سلامت

1 آذر, 1395 - 14:41 0 Fatima
با روشهای درمانی سلولیت و راههای پیشگیری از آن آشنا شویم.
سلولیت وضعیتی ست که در لایه پایه ای پوست چربی رسوب کرده و به پوست ظاهری فرورفته و ناهموار می دهد. این وضعیت بیشتر در پوست باسن و رانها قابل مشاهده است و معمولا بعد از بلوغ بروز پیدا می کند. سلولیت همچنین با نام های آدیپوز ادماتوزا، درموپانیکواوزیز دفورمنس در پزشکی و بعنوان سندرم پوست پرتقالی، پوست پنیری و پدیده تشکی در زبان عامه مردم شناخته شده است. متخصصان پوست بر این باورند که سلولیت ممکن است تا 90 درصد زنان را در دوره ای از زندگی شان درگیر سازد.   برای دسته بندی سلولیت غالبا  از 3 درجه  استفاده می شود: درجه 1: در این دسته سلولیت هیچ علائم کلینیکی ندارد، اما آزمایش میکروسکوپی از سلولهای پوست تغییرات آناتومیکی اساسی را نشان می دهد. درجه 2:  در این درجه از سلولیت، پوست زردرنگی، حالت خمیری، پایین آمدن درجه حرارت  و کاهش قابلیت ارتجاعی علاوه بر تغییرات آناتومیکی مشخص شده با تست های میکروسکوپی را بروز می دهد.   درجه 3: در این نوع سلولیت، ناهمواری سطح پوست کاملا آشکار بوده( نظیر پوست پرتقال) به علاوه تمام علائم سلولیت نوع 2. اگرچه سلولیت می تواند هر دو جنس را تحت تاثیر قرار دهد، ولی در زنان بیشتر رایج است، به این دلیل که زنان احتمال داشتن انواع ویژه ای از چربی ها و بافت پیوندی را در بدن خود دارند. دلایل ایجاد سلولیت دلایل اصلی ایجاد سلولیت به خوبی شناخته نشده است، اما تئوری های متعددی وجود دارد که در ادامه به آنها پرداخته ایم: فاکتورهای هورمونی: هورمونها احتمالا نقش مهمی را در پیشرفت سلولیت بازی می کنند. بسیاری  معتقدند استروژن، انسولین، نورآدرنالین، هورمونهای تیروئیدی و پرولاکتین در فرایند ایجاد سلولیت دخیل می باشند. ژنتیک: برخی ژن های خاص برای پیشرفت سلولیت مورد نیاز هستند. ژنها می توانند زمینه را برای بروز برخی مشخصات فردی یا ویژه مرتبط با سلولیت نظیر جنس، نژاد، متابولیسم کند بدن، توزیع و پراکندگی چربی در زیر پوست و اختلال در گردش خون، مهیا سازند. تغذیه: افرادی که مقادیر زیادی چربی، کربوهیدرات یا نمک مصرف می کنند یا میزان فیبر مصرفی آنها پایین است بیشتر در معرض ابتلا به سلولیت قرار دارند. فاکتورهای سبک زندگی: سلولیت ممکن است در سیگاری ها، افرادی که ورزش نمی کنند و آنهایی که به مدت طولانی در یک حالت ایستاده یا می نشینند، بروز پیدا کند. لباس پوشیدن: لباس های زیر تنگ کش دار در ناحیه باسن( محدود کننده گردش خون) می توانند با تشکیل سلولیت مرتبط باشند. درمان سلولیت                         درمان های متعددی برای سلولیت وجود دارد، اما این درمانها هنوز توسط یافته ها و تحقیقات پزشکی تایید نشده اند. روشهای درمانی فیزیکی یا مکانیکی سلولیت ماساژ پنوماتیک ماساژهایی که باعث تحریک گردش لنف می شوند گرما درمانی اولترا سوند یا هایفوتراپی درمان با بسامد رادیویی مغناطیس درمانی اندورمولوژی یا لیپو ماساژ تحریک الکتریکی متاسفانه تاثیر هیچکدام از این روشها از لحاظ علمی ثابت نشده است. دسته دومی از استراتژیهای درمانی سلولیت شامل داروهایی می گردد که تصور می شود بر روی بافتهای چربی عمل می کنند. رنج گسترده ای از عامل های دارویی وجود دارد که برای خلاصی از شر سلولیت کاربرد دارند، نظیر: متیل زانتین ها ( کافئین و تئوبرومین) پنتوکسیفیلین بتا آگونیست ها و آدرنالین آلفا آنتاگونیست ها آمینو اسیدها جینکگو یا کهن دار روتین شاه بلوط هندی افراد مبتلا به سلولیت از درمان های مختلف موضعی، خوراکی یا تزریقی استفاده می کنند، اما موثر بودن این درمانها از لحاظ علمی هنوز به اثبات نرسیده است. برخی افراد مبتلا به سلولیت برخی لباس های خاص به نام لباس های متراکم کننده  را  به تن می کنند تا ظاهر سلولیت را کاهش دهد. این لباس ها سعی می کنند تا رگها را فشرده ساخته و جریان خون و لنف را افزایش دهند تا جنبه بصری سلولیت کاهش یابد. تکنیکهای کاهش دهنده سلولیت نظیر لیپوساکشن و رژیم غذایی، حقیقتا بطور کامل باعث از بین رفتن سلولیت نمی شوند. با اینحال، داشتن یک رژیم غذایی سالم و متعادل و ورزش کردن می تواند بهترین روش برای کاهش میزان چربی در سلولها و کاهش ظاهر سلولیت شود. پیشگیری از سلولیت داشتن رژیم غذایی سالم، مصرف مواد غذایی کم چرب نظیر میوه ها، سبزیجات و فیبر می تواند به پیشگیری از سلولیت کمک کند. بطور مشابهی، ورزش کردن منظم، حفظ وزن بدن در محدوده متعادل و سالم و کاهش میزان استرس از مواردی ست که برای پیشگیری از سلولیت توصیه می گردد. بعلاوه؛ پوشیدن لباس زیر های بندی و گشاد می تواند از سلولیت پیشگیری کند. 
6 آبان, 1395 - 11:21 1 Fatima
با نقشه جوش صورت و اینکه جوش های هر نقطه نشانگر چه مشکل احتمالی هستند بیشتر آشنا شوید
​ آیا همیشه جوش های صورتتان در یک جای ثابت ایجاد می شوند؟ برطبق طب سنتی چینی، محل ایجاد دانه های جوش بر روی صورت می تواند نشانه ای از یک دلیل اصلی دیگر باشد. پوست ما غالبا سلامت درونی ما را منعکس می کند، بنابراین از طریق آنالیز کردن اینکه جوش های صورت در کدام قسمت ظهور پیدا می کنند، می توان فهمید که دلیل اصلی ایجاد آکنه چیست و با از بین بردن دلیل اصلی از پیدایش مجدد آنها پیشگیری کرد. توجه داشته باشید که دلایلی که برای ایجاد جوش در هر منطقه از صورت لیست شده اند، راهنمایی کلی بوده و ممکن است برای همه افراد مطابقت نداشته باشند. بعنوان مثال، تنها به این دلیل که در پیشانی شما جوش ایجاد شده ، دلیل این نیست که حتما شما ناراحتی کبدی دارید! در حالیکه پزشکان طب سنتی  و طب انعکاس درمانی چینی بر این باورند که نقاط مشخصی  از صورت نمایانگر اندام های داخلی مشخصی هستند، با اینحال نقشه گذاری صورت برای بروز جوش یک دانش خیلی دقیق و کاملی نیست. بدین معنی که علیرغم اینکه مشکلات و بیماری های داخلی می تواند یکی از دلایل اصلی بروز آکنه باشد، مخصوصا اگر جوش های شما کیستیک باشند، ولی فاکتورهای متعدد دیگری نیز وجود دارند که می توانند مسوول بروز جوش در صورت شوند. این فاکتورها می توانند شامل محصولات مراقبت پوست، محصولات آرایشی بهداشتی، هورمونها، آلرژی، ژنتیک و غیره باشند. با این وجود، فهم اینکه دلیل اصلی بروز جوش در مناطق خاصی از صورت چه باشد می تواند به ما در از بین بردن آنها کمک کند. دلایل احتمالی  ایجاد جوش در ناحیه پیشانی:   مشکلات گوارشی( زمان زیادی که صرف تجزیه و هضم  برخی مواد غذایی خاص می شود) مشکلات روده کوچک ناراحتی های کبدی برنامه خوابی نامنظم استرس بدخلقی اضطراب و نگرانی  بیش از حد مصرف بیش از حد شیرینی جات افزایش سموم محصولات آرایشی و مراقبت از مو چتری موها روی پیشانی پوشیدن کلاه یا هدبندهای کثیف   دلایل احتمالی  ایجاد جوش در ناحیه گیجگاه(شقیقه ها) و ناحیه بین ابروها:   گردش ضعیف لنف رژیم غذایی پرچرب مشکلات کیسه صفرا مصرف خیلی زیاد مواد غذایی فراوری شده   ضعیف بودن قلب مصرف زیاد مشروبات الکلی مصرف زیاد دخانیات دلایل احتمالی  ایجاد جوش در ناحیه بینی:   رژیم غذایی ضعیف یبوست نفخ سوء هاضمه اختلالات دستگاه گوارش گردش خون ضعیف اگر روی بینی پوست پوست می شود دلایل احتمالی  ایجاد جوش در ناحیه لب و اطراف آن:   یبوست مشکلات روده بزرگ مصرف زیاد غذاهای تند و سرخ کرده خمیردندان جوش های سرسفید ریز در بالای لبها می تواند نشانه تخمگذاری در زنان باشد. محاسبه زمان تخمک گذاری دلایل احتمالی  ایجاد جوش در گونه چپ:   کبد پرخوری مشکل در جذب مواد غذایی استرس ناراحتی های معده قرار دادن گوشی موبایل کثیف روی صورت هنگام مکالمه تلفنی کثیف بودن ملحفه بالش آلوده و کثیف بودن برس ها و پدهای آرایشی رژگونه دلایل احتمالی  ایجاد جوش در گونه راست:   شش ها آلرژی ها و حساسیت ها استرس ناراحتی های معده مصرف زیاد قند و شکر کثیف بودن موبایل ملحفه بالش