سلامت

10 مرداد, 1397 - 06:57 0 Fateme Aslezaeem
بین 5 تا 11 درصد کودکان دچار اختلال بیش فعالی هستند. و بسیاری از آنها دختر بچه ها می باشند.
ADHD یا Attention Deficit Hyperactivity Disorder  یا اختلال کم توجهی-بیش فعالی در دوران کودکی پیشرفت می کند و می تواند در هر فردی بروز پیدا کند، ولی ژنها نقش برجسته ای را در بروز این اختلال ایفا می کنند. برآورد شده است که بین 5 تا 11 درصد کودکان دچار اختلال بیش فعالی هستند. و بسیاری از آنها دختر بچه ها می باشند. این اختلال در برخی از کودکان با افزایش سن برطرف می شود، اما بیش از سه چهارم افرادی که در دوران کودکی مبتلا به اختلال بیش فعالی بوده اند این مشکل را در بزرگسالی نیز خواهند داشت. آمارها گمراه کننده هستند غالبا  تعداد پسربچه هایی که اختلال بیش فعالی در مورد آنها تشخیص داده شده است حداقل دو برابر دخترهاست، اما این لزوما بدین معنی نیست که پسرها بیشتر به این اختلال دچار هستند. متخصصان معتقدند که این اختلال به اندازه پسرها در مورد دختران تشخیص داده نمی شود، چون  تشخیص علائم این اختلال در دختربچه ها دشوارتر می باشد. کم بودن اطلاعات تقریبا  می توان گفت تحقیقات علمی در مورد اختلال بیش فعالی جنس مونث به اندازه ای که در مورد افراد مذکر انجام شده است، وجود ندارد. در نتیجه، اطلاعات ما در مورد اینکه این اختلال چگونه بر زنان تاثیر می گذارد، بسیار اندک است. اختلال بیش فعالی همیشه در دوران کودکی آغاز می شود، اما بسیاری از زنان تا بزرگسالی متوجه آن نمی شوند،  و بسیاری از زنان هم اصلا متوجه نمی شوند که به این اختلال دچارند.  اختلال بیش فعالی می تواند در زنان متفاوت باشد سه نوع اصلی اختلال بیش فعالی وجود دارد: بی توجه یا  inattentive  بیش فعال- تکانشگر یا hyperactive-impulsive  و ترکیبی از هر دو حالت بی توجه و بیش فعال-تکانشگر combined inattentive and hyperactive-impulsive  مدل بی توجه یا inattentive رایج ترین فرم اختلال کم توجهی-بیش فعالی در دختران می باشد. این نوع از اختلال در اکثر موارد مورد توجه معلمان و والدین قرار نمی گیرد. این نوع از اختلال بیش فعالی چگونه خود را نشان می دهد؟ علائم رایج اختلال کم توجهی-بیش فعالی inattentive شامل موارد زیر می باشد: نداشتن تمرکز و مشکل در گوش دادن و توجه کردن. به آسانی دچار حواس پرتی ،گیجی و به هم ریختگی شدن، و فراموش کردن و گم کردن مداوم چیزها. مشکل در به انجام رساندن و تکمیل کارها. اشتباه کردن هایی که به نظر می آید از بی دقتی باشد. تاثیر اختلال کم توجهی- بیش فعالی   همانند پسرها، دخترهای بیش فعال هم غالبا در مدرسه مشکل دارند. اما آنها کمتر از پسرها احتمال دارد که بخاطر شیطنت و فعالیت بیش از حد دچار مشکل شوند. دختران بیش فعال بیشتر به سمت خیالبافی گرایش پیدا می کنند. آنها نیز ممکن است برای اجتماعی شدن زمان سختی را پشت سر بگذارند. کار کردن با پزشک به منظور اطمینان از عدم چشم پوشی علائمی که ممکن است نشاندهنده ناتوانی در یادگیری باشند، نظیر خوانش پریشی یا نارسا خوانی(اختلال در خواندن و نوشتن)، بسیار حائز اهمیت است. زمانی که مشخص شود فرد دچار این اختلال می باشد، خوانش پریشی و دیگر ناتوانی ها می توانند با موفقیت درمان شوند. برای زنان بزرگسال، اختلال کم توجهی- بیش فعالی می تواند شرایط را برای ماندن در راس یک شغل و مدیریت کردن استرس روز به روز زندگی دشوار سازد. زنان بیش فعال در مدیریت کردن مسائل مالی شخصی خود، انجام کامل کارهای خانه و مراقبت از کودکان مشکل دارند. عوارض عاطفی و احساسی دخترانی که دچار اختلال کم توجهی-بیش فعالی هستند زمانی که در انجام کارهایشان مشکل دارند، بیشتر از پسران خودشان را سرزنش می کنند. بیش فعال بودن در دختران همچنین می تواند درک نشانه ها و اشارات اجتماعی را برای آنها دشوار سازد و همین دلیل می تواند باعث احساس ناامنی در برخی از دختران شود. این مشکل می تواند با توانایی آنها در پیدا کردن دوست تداخل ایجاد کند. همه این موارد می توانند این دختران را مستعد افسردگی، اضطراب و اختلالاتی در غذاخوردن(کم خوری یا پرخوری) سازند. احتمال بروز و پیشرفت بی اشتهایی عصبی(anorexia) یا پرخوری عصبی(bulimia) در دختران بیش فعال بسیار بیشتر از دخترانی ست که دچار این اختلال نیستند. چشم پوشی نکنید تشخیص یک بیماری یا اختلال اولین گام برای انتخاب یک درمان درست است. دارو و رفتار درمانی می توانند به شما کمک کنند که بیش فعالی را مدیریت کنید. اگر متوجه علائمی در خودتان یا فرزندتان شدید، حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید. معلمان و آموزگاران تقریبا در اغلب موارد به اندازه ای که می توانند اختلال بیش فعالی را در مورد پسران متوجه شده و ارزیابی کنند، در مورد دختران نمی توانند. اگر معلمی این اختلال را در مورد دخترتان هشدار داد، آن را جدی بگیرید. این را در نظر داشته باشید که اگر فرزندتان به این بیش فعالی دچار باشد، بدون درمان و مراقبت  بهبود نخواهد یافت. داروها و هورمونها علائم و نشانه های اختلال کم توجهی-بیش فعالی می توانند به مرور زمان تغییر کنند. اما هورمونها نیز می توانند آنها را تغییر دهند. این تغییرات هورمونی می توانند در دوران عادت ماهانه، زمانی که باردار هستید و وقتی که وارد یائسگی می شوید بر روی چگونگی تاثیر داروها یا بر روی نحوه مدیریت این علائم توسط شما تاثیر گذار باشند. اگر متوجه تفاوتی نسبت به قبل شدید بهتر است با پزشک خود مطرح کنید تا تغییرات لازم در مورد داروها و کارهایی که باید انجام دهید را اعمال کند. زندگی کردن با اختلال کم توجهی-بیش فعالی مبتلا بودن به این اختلال می تواند چالش بزرگی باشد، اما مساله اینجاست که کودکان و بزرگسالان مبتلا به این اختلال می توانند بیاموزند که چگونه این مشکل را کنترل کنند. اگرچه هیچ درمان قطعی وجود ندارد، اما افرادی که مراقبت های درست را دریافت می کنند می توانند به پتانسیل های خود دست یابند و از یک زندگی شاد و رضایت بخش لذت ببرند.                              
