اندازه که از اسیدهای چرب در برابر اکسیده شدن محافظت می کند ، به محافظت از ویتامین های محلول در چربی A و E  نیز کمک می کند. ویتامین C  از بیماری اسکوروی جلوگیری کرده و باعث درمان این بیماری نیز می شود و می تواند در درمان کم خونی فقر آهن سودمند باشد. کلاژن ترکیبی است که تقریبا در همه جای بدن حضور دارد، زیرا کلاژن  از فراوانترین رشته هایی است که در بافت همبند وجود دارد. بافت پیوندی یا بافت همبند به بدن فرم داده و اندام ها را محافظت می کند. برای اینکه از میزان اهمیت کلاژن در بدن به خوبی آگاه شوید، در اینجا لیستی از 5 نوع کلاژن و مکانهایی که آنها در بدن ما مورد استفاده قرار می گیرند را ذکر می کنیم: کلاژن نوع 1: بافت پیوندی پوست، استخوان، دندانها، تاندونها، رباط ها یا لیگامان، نیام ها یا فاسیاها، ساختارهای غشایی اطراف اندامها کلاژن نوع 2: غضروف کلاژن نوع 3: بافت پیوندی اندام ها( کبد، طحال، کلیه ها و غیره) کلاژن نوع 4 و 5: لایه جدا کننده بین  سلولهای اپی تلیال و اندو تلیال، لایه بین سلولهای عضلات اسکلتی یا سلولهای عضلانی نرم( بازال لامینا)، گلومرول های کلیوی، پوشش اطراف عدسی چشم و سلولهای شوان و گلیال سیستم عصبی همانطور که مشاهده کردید، کلاژن در هرجایی از بدن وجود دارد و ویتامین C نقش مهمی را در تشکیل کلاژن بازی می کند. پس، ویتامین C چگونه در سنتز کلاژن دخیل است؟ زمانی که کلاژن تولید می شود، چندین سری واقعه پیچیده رخ می دهد، تعدادی از آنها در داخل سلول اتفاق می افتند، و برخی از آنها در خارج از سلول. ویتامین C در وقایع داخل سلولی فعال می باشد، جایی که هیدروکسیله شده( اضافه شدن هیدروژن و اکسیژن)  و به دو آمینو اسید پرولین و لیزین  تبدیل می شود. این فرایند به تشکیل مولکول پیش سازی به نام پرو کلاژن کمک می کند که در مراحل بعدی تغییراتی در آن رخ داده و در خارج از سلول به کلاژن تبدیل می شود. بدون ویتامین C، تشکیل کلاژن مختل شده و موجب ایجاد انواع گسترده ای از مشکلات در سراسر بدن می گردد. کمبود ویتامین C و منابع آن کمبود ویتامین C موجب بیماری اسکوروی می شود. بیماری اسکوروی امروزه به ندرت دیده می شود، به جز در افرادی که به مصرف مشروبات الکلی اعتیاد دارند و تمام انرژی شان را از الکل دریافت می کنند، این بیماری مشاهده می شود. اسکوروی موجب خونریزی و التهاب لثه ها، سست شدن دندانها، ترمیم دشوار زخمها( نقاط کبود رنگ در پوست به نام پتشی)، به آسانی کبود شدن، برآمدگی هایی از موهای پیچیده شده روی دستها و پاها، درد مفاصل، تحلیل عضلات و بسیاری مشکلات دیگر، می گردد. اولین بار یک پزشک اسکاتلندی به نام جیمز لیند در سال 1753 برای پیشگیری از اسکوروی مصرف سبزیجات و میوه های تازه را توصیه کرد. نیروی دریایی بریتانیا توصیه او را 40 سال بعد پذیرفت. ویتامین C در میوه های گروه  مرکبات مثل پرتقال، لیمو و گریپ فروت و سبزیجاتی نظیر  گوجه فرنگی، فلفل سبز، سیب زمینی و بسیاری دیگر وجود دارد. ویتامین C به آسانی در حین مراحل آماده سازی مواد غذایی نظیر خرد کردن، در معرض هوا قرار گرفتن، پختن، جوشاندن و در آب غوطه ور ساختن، مورد آسیب قرار می گیرد. مقدار ویتامین C  موجود در اکثر مواد غذایی آنقدر بالاست که مقدار کافی و مورد نیاز روزانه بدن حتی بعد از مراحل مختلف فراوری مواد غذایی، باقی می ماند. حد مجاز توصیه شده ویتامین C در رژیم غذایی 60 تا 90 میلی گرم در روز است. مردان بایستی بیشتر از زنان ویتامین C مصرف کنند و افرادی که سیگار می کشند توصیه می شود که 35 میلی گرم بیشتر از متوسط افراد بالغ از این ویتامین استفاده کنند. به این دلیل که سیگار کشیدن میزان ویتامین C را در بدن تا حد زیادی کاهش می دهد و از آنجایی که این ویتامین کاتالیزور فرایندهای زیستی می باشد، فقدان آن می تواند به سلولها آسیب برساند. حتی مصرف خیلی کم یعنی حدود 5 تا 7 میلی گرم در  روز ویتامین C از ابتلا به اسکوروی ممانعت خواهد کرد. جالب است بدانید که ویتامین C به عنوان یک نگهدارنده ارزان قیمت در بسیاری از غذاهای فرآوری شده مورد استفاده قرار می گیرد و این باعث می شود که کمبود این ویتامین در بین افراد خیلی نادر باشد. یکی از راههایی که افراد می توانند دریافت روزانه ویتامین C خود را بالا ببرند، مصرف مکمل های ویتامین C  می باشد. گزارشی که توسط هیات غذا و تغذیه در سال 2000  انتشار یافت، حداکثر میزان مصرف ویتامین C برای بزرگسالان را 2000 میلی گرم در روز بیان می کند. این دوز توصیه شده هم شامل ویتامین C دریافت شده از مواد غذایی و هم ویتامین C  دریافتی از مکمل ها می باشد. مصرف ویتامین C برنده جایزه نوبل، دکتر لینوس پاولینگ، در آخرین مصاحبه اش که چند ماه قبل از مرگش انجام شده بود(1994آوریل)، مصرف بالای ویتامین C را برای پیشگیری از سرماخوردگی، افزایش طول عمر بیماران سرطانی و پیشگیری از دیگر بیماری های مزمن، توصیه کرد.فرض اساسی توصیه دکتر پاولینگ مبنی بر مصرف دوزهای بالای ویتامین C به این دلیل بود که انسان یکی از اندک جانورانی ست که قادر به تولید ویتامین C نمی باشد و این به نوعی یک نقص در طراحی ذخیره ژنتیکی ما محسوب می شود. او محاسبه کرد که افراد بالغ به طور متوسط بایستی حدود 10 تا 12 گرم(1000 تا 1200 میلی گرم) ویتامین C را روزانه مصرف کنند تا بتوانند از طیف وسیعی از بیماریهای خطرناک و مزمن پیشگیری کنند. تنها افسانه ای که درباره ویتامین C وجود دارد این است که این ویتامین یک آنتی اکسیدان است، اما این کاملا صحیح نمی باشد. ویتامین C یک عامل ردوکس می باشد، به این معنی که در برخی موارد به عنوان آنتی اکسیدان عمل می کند، و در سایر موارد به عنوان اکسیدان عمل می کند. آنتی اکسیدانها دارای اهمیت بسیار هستند، چون آنها مانع  واکنش  مواد شیمیایی با اکسیژن یا رادیکال های آزاد که خیلی واکنش پذیر هستند، می شوند. این واکنش ها( واکنش های اکسیداسیون) باعث آسیب به سلولها می گردند. ویتامین C تنها بعنوان آنتی اکسیدان در برخی از واکنش ها  عمل می کند. تحقیقات اخیر نشان داده اند که دریافت آنتی اکسیدانها می تواند از  آسیب سلولی ناشی از پیری و در معرض رادیکالهای آزاد بودن جلوگیری کرده  یا اثر آنها را خنثی سازد. با این وجود، مطالعات هنوز هم  تاثیر مثبت ویتامین C در پیشگیری یا درمان بیماری های مزمن را تایید می کنند. بعضی افراد معتقدند که مصرف زیاد ویتامین C به این دلیل که ویتامینی محلول در آب می باشد، مشکلی ندارد. در حالیکه بهتر است مصرف این ویتامین بیش از حد مجاز توصیه شده 2000 میلی گرم در روز نباشد، جدی ترین مشکلی که امکان دارد در اثر مصرف دوز بالای این ویتامین پیش بیاید اسهال می باشد.  
15 تير, 1393 - 14:43 0 Fatima
ورزش کردن، رژیم غذایی حاوی امگا 3 و ویتامین B می تواند به کاهش دردهای میگرنی کمک کند.