کثیف و آلوده آلوده و کثیف بودن برس ها و پدهای آرایشی رژگونه دلایل احتمالی  ایجاد جوش در چانه و آرواره:   مشکلات هورمونی مشکلات دستگاه تناسلی در زنان اختلالات کلیوی( برای جوش های زیر چانه) قرار دادن همیشگی دست زیر چانه خمیردندان در اینجا پیشنهادهایی برای درمان جوش های قسمت های مختلف صورت آورده شده است: راه حل هایی برای درمان جوش در ناحیه پیشانی: شبها زود به رختخواب بروید( 10 شب) و صبح زود بیدار شوید(6 صبح). حتی اگر در این ساعت نمی توانید بخوابید آن را انجام دهید، زیرا این کار باعث آرامش شما خواهد شد و کبد می تواند استراحت کرده و برای روز بعد آماده کار باشد. برای دفع سموم بدن مقادیر زیادی آب بنوشید. نوشیدن نوشابه های گازدار را کاهش دهید. هر روز 20 تا 30 دقیقه ورزش کنید، مخصوصا در هوای آزاد. تکنیکهای موثر در آرامش و ریلکسیشن را تمرین کنید تا اضطرابتان به حداقل برسد. به اندازه کافی و طبق یک برنامه منظم بخوابید. مواد غذایی سالم مصرف کنید و غذایتان را کامل بجوید تا هضم بهتری داشته باشید. مصرف مواد غذایی حاوی قند های فراروی شده را در رژیم غذایی تان کاهش دهید. یک دفترچه مخصوص رژیم غذایی روزانه برای خود داشته باشید تا متوجه مواد غذایی خاصی که با ایجاد جوش مرتبط هستند بشوید( نظیر لبنیات). به بهداشت فردی خود بیشتر توجه کنید( نظیر شستشوی موها و چتری ها، تمیز کردن هدبندها و کلاه ها) به شامپوها، نرم کننده ها و محصولات دیگر مراقبت مو بیشتر توجه کنید که اگر  باعث آسیب به پوست و ایجاد جوش می گردند آنها را کنار بگذارید. راه حل هایی برای درمان جوش در ناحیه شقیقه ها: مصرف غذاهای فراوری شده، اسنک ها و فست فودها را کاهش دهید. میزان چربی های ناسالم در رژیم غذایی تان را کاهش دهید( چربی های سالم نظیر روغن آووکادو، روغن ماهی، روغن زیتون و ... را مصرف کنید). چگونه مصرف چربی های مضر را کاهش دهیم؟ سبزجات و میوه جات خنک کننده نطیر خیار و کدو مصرف کنید. در طول تابستان بهداشت را رعایت کنید، مخصوصا اگر آرایش می کنید یا زیاد عرق می کنید. راه حل هایی برای درمان جوش در ناحیه شقیقه ها: ورزش کنید، اما از ورزش های شدید اجتناب کنید. به اندازه کافی بخوابید. ازمصرف مشروبات الکلی بپرهیزید. از سیگار کشیدن خودداری کنید. مواد غذایی سبک مصرف کنید و مواد غذایی سنگین و غنی(نظیر کره و پنیر) را کمتر مصرف کنید. از خوردن اسنک ها و تنقلات در هنگام نیمه شب و دیروقت بپرهیزید. راه حل هایی برای درمان جوش در ناحیه بینی: مواد غذایی بودار را کمتر مصرف کنید(نظیر ادویه ها، سیر و غیره). کمتر گوشت قرمز بخورید. نمک کمتری مصرف کنید. غذاها را با درجه حرارت گرم مصرف کنید( نه خیلی سرد و نه خیلی داغ). سعی کنید زیاد در معرض هوای تازه باشید. هر روز ورزش کنید( مثلا هر روز به پیاده روی بروید). نواحی اطراف بینی تان را ماساژ دهید تا گردش خون در این ناحیه بهتر شود. مطمئن شوید که مقادیر کافی ویتامین ب مصرف می کنید. منابع غذایی ویتامین ب  راه حل هایی برای درمان جوش در گونه چپ: برنامه روزانه خود را نرمال و ثابت نگهدارید. سعی کنید خلق و خو و افکار مثبت داشته باشید. مواد غذایی خنک کننده نظیر کدو و لوبیا سبز را بیشتر مصرف کنید. پرخوری نکنید، مخصوصا در مصرف تنقلات و فست فود. سعی کنید از فشارها کاسته و ریلکس شوید. کبد از ساعت 1 تا 3 صبح در قوی ترین شکل خود قرار دارد. این زمانی ست که شما حتما باید خواب باشید. کبد از ساعت 1 تا 5 بعد ازظهر در ضعیف ترین شکل خود می باشد، بنابراین طوری برنامه ریزی کنید که انجام کارهای سخت را به صبح ها موکول کنید. اگر مجبورید که بعد ازظهرها کار کنید، بعد از هرساعت کار به مدت 5 دقیقه چشمهای خود را استراحت دهید. بهداشت مناسب داشته باشید، مخصوصا اگر در یک شهر آلوده زندگی می کنید. شوینده های لباس را چک کنید که ترکیبات شیمیایی آسیب زننده نداشته باشند. اگر به پهلو و روی یک طرف صورت می خوابید، سعی کنید مرتب ملحفه های بالش خود را تعویض کنید. گوشی موبایل خود را مرتبا با محلول های ضدعفونی کننده الکلی تمیز کنید. ایجاد جوش در قسمت پایینی گونه چپ می تواند نشانگر ضعیف بودن سلامت دهان و دندانها باشد، بنابراین لثه و دندانهای خود را با مسواک زدن و استفاده از نخ دندان بطور منظم، سالم نگهدارید. راه حل هایی برای درمان جوش در گونه راست: از مصرف فست فودها و تنقلات بپرهیزید. از خوردن انبه، شراب قرمز و غذاهای دریایی یا دیگر مواد غذایی که ممکن است به آنها حساس باشید خودداری کنید. قند و شکر کمتری مصرف کنید. هرچه می توانید هوای تازه استنشاق کنید. ریه ها از ساعت 7 تا 9 صبح در قوی ترین شکل خود هستند. این زمان بهترین وقت برای ورزش های هوازی می باشد. بهداشت را رعایت کنید مخصوصا اگر در شهری آلوده زندگی می کنید. شوینده های لباس را چک کنید که ترکیبات شیمیایی آسیب زننده نداشته باشند. اگر به پهلو و روی سمت راست صورت می خوابید، سعی کنید مرتب ملحفه های بالش خود را تعویض کنید. گوشی موبایل خود را مرتبا با محلول های ضدعفونی کننده الکلی تمیز کنید. ایجاد جوش در قسمت پایینی گونه راست می تواند نشانگر ضعیف بودن سلامت دهان و دندانها باشد، بنابراین لثه و دندانهای خود را با مسواک زدن و استفاده از نخ دندان بطور منظم، سالم نگهدارید. راه حل هایی برای درمان جوش در لب و نواحی اطراف آن: فیبر بیشتری مصرف کنید. میوه ها و سبزیجات بیشتری را در رژیم غذایی خود بگنجانید. غذاهای پرادویه و سرخ کرده کمتری مصرف کنید. ناحیه شکمی را در جهت حرکت عقربه های ساعت ماساژ دهید. خمیردندان خود را تغییر دهید. راه حل هایی برای درمان جوش در چانه و آرواره ها: عادت خوردن غذا قبل از رفتن به رختخواب را ترک کنید یا کاهش دهید. میوه ها و سبزیجات تازه بیشتری مصرف کنید. به اندازه کافی استراحت کنید. میزان هورمونهای خود را چک کنید که نامتعادل نباشند. هر روز 20 دقیقه ورزش کنید. زود بخوابید و زود بیدار شوید، هر شب حداقل 7 تا 8 ساعت بخوابید. تا جایی که می توانید استرس خود را کاهش دهید(از طریق انجام فعالیت هایی نظیر  یوگا، مدیتیشن، گوش دادن به موسیقی، نوشتن مقاله برای یک مجله و غیره). برای ریکس شدن، بدن خود مخصوصا ناحیه شکمی را ماساژ دهید. بهداشت فردی را رعایت کنید. خمیردندان و دهانشویه خود را چک کنید. دمنوش نعناع بنوشید. برای کمک به متعادل شدن هورمونها امگا 3 مصرف کنید.   اکثر راه حل هایی که توسط طب سنتی چینی برای درمان جوش صورت ارائه شده و در بالا آمده است، بیشتر بر روی سبک زندگی و تغییر رژیم غذایی تاکید دارد تا درمانهای موضعی. قطعا شما نمی توانید همه این راه حل ها را دنبال کنید، اما می توان گفت که برای داشتن یک زندگی سالمتر( هم از لحاظ تغذیه ای و هم خواب) و شادتر،  نیاز است که پوستی بهتر نیز داشته باشیم. نکته قابل توجه این است که درمانهایی که در بالا ذکر شد، تنها پیشنهادهایی ست که ممکن است برای شخصی موثر بوده  و ممکن هم هست که برای دیگری موثر نباشد. از آنجایی که پوست هر فرد منحصر بفرد و متفاوت است، درمانی که ممکن است برای یک نفر موثر باشد ضرورتا نمی تواند برای دیگری هم مثمر ثمر باشد. در نهایت، این بستگی به خود شما دارد که قبل از استفاده و بکار بردن یک درمان  برای پوست جستجوی مناسبی را انجام دهید و از شرایط کنونی پوست و بدن خود اطلاع داشته باشید. ماسک های خانگی برای درمان جوش صورت آکنه همانطور که می تواند دلیل درونی داشته باشد، به همان اندازه هم می تواند دارای دلیل خارجی باشد و پیرو همین موضوع، تغییر دادن دادن سبک زندگی هم ممکن است نتواند جوش ها را بطور کامل درمان کند، ولی عادت های غذایی و سبک زندگی سالم می تواند مزایای بلند مدت هم برای  سلامت پوست و هم سلامت عمومی بدن داشته باشد.    
26 مهر, 1395 - 19:01 0 Fatima
روشی مدرن و ایمن برای از بین بردن چین و چروکها و افتادگی پوست.