2 مرداد, 1397 - 09:02 0 Fateme Aslezaeem
درباره نقش فولیک اسید، کلسیم و آهن بر روی سلامت جنین و مادر بیشتر بدانیم.
داشتن رژیم غذایی سالم  مخصوصا در دوران بارداری، از بدیهیات است. همچنین، استفاده از ویتامین های مخصوص دوران بارداری برای پیشگیری از هرگونه کمبود تغذیه ای احتمالی در رژیم غذایی مادر، اجتناب ناپذیر به نظر می رسد. مکمل های ویتامینی بارداری حاوی بسیاری از ویتامین ها و مواد معدنی هستند. مخصوصا فولیک اسید، آهن، یُد و کلسیم موجود در آنها بسیار دارای اهمیت می باشند. فولیک اسید، آهن و کلسیم فولیک اسید به پیشگیری از نقایص مادرزادی مرتبط با لوله عصبی که مغز و نخاع را تحت تاثیر قرار می دهد، کمک می کند. نقایص لوله عصبی در 28 روز ابتدای بارداری پیشرفت می کنند، یعنی زمانی که بسیاری از زنان حتی از بارداری خود مطلع نیستند. به دلیل اینکه حدود نیمی از بارداری ها برنامه ریزی شده نیستند، توصیه می شود که همه زنانی که در سنین باروری قرار دارند روزانه 400 میکروگرم  فولیک اسید مصرف کنند، وبهتر است  این مصرف قبل از اقدام برای بارداری آغاز شده و تا 12 هفته اول بارداری نیز ادامه یابد. زنانی که قبلا نوزادی با نقایص مادرزادی لوله عصبی داشته اند بایستی با پزشک خود در باره اینکه به مکمل های فولیک اسید نیاز دارند یا نه و در مورد دوز مناسب آن مشورت کنند. مطالعات نشان داده اند که دریافت دوز بیشتر( بالاتر از 4000 میکروگرم)  فولیک اسید حداقل یک ماه قبل و در طول سه ماهه اول بارداری می تواند برای این گروه از زنان سودمند باشد، اما قبل از مصرف حتما باید با پزشک مشورت شود. مواد غذایی حاوی فولیک اسید شامل سبزیجات پربرگ سبزرنگ، آجیل ها و مغزها، حبوبات، مرکبات و بسیاری از مواد غذایی دیگری که با فولیک اسید غنی شده اند، می باشند. با این وجود، مصرف به اندازه  مکمل های فولیک اسید به منظور پیشگیری از عدم دریافت مقادیر کافی از طریق رژیم غذایی راهکار مناسبی به نظر می رسد. کلسیم هم برای خانم های باردار عنصری ضروری و مهم به شمار می رود. مصرف کلسیم می تواند به پیشگیری از کاهش تراکم استخوانی مادر کمک کند، زیرا همانطور که می دانیم جنین برای رشد استخوانی خود از ذخیره استخوانی مادر استفاده می کند. مواد مغذی تامین کننده سلامت یُد نیز برای عملکرد سالم تیروئید در زنان در دوران بارداری حیاتی می باشد. کمبود میزان یُد می تواند باعث متوقف شدن رشد فیزیکی، ناتوانی ذهنی شدید، و ناشنوایی در جنین شود. عدم دریافت یُد کافی حتی می تواند به سقط جنین و تولد نوزاد مرده منجر گردد. آهن در مادر و جنین به حمل اکسیژن کمک می کند. پرهیزات غذایی بارداری مواردی که در یک مکمل بارداری باید به دنبال آن باشید! این موارد شامل: 400 میکروگرم(mcg) فولیک اسید. 400 آیو IU ویتامین D. 200 تا 300 میلی گرم(mg) کلسیم. 70 میلی گرم ویتامین ث. 3 میلی گرم تیامین. 2 میلی گرم ریبوفلاوین. 20 میلی گرم نیاسین. 6 میکروگرم ویتامین ب 12. 10 میلی گرم ویتامین E. 15 میلی گرم زینک یا روی. 17 میلی گرم آهن. 150 میکروگرم یُد. در بعضی از موارد پزشک شما با توجه به وضعیتتان برخی از انواع خاص ویتامین ها را تجویز می کند. آیا با مصرف مکمل های ویتامینی دچار حالت تهوع می شوید؟ بعضی از ویتامین های بارداری می توانند باعث حالت تهوع در خانم های بارداری گردند که از قبل حالت تهوع داشته اند. اگر این حالت برای شما هم صادق است، با پزشک خود تماس بگیرید. پزشکتان شاید مکمل متفاوتی را برایتان تجویز کند که این مشکا رفع گردد، بعنوان مثال برخی از خانم های باردار ممکن است با قرص های ویتامین جویدنی یا شکل مایع و شربت آنها بهتر کنار بیایند و برایشان سازگارتر باشد.  
21 خرداد, 1397 - 11:26 0 Fateme Aslezaeem
سردردهای مزمن، نفخ همیشگی شکم و اضافه وزن می توانند از نشانه های عدم تعادل هورمونی در زنان باشند.