  آیا همیشه از سردردهای میگرنی رنج می برید؟ سر دردهای میگرنی می توانند هر زمان از روز آغاز شوند. آنها برخی اوقات بدون هیچ علامت و هشداری آغاز می گردند. اکثر افرادی که دچار حملات و سردردهای میگرنی می شوند غالبا تا پایان روز با این دردها درگیر هستند. افراد معمولا برای بهبود علائم میگرن از داروهای مسکن استفاده می کنند ولی ممکن است حتی این داروها هم برای برطرف کردن این علائم کافی نباشد. چرا این درمانهای طبیعی را در حمله میگرن بعدی خود امتحان نمی کنید؟ 1.ورزش کردن ورزش یکی از معدود روشهای طبیعی برای کاهش دفعات حملات میگرنی و در برخی مواقع کم کردن دردها در حین یک سردرد میگرنی می باشد. در سال 2011  تحقیقی در دانشگاه گوتنبرگ سوئد نشان داد که افرادی که ورزشهای هوازی انجام می دهند خیلی بیشتر از افرادی که  داروی پیشگیری  کننده از میگرن به نام توپیرامات را مصرف می کنند،  قادر به جلوگیری از حملات میگرنی هستند. ورزش کردن ترشح اندروفین ها، که در کاهش تنش ها و دردها شناخته شده هستند، را  تحریک می کند.     2.بابونه گاوی این گیاه از جنس بابونه های گاوی و از تیره گل ستاره ای هاست و بطور گسترده ای توسط طب سنتی چینی مورد استفاده قرار می گیرد. این گیاه برای پیشگیری  و درمان میگرن و دیگر انواع سر درد استفاده می شود. یکی از مزایای این گیاه کاهش سردردهای مرتبط با میگرن بوسیله کاهش فرایندهای التهابی می باشد. بابونه گاوی همچنین دارای عوارض جانبی کمی است. این گیاه همچنین به برطرف کردن حالت تهوع و استفراغ همراه با سردردهای میگرنی کمک می کند.     3.اسیدهای چرب امگا3 اسیدهای چرب امگا 3 به عنوان ترکیبات ضد التهابی شناخته شده هستند. در یک تحقیق سوئدی نشان داده شده زمانی که بیماران غذاهای غنی از امگا 3 مصرف کرده اند، درد آنها  بیش از 28 درصد کاهش یافته است. مواد غذایی نظیر ماهی سالمون، ماهی تن، شاه ماهی، آجیل و انواع بذرها سرشار از اسیدهای چرب امگا 3 هستند. اسیدهای چرب امگا 3 همچنین به محافظت از مغز در برابر آسیب ها کمک کرده و فرایندهای التهابی را کاهش می دهند.  این ترکیبات همچنین دفعات و مدت حملات میگرنی را کاهش می دهند.     4.ماساژ ماساژ نه تنها به فرد  احساسی عالی می دهد بلکه بدن را نیز التیام می بخشد. زمانی که استرس در بالاترین سطح خود قرار دارد، افراد مبتلا به میگرن درد بیشتری را نسبت به موارد قبل تجربه می کنند. ماساژ دادن با هدف آزاد کردن استرس ها از بدن  یکی  دیگر از روشهای موثر برای جلوگیری از بروز حملات میگرنی ست. ماساژ باعث شل شدن عضلات شده و ذخیره کافی خون را  برای شستشوی مغز از مواد شیمیایی که میگرن را القا می کنند ، فراهم می کند.     5.طب سوزنی طب سوزنی از زمان های خیلی قدیم وجود داشته است. زمانی که چینی ها اثرات بهبود دهندگی طب سوزنی را کشف کردند، دنیا نیز این روش را به عنوان روشی مناسب دنبال کرد. امروزه این روش شناخته شده بوده و در آن  متخصص طب سوزنی، سوزنهای نخ مانندی را در بخش های متعددی از بدن وارد می کند و این کار باعث می شود بدن مواد شیمیایی کاهش دهنده درد را تولید و آزاد کند. سعی کنید در محدوده محل زندگی خود یک متخصص طب سوزنی را پیدا کرده و این روش را امتحان کنید.       6.قهوه قهوه روش عالی دیگری برای کاهش میگرن می باشد. کافئین بطور فوق العاده ای دارای اثرات متعدد در درمان درد می باشد.  تحقیقات نشان داده است که افرادی که 2 یا 3  بار در روز قهوه می نوشند نسبت به  افرادی که اصلا قهوه نمی نوشند احساس شادی و عاری از درد بیشتری دارند. فقط مراقب باشید که بعد از نوشیدن قهوه به مقدرا زیاد آب بنوشید تا از دهیدراته شدن یا کاهش آب بدن جلوگیری کنید، چون کاهش آب بدن نیز می تواند باعث تشدید سردرد و میگرن گردد.     7.ویتامین B ویتامین B ، مخصوصا ویتامین B2  یا ریبوفلاوین ترکیبی قوی و نیرومند برای بهبود میگرن به شمار می رود. ریبو فلاوین به محافظت از سلولها در برابر اکسیداسیون کمک کرده و در تولید انرژی در بدن دخیل می باشد. این ویتامین همچنین وقوع میگرن را تا 59 درصد کاهش می دهد. مصرف 400 میلی گرم ریبوفلاوین در روز به مدت 3 ماه به زدودن  و از بین بردن میگرن پنهانی از سر شما کمک خواهد کرد.  
10 تير, 1393 - 11:29 2 Fatima
با نشانه های هشدار دهنده ای که ناخن ها در بیماری های مختلف بروز می دهند، آشنا شویم.
ناخن ها صرفنظر از شکل و زیبایی شان  و اینکه چقدر متناسب و جذاب هستند، نقش مهمی را در بدن ما بازی می کنند: از بافت ها محافظت می کنند، برای خراش دادن اجسام و خاراندن پوست از آنها استفاده می کنیم و مانند پنجره ای رو به سلامتی عمومی ما عمل می کنند. ناخن ها همچنین علائم و نشانه های هشدار دهنده  سوء تغذیه،عفونت و بیماری های جدی را نشان می دهند. ناخن ها لایه هایی از کراتین هستند، پروتئینی که در پوست و موی ما نیز وجود دارد، و از 6 بخش تشکیل شده اند. ورقه  ناخن تکه سخت و محافظتی ناخن بوده و بخش قابل رویت آن می باشد. پوست اطراف صفحه ناخن ، چین ناخن نامیده می شود و بستر ناخن، به  پوست زیر ورقه ناخن گفته می شود. بخش هلالی شکل سفید رنگی که در ریشه  ناخن و ابتدای ورقه ناخن قرار دارد لانولا نامیده می شود و بافتی که در پایه یا ریشه  ناخن روی ناخن افتاده است کوتیکول نامیده می شود. ناخن از قسمت ماتریکس رشد می کند، ماتریکس  قسمتی است  در زیر کوتیکول حفاظتی در قسمت  ریشه یا پایه بستر ناخن. ناخن انگشتان  دست هرماه حدود 2 تا 3 میلی متر رشد کرده  و ناخن انگشتان  پا حدود 1 میلی متر رشد می کند، اما رشد ناخن ها در فصل تابستان سریع تر شده و در دست غالب این رشد بیشتر خواهد بود. کوتاه یا بلند، لاک زده یا ساده فرقی ندارد، تنها یک چیز مهم است، ناخن های سالم به معنی بدن سالم است. 1.بیماری های تیروئیدی هر بیماری علائم و نشانه های مخصوص به خودش را دارد. به عنوان مثال، بیماری های تیروئیدی(مثل پرکاری غده تیروئید و کم کاری غده تیروئید) در اکثر موارد به ترتیب  با کاهش وزن و افزایش وزن همراه هستند.  با این وجود، پزشکان به طور مکرر تغییرات ناخن ها را هم با بیماری های تیروئیدی مرتبط می دانند. مشکلی به نام اونیکولیز غالبا همراه با پرکاری غده تیروئید برای ناخنها اتفاق می افتد. اونیکولیز به وضعیتی گفته می شود که در آن ناخنها، در اکثر موارد ناخن انگشت حلقه یا انگشت کوچک یا انگشت شست پا ، از بستر ناخن جدا می شود. این بلند شدن ناخن می تواند در نوک یا در طول کناره های ناخن اتفاق بیفتد. به دلیل اینکه کثیفی و رطوبت می توانند به راحتی زیر ناخن بلند شده جمع شوند، اونیکولیز می تواند به آسانی به یک عفونت باکتریایی یا قارچی تبدیل شود. بنابراین، اگر شما متوجه جدا و بلند شدن  هریک از ناخن هایتان شدید، تا جایی که امکان دارد سریع به پزشک مراجعه کنید. این مشکل نه تنها به درمانهایی برای جلوگیری از عفونت نیاز دارد بلکه به بررسی های بیشتر برای پیدا کردن علت دقیق پیش آمدن این وضعیت نیز محتاج است. ناخن های قاشقی: ناخن هایی هستند که مقعر و گود بوده و می توانند نشانه ای از کم کاری غده تیروئید باشند. 2.مشکلات قلبی عروقی چطور می توان فهمید که ما در معرض ابتلا به مشکلات قلبی عروقی هستیم ؟ فشار خون بالا؟ کلسترول بالا؟ بله، اینها نشانه های رایج هستند. اما وضعیت ناخن ها چطور؟  تغییرات زیادی در ناخن ها وجود دارد که می توانند نشانگر بیماریهای قلبی عروقی باشند. وضعیتی وجود دارد که در آن خط های باریک قرمز رنگ یا قرمز قهوه ای عمودی  در زیر ناخن ها دیده می شوند که می توانند نشانه ای از عفونت دریچه  قلب یا واسکولیت( التهاب رگهای خونی) باشند. در حالی که این خط ها مانند باریکه های چوب به نظر می رسند، ولی آنها به طور واقعی خط های خون هستند.  ناهنجاری های قلبی مادر زادی می توانند منجر به چماقی شدن ناخن ها گردند. در این وضعیت ناخن ها نرم شده و به نظر می رسد که در بالای بستر ناخن ایستاده اند که معمولا پهن تر و گرد تر از حالت نرمال می شوند. از نشانه های دیگر در ناخن ها که می توانند نشانگر بیماریهای قلبی عروقی باشند، می توان به  ناخن های قاشقی و ناخن های بی رنگ و آبی کم رنگ اشاره کرد. 3.