هایفوتراپی یا امواج فراصوت کانونی با شدت بالا(HIFU) روشی مدرن است که یکی از کاربردهای آن از بین بردن موثر چین و چروک های پوستی و درمان افتادگی و شلی پوست در اثر افزایش سن می باشد. اگر به دنبال متوقف کردن فرایند پیری پوست و پوستی کشیده و بدون چروک ، بدون عمل جراحی هستید، هایفوتراپی بهترین انتخاب است. پوست شل و افتاده به صورت و چشمان ما ظاهری خسته بخشیده و برجستگی ها و خطوط صورت در نواحی چانه و گردن را از حالت طبیعی خارج می سازد. هایفوتراپی نوعی لیفتینگ صورت بدون جراحی می باشد که می تواند باعث کشیده شدن و سفت شدن پوست صورت و گردن گردد. بعد از ظهور این روش در دنیای پزشکی ، این متد به سرعت رشد کرده و در بین پزشکان و مردم در سراسر جهان بعنوان روشی موثر شناخته شده است. هایفوتراپی چگونه عمل می کند؟ انرژی فراصوت (اولتراسوند) متمرکز شده بصورت غیرتهاجمی و انتخابی داخل لایه درم پوست آزاد می شود و به همان اندازه در عمق پوست نفوذ می کند بدون اینکه بر روی بافت های میانی و سطحی پوست تاثیر بگذارد. این روش برای از بین بردن چین  و چروک و شلی پوست اطراف چشمها، گونه ها و قسمت بالایی گردن مورد استفاده قرار می گیرد. در مورد شلی و افتادگی های پوست جدی و شدید، می توان هایفوتراپی و تردلیفت، دیگر روش غیر جراحی برای لیفت صورت، را بصورت ترکیبی انجام داد. هایفوتراپی روشی ست که توسط سازمان غذا و داروی آمریکاFDA   برای لیفت صورت و گردن تایید شده است. مناطقی که بطور رایج مورد درمان با این روش قرار می گیرند شامل: ابروها و پیشانی چانه گردن( پیشگیری و درمان چین و چروک گردن) شکم ترک های پوستی یا استرچ مارک ها هایفوتراپی یکی از معروفترین و پیشرفته ترین سیستم های در دسترس در قرن حاضر می باشد. انرژی فراصوت یا اولترا سوند غیرتهاجمی گرمای کمی را در نقاطی از پوست که مورد هدف می باشند ایجاد می کند. این امر باعث تحریک سلولها برای تولید کلاژن و جوانسازی مجدد پوست می شود. تنها با این روش درمانی، هایفوتراپی پوست بالغ و پیر را مجبور به فعالیت مجدد می کند. تنها چند ماه بعد از درمان، پوست نرمتر، سفت تر و روشنتر خواهد شد. بعد از این درمان، ابروها کشیده تر، چشمها بازتر، خطوط و چین و چروکها صاف خواهند شد و منافذ پوست کاهش خواهند یافت. به این دلیل که قابلیت ارتجاعی پوست به حالت اول بر می گردد، پوست احساس نرمتر و سفت تری خواهد داشت. اگر شما از افرادی هستید که مایل نیستید زیر تیغ جراحی بروید، هایفوتراپی جایگزینی مناسب برای لیفت صورت و گردن می باشد این روش گزینه ای مناسب برای درمان مشکلات زیر است: فک نامشخص و غبغب افتادگی پوست بویژه در اطراف دهان افتادگی پلک ها شلی چین های گردن پوست نازک و چروک خطوط ریز و چین و چروکها قرمزی و خشکی پوست رنگ یا بافت غیرعادی پوست منافذ بزرگ پوستی مقالات مرتبط: یوگای صورت برای از بین بردن چین و چروک 
11 مهر, 1395 - 11:59 0 Fatima
ویتامین ب کمپلکس ترکیبی ست از 8 ویتامین ب مختلف محلول در آب
ویتامین ب کمپلکس ترکیبی ست که از 8 ویتامین ب مختلف محلول در آب ساخته شده که با یکدیگر بعنوان یک تقویت کننده انرژی عمل می کنند، در واقع ویتامین های گروه ب  به تبدیل مواد غذایی به انرژی کمک می کنند. این مجموعه ویتامین ها همچنین برای رشد و نمو مناسب بدن مورد نیاز هستند و برای سلولهای خونی، هورمونها و سیستم عصبی بدن ضروری می باشند. هریک از ویتامین های گروه ب در عین حال یک کوفاکتور(و بطور عمومی یک کوآنزیم) برای فرایندهای متابولیک کلیدی محسوب شده  یا برای ایجاد یکی از آنها مورد نیاز می باشند. بعلاوه، هریک از آنها نقش مهمی را در عملکرد بدن بازی می کند، و کمبود هر کدام از آنها می تواند بطور عمده ای بر روی سلامت بدن تاثیر بگذارد. هشت ویتامین موجود در کمپلکس ویتامین های ب شامل موارد ذیل می باشند: تیامین(ب1): این ویتامین ضد استرس به محافظت از سیستم ایمنی از طریق یاری رساندن به تشکیل سلولهای جدید در بدن کمک می کند. اگرچه کمبود این ویتامین نادر است، ولی مقادیر ناکافی از تیامین می تواند باعث بیماری ورنیکه که نوعی اختلال عصبی است، گردد. ریبوفلاوین(ب2): این ویتامین بعنوان یک آنتی اکسیدان از طریق مقابله با رادیکال های آزاد در بدن، عمل می کند. این ویتامین از بیماریهای قلبی پیشگیری کرده و پیری زودرس را محدود می کند. این ترکیب همچنین برای تولید سلولهای قرمز خون ضروریست. کمبود آن می تواند منجر به اختلالات پوستی، ریزش مو، مشکلات کبدی و کم خونی گردد. نیاسین(ب3): این ویتامین به همان اندازه که به بهبود گردش خون کمک می کند، می تواند میزان کلسترول خوب یا همان HDL را در بدن افزایش دهد. نیاسین همچنین به بدن در تولید هورمونهای متعدد کمک می کند. کمبود این ویتامین می تواند منجر به بیماری پلاگر گردد که خود این بیماری می تواند باعث بروز درماتیت، بیخوابی، ضعف عمومی و اسهال شود. پانتوتنیک اسید( ب5): این ویتامین به تولید انرژی از طریق تجزیه چربیها و کربوهیدراتها کمک می کند. همچنین، به بدن در تولید هورمونهایی نظیر تستسترون یاری می رساند. اگرچه کمبود ویتامین ب5 خیلی شایع نیست، ولی کمبود آن می تواند منجر به بروز آکنه یا جوش صورت گردد. پیریدوکسین(ب6): این ویتامین به تنظیم میزان هوموسیستئین، آمینواسید مرتبط با بیماریهای قلبی، کمک می کند. همچنین ترکیبی ست که به بدن در تولید هورمونهایی که باعث بهبود خلق و خو می شوند یاری می رساند. کمبود آن با التهاب در بدن و به همان اندازه با مشکلات عصبی مرتبط دانسته شده است. بیوتین(ب7): این ترکیب ویتامین زیبایی محسوب شده و مسوول سلامت موها، پوست و ناخن می باشد. ویتامین ب 7 همچنین به کنترل میزان بالای گلوکز یا قند خون نیز کمک می کند. در طول بارداری، این ویتامین برای رشد و نمو نرمال جنین بسیار دارای اهمیت است. کمبود آن در نوزادان ممکن است باعث رشد ناقص و اختلالات عصبی گردد. فولات(ب9):  همچنین به عنوان فولیک اسید هم شناخته شده است، ترکیبی ست که برای حافظه خوب و رشد سلامت مغز حیاتی می باشد. این ویتامین همچنین به کاهش افسردگی کمک می کند. کمبود آن می تواند منجر به کم خونی گردد. کوبالامین(ب12): این ویتامین به ویتامین ب 9 در تولید سلولهای قرمز خون یاری می رساند. همچنین در تولید هموگلوبین، پروتئین حمل کننده اکسیژن در خون، دخیل است. کمبود آن می تواند باعث کم خونی ماکروسیتیک، نوروپاتی محیطی و کمبود حافظه و به همان اندازه باعث اختلالات شناختی گردد. مکمل های ویتامین ب کمپلکس متعدد و مختلفی در داروخانه ها وجود دارد که می تواند به شما در دریافت مقادیر مطمئن از 8 ویتامین ب که درباره آنها صحبت کردیم، کمک کنند. بطور همزمان ، شمار زیادی از مواد غذایی نیز وجود دارند  که می توانند این شاخه مهم از ویتامین ها را برای بدن تامین کنند. در اینجا به 10 مورد از بهترین منابع غذایی ویتامین ب کمپلکس اشاره می کنیم: 1.ماهی برخلاف این حقیقت که ماهی ها قادر به تشکیل ویتامین ب 12 در بدن خود نیستند، آنها یکی از غنی ترین منابع این ویتامین محسوب می شوند. ماهی ها دارای قابلیت تغلیظ ویتامین ها در سلولهای خود هستند که این عمل توسط باکتری ها صورت می گیرد. ساردین، ماهی خال مخالی، میگو و سالمون تعدادی از ماهی هایی هستند که با مقادیر بالایی از ویتامین های گروه ب و دیگر مواد مغذی انباشته شده اند. 3 اونس یا 85 گرم ماهی ساردین می تواند 100 درصد نیاز روزانه بدن به ویتامین ب 12 را تامین کند. 2. جگر گوساله جگر گوساله یکی از غنی ترین منابع ویتامین های گروه ب می باشد. این ماده غذایی حاوی اکثر ویتامین های گروه ب شامل ب1، ب2، ب3، ب5، ب6، ب9، و ب12 می باشد. در واقع، یک برش متوسط( 68 گرم) جگر گوساله بیش از نیمی از نیاز روزانه بدن به ویتامین های ب 9، ب6 و ب 12 را تامین می کند. در حالیکه، فولات(ب9) به پیشگیری از نواقص مادرزادی کمک می کند، ب6 باعث تولید سروتونین و بهبود خلق و خو و خواب مناسب می گردد و ب12 به تشکیل سلولهای قرمز خون کمک می کند. این ماده غذایی همچنین 179 درصد نیاز روزانه مردان بالغ و 212 درصد نیاز روزانه زنان بالغ به ویتامین ریبوفلاوین یا ب 2 را تامین می کند. 3. گوشت مرغ این ماده غذایی که در طول همه فصول سال در دسترس می باشد، منبع بسیار خوب و استثنایی ویتامین های ب کمپلکس محسوب می شود. گوشت مرغ همچنین غنی از پروتئین و مواد معدنی بوده و قطعا گروهی از مواد مغذی را وارد بدن شما می کند. گوشت مرغ پخته یا سرخ شده بعنوان منبع فوق العاده ای از نیاسین(ب3)، پانتوتنیک اسید(ب5) و ویتامین ب6 در نظر گرفته می شود که همه این ویتامین ها برای متابولیسم موثر در بدن مورد نیاز می باشند. چهار اونس(113 گرم) گوشت سینه مرغ 72 درصد نیاز روزانه بدن به نیاسین، 10.6 درصد نیاز روزانه بدن  به پانتوتنیک اسید و 32 درصد نیاز روزانه به ویتامین ب 6 را تامین می کند. 4. تخم مرغ و لبنیات همه فرم های تخم مرغ از نیمرو و عسلی گرفته تا آپز همگی منابع عالی ویتامین های ب کمپلکس محسوب می شوند. در حقیقت، تک تک ویتامین های گروه ب می توانند در تخم مرغ یافت شوند. زرده تخم مرغ منبع فوق العاده ای از ویتامین ب 12 محسوب می شود که به تولید سلولهای قرمز خون کمک می کند. تخم مرغ همچنین حاوی نیاسین، ویتامین ب 6 و بیوتین می باشد. این ویتامین ها مسوول تنظیم متابولیسم بدن، تقویت سیستم ایمنی و رشد سلولی می باشند. بعلاوه، شیر و محصولات لبنی هم منبع غنی از تیامین(ب1)، ریبوفلاوین(ب2) و ویتامین ب 12 به حساب می آیند. دیگر ویتامین های گروه ب نظیر ب3، ب5، ب9 و ب6 نیز در لبنیات وجود دارند ولی مقادیرشان اندک است. یک لیوان شیر نیم چرب( 200 سی سی) صد درصد نیاز بدن به ویتامین ب12، 15 درصد نیاز بدن به تیامین، 45 درصد نیاز بدن به ریبوفلاوین، 3 درصد نیاسین، 9.3 درصد فولات و مقادیر کمی از پیریدوکسین را تامین می کند. 5. حبوبات حبوبات منبع فوق العاده ای برای ویتامین های مهم گروه ب محسوب می شوند. انواع