هورمونها در زنان، یکی از فاکتورهای اصلی سلامت هستند و نامتعادل بودن این هورمونها می تواند مشکلات زیادی را بوجود آورد. آیا همیشه احساس نفخ می کنید، از لحاظ خلقی تحریک پذیر هستید و خیلی سریع ناراحت می شوید، یا اینکه به دلیل نامعلومی حالتان خوب نیست؟  عدم تعادل هورمونی می تواند مقصر همه این مشکلات باشد. هورمونها پیام رسان های شیمیایی هستند که بر روی مسیر عملکردی سلولها و اندام ها تاثیر می گذارند. اینکه میزان هورمونها در مواقع خاصی نظیر قبل و در دوران پریود یا بارداری یا در دوران یائسگی تغییر کند و نوسان داشته باشد، یک امر طبیعی و نرمال است. اما برخی از داروها و بیماری ها می توانند باعث بالا و پایین رفتن میزان هورمونها گردند. 1.عادت ماهیانه یا پریودهای نامنظم طول دوره پریود در اکثر زنان بطور میانگین بین 21 تا 35 روز می باشد. اگر پریود شما هر ماه در تاریخ یکسانی اتفاق نمی افتد یا برخی از ماهها اصلا پریود نمی شوید، بدین معنی است که  میزان هورمونهای خاصی(استروژن و پروژسترون) در بدن شما خیلی پایین یا خیلی بالا می باشند. اگر شما در دهه 40 یا اوایل دهه 50 زندگی هستید، این مشکل می تواند به دلیل پیش یائسگی یا شروع دوران یائسگی باشد. اما پریودهای نامنظم می توانند نشانه ای از بیماری هایی نظیر سندرم تخمدان پلی کیستیک(PCOS) نیز باشند. در صورت داشتن این مشکل حتما به یک متخصص زنان مراجعه کنید. 2. مشکلات خواب اگر نمی توانید به اندازه کافی بخوابید یا اگر خواب تان مفید نیست، به احتمال زیاد هورمونهایتان نقشی در این مشکل دارند. پروژسترون، هورمونی که توسط تخمدان ترشح می شود، کمک می کند که به راحتی به خواب روید. اگر میزان این هورمون در بدن کمتر از مقدار استاندارد باشد، می تواند باعث مشکلاتی در به خواب رفتن و پایین آمدن کیفیت خواب شود. پایین بودن استروژن می تواند گرگرفتگی و تعریق های شبانه را تشدید کند، که هر دوی این مشکلات می توانند خواب شما را مختل سازند و اجازه ندهند که استراحت با کیفیتی داشته باشید.درمان های طبیعی و گیاهی بیخوابی 3.آکنه یا جوش مزمن جوش زدن قبل یا در طی پریود امری طبیعی ست. اما آکنه ای که همیشگی بوده و از بین نرود، می تواند نشانه ای از مشکلات هورمونی باشد. مقادیر بالای آندروژن ها(هورمونهای مردانه که در بدن مردان و زنان وجود دارد) می تواند باعث فعالیت بیش از حد غدد چربی زیر پوست شود. آندروژن ها همچنین سلولهای پوستی داخل و اطراف فولیکولهای مو را تحت تاثیر قرار می دهند. هردو موردی که ذکر شد  می تواند منافذ پوست را مسدود کرده و باعث بروز آکنه شود. 4.حواس پرتی یا فراموشی متخصصان هنوز بطور دقیق نمی دانند که هورمونها چگونه بر روی مغز تاثیر می گذارند. چیزی که پزشکان می دانند این است که تغییرات در میزان استروژن و پروژسترون می تواند ذهن شما را تیره و تار کند، بطوری که به یاد آوردن چیزها برایتان دشوار باشد. برخی از متخصصان معتقدندکه استروژن ممکن است بر روی مواد شیمیایی تولید شده در مغز که نوروترنسمیترها نامیده می شوند، تاثیر بگذارد. مشکلات مربوط به تمرکز و حافظه  بویژه در دوران پیش یائسگی و یائسگی بسیار رایج است. اما این علائم می توانند از علائم دیگر بیماریهای مرتبط با هورمونها نظیر مشکلات تیروئیدی نیز باشند. 5. مشکلات شکمی شکم شما با سلولهای کوچکی به نام گیرنده هایی که به استروژن و پروژسترون پاسخ می دهند، مفروش شده است. زمانی که این هورمونها بالاتر یا پایینتر از مقدار نرمال هستند، ممکن است باعث  تغییر در چگونگی هضم غذا شوند. به همین خاطر است که مشکلاتی از قبیل اسهال، دل درد، نفخ و حالت تهوع می توانند قبل و در دوران پریودی تشدید شوند. اگر دچار مشکلات گوارشی به همراه مسائل دیگر نظیر آکنه و خستگی بی دلیل هستید، سطح هورمونهای شما ممکن است نرمال نباشد. 6. خستگی مداوم آیا همیشه خسته هستید؟ خستگی یکی از شایعترین علائم عدم تعادل هورمونی می باشد. بالابودن مقدار پروژسترون می تواند شما را خواب آلود کند. و اگر غده تیروئید مقدار خیلی کمی هورمون تولید و ترشح کند، می تواند انرژی شما را کاهش دهد. یک آزمایش خون ساده و تست هورمونهای تیروئیدی می تواند به شما بگوید که آیا میزان این هورمونها در بدنتان پایین است یا نه. 7. نوسانات خلقی و افسردگی محققان بر این باورند که کاهش یا تغییرات سریع در میزان هورمونها می تواند باعث نوسانات خلقی و غمگینی شود. استروژن بر روی مواد شیمیایی کلیدی مغز نظیر سروتونین، دوپامین و نوراپی نفرین تاثیر گذار می باشد. اما دیگر هورمونهایی که از مسیرهای مشابه نوروترنسمیترها عبور می کنند نیز نقش مهمی را در خلق و خو واینکه چه حالی دارید، دارند.   8. اشتها و اضافه وزن زمانی که احساس غمگینی یا آزردگی دارید، زمانی ست که احتمالا میزان استروژن بدن پایین است، در این حالت دوست دارید که بیشتر غذا و تنقلات بخورید. به همین دلیل کاهش مقدار این هورمون همیشه  با افزایش وزن مرتبط است. افت استروژن می تواند بر روی میزان لپتین بدن شما نیز تاثیر بگذارد، لپتین هورمونی ست که به تنظیم جذب مواد غذایی کمک می کند. روشهای موثر در کاهش وزن  9. سردرد عوامل زیادی می توانند باعث تشدید سردرد شوند. اما برای بعضی از خانمها، کاهش استروژن دلیل اصلی سردرد است. به همین دلیل است که بسیاری از سردردها دقیقا قبل و در طول دوران پریود، زمانی که میزان استروژن کاهش می یابد،  تشدید می شوند. سردردهای منظم یا انواعی که غالبا در زمان مشخصی از هر ماه ایجاد می شوند، می توانند نشانه ای از تغییرات میزان این هورمون در بدن باشند.  مواد غذایی که می توانند باعث تشدید سردردها شوند. 10. خشکی واژن خشکی واژن بصورت موردی و در برخی مواقع نرمال و طبیعی است. اما اگر این مشکل در اکثرمواقع وجود داشته باشد، استروژن پایین بدن می تواند دلیل اصلی آن باشد . این هورمون کمک می کند که بافت واژن مرطوب و سالم بماند. اگر میزان استروژن بدن به دلیل عدم تعادل هورمونی کاهش یابد، می تواند باعث کاهش ترشحات واژن شده و خشکی و سفتی ایجاد کند. دلایل اصلی خشکی و تیرگی اندام تناسلی خانمها  11. کاهش میل جنسی اکثر افراد تستوسترون را به عنوان یک هورمون مردانه می شناسند، اما این هورمون در بدن زنان نیز تولید می شود. اگر میزان تستوسترون بدن پایینتر از حد معمول باشد، ممکن است اشتیاق کمتری به رابطه جنسی داشته باشید. درمان های طبیعی برای افزایش میل جنسی  12.تغییرات در سینه ها کاهش استروژن می تواند  باعث سفتی کمتر بافت سینه شده و افزایش این هورمون می تواند بافت سینه را ضخیم تر سازد، حتی می تواند باعث ایجاد توده ها یا کیست های جدید در سینه شود. اگر متوجه تغییراتی در بافت سینه شدید حتما با پزشک متخصص مشورت کنید.   منبع: https://www.webmd.com ترجمه: Fateme Aslezaeem   
10 خرداد, 1397 - 19:54 0 Fateme Aslezaeem
این نوع جراحی رایجترین روش کوچک کردن معده و در نتیجه کاهش وزن می باشد.