اضطراب و استرس اگر شما هم ناخن هایتان را می جوید، این را بدانید که تنها نیستید. حدود 50 درصد کودکان و نوجوانان 10 تا 18 سال  در ایالات متحده آمریکا عادت به جویدن ناخن هایشان دارند و حدود 23 درصد  بزرگسالان در سنین 18 تا 22 سال نیز این کار را انجام می دهند. جویدن ناخن عادت سختی برای ترک کردن است، اما در سن 30 سالگی، اکثر افراد این عادت را کنار می گذارند. جویدن ناخن، یک عادت عصبی می باشد، مثل بیقراری و مکیدن انگشت شست، و افراد این کار را هنگامی که استرس دارند  یا کسل هستند انجام می دهند. ناخن جویدن ملایم باعث آسیب دائمی و جدی نخواهد شد، اما باعث می شود که دستها  ظاهری خشن و خون آلود پیدا کرده و همچنین می توانند زمینه ایجاد عفونت در انگشتان و دهان را فراهم کنند. برای ترک کردن این عادت، سعی کنید که از روش های کنترل استرس و موانع فیزیکی نظیر لاک ناخن تلخ مزه استفاده کنید. یا سعی کنید همیشه ناخن هایتان را سوهان کشیده و مانیکور شده نگه دارید، ناخن های مرتب و پاکیزه ممکن است شما را از جویدن بازدارند. برخی اوقات، جویدن و کندن ناخن ها آنقدر شدید است که توسط متخصصان سلامت روانی به عنوان اختلال کنترل تکانه یا انگیزه تشخیص داده  می شود.این مشکل می تواند نشانگر اضطراب یا اختلال وسواسی باشد وبه رفتار درمانی نیاز داشته باشد. اگر جویدن ناخن با کندن موها یا رفتارهای آسیب زننده به خود فرد همراه باشد، بایستی حتما به پزشک مراجعه شود. 4.دیابت اگر شما بطور مرتب ناخن هایتان را لاک می زنید، حتما متوجه زرد شدن ناخن ها بعد از پاک کردن لاک از روی آنها شده اید. با این وجود، اگر ناخن هایتان بعد از چند روز یا حتی بعد از استفاده از روشهای روشن کننده ناخن( مثل فرو بردن ناخن ها در آب لیمو ترش) همچنان زرد رنگ باقی ماند، این رنگ زرد می تواند دلیل جدی داشته باشد: دیابت. دیابت می تواند منجر به زرد شدن پوست و ناخن ها شود، اما معمولا بیشتر در ناخن ها مشهود است.  این تغییر رنگ احتمالا به دلیل اتصال گلوکز با پروتئین کلاژن موجود در ناخن به وجود می آید. اگر رنگ زرد ناخن ها  از بین نرفته و ناخن ها به رنگ نرمال خود برنگشتند، و اگر شما علائم و نشانه های دیگری از دیابت نظیر تشنگی مفرط و تکرر ادرار را تجربه کردید، بایستی فورا به پزشک مراجعه کنید. 5.مشکلات ریوی هماهنگ کردن رنگ ناخن ها با رنگ رژلب می تواند یک استراتژی زیبایی بسیار خوب باشد. اما زمانی که رنگ لبها و ناخن های شما بدون استفاده از لوازم آرایشی به رنگ آبی کم رنگ یا کبود در می آید ، به این معنی است که یک خطر جدی شما را تهدید می کند. ناخن های آبی رنگ یا کبود( مخصوصا وقتی همراه با کبودی لبها باشد) می تواند به این معنی باشد که شما به یک مشکل یا بیماری  مرتبط با اکسیژن نظیر موارد زیر مبتلا هستید: هموگلوبین پایین آسم بیماری مزمن انسدادی ریه آمفیزم برونشیت مزمن ذات الریه علاوه بر مشکلات ریوی، ناخن های کبود همچنین  می توانند نشانگر برخی مشکلات قلبی مشخص باشند. اگر ناخن هایتان آبی یا کبود رنگ شد، صرفنظر از نوع بیماری، معمولا نشانه این است که بیماری شما در حال وخیم شدن است و به مراقبت و توجه فوری پزشکی نیاز است. 6.بیماری های مرتبط با ورم مفاصل به طور کلی، ورم مفاصل  را نوعی بیماری مفصل دردناک تصور می کنند که بیشتر افراد مسن را درگیر می کند. این وضعیت نوعی از بیماریهای ورم مفاصل است و آرتروز نامیده می شود و بسیار شایع می باشد. با این وجود، در واقع بیش از 100 نوع بیماری وجود دارند که در گروه   بیماریهای ورم مفاصل  در نظر گرفته می شوند. بیماری هایی که در ادامه به عنوان  بیماری های خانواده ورم مفاصل ذکر شده اند می توانند برخی اوقات منجر به تغییراتی در ناخن ها گردند: آرتروز: ناخن های ضعیف که در نتیجه فقدان و کمبود سلنیوم ایجاد می شوند، غالبا در افرادی که مبتلا  به آرتروز هستند، مشاهده می شود. پسوریازیس: ناخن های زرد، ناخن های دارای سطح ناهموار و وجود خطوط قرمز رنگ در زیر ناخنها همگی می توانند نشانه هایی از آرتریت پسوریازیس باشند. لوپوس یا سل جلدی: پف کردن چین های ناخن، نشانه ای ست که زمانی که پوست اطراف ریشه ناخن ورم می کند، ایجاد می شود و غالبا در اختلالات بافت پیوندی نظیر لوپوس دیده می شود. آرتریت روماتوئید یا روماتیسم مفصلی : لانولای قرمز رنگ( لانولا بخش هلالی شکل و زایای بستر ناخن است که در ابتدای ورقه ناخن قرار دارد) در روماتیسم مفصلی در اکثر موارد در نتیجه درمان بیماری با پردنیزون ها ایجاد می شود. سندرم کاوازاکی: این بیماری می تواند منجر به ریختن همه ناخن ها بدون درد گردد. 7.آسیب ها و صدمات اتفاقات همیشه رخ می دهند، چه کسی است که بطور غیر عمدی و ناگهانی انگشتش لای در گیر نکرده باشد یا جسم سنگینی روی انگشتان پایش نیفتاده باشد؟ ضربه ها و آسیب های ملایم به بستر ناخن می توانند باعث ایجاد نقاط سفید رنگ کوچک در ورقه ناخن شوند که غالبا بی ضرر هستند، این نقاط همراه با رشد ناخن رشد کرده و نهایتا شما این قسمت های آسیب دیده را از ناخنتان جدا می کنید. آسیب های خیلی شدید وارده به  بستر ناخن   می تواند منجر به ایجاد لکه ها یا رگه های  تیره  در زیر یا روی ناخن، بلند شدن ناخن ها یا اونیکولیز و ایجاد خطوط و لکه های قرمز رنگ در زیر ناخن گردند. آسیب های ناخن همچنین می توانند در طی مانیکور و پدیکور کردن ناخن ها اتفاق بیافتند. لاک های ناخن و  لاک پاک کن ها باعث خشک شدن و شکننده شدن ناخن ها می شوند.  و اگر شما عادت به جویدن ناخن بطور شدید را دارید، سعی کنید این عادت را ترک کنید، چون این کار باعث بد شکل شدن ناخن ها می شود. 8.کمبودهای تغذیه ای شما آنچه هستید که می خورید:  تنها زیبایی درون قادر به انعکاس زیبایی ظاهر می باشد. انتخاب مواد مغذی سالم نظیر اسیدهای چرب امگا 3، گوشت کم چرب و آهن به  ما در داشتن مو، پوست و ناخن هایی سالم کمک خواهند کرد. ناخن ها می توانند برخی کمبودهای تغذیه ای را انعکاس دهند، نظیر کمبود آهن، بیوتین و پروتئین. اکثر مشکلات ناخن با تغذیه ما مرتبط نیستند، اما اگر شما فقر آهن داشته باشید، ناخنهایتان ممکن است این مشکل را آشکار کنند.  کم رنگ و تا اندازه ای سفید بودن بستر ناخن ها نشانه و علامت رایج  کم خونی می باشد. با کمبودهای تغذیه ای شدیدتر، شکل  ناخنها نیز ممکن است تغییر کند، وضعیتی به نام ناخن های قاشقی وجود دارد که در آن ناخنها نازک شده و با لبه های عمودی بالا آمده به فرم مقعر در می آیند. 9.ملانوما یا سرطان پوست ممکن است فکر کنید که سرطان های پوست تنها در مناطقی از بدن که بطور مستقیم در معرض تابش خورشید بوده اند پدیدار می شوند، مثل بینی یاگوشها. با اینکه بیشتر سرطان های پوست معمولا در این مناطق ایجاد می شوند، ولی مرگبارترین نوع سرطان پوست، ملانوما، می تواند در زیر ناخن ها نیز ایجاد گردد. این نوع سرطان پوست معمولا به شکل خطوط تیره در زیر ناخن ظاهر می شود، بنابراین اگر شما این  علامت را مشاهده کردید، فورا به پزشک مراجعه کنید. این نوع از سرطان پوست خیلی سریع پیشرفت کرده و بدن را درگیر می کند. 10.عفونت دردناک شدن، قرمز شدن و خارش پوست اطراف ناخنها نشانه بزرگی از یک وضعیت غیر عادی می باشد. مانند سایر قسمت های بدن، ناخنهای دست و پا نیز مستعد ابتلا به عفونت هستند، که معمولا در بین بزرگسالان شایع بوده  و توسط قارچها( نظیر مخمر)، باکتری ها( نظیر استافیلوکوکوس) و زگیل های ویروسی ایجاد می شوند. عفونت های ناخن لزوما نشانگر مشکلات سیستمیک و بزرگتر نیستند، اما نیاز است که آنها توسط پزشک درمان شوند، مخصوصا اگر فرد به بیماری مبتلاست که سیستم ایمنی اش را تضعیف می کند. قارچها  معمولا شایع ترین علل عفونت  ناخنها در بین افراد هستند. اینها می توانند باعث ضخیم شدن، خرد شدن و تغییر رنگ ناخنها به  رنگ سبز-آبی  شوند. درمان قارچها مشکل می باشد، بنابراین بایستی برای درمان عفونتهای قارچی حتما به پزشک مراجعه و داروهای تجویز شده را درست استفاده کنید و انتظار بهبود سریع را نداشته باشید. بهبود زمانی اتفاق می افتد که ناخنها سیکل کامل رشد خود را طی کنند. باکتری ها و ویروس ها نیز باعث ایجاد تغییرات ناخوشایند در ناخنها می شوند. عفونتهای باکتریایی، پوست زیر و اطراف ناخن را هدف قرار داده و اگر درمان نشوند می توانند منجر به افتادن ناخن گردند. ویروس های پوستی موجب ایجاد زگیل هایی در اطراف و برخی اوقات در زیر ناخن می شوند که پزشک می تواند با فریز کردن یا درمان شیمیایی آنها را درمان یا خارج سازد. ناخن های مصنوعی خشن، وسایل غیر بهداشتی مانیکور و مانیکور کردن شدید همگی می توانند احتمال ایجاد  عفونت در ناخنها را افزایش دهند. همیشه بطور مناسب و ملایم ناخنهای دست و پا و ناخنهای مصنوعی را تمیز کرده و  برای کاهش انتقال باکتری ها  و سایر آلودگی ها از فردی به فرد دیگر ،سعی کنید یک جعبه مانیکور شخصی برای خودتان خریداری کنید.  