مختلف حبوبات نظیر لوبیا قرمز، لوبیا سیاه، لوبیا چشم بلبلی، لوبیا سفید، نخود، لوبیای لیما و لوبیا چیتی همگی غنی از تیامین، نیاسین، فولات و ریبوفلاوین هستند. این ویتامین ها به تبدیل مواد غذایی به انرژی کمک کرده، التهاب را کاهش می دهند و میزان کلسترول خوب را افزایش می دهند. آشنایی با چربیهای خوب و بد فولات و ویتامین ب6 موجود در حبوبات به کاهش احتمال ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی کمک می کنند. یک فنجان حبوبات پخته 90 درصد نیاز روزانه بدن به فولات و 10 درصد نیاز روزانه بدن به تیامین(ب1)، نیاسین(ب3)، پانتوتنیک اسید(ب5) و پیریدوکسین(ب6) را تامین می کند. 6. شیر سویای غنی شده شیر سویا منبع خوبی از ویتامین ب 12  و جایگزینی سالم برای گیاهخواران و افرادی ست که عدم تحمل به لاکتوز داشته یا دارای آلرژی به این قند  می باشند. از آنجایی که ویتامین ب 12 اکثرا در محصولات غذایی حیوانی یافت می شود، شیر سویا بویژه برای افراد گیاهخوار مورد استفاده و مفید می باشد. همچنین، چون این شیر از یک گیاه استخراج می شود، به هیچ عنوان حاوی لاکتوز نیست و عاری از کلسترول بوده و مقدار بسیار کمی چربیهای اشباع دارد. بدن ما برای داشتن عملکرد عصبی مناسب و متابولیسم سالم به ویتامین ب12 نیاز دارد. جدا از ویتامین ب12، شیر سویا همچنین حاوی مقادیر کمی از دیگر ویتامین های گروه ب نظیر ب1، ب2، ب3، ب5 و ب9 نیز می باشد. تنها یک فنجان شیر سویای غنی شده 50 درصد نیاز روزانه بدن به ویتامین ب12، 30 درصد نیاز روزانه به ریبوفلاوین(ب2) و 15 درصد نیاز روزانه به فولات(ب9) را فراهم می کند. همراه با ویتامین های گروه ب، شیر سویا منبع فوق العاده ای از پروتئین های با کیفیت بالا و ایزوفلاوون هاست، ترکیبات شیمیایی گیاهی که به کاهش میزان کلسترول بد یا لیپوپروتئین با دانسیته پایین یا LDL  کمک می کنند. تمپه، نوعی محصول تخمیری سویا، نیز منبع خوبی از ویتامین های گروه ب محسوب می شود. اگر شما گیاهخوار هستید، می توانید مخمرهای غذایی را برای کمک به افزایش ویتامین های ب مخصوصا ویتامین ب12، انتخاب کنید. 7. جوی دوسر غلات سبوس دار نظیر جوی دوسر، یکی از گزینه ای رایج صبحانه، دیگر منبع خوب ویتامین های گروه ب محسوب می شوند. جوی دوسر حاوی تعدادی از ویتامین های گروه ب نظیر ب6 می باشد که نقش مهمی را در ارتباطات بین اعصاب در مغز بازی می کند. دیگر ویتامین های گروه ب که در این غله وجود دارند شامل ب1، ب2، ب3 و ب9 می باشند. تنها یک فنجان جوی دوسر 15 درصد نیاز روزانه بدن به تیامین(ب1)، 3.2 درصد نیاز بدن به نیاسین(ب3) و 3.5 درصد نیاز روزانه بدن به فولات(ب9) را تامین می کند. جوی دوسر همچنین حاوی فیبر غذایی، کلسیم، آهن، منیزیم، فسفر، پتاسیم، روی و ویتامین E و K می باشد. بعلاوه جوی دوسر فاقد کلسترول است. مصرف منظم جوی دوسر در وعده صبحانه به کاهش احتمال ابتلا به بیماریهای قلبی، سرطان، دیابت و چاقی کمک می کند. از آنجایی که مصرف جوی دوسر ساده بصورت روزانه می تواند کمی تکراری باشد، شما می توانید این ماده غذایی سودمند را به همراه میوه های مختلف یا مغزهای مغذی میل کنید تا علاوه بر خوش طعم شدن آن از مزایای این مواد غذایی نیز بهره مند گردید. شما همچنین می توانید دیگر غلات سبوس دار نظیر گندم سبوس دار، ارزن و دانه هایی نظیر کینوا را در رژیم غذایی تان بگنجانید. 8. دانه ها و مغزها دانه ها و مغزها منبع غنی از بسیاری از ویتامین های گروه ب نظیر نیاسین(ب3)، تیامین(ب1)، ریبوفلاوین(ب2)، پانتوتنیک اسید(ب5)، فولات(ب9) و ویتامین ب6 محسوب می شوند. همه این ویتامین ها بعنوان کوفاکتور یا کوآنزیم های فرایندهای متابولیک بدن ایفای نقش می کنند. خوردن یک و نیم اونس(42گرم) از مغزها و آجیل ها در روز برای کاهش ریسک ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی بسیار سودمند می باشد. شاه بلوط، پسته، گردو، تخمه آفتابگردان، بذر کتان و شاهدانه منابع بسیار خوبی از ویتامین های گروه ب به شمار می روند. 9. اسفناج اسفناج جزو سبزیجاتی ست که بطور استثنایی برای سلامت بدن سودمند است و یکی از بهترین منابع غذایی ویتامین های ب کمپلکس محسوب می شود. این سبزی حاوی تعداد کمی از اعضای گروه ویتامین های ب می باشد، با بیشترین فراوانی حضور فولات یا ویتامین ب9. در یک فنجان اسفناج خام، شما می توانید 15 درصد از نیاز روزانه بدن به این ویتامین را تامین کنید. ویتامین ب9 به تشکیل بافتها و عملکرد مناسب سلولها و به همان اندازه به تولید DNA  کمک می کند. دیگر ویتامین های گروه ب که در اسفناج وجود دارند ب2، ب6 و ب7 می باشند. اسفناج همچنین دارای پروتئین بالا، کلسیم، آهن، منیزیم و پتاسیم می باشد. این سبزی پربرگ سبزرنگ شگفت انگیز سرشار از خواص آنتی اکسیدانی و ضد سرطانی است. اسفناج به پایین آمدن کلسترول و فشار خون کمک کرده و به همان میزان باعث بهبود سلامت استخوانها می گردد. شما می توانید اسفناج را به سالادها، سوپها، املت یا دیگر غذاهای خود اضافه کنید.  این ماده غذایی تطبیق پذیر همچنین می تواند گزینه خوبی برای درست کردن آبمیوه های مخلوط یا اسموتی های سبز و خوشمزه باشد. اسفناج در فرم نیم پز می تواند بعنوان یک دورچین خوب برای انواع غذاها سرو شود. 10. موز موز دیگر منبع خوب برای تامین نیاز بدن به ویتامین های گروه ب، مخصوصا ویتامین ب6 می باشد. بنابه گفته انستیتوی ملی سلامت آمریکا، نیاز روزانه بدن به ویتامین ب6 ، 1و نیم میلی گرم در روز بوده و موز یک سوم این نیاز روزانه را فراهم می کند. این ویتامین به تولید نوروترانسمیتر هایی که باعث تنظیم خواب و خلق و خو می شوند، کمک می کند. در زنان، ویتامین ب6 می تواند باعث کاهش علائم سندرم پیش از قاعدگی شود. روشهای طبیعی درمان سندرم پیش از قاعدگی دیگر ویتامین های گروه ب که در موز یافت می شوند: ب1، ب2، ب3، ب9 و ب7 می باشند. بعلاوه، موز حاوی مقادیر مناسبی پتاسیم، منگنز، ویتامین C، فیبر و مس است. خوردن منظم موز به کاهش احتمال ابتلا به انواع مختلفی از سرطان، تنظیم حرکات روده بزرگ، بهبود سلامت عضلات، بهبود خواب و اصلاح توانایی شناختی فرد کمک می کند. علاوه بر موز، شما می توانید میوه هایی نظیر پاپایا، پرتقال، طالبی و آووکادو را نیز مصرف کنید که اینها هم منابع غنی از ویتامین های گروه ب می باشند. 
10 خرداد, 1395 - 11:44 0 Fatima
انواع مختلفی از ریزش مو وجود دارد که تحت عنوان آلوپسی نیز نامیده می شود.
موها  روی همه قسمت های پوست انسان بجز کف دستها و کف پاها رشد می کنند، اما بسیاری از موها خیلی ظریف هستند و عملا  نامرئی و مخفی می باشند. مو از پروتئینی به نام کراتین ساخته شده است که این پروتئین توسط فولیکول های مو در لایه خارجی پوست تولید می گردد. وقتی فولیکول ها سلولهای موی جدید را تولید می کنند، سلولهای قدیمی تر به سمت سطح پوست و بیرون هل داده می شوند، در واقع با نرخی حدود 6 اینچ در سال رشد می کنند. مویی که شما مشاهده می کنید در واقع رشته ای از سلولهای مرده کراتین است. افراد بالغ بطور متوسط حدود 100 هزار تا 150 هزار تار مو بر روی سر خود دارند که روزانه 100 تار از آنها ریزش دارد؛  بنابراین وجود تعداد کمی تار مو بر روی برس دلیل ریزش مو نیست. در هر زمانی، حدود 90 درصد موهای سر یک فرد در حال رشد کردن می باشد. هر فولیکول مو چرخه زندگی خودش را دارد که می تواند تحت تاثیر عوامل مختلفی نظیر سن، بیماری و شمار زیادی از فاکتورهای دیگر قرار گیرد. این چرخه زندگی به 3 فاز یا مرحله تقسیم می شود: آناژن(Anagen): مرحله رشد مو فعال که بین 2 تا 6 سال سال طول می کشد. کاتاژن(Catagen): مرحله رشد مو انتقالی که 2 تا 3 هفته طول می کشد. تلوژن(Telogen): مرحله استراحت که حدود 2 تا 3 ماه دوام دارد؛ در انتهای مرحله استراحت مو می ریزد و موی جدیدی جایگزین آن می شود و چرخه رشد مجددا آغاز می گردد. انواع مختلفی از ریزش مو وجود دارد که تحت عنوان آلوپسی نیز نامیده می شود: آلوپسی اینولوشنال( Involutional) : وضعیتی طبیعی ست که در آن تارهای مو بتدریج با افزایش سن نازک می گردند. اکثر فولیکول های مو در مرحله استراحت چرخه زندگی خود باقی می مانند و مابقی موها کوتاهتر و کم پشت تر می شوند. آلوپسی آندروژنیک : وضعیتی ژنتیکی ست که می تواند هم در مردان و هم در زنان بروز پیدا کند. مردان با این وضعیت، که کچلی با الگوی مردانه نیز نامیده می شود، از ریزش مو از سنین نوجوانی یا اوایل دهه 20 زندگی خود رنج می برند. این نوع ریزش مو با عقب رفتن خط رویش موها و کم پشت شدن و محو شدن تدریجی موها از قسمت فرق سر و قسمت جلوی سر مشخص می شود. زنانی که دچار این وضعیت می شوند، تحت نام  الگوی کچلی زنانه، تا دهه 40 زندگی خود و بعد از آن کم پشتی و ریزش قابل توجهی را تجربه نمی کنند. زنان یک کم پشتی کلی را در تمام فرق سر، با ریزش قابل توجهی در قسمت پیشانی را تجربه می کنند. آلوپسی آره تا : غالبا بطور ناگهانی بروز پیدا کرده و باعث ریزش مو سکه ای در کودکان و جوانان می شود. این وضعیت ممکن است منجر به کچلی کامل گردد. اما در حدود 90 درصد افراد، موها طی چند سال رشد مجدد خود را بازمی یابند.   