جراحی بای پس معده اندازه معده را کوچک کرده و فرد دیگر نمی تواند به اندازه قبل غذا مصرف کند. همچنین، جراح بخشی از سیستم گوارش را جابجا کرده یا بر می دارد، به همین دلیل بدن شما به اندازه کافی مواد مغذی دریافت نخواهد کرد. چندین نوع جراحی بای پس معده وجود دارد: بای پس معده روکس ان وای(Roux-en-Y) این روش رایجترین جراحی بای پس است که در آمریکا انجام می شود. جراحان می توانند این عمل جراحی را  تنها با یک برش کوچک، که زمان ریکاوری سریعتری نسبت به جراحی های پیشرفته تر دارد، انجام دهند. در ابتدا، جراح با بخیه زدن قسمتی از معده به یکدیگر یا از طریق  یک حلقه عمودی یک کیسه معده(pouch) ایجاد می کند. این کیسه مقدار غذایی که شما می توانید مصرف کنید را محدود می کند. سپس، جراح یک قسمت Y شکلی از روده کوچک را به کیسه معده متصل می کند. این کار یک مسیری را برای غذا ایجاد می کند که دیگر غذا از بخشی از سیستم گوارش شما عبور نمی کند. در نتیجه، شما کالری و مواد مغذی کمتری جذب می کنید. تفاوت جراحی بای پس معده و معده برداری آستینی جراحی بای پس معده بزرگ( یا جابجایی دوازدهه و انحراف صفرا لوزالمعده) این نوع جراحی پیچیده ترین نوع جراحی بای پس معده است. جراح قسمت پایینی معده را برداشته و سپس کیسه معده کوچک باقی مانده را  از محل دوزادهه مستقیما به قسمت انتهایی روده کوچک متصل می کند، به این ترتیب قسمت اعظمی از روده کوچک کنار گذاشته می شود. هرچند این جراحی در کاهش وزن موثر است، اما بطور گسترده انجام نمی شود، چون عوارض آن  بسیار بالا بوده و می تواند باعث کمبود مواد مغذی در بدن فرد شود. خطرات و عوارض جراحی بای پس معده افرادی که تحت عمل جراحی بای پس معده قرار می گیرند در معرض خطرات و عوارض جانبی زیر هستند: کش آمدن کیسه معده. در این حالت به مرور زمان معده بزرگتر می شود، به عبارت دیگر به اندازه قبلی خود بر می گردد. باز شدن استاپلرها یا بخیه ها. استاپلرها نوعی منگنه پلاستیکی هستند که جهت نزدیک نمودن لبه های پوست در جراحی ها کاربرد دارند و ممکن است این منگنه ها در داخل شکم  از همدیگر جدا شوند. تنگی استوما(Stomal Stenosis). عارضه شایعی که در افرادی که بای پس معده انجام داده اند این است که سوراخی که کیسه معده را به روده کوچک متصل می کند(استوما) با تکه ای غذا مسدود می شود. یا به عبارتی به باریک شدن محل اتصال کیسه معده و روده کوچک تنگی استوما گفته می شود که می تواند باعث حالت تهوع، استفراغ، ریفلاکس و سپس ناتوانی در خوردن غذا شود. تنگی استوما را با لوله ای همانند لوله آندسکوپی متسع کرده و باز می کنند. برای پیشگیری از این مشکل بهتر است غذا را در اندازه و لقمه های کوچک مصرف کنید. کمبودهای تغذیه ای، ویتامین و مواد معدنی. بعد از این جراحی بدن مقادیر کمتری مواد مغذی را از غذاها دریافت خواهد کرد که نتیجه آن این کمبودها می باشد. برای پیشگیری از این مشکل بهتر است بعد از جراحی با یک متخصص تغذیه در باره نوع غذاهای مصرفی و دریافت مکمل های لازم مشورت کنید. سندرم دامپینگ. جراحی بای پس معده همچنین می تواند باعث بروز سندرم دامپینگ شود. این مشکل زمانی رخ می دهد که غذا خیلی سریع از معده به روده کوچک حرکت می کند.  از علائم این مشکل می توان به حالت تهوع، ضعف، تعریق، غش کردن و برخی اوقات اسهال بعد از غذا خوردن و احساس ضعف خیلی شدید بعد از خوردن شیرینی جات اشاره کرد. سنگ کیسه صفرا. زمانی که شما خیلی سریع وزن کم می کنید احتمال بروز سنگ کیسه صفرا نیز افزایش می یابد. پزشکان معمولا برای درمان این مشکل داروهایی را برای حل این سنگها یا مکمل های مخصوصی را تجویز می کنند. به دلیل اینکه این جراحی ها چگونگی هضم و جذب غذا توسط سیستم گوارش را تغییر می دهند، بایستی با پزشک درباره سبک تغذیه تان بعد از جراحی صحبت کنید تا مطمئن باشید تمام مواد مغذی مورد نیاز را دریافت می کنید. آشنایی با سایر روشهای جراحی کاهش وزن
10 خرداد, 1397 - 19:30 0 Fateme Aslezaeem
سندرم دامپینگ عارضه شایعی ست که بعد از جراحی بای پس معده ایجاد می شود.