8 تير, 1393 - 11:23 0 Fatima
جذب متعادل غذاها و مایعات در وعده های سحری و افطار بسیار حائز اهمیت می باشد.
سلامتی کلید شادی ست و آنچه که ما می خوریم، مستقیما بر روی سلامتی مان تاثیر دارد. اسلام، مسلمانان را تشویق می کند که درباره سلامتی خود بیاندیشند و مراقب باشند. پیامبران همیشه  داشتن سبک زندگی متعادل که شامل رژیم غذایی متعادل، ورزش دادن منظم  جسم و روح و ایجاد تعادل بین نیازهای مادی و معنوی است  را به مسلمانان توصیه کرده اند. ماه رمضان فرصتی مناسب برای برگرداندن تعادل و سلامت به سبک زندگی می باشد. در هنگام روزه داری ما یاد می گیریم که چطور عادتهای غذایی خود را مدیریت کنیم و چطور کنترل بر خود و نظم را در زندگی مان جاری سازیم. این ماه فرصتی را برای استراحت معده فراهم می کند و با روزه گرفتن می توان سموم جمع شده در بدن را  خارج ساخت. این مقاله در صدد است که با فراهم آوردن اطلاعاتی درباره روزه داری و سلامت تا جایی که می تواند درباره روزه داری درست  به شما کمک کند. در ادامه به بحث درباره تغییرات فیزیولوژیکی که در طی روزه داری اتفاق می افتد، مثالهایی از مواد غذایی مفید و مضر برای روزه داری و مشکلات شایع در روزه داری می پردازیم. تغییرات فیزیولوژیکی که در طول روزه داری اتفاق می افتد برای اکثر افراد این سوال مطرح است که آیا روزه گرفتن برای سلامتی خوب است یا بد. اگر بخواهیم به این سوال پاسخ دهیم بایستی مروری سریع و کلی به وقایعی که در درون بدن در طی روزه داری اتفاق می افتد نگاهی بیاندازیم: فیزیولوژی روزه داری تغییراتی که در بدن در پاسخ به روزه گرفتن اتفاق می افتد به مدت زمانی که روزه داری طول می کشد، بستگی دارد. به طور فنی، در روزه داری  بدن  وارد حالتی می شود که به مدت  8 ساعت یا بیشتر بعد از آخرین وعده غذایی هیچگونه مواد غذایی  دیگری را  دریافت نمی کند و زمانی ست که جذب مواد مغذی از غذاها توسط روده ها پایان یافته است. در وضعیت نرمال، گلوکز بدن، که در کبد و ماهیچه ها ذخیره می شود، منبع اصلی انرژی بدن است. در طول روزه داری، ابتدا  این ذخیره گلوکز برای تولید انرژی مصرف می شود. در مرحله بعد در طول روزه داری، زمانی که ذخیره گلوکز تمام می شود، چربیهای ذخیره شده در بدن دیگر منبع تامین انرژی بدن محسوب می شوند. مقادیر کمی گلوکز نیز از طریق برخی مکانیزم ها در کبد تولید می شود. فقط در روزه داری های طولانی برای مدت چند روز تا یک هفته( بدون خوردن هیچ وعده غذایی)  بدن در نهایت شروع به استفاده از پروتئین ها به عنوان منبع انرژی می کند. این وضعیت معمولا تحت عنوان گرسنگی بیش از حد  و قحطی شناخته شده است و قطعا بسیار آسیب زننده و ناسالم است. در این وضعیت پروتئین های موجود در عضلات بدن تجزیه شده و به همین علت است که افرادی که دچار قحطی و سوء تغذیه حاد می شوند ظاهری لاغر و نحیف  و بدون عضله داشته و بسیار ضعیف می شوند.   از آنجایی که روزه ماه رمضان از هنگام سحر شروع شده و تا هنگام غروب ادامه دارد، فرصت زیادی وجود دارد که بتوان از طریق وعده های غذایی سحر و افطار انرژی مورد نیاز بدن برای روزه داری را تامین کرد.  این کار( خوردن سحری و افطار)  یک حالتی را فراهم می کند که بدن بتواند تامین انرژی مورد نیاز خود را بطور پیشرفته و ملایم از مصرف گلوکز ذخیره شده به چربی های ذخیره شده انتقال دهد و از تجزیه ماهیچه ها و مصرف پروتئین ها جلوگیری کند. استفاده از چربی ها برای تامین انرژی باعث کاهش وزن، حفظ و نگهداری ماهیچه ها و در طولانی مدت باعث پایین آمدن کلسترول خون می شود. به علاوه، کاهش وزن منجر به کنترل دیابت و کاهش فشار خون نیز می گردد. به نظر می رسد که در طی روزه داری یک فرایند سمیت زدایی نیز در بدن اتفاق می افتد، از آنجایی که سموم موجود در بدن در چربیهای بدن ذخیره شده و نامحلول هستند و با آب شذن چربیها از بدن دفع می شوند. چند روز بعد از روزه داری، میزان برخی هورمونها در خون بالا می روند، مثل اندروفین ها، که منجر به بالا رفتن سطح هوشیاری و بهتر شدن احساس و وضعیت روانی عمومی فرد می شوند. جذب متعادل غذاها و مایعات در وعده های سحری و افطار بسیار مهم است. کلیه در حفظ و نگهداری آب و نمک های بدن نظیر سدیم و پتاسیم بسیار کارامد عمل می کند. با این وجود، ممکن است آب و نمک ها در حین عرق کردن از بدن خارج شوند. برای جلوگیری از تجزیه ماهیچه ها، وعده های غذایی افطار و سحر بایستی حاوی مقادیر کافی از مواد غذایی پرانرژی نظیر کربوهیدراتها و برخی چربی ها باشد. بنابراین، یک رژیم غذایی متعادل حاوی مقادیر کافی مواد مغذی، نمک ها و آب حیاتی و ضروری می باشد. مواد غذایی سودمند و مواد غذایی مضر روزه داری در ماه رمضان می تواند سلامتی فرد را بهبود بخشد، اما اگر در طول روزه داری رژیم غذایی درستی دنبال نشود، می تواند سلامتی را به خطر بیاندازد. فاکتور مهم، خود روزه نیست بلکه چیزهایی ست که در ساعات بین افطار و سحر مصرف می شود. برای بهره مندی از مزایای روزه داری، هر فرد بایستی  وعده غذایی عالی که روی  انواع و مقدار مواد غذایی آن فکر شده باشد  را برای خود فراهم کند و باید طوری برنامه ریزی کند که در مصرف مواد غذایی زیاده روی نیز نکند. پرخوری نه تنها می تواند به بدن آسیب برساند بلکه می تواند مانع رشد روحی و  معنوی فرد در طول این ماه مبارک شود.  یک رژیم غذایی که حجم کمتری از مواد غذایی نسبت به وعده های نرمال دارد ولی به اندازه کافی متعادل است که می تواند سلامت و فعالیت مفید فرد را در طول ماه رمضان تامین کند. رژیم غذایی بایستی ساده باشد و با رژیم غذایی روزانه و عادی فرد که قبل از ماه رمضان داشته است، تفاوت زیادی نداشته باشد. رژیم غذایی روزه داری باید حاوی تمام گروههای اصلی مواد غذایی ،شامل میوه ها و سبزیجات به مقدار زیاد حدود 35 درصد ، نان، غلات سبوس دار، حبوبات و سیب زمینی به میزان 35 درصد، گوشت، ماهی و سایر مواد پروتئینی به میزان 12 درصد، شیر و لبنیات  به میزان 12 درصد ، مواد غذایی حاوی چربی و شکر خیلی کم و حدود 6 درصد،  باشد. کربوهیدراتهای پیچیده مواد غذایی هستند که به آزاد شدن تدریجی انرژی در طول زمانهای طولانی روزه داری کمک می کنند. کربوهیدراتهای پیچیده در غلات و بذرها یافت می شوند، مثل جو، گندم، جو دوسر، ارزن، سمولینا، لوبیاها، عدس، آرد سبوس دار، برنج سبوس دار و غیره. مواد غذایی غنی از فیبر هم به آرامی هضم می شوند و شامل سبوس گندم، حبوبات، گندم سبوس دار، غلات و بذرها، سیب زمینی با پوست، سبزیجاتی مثل لوبیا سبز و تقریبا همه میوه ها نظیر زردآلو، آلو، انجیر و غیره هستند. مواد غذایی که باید از آنها پرهیز کرد غذاهای سنگین و فرآوری شده، انواع فست فود وغذاهای سریع آماده شده که حاوی کربوهیدراتهای تصفیه شده به فرم شکر، آرد سفید و غیره هستند، به همان اندارزه غذاهای خیلی چرب مثل کیک ها، بیسکوییت، شکلات و شیرینی ها. همچنین