آلوپسی یونیورسالیس(Alopecia Universalis ) یا طاسی: منجر به ریزش موهای کل بدن، شامل ابروها، مژه ها و حتی موهای اندام تناسلی می گردد. تریکو تیلومانیا( Trichotillomania) یا اختلال موکنی:  که اکثرا در کودکان دیده می شود، یک اختلال روانی است که در آن خود فرد موهای خود را می کَنَد. تلوژن افلوویوم(Telogen effluvium): نتیجه نازک شدن موقت موها در کل پوست سر می باشد که در نتیجه تغییراتی در چرخه رشدی موها ایجاد می گردد. تعداد زیادی از موها در زمان یکسانی وارد فاز استراحت می شوند و این موجب ریزش مو و نازک شدن متعاقب موها می گردد. آلوپسی زخمی(Scarring alopecia): منجر به ریزش موی دائمی می گردد. مشکلات التهابی پوست نظیر سلولیت، فولیکولیت یا التهاب فولیکول های مو، جوش و دیگر اختلالات پوستی نظیر برخی از انواع لوپوس و لیکن پلان یا خزه پوستی غالبا منجر به ایجاد زخم هایی در پوست می گردند که توانایی باززایی موها را از بین می برند. سشوار کشیدن خیلی داغ و فر کردن خیلی زیاد و شدید موها نیز می تواند منجر به ریزش موی دائمی و کچلی گردد. پزشکان هنوز هم نمی دانند که چرا برخی از فولیکول های مو نسبت به دیگر فولیکول ها دوره رشدی کوتاهتری دارند. با این وجود، فاکتورهای مختلفی می توانند بر روی  ریزش مو  تاثیر گذار باشند: هورمون ها: نظیر میزان غیر عادی آندروژن ها( هورمونهای مردانه که بطور نرمال در بدن مردان و زنان تولید می شوند). ژنتیک: ژنهایی که از مادر و پدرمان  دریافت کرده ایم می توانند بر روی اینکه فرد مستعد الگوی کچلی مردانه یا زنانه باشد تاثیر گذار باشد. استرس، بیماری و زایمان: می توانند باعث ریزش موی موقتی گردند. عفونت های قارچی پوست نیز می توانند باعث ریزش مو شوند. داروها: یی نظیر داروهای شیمی درمانی که در درمان سرطان به کار می روند، رقیق کننده های خون، بلوکه کننده های بتا آدرنرژیک  که برای کنترل فشار خون مصرف می شوند و قرص های جلوگیری از بارداری  می توانند باعث ریزش موقتی موها گردند. سوختگی ها، زخم ها و اشعه ایکس: نیز می توانند موجب ریزش موقتی مو شوند. در برخی موارد، رشد طبیعی و نرمال موها زمانی که زخم بهبود می یابد به حالت اول برمی گردد، مگر اینکه جای زخم بر روی پوست ایجاد شده باشد. از این پس مو هرگز رشد مجدد نخواهد داشت. بیماریهای خودایمن: می توانند باعث ریزش مو تحت عنوان آلوپسی آره تا شوند. در آلوپسی آره تا، سیستم ایمنی بدن به دلایل ناشناخته بیش از حد فعال شده و بر روی فولیکول های مو تاثیر می گذارد. در اکثر افرادی که دچار آلوپسی آره تا هستند، موها مجددا رشد می کنند، و احتمالا موهایی که مجددا رویش می یابند کمرنگ تر و نازک تر از قبل هستند ولی بعد از مدتی رنگ و ضخامت آنها نرمال می گردد. روشهای زیبایی و آرایشی: نظیر شامپو زدن بیش از حد، فر کردن دائمی موها، دکلره کردن و رنگ کردن موها می توانند با نازک شدن و کم پشت شدن کل موها مرتبط باشند، زیرا این روشها باعث ضعیف شدن و شکننده شدن موها می گردند. بافتهای خیلی سفت و محکم مو، استفاده از اتو مو یا فر کننده های مو نظیر بابلیس و پیچاندن محکم بیگودی های داغ دور موها  نیز می توانند باعث آسیب دیدگی و شکسته شدن موها گردند. با این وجود، این روشها باعث کچلی و ریزش کلی موها نمی شوند. در اکثر این مثال ها، اگر دلیل اصلی ریزش مو حذف گردد، رشد موها به وضعیت نرمال و طبیعی خود بازخواهد گشت. هنوز هم قابل ذکر است که آسیب شدید به موها یا پوست سر، برخی اوقات می تواند باعث ایجاد تکه های کچلی دائمی گردد. بیماریها: بیماریهای تیروئیدی، لوپوس، دیابت، فقر آهن، اختلالات تغذیه ای و کم خونی می توانند باعث ریزش مو شوند. اکثر مواقع، زمانی که بیماری زمینه ساز ریزش مو درمان می شود، رشد مجدد مو نیز صورت می گیرد. مگر اینکه این بیماریها موجب ایجاد زخم ماندگار شده باشند، مثلا در برخی بیماریها مانند لوپوس، لیکن پلان یا خزه پوستی یا اختلالات فولیکولی این احتمال زیاد است. رژیم غذایی: رژیم غذایی با میزان پروتئین پایین یا رژیم غذایی که میزان انرژی آن شدیدا محدود شده باشد نیز می توانند باعث ریزش مو موقت شوند. درمانهای طبیعی ریزش مو را در اینجا بخوانید:  درمانها و روشهای خانگی برای جلوگیری از ریزش مو         ریزش مو و درمانهای گیاهی موثر بر آن        انواع ماسک مو طبیعی با حنا   
1 خرداد, 1395 - 07:47 1 Fatima
با تکنیکهای مختلف از بین بردن ترک های پوستی بیشتر آشنا شویم.
عده معدودی از خانمها هستند که ترک های پوستی ناخوشایند روی رانها، زانوها، سینه، شکم و بازو  برایشان اهمیتی ندارد ولی اکثر افراد به دنبال روشی برای از بین بردن این خطوط می باشند. با اینکه ترک های پوستی مشکل جدی برای سلامتی بدن ایجاد نمی کند، اما مطالعات متعدد نشان داده اند که ترک های پوستی یکی از پنج دلیل عمده احساس عدم امنیت زنان در استرالیا محسوب می شود. این مشکل باعث پایین آمدن اعتماد بنفس زنان در مواجهه با همسرانشان مخصوصا در هنگام رابطه جنسی می گردد. ترک های پوستی بسیار رایج بوده و اینطور تخمین زده می شود که 80 درصد زنان استرالیایی دارای این ترک ها یا استرچ مارک ها  می باشند. ترک های پوستی که استریا یا استرچ مارک  نیز نامیده می شوند، زمانی پدیدار می شوند که بافت پایه ای یا زیرین بدن سریعتر از پوست روی آن رشد می کند و منجر به ایجاد پارگی ها و گسستگی هایی می گردد که به شکل این ترک های پوستی نمایان می شوند. پوست بدن ما از سه لایه تشکیل شده است: لایه خارجی، که تحت عنوان اپیدرم نیز شناخته شده است؛ لایه میانی، به نام درمیس ؛ و لایه داخلی که به آن ساب کوتیس یا زیرجلد می گویند. تاثیر استرچ مارک در واقع بر روی لایه میانی پوست میباشد ، این اتفاق زمانی می افتد که پوست در مدت زمان کوتاهی بیش از حد کشیده شود. چگونه از ترک های پوستی یا استرچ مارک ها رهایی یابیم؟ اگر استرچ مارک های ایجاد شده بر روی پوستتان بر روی شکل و زیبایی بدنتان تاثیر گذاشته اند و اعتماد بنفستان را تحت الشعاع قرار داده اند، زمان آن است که کاری در مورد آنها انجام دهید. با اینکه پوست بعد از گذشت مدتی بهبود می یابد و   رنگ ترک ها یا استرچ مارک ها به رنگ پوست اطرافشان نزدیک می گردد، ولی در واقع این ترک ها بدون درمان و به خودی خود از بین نمی روند. از بین بردن استرچ مارک ها معمولا کار راحت و ساده ای نیست و به انتخاب آگاهانه و درست کرم ها، روغن ها  و تکنیک های موثر دیگر  بستگی دارد. روشهای متعددی وجود دارد که می توانند برای رهایی از استرچ مارک ها مورد استفاده قرار گیرند: 1. کرم ها و لوسیون ها امروزه کرم ها و لوسیون های برطرف کننده استرچ مارک به وفور در بازار یافت می شود. خوبی استفاده از کرم ها و لوسیون های برطرف کننده  ترک های پوستی این است که آنها  بهیچ وجه با برنامه روزانه نرمال شما تداخلی نداشته و از خیلی از روشهای دیگر ارزان قیمت تر هستند. کرم های با کیفیت مخصوص استرچ مارک با دیگر کرم ها و لوسیون ها واکنش نمی دهند و اثرات مضر و مخرب ندارند. چالش بزرگی که امروزه وجود دارد، یافتن کرم های برطرف کننده ترک های پوستی ست که واقعا موثر باشند. واقعیت تلخ این است که اکثر کرم هایی که ادعای موثر بودن دارند، در عمل اصلا موثر نیستند. برخی از کرم های استرچ مارک توسط سازمان غذا و داروی آمریکا FDA، تایید نشده اند که این بدین معنی ست  که این نوع محصولات برای سلامت بدن مضر هستند. اما شایان ذکر است، مهر تایید  FDA،  بیشتر سلامت محصول را تایید می کند تا کارایی آن را . این بدین معنی است که حتی کرم های مورد تایید این سازمان نیز ممکن است تاثیر خوبی نداشته باشند. معرفی بهترین کرم های برطرف کننده استرچ مارک  2. لیزر درمانی در افرادی که رنگ پوستشان روشن است، به مرور زمان ترک های پوستی به رنگ سفید متمایل می شوند. برای درمان این نوع از استرچ مارک ها، لیزر درمانی فرکشنال مورد استفاده قرار می گیرد. این درمان استرچ مارک همچنین تحت عنوان درم ابریژن نیز شناخته شده است، در این روش از لیزر برای تحریک رشد کلاژن در سطوح عمقی پوست استفاده می گردد. لیزر باعث آسیب کوچکی در بافت های پوست شده و  این امر  رشد کلاژن جدید را به عنوان یک پاسخ درمانی تحریک می کند. القای کلاژن که تحت عنوان میکرو نیدلینگ نیز شناخته می شود، برخی مواقع بصورت تلفیقی با لیزر درمانی نیز به کار گرفته می شود.   بزرگترین جنبه منفی درمان استرچ مارک با لیزر این است که غالبا منجر به ایجاد تاول بر روی پوست گشته  و بهبود آن چندین هفته طول می کشد. برخی از بیماران برای اینکه اثر بخشی این روش را مشاهده کنند به حدود 10 جلسه لیزر درمانی نیاز دارند. که این مساله  لیزر را به درمانی گرانقیمت تبدیل می کند. 3.جراحی در مواردی که ترک های پوستی  وضعیت بدی دارند، مخصوصا ترک هایی که در ناحیه زیر شکم ایجاد می شوند، جراحی به نام ابدومینوپلاستی(Abdominiplasty) مورد استفاده قرار می گیرد. این نوع از جراحی برای سفت کردن عضلات شکم و پوست ناحیه شکمی انجام می شود. متاسفانه، این روش تنها برای برای از بین بردن استرچ مارک های ناحیه شکم موثر است، و تا بحال هیچ روش جراحی دیگری برای از بین بردن استرچ مارک دیگر نقاط بدن ابداع نشده است. ابدومینوپلاستی به عنوان روشی موثر در برطرف کردن ترک های پوستی ناحیه شکم شناخته شده است، اما بهای تمام شده این روش بسیار بالاست. 4.درمانهای خانگی و طبیعی درمان های طبیعی متعددی برای برطرف کردن استرچ مارک ها وجود دارد که خیلی از افراد از آن استفاده می کنند. این روشها شامل: ماسک زردآلو آلوئه ورا روغنهایی نظیر روغن اسطوخودوس، روغن کندر و روغن گل رز آب سیب زمینی آب لیمو سفیده تخم مرغ یونجه با اینکه روشهای طبیعی درمان استرچ مارک بسیار آسان و مقرون به صرفه هستند، کارآمدی و تاثیر آنها هنوز مورد سوال و شک است. برخی از این درمان ها حاوی ترکیبات مفید هستند که می توانند استرچ مارک ها را از بین ببرند، اما غلظت این ترکیبات مفید غالبا بسیار پایین است و به همین خاطر میزان تاثیر آنها در طولانی مدت آشکار می گردد.  مقاله مرتبط: چگونه ترک های پوستی(استرچ مارک) روی سینه را درمان کنیم؟ استرچ مارک در مردان از آنجاییکه ما ترک های پوستی را بیشتر در  زنان محتمل می دانیم، واقعیت امر این است که مردان نیز دچار این مشکل می شوند. استرچ مارک ها در مردان غالبا نتیجه بیماریهایی ست که باعث تولید بیش از حد هورمون کورتیکو استروئید در بدن می گردند. این هورمون باعث کاهش میزان کلاژن بدن شده و  این امر پوست را مستعد ایجاد استرچ مارک می سازد. ترک های پوستی در مردان در دوران بلوغ، بعد از حجیم شدن ماهیچه ها در اثر بدنسازی و در نتیجه افزایش وزن سریع و ناگهانی پدیدار می شوند.  