سندرم دامپینگ عارضه شایعی ست که بعد از جراحی بای پس معده ایجاد می شود. این سندرم شامل گروهی از علایم است که ممکن است در نتیجه برداشته شدن قسمتی از معده یا دیگر جراحی هایی که معده را درگیر می کنند به وجود آید. علائم در محدوده ای از ملایم تا شدید متغیر بوده و غالبا و به مرور زمان فروکش می کنند. اگرچه ممکن است این سندرم در ابتدا باعث هراس شما گردد، ولی در واقع خطری ندارد. می توان این علائم را با ایجاد تغییراتی در نوع غذاها و چگونگی مصرف غذاها کنترل کرد. با کنترل سندرم دامپینگ، قادر خواهید بود از غذاهایی که باعث اضافه وزن می شوند نیز پرهیز کنید. دلیل ایجاد سندرم دامپینگ بعد از جراحی بای پس معده، به دلیل ریزش سریع محتویات معده به درون روده، تنظیم حرکت غذا می تواند خیلی سخت باشد.  مصرف برخی مواد غذایی خاص احتمال بروز سندرم دامپینگ را بیشتر می کند. به عنوان مثال، مواد غذایی که حاوی قندهای فراوری شده هستند، به سرعت آب بدن را جذب می کنند و باعث بروز علائم سندرم می شوند. این علائم همچنین می توانند بعد از مصرف محصولات لبنی و روغنهای خاص یا غذاهای سرخ شده نیز ایجاد گردند. سندرم دامپینگ: علائم مرحله ابتدایی مرحله ابتدایی یا اولیه دامپینگ ممکن است حدود 30 تا 60 دقیقه بعد از خوردن غذا بروز پیدا کند. علائم می توانند به مدت یک ساعت ادامه یابند و شامل موارد زیر می باشند: احساس پری، حتی بعد از خوردن مقدار کمی غذا انقباض یا درد شکمی حالت تهوع یا استفراغ اسهال شدید تعریق، سرخ شدن یا سرگیجه سوزش معده سریع سندرم دامپینگ: دلیل ایجاد مرحله ابتدایی علائم مرحله اولیه به این دلیل ایجاد می شود که غذا خیلی سریع به درون روده کوچک می ریزد. این امر ممکن است به دلیل فاکتورهایی نظیر اینها باشد: انبساط یا کشیده شدن روده کوچک آب جریان خون را ترک کرده و به درون روده کوچک حرکت می کند. هورمونهایی که از روده کوچک  به جریان خون ترشح می شوند، بر روی فشار خون تاثیر می گذارند. سندرم دامپینگ: علائم مرحله نهایی مرحله نهایی دامپینگ حدود 1 تا 3 ساعت بعد از خوردن غذا رخ می دهد و علائم آن شامل: خستگی یا ضعف سرخ شدن یا تعرق لرزش، سرگیجه، غش کردن و از حال رفتن فقدان تمرکز یا گیجی احساس گرسنگی تپش قلب بالا سندرم دامپینگ: دلیل  ایجاد مرحله نهایی علائم این فاز نهایی ممکن است در نتیجه افزایش و کاهش سریع میزان قند خون ایجاد شود. به دلیل این نوسان سریع در قند خون،  زمانی که شیرینی جات یا دیگر کربوهیدرات های ساده را مصرف می کنید، علائم بدتر خواهند شد. اگر از قبل، سندرم دامپینگ در موردتان تشخیص داده نشده است و دچار گیجی، سرگیجه، تپش قلب یا از حال رفتن شُدید، فورا با اورژانس تماس بگیرید. درمان سندرم دامپینگ علائم سندرم دامپینگ در بسیاری از افراد با رعایت کردن موارد زیر بطور قابل توجهی کاهش می یابد.   پرهیزات غذایی. از مصرف شکر و سایر شیرینی جات نظیر موارد ذیل بپرهیزید: شکلات و آب نبات نوشیدنی های شیرین انواع کیک کلوچه ها شیرینی جات قنادی نان های شیرین همچنین از مصرف لبنیات و الکل نیز اجتناب کنید و از مصرف همزمان غذاهای جامد به همراه نوشیدنی ها و مایعات بپرهیزید. در واقع، نیم ساعت قبل و نیم ساعت بعد از غذا هیچ گونه مایعاتی ننوشید. توصیه های غذایی. برای کمک به کاهش علائم، همچنین این نکات را رعایت کنید: مکمل های فیبری نظیر پسیلیوم، متیل سلولز یا گوار گام را استفاده کنید. جایگزین های شکر، یا شیرین کننده های مصنوعی را به جای شکر استفاده کنید. کربوهیدراتهای پیچیده نظیر سبزیجات و نان گندم سبوس دار را در عوض کربوهیدراتهای ساده نظیر شیرینی ها و بستنی انتخاب و در رژیم غذایی خود بگنجانید. برای پیشگیری از کمبود آب بدن، بیش از 4 لیوان آب یا دیگر نوشیدنی های بدون شکر، بدون کافئین و بدون گاز در طول روز بنوشید. چگونگی مصرف مواد غذایی. در اینجا تعدادی از روشهای دیگر را برای کاهش علائم سندرم دامپینگ ذکر می کنیم: در طول روز پنج یا شش وعده غذایی سبک میل کنید. وعده هایتان کوچک باشد، مثلا 28 گرم گوشت یا یک چهارم لیوان سبزیجات. غذا را به تکه های کوچک برش بزنید و قبل از بلعیدن به خوبی بجوید. پروتئین ها یا چربی ها را با میوه ها یا نشاسته ها ترکیب کنید.(بعنوان مثال، میوه را با پنیر کوتاژ یا پنیر کلبه بخورید.) به محض اینکه احساس سیری کردید دست از غذا خوردن بکشید. 30 تا 45 دقیقه بعد از غذاخوردن مایعات بنوشید. دراز کشیدن بعد از غذاخوردن می تواند به پیشگیری از سرگیجه کمک کند.  
8 خرداد, 1397 - 12:43 0 Fateme Aslezaeem
با جزئیات، مزیتها و عوارض جانبی این جراحی کاهش وزن بیشتر آشنا شویم.