بهتر است از مصرف نوشیدنی های کافئین دار مثل چای، قهوه و نوشابه پرهیز کنید. کافئین دارای خاصیت ادرار آور بوده و باعث از دست رفتن آب بدن می شود. مواد غذایی که باید از مصرف آنها خودداری کرد مواد غذایی سالم جایگزین غذاهای سرخ کردنی مثل سمبوسه، فلافل و شیرینی های سرخ شده غلات سبوس دار، مثل نخود، سمبوسه پخته شده در فر، شیرینی های پخته شده در فر مواد غذایی پرشکر و  غذاهای خیلی چرب مثل انواع شیرینی، باقلوا، پیراشکی شیرینی ها و پودینگ های با پایه شیر غذاهای پخته شده با روغن زیاد مثل نان های شیرمال چرب، شیرینی های چرب گوشت یا جوجه را به جای سرخ کردن بپزید یا کباب کنید. سعی کنید شیرینی ها  و نان ها را در خانه و با روغن کمتر تهیه کنید. روشهای نادرست  طبخ غذاها که باید از آنها خودداری کرد روشهای طبخ جایگزین سرخ کردن زیاد غذاها را سطحی سرخ کنید، معمولا فرق چندانی با انواع عمیق سرخ شده ندارند. سرخ کردن کباب کردن یا پختن روشهای سالم تری هستند و به حفظ طعم و عطر واقعی مواد غذایی، مخصوصا مرغ و ماهی کمک می کنند. به کار بردن ادویه و روغن زیاد شروع به اندازه گیری روغن و ادویه هایی که مصرف می کنید، شوید و سعی کنید به تدریج مصرف روغن خود را به 4 تا 5 قاشق کاهش دهید. این روشی خوب برای کاهش مصرف روغن است بدن اینکه متوجه تفاوت آن  در طعم غذا شوید.   سحر، وعده غذایی قبل از سپیده دم، بایستی وعده ای خوشمزه، سالم و بی خطر و متعادل باشد که بدن را برای فراهم ساختن انرژی کافی برای ساعتهای روزه داری تامین کند. بنابراین مصرف مواد غذایی که به آهستگی هضم می شوند در وعده سحر بسیار مهم می باشد. افطار وعده غذایی ست که با آن روزه را می شکنند. این وعده می تواند طبق سنت پیامبران شامل خرما باشد. خرما قطاری از انرژی احیا و بازسازی مورد نیاز بدن را برای ما به ارمغان می آورد. آب میوه هم دارای تاثیری مشابه خرماست و اثری بهبود دهنده و نشاط بخش دارد. این وعده بایستی یک وعده غذایی معمولی باشد و نباید آن را به یک ضیافت مفصل تبدیل کنیم! سعی کنید که مصرف غذاهای سنگین و چرب را که معمولا برای جشن و میهمانی های ویژه تدارک دیده می شوند را به حداقل برسانید و توصیه هایی که در ادامه می آید را به کار ببندید. بسیاری از مواد غذایی که مصرف آنها برای ماه رمضان توصیه شده است از قرآن  و سیره زندگی پیامبر  برداشت شده است و با یافته های دنیای مدرن درباره رژیم غذایی سالم و متعادل نیز  هماهنگی دارد.  مواد غذایی که بطور معمول توسط حضرت محمد(ع) مصرف می شده است : شیر، خرما، گوشت بره و جو دوسر بوده است. میوه ها و سبزیجات نظیر زیتون، پیاز، خیار، انجیر، خرما، انگور و عدس به عنوان  مواد غذایی سالم در قرآن معرفی شده است. مشکلات و بیماری های بالقوه در روزه داری و درمانهای آنها سوزش معده معده محیطی اسیدی بوده و برای هضم مواد غذایی و کشتن باکتری ها طراحی شده است. معده و مری بطور نرمال  توسط لایه محافظ شیره مانند خود بدن  و دریچه هایی که بین این دو اندام وجود دارند از این اسید محافظت می شوند. اگر اسید به میزان زیاد تولید شود یا دریچه پایینی مری معیوب شود، ما سوزش معده را تجربه خواهیم کرد. روزه داری معمولا میزان اسید تولید شده توسط معده را کاهش می دهد، اما فکر به غذاها یا حس کردن بوی غذا می تواند باعث شود که مغز به معده فرمان تولید اسید را صادر کند. بنابراین اگر افزایش اساسی در اسید معده رخ داده باشد، سوزش معده می تواند به یک مشکل جدی در طول روزه داری تبدیل شود. کسانی که بطور منظم داروهایی مثل ضد اسیدها، آنتی هیستامین ها  یا بازدارنده های پمپ پروتونی  را برای سوء هاضمه مصرف می کنند، توصیه می شود در دوران روزه داری هم داروهای خود را در وعده سحر مصرف کنند.  کنترل سوزش معده یا آروغ زدن می تواند با خوردن متعادل و اجتناب از مصرف غذاهای چرب، سرخ شده و پر ادویه میسر گردد.  کاهش مصرف نوشیدنی های کافئین دار و ترک سیگار می تواند بسیار سودمند باشد. تمهیداتی نظیر روغن نعناع می تواند به کاهش آروغ یا کولیک کمک کند. دیابت به کسانی که انسولین تزریق می کنند توصیه می شود که روزه نگیرند، چون خطری جدی برای سلامتی محسوب می شود. افرادی که دیابت خود را با مصرف قرص کنترل می کنند بایستی با پزشک متخصص خود مشورت کرده و در صورت موافقت پزشک اقدام به گرفتن روزه کنند. در صورت روزه گرفتن، کنترل منظم و روزانه قند خون بطور جدی توصیه می شود. پایین آمدن قند خون می تواند بسیار خطرناک باشد  و اگر درمان نشود می تواند منجربه ضعف و بیهوشی گردد و بنابراین بایستی خیلی جدی از این مشکل پیشگیری کرد. احساس سرگیجه، عرق کردن، و عدم تعادل همگی از علائم پایین آ مدن قند خون هستند. اگر این وضعیت برایتان پیش آمد بایستی خیلی سریع یک نوشیدنی شیرین بخورید یا یک شیرینی یا آبنبات خیلی شیرین را زیر زبانتان قرار دهید تا جذب شود. افراد دیابتی با مشکلات بیشتر نظیر گلودرد یا مشکلات قلبی، سکته، بیماری های چشمی، مشکلات کلیوی یا مشکلات عصبی که در اثر دیابت ایجاد شده اند بایستی قبل از روزه گرفتن  حتما با پزشک خود مشورت  کنند. سردرد سردرد یک مشکل رایج در طول روزه داری بوده و می تواند دلایل زیادی داشته باشد. سردردهای حین روزه داری می توانند معمولا در نتیجه کم آبی یا گرسنگی، استراحت ناکافی یا عدم وجود مواد اعتیاد آور نظیر کافئین یا نیکوتین ایجاد شوند. رژیم غذایی ملایم و متعادل، مخصوصا حذف نکردن وعده سحری، مصرف مقدار کافی مایعات  و در صورت نیاز و ضرورت استفاده  از  مسکن ها می تواند ریسک ایجاد سردردهای شدید را در طی روزه داری کاهش دهد. می توان با استفاده از روشهای دیگر نظیر قرار نگرفتن در معرض تابش مستقیم نور خورشید، پوشیدن کلاه سایه بان در هنگام بیرون رفتن، استفاده از عینک های آفتابی برای کاهش تابش اشعه های مضر خورشید از ایجاد سردردها جلوگیری کرد. از دست رفتن آب بدن تشنگی و کم آبی اتفاق رایج در طول روزه داری ست. بدن در طول تنفس، عرق کردن و ادرار  مدام در حال از دست دادن آب و نمک ها می باشد؛ مقدار آب از دست رفته به آب و هوا، مقدار آب نوشیده شده توسط فرد قبل از روزه، درجه توان فیزیکی و توانایی کلیه ها در حفظ و نگهداری آب و نمک ها بستگی دارد. پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. با این وجود، اگر شما قبل از شروع روزه مقدار کافی آب ننوشید ، احتمال از دست رفتن آب بدن در شما افزایش می یابد. این احتمال در افراد مسن و کسانی که قرص های مدر مصرف می کنند بیشتر است. بسته به شدت کم آبی، فرد ممکن است دچار بیحالی و سنگینی، گرفتگی عضلات، سرگیجه، عدم تعادل و حتی بیهوشی و ضعف شود. اگر شما قادر به تحمل تشنگی و سرگیجه و عدم تعادل ناشی از آن نیستید بایستی فورا با مقادیر آب معمولی که قبلا استفاده می کردید خود را آب رسانی کنید و اگر با کمی شکر و  نمک آب را مصرف کنید بسیار ایده آل می باشد.