25 ارديبهشت, 1395 - 02:12 0 Fatima
عدم تهویه مناسب، رطوبت و پوشیدن لباسهای تنگ و چسبان می تواند باعث تیرگی پوست اندام تناسلی گردد.
اکثر خانمها در مورد تغییر رنگ و تیرگی پوستشان حساس می باشند، مخصوصا اگر این تیرگی پوست مربوط به اندام تناسلی باشد. این یک واقعیت است که نقاط خاصی از پوست بدن در زنان مثل نوک سینه ها، زیر بغل و اندام تناسلی معمولا نسبت به پوست  نواحی دیگر بدن  تیره تر می باشد. حال آنکه برخی از خانمها تصور می کنند که اصلاح  و شیو دائمی موهای زیر بغل و ناحیه تناسلی دلیل اصلی این تیرگی می باشد، ولی این تصور در واقع صحیح نیست. تیرگی اندام تناسلی می تواند توسط فاکتورهای متعددی ایجاد گردد که شامل موارد زیر می باشد: تهویه:  اندام تناسلی یا منطقه خصوصی بدن هر زن در اکثر مواقع پوشیده می باشد و هوای تازه در آن قسمت جریان ندارد.  این امر مطمئنا باعث ایجاد تغییراتی در بافت و رنگ پوست این ناحیه می گردد. رطوبت:  به دلیل پوشیدگی این ناحیه، مقدار زیادی رطوبت در اندام تناسلی تجمع می یابد که می تواند رنگ پوست را تغییر دهد. عرق:  عرق مواد زائدی است که از درون بدن به بیرون ترشح می شود و حاوی مواد شیمیایی مختلفی می باشد که از بدن دفع شده است. بنابراین، به دلیل پوشیدگی ناحیه تناسلی، عرق ترشح شده تا زمانی که فرد حمام کند، در پوست باقی مانده و  می تواند باعث تغییر رنگ پوست شود. پوشیدن لباسهای تنگ:  محدود کردن  ناحیه تناسلی با لباسهای تنگ و چسبان که اجازه رسیدن هوا  به  این ناحیه و تنفس اندام تناسلی را نمی دهند می تواند منجر به تیرگی پوست گردد. سایش و اصطکاک:  سایش و اصطکاک دائمی بین سطح پوست و لباسهای زیر( مخصوصا لباسهایی که مواد پلاستیکی در آنها به کار رفته است)  در هنگام راه رفتن و انجام فعالیت های روزانه می تواند باعث تغییر در رنگ و بافت پوست این ناحیه خصوصی گردد. بالا رفتن سن:  با بالا  رفتن سن، پوست اندام تناسلی بطور طبیعی تیره می گردد. این به دلیل تغییرات هورمونی می باشد. ژنتیک:  تیرگی ناحیه تناسلی ممکن است در برخی از افراد موروثی و وابسته به ژنها باشد. بارداری:  بارداری نیز می تواند یکی از علل  ایجاد تیرگی پوست اندام تناسلی در زنان باشد. حتی این تیرگی  در افرادی که پوست اندام تناسلی شان قبل از بارداری  اصلا تیره نبوده است نیز مشاهده شده است. استفاده مداوم از پودر تالک(پودر بچه) در ناحیه تناسلی اختلالاتی در پوست، کبد، روده ها یا غدد فوق کلیوی تولید بیش از حد ملانین( رنگدانه پوست) عدم تعادل هورمونی پرکاری یا کم کاری غده تیروئید عفونتهای دستگاه تناسلی( داروهای خانگی برای درمان سوزش و خارش واژن) سوء تغذیه یا کمبود برخی ویتامین های خاص چاقی تخمدان پلی کیستیک اصلاح زیاد موهای ناحیه تناسلی با تیغ و ژیلت استفاده از برخی کرم ها، صابونها و شامپوهای خاص بدن که دارای مواد شیمیایی آسیب رسان هستند. پوشیدن لباسهای  زیر که از مواد پلاستیکی و غیر طبیعی ساخته شده باشند. دیگر دلیل تغییر رنگ و تیرگی پوست اندام تناسلی می تواند  نوعی بیماری پوستی  به نام آکانتوز نیگریکانس( Acanthosis Nigricans )  باشد، که با تولید بیش از حد رنگدانه یا تیرگی پوست اندام تناسلی، زیر بغل و چین های گردن مشخص می شود. قسمت های مبتلای پوست در این بیماری معمولا ضخیم تر شده و ممکن است حتی بوی بد و نامطبوعی داشته باشند. بزرگسالان و کودکانی که چاق بوده و دارای اضافه وزن هستند یا از دیابت نوع 2 رنج می برند،  بیشتر در معرض ابتلای به این بیماری هستند. برخی از دلایل تیرگی رنگ پوست اندام تناسلی کاملا جدی بوده و بدون تاخیر نیاز به درمان دارند. بنابراین اگر اخیرا متوجه تیرگی و تغییر رنگ  ناگهانی در این ناحیه شده اید، سریعا به یک پزشک متخصص پوست مراجعه کنید. ولی خوشبختانه در اکثر موارد تیرگی اندام تناسلی یک امر طبیعی بوده و می توان آن را با روشهای طبیعی و کرم های گیاهی روشن کننده  برطرف نمود.  مقالات مرتبط:  چگونه بوی بد واژن را از بین ببریم؟     
15 فروردين, 1395 - 07:05 2 Fatima
فرورفتن ناخن در گوشت انگشت می تواند باعث قرمزی، التهاب و تورم بافت های اطراف ناخن شود.
فرورفتگی ناخن پا در گوشت که با نام اونیکوکریپتوزیز نیز شناخته شده است، مشکلی رایج می باشد. زمانی که گوشه یا لبه کناری انگشت شست پا داخل گوشت و پوست نرم  اطراف  فرو می رود، می تواند مشکلات و زخم های زیادی را ایجاد کند. این مشکل در اکثر مواقع در انگشت شست پا رایج است ولی در موارد نادر، سایر انگشتان پا نیز می توانند به داخل گوشت فرو رفته و رشد کنند. نکته: توجه داشته باشید در صورتی که از بیماریهایی نظیر دیابت، گردش خون ضعیف در پاها یا آسیب اعصاب در ساق یا کف پا رنج می برید، بهیچ وجه اقدام به درمان این مشکل در منزل نکنید. از عوامل ایجاد کننده این مشکل می توان به پوشیدن کفشهای تنگ، کوتاه کردن نامناسب ناخنها، آسیب و جراحت ناخنها و خمیده و غیر معمول بودن ناخن انگشت شست پا اشاره کرد. افرادی که از دیابت یا دیگر مشکلاتی که منجر به ضعیف شدن جریان خون به پاها می گردد، رنج می برند، احتمال بیشتری وجود دارد که به این مشکل دردناک دچار شوند. برخی علایم و نشانه های فرورفتن ناخن در گوشت  شامل درد دائمی، قرمزی و تورم در این ناحیه می باشد. این مشکل اگر بدون درمان رها شود، خیلی زود می تواند به عفونت منجر گردد. نشانه های عفونت شامل قرمزی و تورم اطراف ناخن، تخلیه چرک و ترشحات آبکی کمرنگ به همراه خون می باشد. مراقبت و درمان ناخن فرو رفته در گوشت در منزل بسیار کار ساده ای می باشد، اگر به موقع تشخیص داده شود. با این وجود، اگر متوجه نشانه های عفونی شدن ناخن شدید، بهتر است به پزشک مراجعه کنید، وگرنه این مشکل می تواند انتشار یافته و مشکلات بیشتری را ایجاد کند. در اینجا به 10 مورد از درمانهای خانگی این مشکل اشاره می کنیم: 1. فرو بردن انگشت در آب گرم زمانی که از فرو رفتن ناخن پا در گوشت رنج می برید، قرار دادن پا در آب گرم چند بار در روز می تواند کمک بزرگی در التیام و بهبود تورم، درد و حساسیت ناشی از این مشکل باشد. لگن کوچکی را با آب گرم پر کنید. پای خود را به مدت 15 تا 20 دقیقه داخل آب قرار دهید. این کار را 3 تا 4 بار در روز انجام دهید تا وقتی زخمتان بهبود یابد. 2.قرار دادن دستمال نخی زیر ناخن بعد از اینکه انگشتتان راداخل آب گرم فرو بردید، می توانید یک تکه دستمال نخی را زیر ناخن عفونی شده فرو رفته در گوشت قرار دهید تا به بالا آمدن و رشد ناخن از روی پوست کمک کند. این کار باعث کاهش درد این ناحیه و تسریع فرایند بهبود می گردد. پایتان را داخل آب گرم قرار دهید، سپس از آب بیرون آورده و کامل خشک کنید. با دقت و به آرامی با استفاده از یک موچین کُند،  ناخن عفونی شده را بلند کنید. یک تکه دستمال نخی کوچک را رول کنید و آن را بین ناخن و پوستتان قرار دهید. هر بار در روز که پایتان را داخل آب گرم قرار دادید، برای پیشگیری از عفونت،  این دستمال را تعویض کنید و دستمال خشک و تمیز جایگزین آن کنید. نکته: در ابتدا ممکن است با بلند کردن ناخن، احساس درد کنید، اما این درد سریعا کاهش خواهد یافت. از فشار دادن بیش ازحد دستمال زیر ناخن جدا خودداری کنید. تا جایی که پوست اجازه می دهد، دستمال را زیر ناخن فشار دهید. 3. نمک فرنگی یا سولفات منیزیم نمک فرنگی، که نام علمی آن سولفات منیزیم است، برای درمان ناخن فرو رفته در گوشت بسیار موثر می باشد. این نمک به نرم شدن پوست اطراف ناخن عفونی شده کمک می کند، که این امر باعث خروج راحتتر ناخن از داخل گوشت خواهد شد. و همچنین به کاهش التهاب این ناحیه نیز کمک می کند. یک لگن را پر از آب گرم سازید و 1 قاشق غذاخوری نمک سولفات منیزیم را داخل آن حل کنید. پایتان را به مدت 20 دقیقه داخل این محلول قرار دهید. سپس پا را از آب بیرون آورده و کل پایتان را خشک کنید. این درمان را 3 تا 4 بار در هفته تکرار کنید. 4.سرکه سیب                    سرکه سیب نیز برای ناخن فرور فته در گوشت درمان مناسبی می باشد. خاصیت ضدعفونی کنندگی و ضد التهابی این ماده می تواند به بهبود علائم این مشکل کمک کند. بعلاوه، ماهیت اسیدی ملایم این ماده از عفونت پیشگیری می کند. یکی از درمان های زیر را انتخاب کرده و روزانه 2 یا 3 بار آنها را تکرار کنید تا نتیجه دلخواه عایدتان شود. در یک لگن کوچک  مقادیر مساوی از آب و سرکه سیب را ریخته و مخلوط کنید. پایتان را به مدت 20 تا 30 دقیقه داخل این محلول قرار دهید. سپس انگشتتان را به خوبی خشک کنید. دیگر گزینه این است که یک تکه دستمال نخی را داخل مقداری سرکه سیب خالص بخیسانید و آن را روی انگشت و ناخن مورد نظر قرار دهید. سپس دور این دستمال و انگشتتان را به مدت چند ساعت  بانداژ کنید. 5.پراکسید هیدروژن پراکسید هیدروژن ماده ضدعفونی کننده موثری است که به کاهش احتمال عفونی شدن ناخن کمک کرده و درد و التهاب ناشی از فرورفتن ناخن در گوشت را بهبود می بخشد. تقریبا نصف پیمانه پراکسید هیدروژن را در یک لگن کوچک با آب گرم مخلوط کنید. ناخن فرور فته در گوشت را به مدت 20 دقیقه داخل این محلول قرار دهید. این درمان را یک یا دو بار در روز انجام دهید. 6.