آیا شما جراحی معده برداری آستینی را بعنوان راهی برای کاهش وزن درنظر گرفته اید؟ آیا بعد از سالها ورزش و رعایت رژیم های غذایی مختلف هنوز هم اضافه وزن دارید؟ اگر اینطور است ابتدا باید درباره خطرات و مزیت های این جراحی، اینکه چه فاکتورهایی یک فرد را کاندید مناسبی برای این جراحی می سازد و اینکه چه الزامات بلندمدتی را برای حفظ نتیجه جراحی باید رعایت کنید، بدانید. در این نوع جراحی، جراح قسمتی از معده را برداشته و قسمت های باقی مانده را به یکدیگر متصل می کند تا یک معده جدید به  اندازه موز یا یک بخش باریک شبیه به آستین ایجاد شود. با تنها یک کیسه کوچک( حدود یک دهم اندازه واقعی معده خودتان) خیلی زودتر از قبل احساس سیری خواهید کرد و دیگر قادر به غذا خوردن به اندازه ای که قبلا عادت داشتید، نخواهید بود، که این امر به کاهش وزن کمک می کند. بعلاوه، طی این جراحی،  بخشی از معده که هورمون ایجادکننده اشتها(گرلین) را تولید می کند، برداشته می شود. آشنایی با روشهای دیگر جراحی کاهش وزن معده بردای آستینی با جراحی بای پس معده متفاوت است. در جراحی بای پس معده، جراح  معده را به دو قسمت تقسیم می کند، یک قسمت بزرگ و یک قسمت کوچک. سپس قسمت کوچک را با بخیه منگنه ای به شکل یک کیسه کوچک در می آورد که کیسه معده یا Pouch  نامیده می شود. سپس، کیسه معده را از قسمت ابتدایی روده کوچک(دوازدهه) جدا کرده و به قسمت دوم روده کوچک(ژژونوم) متصل می کند. به این فرایند بای پس گفته می شود. چه کسانی کاندید بهتری برای معده برداری آستینی هستند؟ معده برداری آستینی بهترین گزینه برای افرادی ست که حداقل شاخص توده بدنی یا BMI شان 40 می باشد. یعنی افرادی که 100 پوند یا حدود 45 کیلوگرم بالاتر از وزن ایده آل شان هستند. برخی افراد برای انجام جراحی بای پس معده خیلی سنگین هستند، بنابراین معده برداری آستینی  می تواند جایگزین خوبی برای آنها باشد. چه اتفاقی می افتد؟ عمل جراحی حدود یک ساعت طول می کشد. جراح  چند برش کوچک در شکم ایجاد کرده و لاپاراسکوپ را وارد محفظه شکم می کند، لاپاراسکوپ وسیله ای است با یک دوربین کوچک که تصاویر درون بدن را به یک مانیتور ارسال می کند. سپس جراح دیگر وسایل جراحی را از طریق برش های دیگر وارد شکم کرده و حدود سه چهارم معده را بر می دارد. درآخر، مابقی معده را به هم متصل می کند تا معده آستینی یا لوله ایجاد شود. بعد از جراحی ممکن است 2 یا 3 روز در بیمارستان بستری باشید. عادت های غذایی جدید اولین روز بعد از جراحی، تنها باید مایعات شفاف بنوشید. بعد از اینکه از بیمارستان مرخص شدید، می توانید غذاهای پوره شده و شِیک های پروتئینی مصرف کنید و این به مدت 4 هفته ادامه خواهد یافت. به یاد داشته باشید که روش غذا خوردنتان باید برای همیشه تغییر کند. بعد از گذشت اولین ماه، می توانید مصرف غذاهای جامد نرم را بصورت تدریجی شروع کنید. دیگر نکاتی که باید در نظر داشته باشید: همه مواد غذایی قبل از بلعیدن باید بطور کامل جویده شوند. همراه با غذا مایعات ننوشید، زیرا باعث پر شدن معده جدید می گردد. نیم ساعت بعد از اتمام غذا مایعات بنوشید. از مصرف نوشابه های گازدار پرکالری و تنقلات بپرهیزید. مکمل های ویتامینی و مواد معدنی را روزانه مصرف کنید. بعد از 2 یا 3 ماه می توانید وعده های غذایی عادی خود را داشته باشید. اما به یاد داشته باشید، که قادر نخواهید بود که به مقداری که عادت داشته اید غذا مصرف کنید. میزان کاهش وزن افرادی که این عمل جراحی را انجام می دهند معمولا 60 درصد وزن خود را در طول 12 تا 18 ماه از دست می دهند. بنابراین اگر شما 100 پوند یا تقریبا 45 کیلوگرم اضافه وزن دارید، حدود 60 پوند یا 27 کیلوگرم وزن کم می کنید، اگرچه بعضی افراد بیشتر از این مقدار و برخی کمتر کاهش وزن خواهند داشت. البته، ورزش کردن و تغذیه درست باعث کاهش وزن بیشتر می شود. عوارض                  عفونت، خونریزی و در موارد نادر نشت از کنار خط استاپل( بخیه های منگنه ای که لبه های معده را به هم متصل کرده اند) از عوارض این جراحی می باشند. درست بعد از جراحی، ممکن است حالت تهوع، استفراغ یا یبوست نیز داشته باشید. بعد از جراحی ممکن است برخی مواد غذایی دیگر با شما سازگار نباشند و همچنین ممکن است دچار سوء تغذیه شوید، به همین خاطر بایستی همیشه مکمل های ویتامینی مصرف کنید. پزشک موارد دارای اهمیت را گوشزد خواهد کرد.      
6 خرداد, 1397 - 10:22 0 Fateme Aslezaeem
انواع، مزیتها و عوارض جانبی و چگونگی انجام جراحی های کاهش وزن را بهتر بشناسیم.