4 تير, 1393 - 10:00 0 Fatima
آشنایی با علائم و نشانه ها، روشهای تشخیص، عوامل ایجاد کننده و درمانهای سرطان تخمدان
سرطان تخمدان چیست؟ تحقیقات نشان داده اند که این سرطان از لوله های فالوپ آغاز شده و به سمت تخمدان ها حرکت می کند، این اندام های دوگانه(تخمدانها) در زنان مسوول تولید تخمک بوده و منبع اصلی تولید هورمونهای زنانه استروژن و پروژسترون می باشند. درمانها برای سرطان تخمدان در سالهای اخیر بسیار موثرتر شده است و بهترین نتیجه ها زمانی حاصل می شود که بیماری در مراحل اولیه باشد. علائم سرطان تخمدان علائم شامل: نفخ و فشار در شکم درد در ناحیه شکمی یا لگن احساس پری زیاد بلافاصله بعد از وعده های غذایی تکرر ادرار این علائم می تواند توسط مشکلات دیگر غیر از سرطان نیز ایجاد گردد. اگر این علائم بیش دو سه هفته دوام داشته باشند، بایستی برای بررسی های بیشتر حتما به پزشک متخصص مراجعه شود. عامل خطر: تاریخچه خانوادگی احتمال ابتلای سرطان تخمدان در زنانی که در بستگان نزدیکشان سابقه سرطان تخمدان، سینه یا روده را داشته اند بسیار بیشتر است.محققان معتقدند که تغییرات ژنتیکی به ارث رسیده مسوول 10 درصد از سرطان های تخمدان می باشند. در موارد ژنتیکی، جهش یافتن ژنهای BRCA1 و BRCA2 مسوول ایجاد این سرطان می باشد، همچنین این ژنها با سرطان سینه نیز مرتبط هستند.زنانی که سابقه خانوادگی قوی این سرطان را دارند باید بطور مرتب به پزشک متخصص مراجعه و از این سرطان پیشگیری کنند. عامل خطر: سن قوی ترین ریسک فاکتور برای سرطان تخمدان سن می باشد. احتمال پیشرفت این سرطان در زنانی که وارد دوران یائسگی شده اند بیشتر است. استفاده از درمان هورمونی بعد از یائسگی ممکن است احتمال ابتلا به سرطان را افزایش دهد. به نظر می رسد در زنانی که استروژن را بدون پروژسترون برای حداقل 5 تا 10 سال دریافت کرده اند، این احتمال قوی تر باشد. پزشکان مطمئن نیستند که ترکیب استروژن و پروژسترون هم به همان اندازه ریسک ابتلا به سرطان را افزایش می دهد یا نه. عامل خطر:چاقی زنان چاق  نسبت به زنان دیگر احتمال بیشتری دارد که به سرطان تخمدان مبتلا شوند. و نرخ مرگ و میر بر اثر سرطان تخمدان در زنان چاق در مقایسه با زنان غیر چاق  بیشتر است. به نظر می رسد که سنگین ترین زنان خطر ابتلای بیشتری داشته باشند. تست ها و آزمایشهای تشخیصی سرطان تخمدان راه آسان و قابل اعتمادی برای تشخیص سرطان تخمدان وجود ندارد اگر فرد مورد نظر هیچ علائمی را نداشته باشد. هرچند، 2 راه  برای آزمایش و تشخیص سرطان تخمدان در طی یک چکاب روتین و معمولی که متخصص بیماریهای زنان تجویز کرده است، وجود دارد.یکی از این روشها آزمایش خون برای  اندازه گیری میزان بالا رفتن پروتئینی به نام CA-125 در خون می باشد. راه دیگر سونوگرافی از تخمدانها می باشد. تشخیص سرطان تخمدان تست های تصویری نظیر سونوگرافی یا سی تی اسکن می توانند به نشان دادن جرم یا توده در  تخمدان کمک کنند. اما این اسکن ها نمی توانند تعیین کنند که آیا این ناهنجاری سرطان است یا نه. اگر این توده مشکوک به سرطان باشد، قدم بعدی معمولا عمل جراحی برای برداشتن بافت مشکوک می باشد. نمونه ای از این توده برای آزمایشهای بیشتر به آزمایشگاه فرستاده می شود. به این روش بیوپسی گفته می شود. مراحل سرطان تخمدان جراحی اولیه سرطان تخمدان کمک می کند که پزشکان میزان گسترش سرطان را متوجه شوند که توسط این مراحل تعیین می گردد: مرحله اول:  محدود به یک یا هر دو تخمدان مرحله دوم: انتشار یافته به رحم و اندام های مجاور مرحله سوم: انتشار یافته به گره های لنفاوی یا بافت همبند شکمی مرحله چهارم: انتشار یافته به اندام های دور نظیر شش ها یا کبد انواع سرطان تخمدان اکثر سرطان های تخمدان از نوع توده سرطانی اپی تلیالی تخمدان است. اینها تومورهای بدخیمی هستند که از سلولهای روی سطح تخمدان به وجود می آیند. برخی تومورهای اپی تلیالی  اصلا  سرطانی نیستند. اینها به عنوان تومورهای با پتانسیل بدخیمی پایین(LMP) شناخته می شوند. تومورهای LMP خیلی آرام رشد کرده و از دیگر فرم های سرطان تخمدان خطر کمتری دارند. نرخ بقا   سرطان تخمدان سرطان تخمدان می تواند یک تشخیص وحشتناک و هراس آور باشد، با نرخ بقای نسبی 5 سال که بین  18 تا 89 درصد برای توده های اپی تلیالی تخمدان متغیر می باشد و بستگی به مرحله سرطان دارد. برای تومورهای LMP نرخ بقای نسبی 5 سال از 99 تا 77 درصد متغیر است. جراحی سرطان تخمدان جراحی برای تشخیص سرطان تخمدان و تعیین مرحله سرطان انجام می شود، اما این می تواند اولین مرحله درمان نیز باشد. هدف برداشتن توده سرطانی تا حدی که امکان دارد است. این ممکن است ساده و شامل خارج کردن تخمدان و بافت نزدیک آن در مرحله اول سرطان باشد. در مراحل پیشرفته تر، ممکن است برداشتن هر دو تخمدان همراه با رحم و بافتهای اطرافش ضروری باشد. شیمی درمانی در تمام مراحل سرطان تخمدان، شیمی درمانی معمولا بعد از عمل جراحی انجام می شود. در این فاز از درمان از داروهایی برای هدف گیری کردن و کشتن بافتهای سرطانی باقی مانده در بدن استفاده می شود. داروها ممکن است به صورت خوراکی، تزریق وریدی  یا مستقیما به شکم تزریق گردند. زنانی که تومورهای LMP  داشته اند به شیمی درمانی نیاز ندارند مگر اینکه تومور بعد از جراحی دوباره رشد کند. هدف درمانی محققان در حال کار بر روی درمانهایی هستند که مسیر رشد سرطان تخمدان را هدف گیری کند. فرایندی به نام آنژیوژنز در تشکیل رگهای خونی جدید برای تغذیه تومور سرطانی دخیل است. دارویی به نام آواستین این فرایند را بلوکه و متوقف می کند، و باعث می شود تومورها کوچک شده و رشدشان متوقف شود. آواستین برای دیگر انواع سرطان نیز مورد آزمایش قرار گرفته است، اما محققان سرطان تخمدان هنوز در حال آزمایش این درمان هستند چون می تواند عوارض جانبی جدی به دنبال داشته باشد. یائسگی زود هنگام بعد از درمان زمانی که هردو تخمدان برداشته می شوند، بدن دیگر قادر به تولید استروژن نخواهد بود. این امر یائسگی را تسریع می کند، بدون توجه به اینکه بیمار چقدر جوان باشد. افت هورمونهای زنانه می تواند همچنین احتمال ابتلا به برخی بیماری ها نظیر پوکی استخوان را افزایش دهد. مراجعه منظم بیمار برای بررسی های دوره ای بعد از درمان سرطان تخمدان بسیار حیاتی و ضروری می باشد. بعد از درمان: تحرک داشته باشید بیماران ممکن است فکر کنند که زمان طولانی طول می کشد تا دوباره انرژی شان را برای بازگشت به زندگی عادی بعد از درمان پیدا کنند.خستگی مفرط یکی از مشکلات شایع بعد از درمان سرطان می باشد. شروع یک برنامه ورزشی ملایم و سبک یکی از موثرترین راههای احیای انرژی و بهبود عاطفی و امید به زندگی فرد می باشد. در این مورد با پزشک خود مشورت کنید تا فعالیت های ورزشی  مناسب برای شرایط شما را تعیین کند. کاهش دهنده خطر: بارداری زنانی که تجربه بارداری را داشته اند کمتر از زنانی که این تجربه را نداشته اند احتمال ابتلا به سرطان تخمدان را دارند. به نظر می رسد که این ریسک با هر بار بارداری کاهش می یابد و شیردهی برای محافظت بیشتر توصیه می شود. کاهش دهنده خطر: قرص های ضد بارداری سرطان تخمدان در زنانی که قرص های ضد بارداری مصرف کرده اند معمولا کمتر ایجاد می شود. زنانی که از این قرص ها به مدت  حداقل 5 سال استفاده کرده اند نسبت به زنانی که اصلا از این قرص ها مصرف نکرده اند،  حدود 50 درصد کمتر احتمال دارد که به سرطان تخمدان مبتلا شوند. مانند بارداری، قرص های ضد بارداری از تخمک گذاری جلوگیری می کنند. برخی از محققان معتقدند که تخمک گذاری کمتر در اکثر موارد بدن را در برابر سرطان تخمدان محافظت می کند. کاهش دهنده خطر: بستن لوله های رحمی بستن لوله های رحمی برای محافظت در برابر سرطان تخمدان توصیه می شود. بیرون آوردن رحم نیز اثر مشابهی دارد. کاهش دهنده خطر: برداشتن تخمدانها برای زنانی که جهش های ژنتیکی دارند و این امر آنها را در خطر بالای ابتلا به سرطان تخمدان قرار می دهد، برداشتن تخمدان ها یک گزینه می باشد. این می تواند برای زنان بالای 40 سال که رحمشان را برداشته اند قابل ملاحظه باشد. کاهش دهنده خطر: رژیم غذایی کم چرب در حالی که هیچ رژیم غذایی قطعی برای پیشگیری از سرطان تخمدان وجود ندارد، ولی مدارکی وجود دارد که آنچه که ما می خوریم می تواند تفاوت قابل توجهی را در وضعیت سلامت ما ایجاد کند. در یک مطالعه جدید، زنانی که رژیم غذایی کم چربی به مدت حداقل 4 سال داشتند احتمال بروز سرطان تخمدان در آنها کمتر بود.برخی دانشمندان معتقدند که سرطان در زنانی که مقادیر زیادی میوه و سبزیجات مصرف می کنند کمتر احتمال دارد، اما مطالعات بیشتر برای تایید این ادعا مورد نیاز است.