زردچوبه شما همچنین می توانید زردچوبه را نیز   برای رهایی از مشکلات ناشی از فرور فتن ناخن در گوشت نظیر، درد، تورم و التهاب، به کار ببرید. ترکیبی به نام کورکومین که در زردچوبه وجود دارد، دارای خاصیت ضدعفونی کنندگی، ضد التهابی و ضد درد می باشد. با استفاده از نصف قاشق چایخوری زردچوبه و کمی روغن خردل، خمیری بسازید. این خمیر را دور انگشت مورد نظر بطور کامل بمالید و دور انگشت را با بانداژ کاملا بپوشانید. این کار را 2 تا3  بار در روز و به مدت چند روز تکرار کنید. یا اینکه می توانید، مقداری کرم آنتی بیوتیک حاوی کورکومین را روی ناحیه آسیب دیده بمالید و انگشتتان را بانداژ کنید. این کرم را روزانه 2 تا 3 بار استفاده کنید. همچنین می توانید 1 قاشق چایخوری زردچوبه را در یک لیوان شیر ریخته و بجوشانید و دو بار در روز بیاشامید تا هم دردتان کاهش یابد و هم فرایند بهبودی ناخن تسریع گردد. 7.روغن تی تری خاصیت  ضدعفونی کنندگی روغن تی تری می تواند به بهبود درد کمک کرده و  احتمال عفونی شدن ناخن فرورفته در گوشت را کاهش دهد. یک یا دو قطره از روغن تی تری را با یک قاشق غذاخوری روغن زیتون یا روغن نارگیل مخلوط کنید. این مخلوط را روی ناخن فرور فته در گوشت بمالید و آن را بانداژ کرده و بپوشانید. این درمان را 3 بار در روز تکرار کنید تا وقتی نتیجه دلخواه حاصل گردد. می توانید همراه با روغن تی تری، روغن اسطوخودوس یا روغن پونه کوهی نیز  استفاده کنید. نکته: اگر بعد از استفاده این روغنها هرگونه سوزش یا ناراحتی حس کردید، مصرف آنها را متوقف کنید. 8.چریش چریش یا Neem  گیاهی ست که دارای خواص کاهش دهنده التهاب و از بین برنده درد می باشد که می تواند درد، التهاب و تورم ناشی از فرورفتن انگشت در گوشت را بهبود بخشد. این گیاه حتی احتمال عفونی شدن زخم را کاهش داده و همچنین باعث بهبود سریع تر می گردد. یک مشت از برگ چریش را در 4 پیمانه آب بریزید و بگذارید تا بجوشد. آن را از صافی بگذرانید و اجازه دهید تا کمی خنک شود. انگشت آسیب دیده را به مدت 10 تا 15 دقیقه داخل این محلول قرار دهید. حتما بعد از بیرون آوردن پایتان را کامل خشک کنید. این درمان را دو بار در روز تکرار کنید. همچنین، قبل از خوابیدن، روغن چریش را بر روی ناحیه مورد نظر بمالید و بگذارید تا صبح روی انگشتتان باقی بماند. این کار را هر شب انجام دهید. 9.به درستی ناخنتان را کوتاه کنید برای پیشگیری از فرورفتن ناخن در گوشت، مهم است که ناخنهایتان را به درستی کوتاه کنید. همیشه سعی کنید ناخنهای پا  را صاف کوتاه کنید و از دادن فرم منحنی به آنها در هنگام کوتاه کردن بپرهیزید. در زمان کوتاه کردن ناخنها همیشه از لبه های ناخن شروع کنید نه از وسط آن. همچنین برای از بین بردن لبه های تیز ناخن، بهتر است همیشه از سوهان استفاده کنید. توجه داشته باشید همواره از بهترین و باکیفیت ترین ناخن گیرها و سوهانها استفاده کنید. طول ناخن انگشت شست پایتان را در یک اندازه متوسط نگهداری کنید. اگر ناخن این انگشت را خیلی کوتاه کنید، ممکن است به جای رشد طبیعی به داخل گوشت فرو برود. نکته: اگر به دلیل ابتلا به بیماری خاص قادر به کوتاه کردن و مرتب کردن مناسب ناخنهایتان نیستید بهتر است این کار را به دست افراد خبره در مانیکور ناخن بسپارید. 10.پوشیدن کفش مناسب زمانی که از فرورفتگی ناخن در گوشت رنج می برید، کفش های جلو باز یا صندل بپوشید تا پایتان در معرض هوا قرار گرفته و اجازه تنفس داشته باشد، در این صورت فرایند بهبود خیلی سریع تر خواهد بود. برای پیشگیری از فرور فتن ناخن در گوشت، پوشیدن کفش های مناسب را مد نظر داشته باشید. در واقع، یکی از دلایل اصلی که باعث ایجاد این فرورفتگی و دردناک شدن ناخن می گردد، پوشیدن کفش تنگ و نامناسب است. کفش هایی که فشار زیادی را روی انگشت شست شما وارد می آورند، می توانند باعث شوند، ناخن به درون بافت های اطرافش فرو رفته و رشد کند. کفش های ساخته شده از پارچه های نرم که قسمت جلویی آنها پهن است و فضای کافی به انگشتان می دهد، بهترین راه حل می باشند. خانمها هم بایستی از پوشیدن کفش های پاشنه دار خودداری کنند تا فشار از روی انگشتان برداشته شود. نکات دیگر زمانی که در منزل هستید از پوشیدن جوراب و کفش خودداری کنید. این امر باعث می شود که ناخن شما با هوای تازه تماس داشته و فرایند بهبود تسریع شود. به انگشت آسیب دیده کمی استراحت بدهید تا به بهبود آن کمک کنید. غیر از زمان هایی که پایتان را در آب گرم می گذارید، پایتان را تا جایی که می توانید خشک نگه دارید. بطور مناسب از پایتان مراقبت کنید و ناخنهایتان را بصورت صاف و منظم کوتاه کنید تا از مشکلات بیشتر پیشگیری کنید. بهداشت پای خود را با شستشوی منظم و خشک کردن کامل آنها رعایت کنید. همیشه کفش های مناسب و راحت و اندازه پایتان را انتخاب کنید. هر روز و بطور منظم پایتان را با سنگ پا لایه برداری کنید تا از ایجاد لایه پوست ضخیم جلوگیری شود. فقط جوراب نخی بپوشید و و روزانه آنها را تعویض کنید. مرتب و با دقت ناخن تان را در مورد علائم عفونت، نظیر قرمزی، افزایش درد، تورم و خروج چرک مورد بررسی قرار دهید. افراد دیابتی بایستی روزانه پای خود را برای علائم عفونت و دیگر مشکلات احتمالی چک کنند. اگر فرورفتگی ناخن در گوشت به مدت چند هفته طول کشید و علائمی از عفونت را نشان داد،  برای جلوگیری از مشکلات بیشتر حتما با پزشک مشورت کنید.    
3 اسفند, 1394 - 04:41 5 Fatima
یکی از موثرترین، تخصصی ترین و پیشرفته ترین تکنیکهای کششی برای درد سیاتیک یوگا می باشد.
عصب سیاتیک پهن ترین و بلندترین عصب در بدن ماست. این عصب از نزدیکی ستون فقرات در قسمت پایینی کمر شروع شده و در قسمت های عمقی باسن امتداد می یابد و از قسمت پشتی پاها به پایین می رود. درد سیاتیک دردی ناگهانی و غالبا خیلی شدید است که سر پا ایستادن برای فرد را کاری غیر ممکن می سازد، درد سیاتیک می تواند تجربه ای سخت و مشقت بار باشد. بطور غیر قابل پیش بینی، این درد  زمانی که فرد می خواهد بنشیند، بسیار شدید و آسیب زننده می گردد و نشستن را به کاری بسیار دردناک و غیر قابل تحمل بدل می کند. علامت ها و نشانه های درد سیاتیک می توانند متغیر باشند. با این وجود، این درد در اکثر مواقع  در یک طرف بدن و از  قسمت پایینی کمر شروع شده و به سمت پشت بدن، پاها و در غالب موارد به سمت پایین و کف پاها توسعه می یابد. برخی از افراد دردی بی نهایت داغ یا شدید را در یک نقطه از پا یا پشت بدن در حالیکه بقیه مناطق احساس بی حسی و کرختی دارند را گزارش می کنند. غالبا، پای دردناک احساس سردی و ضعیفی نیز دارد. دیگر نشانه ها می تواند شامل ضعیفی در قسمت پایینی کمر  یا پا، بی حس و کرخت شدن رانها، سوزش یا احساس گزیده شدن در پاها، پشت و کف پاها، و عدم کنترل مثانه و روده باشد. هر وضعیت دیگری که باعث وارد آمدن فشار به قسمت پایینی کمر شود، به درد سیاتیک منتج خواهد شد. مشکلات ستون فقرات نظیر اسپوندلیت( التهاب مهره های دمی که دنبالچه را می سازند)، آسیب یا پارگی دیسک های بین مهره ها، تنگی مجرای نخاعی، از بین رفتن دیسک های بین مهره ای و هرگونه آسیب به قسمت پایینی کمر می تواند بر روی عصب سیاتیک فشار وارد کرده و باعث ایجاد درد شود. برخی از افراد ممکن است بطور مکرر دچار درد سیاتیک شوند، در حالیکه ممکن است برای  برخی دیگر اینطور نباشد. با این وجود، اگر این درد بدون درمان رها گردد، علائم و نشانه های آتی آن به مرور زمان شدیدتر و بدتر خواهند شد. درد سیاتیک معمولا بطور آرامی آغاز می شود. این درد می تواند در هنگام شب، موقع خندیدن، هنگام عطسه یا سرفه کردن، زمان نشستن، ایستادن یا پیاده روی به مدت طولانی و بعد از خم شدن به جلو یا عقب  شدیدتر گردد. با اینکه معالجه های پزشکی بسیار  و درمان های متعددی برای درد سیاتیک و قسمت پایینی کمر وجود دارد، بسیاری از متخصصین ورزشی و توانبخشی تاثیرات مفید ورزش هایی که باعث استحکام و تقویت عضلات کمر و در نتیجه منجر به کاهش درد کمر و سیاتیک می شوند،  را تایید می کنند. یکی از موثرترین، تخصصی ترین و پیشرفته ترین تکنیکهای کششی برای درد سیاتیک یوگا می باشد. بر طبق مطالعه ای که در سال 2009 در ژورنال Alternative Therapies in Health and Medicine  منتشر شده است، گزارش شده که افرادی با کمر درد متوسط تا شدید که بطور متناوب تمرینات یوگا و درمان منظم دارویی با داروهای مسکن  را دریافت کرده اند، کاهش قابل توجهی را در شدت و تناوب دردها بعد از یوگا نسبت به بعد از خوردن مسکن ها داشته اند. چگونه با یوگا شکمی صاف و بدون چربی داشته باشیم؟ در اینجا تعدادی از حرکات یوگا را که می توانند باعث کاهش درد سیاتیک تنها ظرف 15 دقیقه شوند را ذکر می کنیم. نکته مهم: لطفا قبل از انجام این حرکات با پزشک متخصص خود مشورت نمایید. 1. حرکت داندآسانا یا نشستن درست این حرکت یک وضعیت پایه ای نشستن است. این حرکت باعث کشش پاهای شما می گردد، باعث خم شدن و منعطف شدن قسمت پایینی کمر می شود، جریان خون در مناطق دردناک را تقویت می کند و فشاری که بر روی عصب سیاتیک وجود دارد را آزاد کرده و همراه با تنفس آن را در فضای اتاق رها می سازد. بر روی سطحی صاف مانند زیرانداز  یوگا بنشینید و پاهایتان را دراز کرده و به سمت بیرون بکشید و دستهایتان را کنار بدن قرار دهید، در حالیکه کف دستها روی زمین باشد. با خم کردن و متمایل کردن کف پا به سمت جلو، پاهایتان را بکشید. کمر و پشت را مستقیم نگه داشته و ستون فقرات را به سمت بالا بکشید و امتداد دهید. تنفس عمیق شکمی انجام داده و این حالت را به مدت 15 تا 30 ثانیه نگه دارید. سپس عضلاتتان را شل و ریلکس ساخته و تمرین را  5  تا 10 بار دیگر نیز تکرار کنید. نکته برای مبتدی ها: برای اطمینان یک پتو را لوله کنید و زیر باسن خود قرار دهید. 2.