چه افرادی کاندید خوبی برای جراحی کاهش وزن هستند؟ بزرگسالانی که اضافه وزن دارند، مخصوصا مبتلایان به بیماری هایی نظیر دیابت نوع 2. افرادی که به مزایا و خطرات این جراحی ها آگاه هستند. افرادی که آماده اند روش تغذیه شان  را بعد از جراحی تغییر داده و با آنچه پزشک توصیه می کند تطبیق دهند.   کسانی که به تغییر سبک زندگی خود به منظور پایین نگه داشتن وزن خود تمایل دارند.   جراحی های کاهش وزن معمولا در نوجوانان انجام نمی شود، مگر اینکه خیلی چاق باشند، حداقل شاخص توده بدنی شان 35 باشد و یا مبتلا به یک بیماری باشندکه با چاقی شان در ارتباط است. اگر شما هم به این جراحی فکر می کنید، با پزشک خود درباره اینکه جراحی گزینه خوبی برای شماست یا نه صحبت کنید. زمانی که شما تحت عمل جراحی کاهش وزن قرار می گیرید، جراح شما تغییراتی را در معده یا روده کوچک یا هردو آنها ایجاد می کند. در اینجا چهار روشی که جراحان معمولا استفاده می کنند را ذکر می کنیم: بای پس معده یا Gastric Bypass پزشک شما ممکن است این جراحی را "Roux-en-Y" بای پس معده یا RYGB بنامد. جراح تنها قسمت خیلی کوچکی از معده شما را که کیسه یا Pouch نامیده می شود، باقی می گذارد. این کیسه نمی تواند مقدار زیادی غذا را در خود جای دهد، بنابراین شما غذای کمتری می خورید. غذایی که شما مصرف می کنید از ما بقی معده گذشته و مستقیما از کیسه به روده کوچک می رود. این جراحی به روشهای متنوعی انجام می شود، در یکی از روشها  اغلب از طریق  ایجاد چندین شکاف کوچک و استفاده از یک دوربین برای دیدن درون معده(لاپاراسکوپ) این جراحی انجام می شود. حلقه گذاری قابل تنظیم معده در این روش جراح یک حلقه کوچک را دور قسمت بالایی معده قرار می دهد. حلقه دارای یک بالن کوچک در داخل خودش است که میزان سفتی و شلی حلقه را کنترل می کند. حلقه مقدار غذایی که می تواند به داخل معده وارد شود را محدود می کند. این جراحی به وسیله استفاده از لاپارسکوپ انجام می گیرد. معده برداری آستینی این جراحی قسمت بیشتر معده را برداشته و تنها بخشی باریک از قسمت فوقانی معده، به نام معده آستینی، را باقی می گذارد. این جراحی ممکن است باعث محدود کردن ترشح هورمون گرسنگی یا گرلین نیز شود که در نتیجه آن فرد کمتر غذا مصرف می کند.   جابجایی دوازدهه این روش پیچیده، جراحی است که در آن قسمت بیشتر معده برداشته شده و ازیک کانال شبیه  معده آستینی برای گذشتن غذا استفاده می شود و جراح بخش انتهایی روده را به دوازدهه نزدیک معده متصل می کند و به این ترتیب بخش اعظم روده کنار گذاشته می شود. این جراحی میزان غذای مصرفی را محدود می کند. همچنین به این معنی است که بدن شما شانس زیادی برای جذب مواد مغذی نظیر ویتامین ها و مواد معدنی از غذایی که مصرف می کنید را نخواهد داشت. ایمپلنت الکتریکی یک سیستم قابل شارژ که شبیه یک ضربان ساز( pacemaker) عمل کرده و پالس های الکتریکی را به یک عصب بین معده و مغز به نام عصب واگ منتقل می کند. زمانی که معده پر است این عصب به مغز خبر می دهد. این دستگاه در داخل شکم جای گذاری شده و دارای یک کنترل ریموت است که می تواند دستگاه را از خارج بدن کنترل کند. با انجام هرنوع از جراحی کاهش وزن، شما بطور پیوسته باید مراقب تغذیه تان باشید و یک روش تغذیه ای سالم را بعنوان بخش جدانشدنی از سبک زندگی تان قرار دهید. مزایای جراحی کاهش وزن بعد از جراحی کاهش وزن، اکثر افراد به مدت 18 تا 24 ماه وزن کم می کنند.  احتمال افزایش مجدد وزن بعد از این مدت  نیز وجود دارد. تعدادی از افراد تنها مقداری به وزنشان اضافه می شود ولی درصد کمی نیز ممکن است به وزن اولیه خود برگردند. اگر به بیماریهای مرتبط با چاقی مبتلا هستید، خبر خوش این است که این نوع بیماریها معمولا بعد از جراحی بهبود خواهند یافت. برخی از بیماریها نظیر دیابت به سرعت پس از جراحی بهبود می یابد ولی بهبود برخی دیگر نظیر فشار خون بالا مقداری زمان بر خواهد بود. خطرات و عوارض جانبی رایج ترین عوارض جانبی این جراحی ها شامل حالت تهوع، استفراغ، نفخ، اسهال، تعریق زیاد، افزایش گاز معده و سرگیجه می باشد. عوارض جانبی جدی تر می تواند خونریزی، عفونت، نشتی از محل بخیه ها و لخته های خونی در پاها که می توانند به قلب و ششها حرکت کنند،را در برگیرد. بسیاری از افراد هم هیچکدام از این عوارض را ندارند. مشکلات دراز مدتی که به دنبال جراحی کاهش وزن برای افراد بوجود می آید بستگی به نوع جراحی دارد. یکی از شایعترین مسائل مخصوصا در مورد جراحی بای پس معده، سندرم دامپینگ است که در آن غذا خیلی سریع در طول روده کوچک حرکت می کند. علائم این مشکل شامل حالت تهوع، ضعف، تعریق، دل ضعفه، اسهال بعد از مصرف غذا، و احساس ضعف زیاد بعد از خوردن شیرینی جات می باشد. این مشکل می تواند در 50 درصد افرادی که جراحی کاهش وزن داشته اند، رخ دهد. اما پرهیز از مواد غذایی حاوی شکر زیاد و چایگزین کردن آنها با مواد غذایی سرشار از فیبر می تواند به پیشگیری از این مشکل کمک کند. سنگ کیسه صفرا یک از مشکلاتی ست که می تواند در نتیجه کاهش وزن زیاد در مدت زمانی کوتاه بوجود بیاید. به منظور پیشگیری از این مشکل، پزشک ممکن است مصرف مکمل های نمک های صفراوی را به مدت 6 ماه بعد از جراحی به شما توصیه کند. همچنین بایستی مقادیر کافی مواد مغذی نیز مصرف کنید، به خصوص اگر نوع جراحی شما اجازه جذب مقدار کافی از مواد مغذی را به بدنتان ندهد.  به دلیل اینکه کاهش وزن سریع و کمبودهای تغذیه ای  می توانند به جنین آسیب برسانند، پزشکان غالبا به زنانی که در سنین باروری هستند و جراحی کاهش وزن را انجام داده اند، توصیه می کنند تا زمانی که وزنشان به ثبات نرسیده است اقدام به بارداری نکنند
21 اسفند, 1396 - 21:28 0 Fateme Aslezaeem
میزان ویتامین D با جنین با کیفیت بالا و نرخ لانه گزینی موفق تر طی عمل IVF مرتبط می باشد.