27 خرداد, 1393 - 13:56 2 Fatima
آیا از امتحان کردن روشهای کاهش وزن خسته شده اید؟ آیا از شر چربی اطراف شکم و پهلوها خلاص نمی شوید؟
آیا از امتحان کردن روشهای کاهش وزن خسته شده اید؟ آیا از شر چربی اطراف شکم و پهلوها خلاص نمی شوید؟ شما می توانید قدرت چربی سوزی بدنتان را با خوردن خوراکی های زیادی که کبد شما را تقویت می کنند، افزایش دهید و بهتر چربی بسوزانید. همانطور که می دانید کبد اندام اصلی سوخت و ساز چربی در بدن می باشد. مواد غذایی زیادی وجود دارند که تقویت کننده کبد هستند. در ادامه با 10 مورد مهم از آنها آشنا می شویم. 1.سبزیجات تازه اسفناج، برگ خردل، سبزی خوردن تازه، کاهو،کلم، برگ چغندر و دیگر سبزیجات پربرگ تازه منابع خوبی از فیبر محسوب شده و نیروگاه تغذیه سالم به شمار می روند. تحقیقات نشان داده اند که مقادیر بالای ویتامین ها و آنتی اکسیدان ها در این سبزیجات به جلوگیری از گرسنگی کمک کرده و از طرفی شما را در برابر بیماری های قلبی، سرطان، آب مروارید و فراموشی محافظت می کند.     2.لوبیاها و بقولات بقولات بهترین منبع فیبر نسبت به هر ماده غذایی دیگری هستند. آنها به تثبیت قند خون کمک کرده و اجابت مزاج  را منظم می کنند. این مواد غذایی همچنین حاوی مقادیر بالای پتاسیم هستند، ماده معدنی اساسی برای کاهش کم آبی بدن و کاهش احتمال فشار خون بالا و سکته.     3.سیر و پیاز سیر و پیاز حاوی مواد شیمیایی گیاهی هستند که باعث تجزیه ذخایر چربی بدن می شوند، از طرفی باعث تجزیه کلسترول نیز می شوند؛ کشنده باکتری ها، ویروس ها و قارچ ها هستند؛ و بدن را در مقابل بیماری های قلبی محافظت می کنند. با مصرف مقدار کمی سیر و پیاز، می توانید علاوه بر پیشگیری از بیماری ها، چربی نیز بسوزانید.     4.فلفل قرمز این ادویه تند و آتشین، احتمال افزایش انسولین را در بدن با سرعت بخشیدن به متابولیسم و پایین آوردن قند خون، کاهش می دهد، قبل از اینکه انسولین اضافی باعث ذخیره چربی ها گردد. پس وعده غذایی بعدی تان را با مقدار کمی فلفل قرمز مزه دار کنید تا چربی اطراف شکم تان را کاهش دهید.     5.زردچوبه این ادویه معروف که از دیر باز در آشپزی هندی مورد استفاده قرار می گرفته است، یکی از منابع غنی  شناخته شده بتا کاروتن می باشد. بتاکاروتن، آنتی اکسیدانی ست که به محافظت از کبد در برابر آسیب های رادیکال های آزاد کمک می کند. زردچوبه همچنین به تقویت کبد کمک می کند، طوریکه بدن را در سوخت و ساز چربی از طریق کاهش سرعت ذخیره چربی در سلولهای کبدی یاری می رساند. یک قاشق چایخوری  زردچوبه را به غذای خود اضافه کنید تا به چربی سوزی بدن کمک کنید.   6.دارچین تحقیقات نشان می دهند که مصرف یک چهارم تا یک قاشق چایخوری دارچین با غذاها به متابولیسم قند تا حدود 20 برابر بهتر از غذاهایی که بدون دارچین خورده می شوند، کمک می کند. قند اضافه در خون می تواند منجر به تولید و ذخیره چربی گردد. قبل از نوشیدن چای، قهوه یا آش جو، کمی دارچین روی آنها بریزید.     7.چای سبز این نوشیدنی ملایم برای کمک به کاهش وزن و کاهش التهاب بسیار عالی می باشد. فلاوونوئیدهای موجود در این چای دارای خواص طبیعی ضد التهاب هستند. و ترکیب  اپی گالوکتسین گالات  موجود در چای سبز، ثابت شده است که باعث کاهش چربی بدن می شود.     8. چربی های غیر اشباع منفرد این چربی های سالم برای قلب  به افزایش سطح کلسترول خوب یا  HDL کمک کرده و التهاب عمومی بدن را کاهش می دهند. منابع عالی نظیر روغن زیتون، بادام و آووکادو از این جمله هستند.     9.اسیدهای چرب امگا3 تحقیقات نشان داده اند که رژیم غذایی حاوی  درصد بالای اسیدهای چرب امگا 3  و درصد پایین اسیدهای چرب امگا 6 با کاهش التهاب ارتباط مستقیم داشته است. منابع غذایی امگا 3 شامل گردو، بذر کتان و ماهی نظیر ماهی سالمون می باشد.     10.آب آبرسانی همیشگی برای خارج  کردن التهاب ایجاد کننده  سموم از  بدن  ضروری می باشد. سعی کنید روزانه 1900 سی سی یا نزدیک 2 لیتر آب بنوشید. به یاد داشته باشید به ازای هر 30 دقیقه ورزش مقدار 230 سی سی آب به این مقدار بیافزایید.
26 خرداد, 1393 - 11:11 4 Fatima
با رعایت بهداشت دهان و دندان واستفاده از میوه ها و سبزیجات می توانیم این مشکل را برطرف کنیم.
همه ما برخی اوقات از بوی نامطبوع دهانمان اذیت می شویم، چه این بوی بد بعد از بیدار شدن در هنگام صبح باشد و چه دلایل دیگری داشته باشد. متاسفانه، به همان اندازه راحت که ما دچار بوی بد دهان می شویم، خلاص شدن از شر این مشکل خیلی پیچیده است. برای برخی از افراد، استفاده از مسواک، نخ دندان و دهانشویه بطور مکرر برای از بین بردن پلاک های دندان، صفحه های تقریبا نامرئی از باکتری ها که در ایجاد بوی بد دهان دخیل هستند، می تواند موثر باشد. برای عده ای دیگر، پاکسازی حرفه ای تر برای از بین بردن رسوبهای چسبیده به دندانها، که از پلاکهای دندانی سفت تر هستند، ضروری می باشد.  برخی نیز پی برده اند که پوسیدگی دندان و بیماری های لثه ریشه بوی بد دهان در آنها می باشد. برخی اوقات، بوی بد دهان در نتیجه مشکلات ریوی یا لوله گوارش یا عفونت سیستمیک می باشد. برخی بیماری ها نظیر عفونت سینوس ها یا دیابت هم می توانند باعث بوی بد دهان گردند. و بر خی اوقات هم این بوی دهان به علت مواد غذایی ست که ما مصرف می کنیم. با این توصیف اولین قدم در خوشبو کردن بوی دهان چیست؟ 10 نکته از بهترین نکاتی که شما باید استفاده کنید را در ادامه ذکر کرده ایم: 1.مسواک زدن و نخ دندان دهان ما حاوی میلیون ها باکتری ست. در واقع، شاید بتوان گفت که باکتری هایی که در دهان ما اجتماع یافته اند از تعداد سلولهای بدنمان بیشتر هستند. از 700 نوع باکتری که در دهان وجود دارند، دانشمندان تقریبا کمتر از نصف آنها را شناسایی و مطالعه کرده اند، که این امر پیدا کردن راه دقیق مقابله با این باکتری ها را مشکل می سازد.  در واقع بوی بد دهان محصول جانبی هضم مواد غذایی توسط این باکتری هاست.  صرفنظر  از مواردی که بیان کردیم، موارد اندکی وجود دارد که ما بتوانیم با بوی بد دهان ایجاد شده توسط جرم دندان مقابله کنیم.  برای از بین بردن بوی بد دهان باید ابتدا از تمیز کردن دهان شروع کنیم:  ما می توانیم سعی کنیم که باکتری ها را با استفاده از دهانشویه ها از بین ببریم، البته این مورد یک راه حل موقت می باشد. باکتری ها در طول زمان دوباره رشد می کنند. بهترین دفاع ما مسواک زدن دندانها  حداقل دو بار در روز و استفاده از نخ دندان یک بار در روز می باشد. این کار به خروج مواد غذایی گیر کرده در لابلای دندانها و فرو رفته در بین لثه ها کمک می کند. از طرف دیگر، هر دو این نواحی  زمینه تولید مثل باکتری ها را فراهم می کنند. اگر ذرات غذا  در این نقاط باقی بمانند، بوی بد دهان حتمی خواهد بود. 2. تمیز کردن زبان دانشمندان گمان می برند که تعدادی از باکتری های دهان، به ویژه باکتری های واقع در قسمت بالایی زبان نزدیک به گلو، واقعا دهان را  در برابر بوی بد و چرک آلود نفس محافظت می کنند. با این وجود،  دیگر انواع باکتر ها  به همان اندازه که تکثیر می شوند بوی تند و زننده نیز تولید می کنند. این تحقیق چه معنی برای شما دارد؟  انواعی از باکتری ها که بر روی زبان ما دارای فراوانی بیشتری هستند می توانند تعیین کننده  بوی خوش و بوی بد دهان باشند. متاسفانه، محققان هنوز درنیافته اند که تعادل و میانگین باکتری ها چطور باید باشد تا ما همیشه و بطور طبیعی تنفس خوشبویی داشته باشیم. روشی آسان و ساده وجود دارد که می توان آن را انجام داد: تمیز کردن زبان. سطح زبر زبان می تواند  محلی مناسب  برای جای گرفتن  مخلوطی  از سلولهای مرده، خرده های مواد غذایی و محصولات جانبی هضم باکتری ها که بوی نامطبوعی دارند باشد، فاکتورهایی که با تنفس  و دهان خوشبو به کلی غیر مرتبط هستند.  پس بعد از مسواک زدن دندانها حتما با مسواک زبان خود را هم بشویید. یا برای لایه برداری موثرتر، از یک زبان شوی استفاده کنید. این وسیله برای پاک کردن سطح زبان و برداشتن تکه های بدبوی موجود در سطح زبان طراحی شده است. 3.مرطوب نگهداشتن دهان حتما برای شما نیز این سوال مطرح شده است که چرا نفس ما بعد از بیدار شدن از خواب در هنگام صبح بسیار بدبو می باشد؟ زمانی که ما خواب هستیم، دهان بزاق کمتری نسبت به بیداری تولید می کند(به دلیل اینکه  خوردن، نوشیدن و صحبت کردن ما در هنگام خواب متوقف می شود). بزاق حاوی اکسیژن می باشد و اکسیژن جلوی رشد باکتری ها را می گیرد. دهان ما فقط بعد از بیدار شدن از خواب و هنگام صبح خشک و  بد بو نمی شود، بلکه می تواند در طول روز نیز خشک گردد. و خشکی دهان در هر زمانی از روز، نصفه شب یا ظهر، می تواند سریعا باعث بد بو شدن نفس و دهان ما گردد. در این شرایط ما به تولید زیاد بزاق نیاز داریم، زیرا بزاق به پاکسازی دهان کمک می کند، به علاوه بزاق خود بطور طبیعی آنتی باکتریال می باشد و ذرات ریز مواد غذایی را از دهان شسته و پاک می کند. صبحها بعد از بیدار شدن از خواب، با مسواک زدن، تمیز کردن زبان و شستن دهان با دهانشویه می توانید بوی بد دهان را از بین ببرید. برای تولید هرچه بیشتر بزاق در تمام طول روز، با نوشیدن مقادیر زیاد آب، بدن خود را آبرسانی کنید. همچنین برای تحریک تولید بزاق  می توانید قرص نعناع بمکید یا آدامس بجوید، اما اینها تنها راه حل های موقت هستند. 