حرکت شالابهاسانا یا وضعیت سوسمار این حرکت یوگا عضلات قسمت پایینی کمر را قوی ساخته و باعث افزایش گردش خون به قسمت پایینی لگن می گردد. گردش خون در قسمت پایینی کمر و نواحی زیر آن غالبا در نتیجه فشاری که به دلایلی چند افزایش یافته و منجر به درد سیاتیک می شود، نسبت داده می شود. گردش خون منظم و بهتر باعث تسکین و التیام درد می گردد. به شکم دراز بکشید، طوری که صورت به سمت زمین باشد و دستها را کشیده در کنار بدن قرار دهید به صورتی که کف دستها به سمت بالا باشد. پنجه پاها بایستی به سمت پایین بوده و یکدیگر را لمس نماید در حالیکه پاشنه پاها از هم جدا باشد. چانه بایستی بر روی زمین بوده و کف را لمس کند، گردن کشیده  و استخوان شرمگاهی را بایستی فشرده سازید. یک نفس عمیق کشیده و همزمان  پاها، دستها و سینه را از زمین بلند کنید. زانوهایتان بایستی از زمین جدا باشد، شانه ها بایستی به هم نزدیکتر شوند و گردن بایستی مستقیم باشد. زمانی که شما خودتان را بالا کشیدید، همراه با بازدم در همان وضعیت به مدت 5 تا 8 ثانیه باقی بمانید. سعی کنید کمرتان را به آرامی و ملایمت بکشید. سپس، در حالیکه همان وضعیت را حفظ کرده اید، همراه با بازدم پاها یتان را از هم دور سازید، و مجددا همراه با بازدم دوباره پاها را به هم نزدیک کنید. این تمرین( باز و بسته کردن پاها) را 5 بار تکرار کنید. حرکت باز و بسته کردن پاها یک حرکت اضافه شده به تمرین سوسمار معمولی در یوگاست که مخصوصا برای کاهش درد سیاتیک موثر می باشد. به آرامی دستها و پاها را بر روی زمین گذاشته و دستهایتان را زیر پیشانی تان قرار دهید و در حالیکه صورتتان رو به زمین است، 1 دقیقه استراحت کنید. این تمرین را 5  تا 10 بار دیگر نیز تکرار کنید. نکته برای افراد مبتدی: بهتر است یک پتو را رول کرده و زیر شکم و رانهایتان قرار دهید. 3. حرکت ستو باندهآسانا یا وضعیت پل زدن همراه با کمکی این تمرین، حرکتی فوق العاده موثر برای کشیده شدن ملایم و آرام عضلات پایین کمر و اکثر عضلات باسن می باشد. انجام این حرکت باعث بهبود انعطاف پذیری شده و اجازه حرکت در مناطقی را که درد با انقباض و عدم فعالیت بدتر می گردد را خواهد داد. این حرکت نیز باعث بهبود گردش خون در این نواحی می شود که این امر برای عملکرد و ترمیم هر اندامی از بدن ضروری می باشد. به پشت دراز بکشید، زانوها را خم کرده و کف پاها را به آرامی روی زمین قرار دهید. پاشنه پاهایتان را به سمت داخل آورده و نزدیک باسن تان قرار دهید و دستهایتان را در کنار بدن بگذارید، طوری که کف دستها به سمت زمین باشد. با کف پاها و کف دستها( برای کمک بیشتر)  فشار ملایمی به زمین وارد کرده و همراه با یک نفس عمیق لگن را از زمین بلند کنید. آگاهانه، استخوان دنبالچه خود را به سمت جلو و به سمت استخوان شرمگاهی هل دهید. شانه ها، گردن و سر بایستی روی زمین قرار داشته باشند، قسمت پایینی کمر بایستی کشیده شده و امتداد داشته باشد و زانوها بایستی از یکدیگر فاصله داشته باشند. این حالت را به مدت 10 تا 15 ثانیه نگه داشته و همراه با بازدم به  زمین و به حالت اول برگردید. این تمرین را 5 تا 10 بار تکرار کنید. نکته برای افراد مبتدی: هنگامی که لگن و کمر را بالا می برید، برای کمک بیشتر،  یک متکای کوچک را زیر قسمت پایینی کمر، دقیقا در زیر قسمت بالایی استخوان دنبالچه قرار دهید و هنگامی که می خواهید به حالت اول برگردید، متکا را از زیر کمرتان بردارید. 4. حرکت کاپوتاسانا یا وضعیت کبوتر درد سیاتیک غالبا زمانی ایجاد می شود که ماهیچه ای در باسن به نام پیریفورمیس یا ماهیچه گلابی شکل، فشاری را به عصب سیاتیک وارد می کند، و این عصب را به تاندون هایی که در زیر آن قرار دارد هل داده و فشرده میسازد. این فشار منجر به یک درد ناگهانی در پا و باسن می شود. وضعیت کبوتر یکی از عالی ترین تمرینات یوگا برای کشیده شدن عضله پیریفورمیس و برداشته شدن فشار از روی عصب سیاتیک می باشد. به حالت چهار دست و پا بر روی زمین قرار بگیرید، کف دستها بایستی کاملا باز روی زمین قرار بگیرند، انگشتان دستها رو به جلو باشند و زانوها خم شده و روی زمین قرار بگیرند و ساق پاها مستقیم در پشت زانوها. بدن بایستی کشیده باشد، در این حالت شما روی کف دستها و زانوهایتان ایستاده اید. با پای راست شروع کنید، زانوی راست را به سمت جلو بیاورید، و پا را به داخل خم کرده و روی زمین قرار دهید، طوری که زانوی پای راست در پشت مچ دست راستتان قرار گیرد و کف پای راست را بایستی در جلوی مچ دست چپ قرار دهید. ساق پای شما بایستی با زاویه ای در حدود 45 درجه بر روی زمین قرار داشته باشد. پای چپ را به عقب سُر دهید و بالاتنه تان را به سمت جلو بکشید. این وضعیت را به مدت 5 ثانیه حفظ کرده، دم بگیرید و دستها را به سمت جلو بکشید و پیشانی تان را روی زمین قرا ردهید، مثل اینکه می خواهید بخوابید. نفس عمیق بکشید و در این وضعیت به مدت 15 تا 30 ثانیه بمانید. سعی کنید بطور آگاهانه ران پای چپتان را به سمت کف هل دهید و شکمتان را برای حفظ تعادل خیلی آرام به سمت داخل فشرده سازید . سرتان را بالا آورید، دستانتان را به عقب بکشید، پنجه پای چپ را به سمت داخل قرار داده و پای راست را به سمت عقب ببرید و دو زانو بنشینید. این حرکت را برای پای چپ نیز انجام دهید. تمرین را 5 تا 10 بار تکرار کنید. نکته برای افراد مبتدی:   بهتر است یک پتو را رول کرده و زیر باسن و قسمت بالایی ران پای جلویی که زانوی آن را خم کرده اید و روی زمین قرار داده اید، بگذارید. گذاشتن یک پتوی کمکی باعث می شود که بدنتان بالا قرار گرفته و تعادلتان حفظ گردد  و از سر خوردن بدن به یک طرف در حین تمرین خودداری شود. 5.حرکت سوپتا پادانگوشت آسانا  یا وضعیت پا به انگشت خوابیده این حرکت کششی پایه ای عضله همسترینگ می تواند برای کسانی که از درد سیاتیک رنج می برند، درمان کننده باشد.  این حرکت باسن را تقویت کرده و کمر درد را بهبود می بخشد. این تمرین همچنین باعث کشش پاها، مخصوصا ساق پاها می شود و باعث به جریان افتادن خون در سرتاسر پایین تنه  می گردد. به پشت دراز بکشید، زانوی پای راست را خم کرده و آن را به سمت قفسه سینه تان بیاورید. یک بند پلاستیکی کشدار را برداشته و آن را دور قسمت توپ مانند و برجسته کف پا( قسمتی  از کف پا در جلو،که بین انگشتان و  قسمت فرورفته  کف پا قرار دارد و برجسته است) بیاندازید و پای راستتان را به سمت سقف بالا بکشید. پایتان را بکشید، کف پایتان را باز نگه دارید و باسن تان را به زمین فشار دهید. عمیق نفس بکشید و این وضعیت را به مدت 10 ثانیه نگه دارید. برای خاتمه حرکت، بهتر است قبل از اینکه پای راست را روی زمین قرار دهید ، زانو را خم کرده و به سمت قفسه سینه بیاورید و سپس پا را روی زمین دراز کنید. این تمرین را با پای چپ نیز انجام دهید و 5 تا 10 بار تکرار کنید. نکته برای افراد مبتدی: برای کمک بیشتر می توانید این حرکت را رو به دیوار انجام داده و پاشنه پایی که روی زمین است را در مقابل دیوار قرار دهید. 6. حرکت کبری این تمرین یوگا باعث کشش ستون فقرات و قسمت پایینی کمر می شود، و از این طریق درد ناشی از فتق دیسک بین مهره ای، که یکی از دلایل اصلی درد سیاتیک می باشد را التیام می بخشد. بر روی شکم دراز کشیده و پاهایتان را به خوبی کشیده و دراز کنید، کف دستها را زیر شانه ها بر روی زمین بگذارید. آرنج هایتان بایستی به سمت بالا خم باشند. رانها، ناف و پنجه پاها را به سمت زمین فشار دهید.  در حالیکه عمیق تنفس می کنید، به آرامی بالاتنه( سر، سینه و شکم) را با کمک دستها بالا بکشید. تیغه های شانه ها را به یکدیگر نزدیک کنید. این وضعیت را به مدت 15 تا 30 ثانیه حفظ کرده و سپس بالاتنه را روی زمین برگردانده و دستهایتان را در کنار بدن قرار دهید. چند دقیقه استراحت کرده و سپس 5 تا 10 بار دیگر این حرکت را تکرار کنید. نکته برای افراد مبتدی: کمرتان را بیش از اندازه نکشید. سعی کنید کشش تان ملایم باشد. 7. حرکت پیچ ستون فقرات با خم کردن و پیچ دادن قسمت پایینی کمر و لگن، این تمرین باعث ریلکس شدن این نواحی شده و تنش و درد در کمر را از بین می برد و باعث تقویت گردش خون در این قسمت ها می شود. بر روی یک مت یا زیر انداز ورزشی بنشینید و دستها را کنار بدن قرار دهید و پاها را دراز کنید. زانوی راستتان را خم کنید، کف پای راست را در قسمت خارجی ران پای چپ قرار دهید و پنجه پای راست را با دست چپتان نگه دارید. بالاتنه را به سمت راست چرخانده، دست راستتان را پشت بدن قرار دهید و نفس عمیق بکشید. در این وضعیت به مدت 30 تا 60 ثانیه بمانید و پاها را آزاد کرده و مجددا تمرین را تکرار کنید. نکته برای افراد مبتدی: برای راحتی و کمک بیشتر بر روی یک پتو بنشینید و تمرین را انجام دهید.