4.تنها به قرص نعناع و آدامس اکتفا نکنید مصرف نعناع و آدامس های نعناعی برای پوشاندن بوی بد دهان مثل استفاده از ادکلن برای پوشاندن بوی عرق بدن می باشد. این کار می تواند برای مدت خیلی کوتاهی موثر باشد، اما در نهایت این بوی بد از مانع عبور کرده و نمایان می شود. نعناع یا تکه ای آدامس نخواهد توانست باکتری های ایجاد کننده بوی بد دهان را از بین ببرد. به علاوه، اگر قرص نعناع یا آدامس حاوی شکر نیز باشد، می تواند بعنوان رستورانی برای باکتری های دهان عمل کند! در اینصورت باکتری ها بطور سریع شروع به تکثیر و آزاد کردن محصولات جانبی بد بو نظیر ترکیبات فرار گوگرد که منشا اصلی بوی بد دهان هستند، می کنند. البته ممکن است بوی بد دهان توسط بیماریهای مختلفی نیز تولید شود نه بوسیله باکتری های موجود دردهان و در اینصورت قطعا استفاده از قرص نعناع نمی تواند جای ویزیت پزشک متخصص را بگیرد.  اگرچه بوی بد دهان غالبا با بیماری های لثه یا پوسیدگی دندان مرتبط است، ولی می تواند نشانه ای از بیماری های جدی تر نظیر عفونت مجاری تنفسی یا عفونت سینوس ها، برونشیت، دیابت یا نارسایی های کبدی و کلیوی باشد. اگر انجام چکاپ و مشورت با دندانپزشک و پزشک متخصص بیماری جدی را نشان نداد و اگر شما بطور منظم دندانها و زبانتان را تمیز می کنید و باز هم از بوی بد دهان رنج می برید، احتمالا دلیل اصلی مواد غذایی ست که در طول روز مصرف می کنید. 5.مواد غذایی ایجاد کننده بو را بشناسید غذاهایی که ما می خوریم می توانند تاثیر زیادی بر بوی دهان ما داشته باشند. احتمالا شما نیز انتظار دارید که برخی مواد غذایی مثل سیر و پیاز بوی نامطبوعی در دهان برجای بگذارند. اما برخی از مواد غذایی دیگر وجود دارند که دهان را بد بو می سازند و  حتما شما را متعجب خواهند کرد. حتما می دانید که ذرات گوشت به راحتی بین دندانها و لثه چسبیده و حتی بعد از شستن با آب هم از لای دندانها جدا نمی شوند. این ذرات گوشت در خط بین لثه و دندانها  جمع شده  و یا بین دندانها می چسبند و برخی اوقات نیز زیر پرشدگی دندانها یا تاج دندان تجمع می یابند  و  برای باکتری ها خوشمزه و جذاب هستند و باعث تکثیر سریع آنها خواهند شد.  با وجود اینکه رژیم غذایی غنی از پروتئین و با کربوهیدرات پایین برای کاهش وزن بسیار مناسب می باشد ولی این رژیم برای بوی بد دهان اصلا خوب نیست. مصرف کمتر از 100 گرم کربو هیدرات در روز باعث بوجود آمدن وضعیتی متابولیک به نام کتوز در بدن می شود. کتوز وضعیتی متابولیک است که در آن  بدن به جای استفاده از قندها شروع به چربی سوزی کرده و ترکیباتی کتونی آزاد می کند. کتوز  باعث ایجاد بوی بد دهان می شود. 6.دهانتان را بعد از خوردن و آشامیدن بشویید چه نوشیدنی هایی می توانند باعث ایجاد بوی بد دهان گردند: مصرف نوشیدنی های اسیدی  مثل نوشابه های گازدار، قهوه یا  نوشیدنیهای الکلی ترکیباتی را در جریان خون آزاد خواهد کرد که به نوبه خود باعث ایجاد بوی بد در دهان خواهند شد. به علاوه، نوشیدنیهای اسیدی سطح PH دهان را پایین می آورند: سطح PH پایین به باکتری ها اجازه رشد و آزاد کردن ترکیبات فرار گوگرد را می دهد که بویی شبیه تخم مرغ گندیده را در دهان ایجاد می کنند. حتی اگر شما هنوز هم نمی خواهید از نوشیدن قهوه صرفنظر کنید، شما می توانید دهانتان را با انجام یک کار ساده خوشبو سازید: بعد از نوشیدن قهوه یا هر نوشیدنی اسیدی دیگر دهانتان را با آب ساده بشویید. این کار باعث برقراری  تعادل دوباره PH در  دهان خواهد شد. شستشوی دهان با آب  بعد از هر وعده غذایی نیز بسیار موثر می باشد. قرقره کردن آب در داخل دهان می تواند بسیاری از ذرات غذایی که در لابلای دندانها و لثه باقی مانده است را بلند کرده و از ایجاد بوی بد توسط آنها جلوگیری کند. استفاده از روشهای طبیعی برای خوشبو کردن بوی دهان نیز می تواند بسیار موثر باشد. 7. استفاده از ترکیبات گیاهی و طبیعی اگر شما واقعا به دنبال برطرف کردن بوی بد دهان هستید، چای سبز را در رژیم غذایی خود بگنجانید و این چای گیاهی را در سراسر طول روز بنوشید. چای سبز کمک می کند که نفس شما تازه و خوشبو شود، چون حاوی ترکیبات ضد باکتریایی می باشد که با میکروبهای موجود دردهان مقابله می کنند. می توانید قبل از دم کردن چای مقداری دارچین نیز به آن بیافزایید  که تاثیر آن چند برابر شود. روغن یا عصاره دارچین نیز می تواند بوی بد دهان را از بین ببرد. نعناع، جعفری، ریحان، گشنیز و شوید بطور موقت می توانند بوی دهان را بپوشانند، زیرا این سبزی ها  زما نی که جویده و له می شوند ترکیبات معطری را آزاد می سازند که می تواند بوی بد دهان را از بین ببرد. با اینکه این سبزیجات راه حلی سریع برای برطرف کردن  بوی بد دهان به شمار می روند، آنها همچنین حاوی مقادیر زیادی کلروفیل می باشند که می تواند منافع طولانی مدت زیادی را برای بدن فراهم کند. کلروفیل رنگدانه سبز رنگی ست که به گیاهان اجازه جذب انرژی نورانی خورشید و عمل فتوسنتز را می دهد. این رنگدانه همچنین می تواند به خنثی کردن بوهای داخلی بدن  از جمله بوی بد دهان کمک کند ، بنابراین بوهای نشات گرفته از داخل بدن را کاهش می دهد. اگر شما مایل نیستید این سبزیجات را بصورت تازه بجوید یا آنها را درون چای ریخته و یا بصورت دمکرده مصرف کنید، می توانید کلروفیل غلیظ شده بصورت قرص یا قطره های زیر زبانی را استفاده کنید. 8.مواد غذایی بخوریم که دهانمان خوشبو شود مواد غذایی ویژه ای وجود دارند که بوی خوبی دارند، و آنها  دهان شما را نیز خوشبو خواهند کرد. میوه های دارای مقادیر بالای ویتامین C به عنوان مثال انواع طالبی، توت ها و مرکبات نظیر پرتقال سرشار از ویتامین C می باشند، ترکیبی که با باکتری ها ی دهان اصلا جور در نمی آید و  به جای ادامه تکثیر باکتری ها ، آنها شروع به از بین رفتن می کنند. با خوردن هرچه بیشتر میوه های حاوی ویتامین C، میکروبهای دهانی بیشتری را خواهید کشت! از دیگر مواد غذایی سرکوب کننده بوی بد دهان می توان به میوه ها و سبزیجات خام و ترد اشاره کرد. کرفس، هویج و سیب انتخابهای بسیار خوبی هستند که می توانید بعد از وعده های غذایی آنها را میل کنید، چون این سبزیجات سرشار از فیبر بوده و به کنده شدن ذرات غذایی که به دندانها و لثه چسبیده اند، کمک خواهند کرد. این سبزی ها و میوه ها همچنین تولید بزاق را تحریک می کنند که برای باکتری ها بسیار مضر است. تکه های سیب خام بهترین راه برای تمام کردن وعده غذایی می باشد و نفس ما را خوشبو می سازد. 9. ترک سیگار بهتر است بدانید که سیگار نه تنها ترکیبی از چندین ماده شیمیایی را به درون دهان آزاد می سازد، بلکه باعث  بروز خیلی از مشکلات و بیماری های دیگر در بدن می شود. افرادی که سیگار می کشند  احتمال زیادی دارد که بیماری ها و عفونتهای دهانی را تجربه کنند. به علاوه، اکثر این افراد پلاک های زیادی بر روی دندانهای خود دارند که بهترین محل برای رشد و تکثیر باکتری های تولید کننده بوی بد دهان می باشد. به علاوه، سیگار کشیدن باعث خشک شدن دهان می شود. دهان خشک به معنی دهان عاری از اکسیژن می باشد که محیط کاملی را برای رشد باکتری های بی هوازی فراهم می کند. صرفنظر از اینکه شما سیگاری هستید یا نه، عامل مهمی وجود دارد که   برای سلامت دندان و لثه ضروری می باشد، که در ادامه ذکر شده است. 10.مراجعه منظم به دندانپزشک ممکن است شما در 6 ماه گذشته اصلا سیر یا پیاز نخورده باشید، نوشیدنیهای اسیدی را کنار گذاشته  و در پایان هر وعده غذایی به جای دسر شیرین  یک عدد سیب خورده باشید. اما هنوز بوی دهانتان نامطبوع باشد. متاسفانه، یکی از رایجترین علل دائمی بودن بوی بد دهان یکی از کارهایی ست که اکثر ما از آن چشم پوشی می کنیم: عدم مراجعه منظم به دندانپزشک. توصیه می شود که کودکان و بزرگسالان بایستی بطور منظم داندانهایشان را توسط دندانپزشک، پاکسازی  یا جرمگیری کنند. برای اکثر افراد 2 بار در سال کافی می باشد. برای افرادی که دندانهایشان دارای رسوبها و جرم ته نشین شده ضخیم است ، 4 بار در سال ضروری می باشد. پاکسازی حرفه ای دندانها توسط دندانپزشک نه تنها باعث از بین رفتن جرم های ضخیم ته نشین شده در دندان می شود، بلکه می تواند  باعث شناسایی مناطق عفونی دهان که نیاز به درمان دارد، شود. قطعا با پیدا کردن ریشه مشکل ، شما می توانید از خوشبو شدن دهان مطمئن شوید.