ویتامین D یک هورمون استروئیدی ست که در پوست در نتیجه تابش اشعه خورشید تولید می گردد و یا از طریق مصرف مواد غذایی غنی شده با این ویتامین جذب بدن می شود. این ویتامین بطور کلی با سلامت استخوانها در ارتباط است، اما مطالعات انجام شده بر روی جانوران نشان داده است که این هورمون بر روی باروری بسیاری از پستانداران تاثیرگذار است. مطالعه ای که در ژورنال Clinical Endocrinology & Metabolism منتشر شده است، نقش ویتامین D در موفقیت  IVF ، یا لقاح در شرایط آزمایشگاه،  را مورد بررسی قرار داده و دریافته اند که این ویتامین با جنین های با کیفیت بهتر و نرخ لانه گزینی موفق بالاتری مرتبط و همراه است. محققان 154 زن را که دارای کمبود ویتامین D بودند و 181 زن دیگر که ویتامینD در خونشان به مقدار کافی بود را بررسی کردند. زنانی که ویتامین D کافی داشتند احتمال باردار شدنشان طی عمل  IVF دو برابر زنانی بود که دچار کمبود این ویتامین بودند. در زنانی که میزان ویتامین D خون حداقل 20 نانوگرم در میلی لیتر باشد این زنان بعنوان افرادی که مقدار کافی از این هورمون را دارند در نظر گرفته می شوند. مقادیر 30 نانوگرم در میلی لیتر بعنوان مقدار بهینه برای سلامت عمومی بدن توصیه می گردد. یکی از نویسندگان این مقاله علمی، دکتر Alessio Paffoni  مطرح می کند: " اگرچه تست های کلینیکی تصادفی برای تایید این یافته ها مورد نیاز است، اما نتایج ما مطمئنا بیان می کند که مقادیر پایین ویتامین D با ناباروری در ارتباط است. از آنجایی که مکمل های ویتامین D ارزان و با مکانیزم عمل ساده بوده و دارای عواض جانبی بسیار کمی است، مطالعات بیشتر در این زمینه پتانسیل این را خواهد داشت که بطور قابل توجهی مسیر درمان ناباروری را تحت تاثیر قرار دهند. اما دکتر Tanmoy Mukherjee  بیان می کند که لزوما این زنان نیستند که باید به سراغ مصرف مکمل های ویتامین D بروند، بلکه من به همه بیمارانم، چه زن و چه مرد، مصرف یک مولتی ویتامین را برای حل مشکل ناباروری توصیه می کنم. حتی اگر بیماران رژیم غذایی خوب و سبک زندگی عالی داشته باشند، یک مولتی ویتامین این اطمینان را می دهد که بدن همه موارد مورد نیاز برای عملکرد در بهترین سطوح ممکن را در دسترس دارد. اگر فکر می کنید که میزان ویتامین D بدنتان پایین است، می توانید این میزان را با دریافت بیشتر نور خورشید و یا مصرف مواد غذایی غنی شده با ویتامین D  نظیر آب پرتقال یا شیر غنی شده افزایش دهید. پنیر، زرده تخم مرغ و ماهی های چرب نظیر ماهی تن و سالمون حاوی مقادیر بالایی ویتامین D هستند. اگر از مکمل های ویتامینD  استفاده می کنید توجه داشته باشید دوزی بالاتر از 1000 IU در روز را بدون مشورت با پزشکتان مصرف نکنید.
6 شهريور, 1396 - 12:44 0 Fateme Aslezaeem
رژیم غذایی نقشی کلیدی در پیشگیری از بیماری آلزایمر داشته و سلامت سیستم عصبی ما در گرو آن است
بیماری آلزایمر یکی از شایعترین علل تحلیل رفتن مغز در انسان می باشد. این بیماری دلیل اصلی 60 تا 70 درصد موارد زوال عقل یا جنون به حساب می آید. این بیماری مزمنِ تحلیل برنده سلولهای عصبی معمولا با سرعت کم آغاز شده و به مرور زمان وخیم تر می گردد. نشانه های ابتدایی می تواند شامل ضعف حافظه و مشکلاتی در تفکر باشد. زمانی که بیماری پیشرفت می کند، علائم نیز تشدید شده و می تواند مشکلات زبانی، نوسانات خلقی، فقدان انگیزه و اشتیاق، عدم توانایی در مراقب از خود و مشکلات رفتاری را باعث شود.   علت دقیق بیماری آلزایمر شناخته نشده است. با این وجود، حدود 70 درصد موارد مرتبط با ژنتیک می باشد. از عوامل خطر زای دیگر می توان به سابقه آسیب به سر، افسردگی و فشار خون بالا نیز اشاره کرد. اگر شما در معرض ابتلا به آلزایمر قرار دارید، انتخاب یک رژیم غذایی کلیدی می تواند بی نهایت کمک کننده باشد. درواقع، بسیاری از مواد غذایی می توانند سلامت ادراکی شما را بالا برده و همچنین احتمال بروز و پیشرفت این بیماری را در بدن کاهش دهند. در اینجا به 10 ماده غذایی برتر برای کاهش احتمال ابتلا به آلزایمر اشاره می کنیم. 1.بلوبری بلوبری سرشار از آنتی اکسیدانهایی ست که می توانند مغز را از آسیب رادیکال های آزاد محافظت کنند. آنها همچنین از بدن در برابر ترکیبات مضر آهن  که می توانند باعث بروز بیماری های تحلیل برنده سلولهای عصبی نظیر آلزایمر، ام اس و پارکینسون شوند، محافظت می کنند. به علاوه، ترکیبات گیاهی، آنتوسیانین ها و پرو آنتوسیانین های موجود در بلوبری خواص محافظت کنندگی سلولهای عصبی  را برای بدن ما فراهم می کنند. تحقیقی که در سال 2010 در ژورنال شیمی غذایی و کشاورزی چاپ شده است، نشان می دهد که استفاده میان مدت از مکمل های بلوبری می تواند خواص مفیدی بر اعصاب داشته باشد. شما می توانید این میوه را بعنوان میان وعده ای کامل د ر هر زمانی از روز مصرف کنید و از مزایای بیشمار آن لذت ببرید. همچنین می توانید بلوبری را به همراه  گرانول ها، سالاد میوه، غلات صبحانه یا اسموتی ها استفاده کنید. دیگر خواص بلوبری 2.کلم سبز یا دیگر سبزیجات پربرگ سبزرنگ سبزیجات پربرگ سبزرنگ نظیر کلم سبز ذهن را هوشیار نگه می دارد، از زوال توانایی عصبی- شناختی پیشگیری می کند و احتمال ابتلا به آلزایمر را کاهش می دهد. کلم سبز منبع غنی از ویتامین ب 12 می باشد که برای سلامت اعصاب حائز اهمیت است. پژوهشی که در سال 2013 در یکی از ژورنال های معتبر منتشر شده است، اذعان میدارد که چگونه مکمل های ویتامین ب  قادر به کند کردن روند کوچک شدن قسمتی از مغز که در بیماری آلزایمر درگیر می شود، می باشند. همچنین، ویتامین کا موجود در کلم سبز و دیگر سبزیجات پربرگ سبزرنگ با سلامت ذهنی و روانی بهتر مرتبط می باشند. خوردن 1 تا 2 وعده کلم سبز یا دیگر سبزیجات پربرگ سبزرنگ در روز می تواند در مقابله با آلزایمر موثر و سودمند باشد. 3. چای سبز زمانی که صحبت از مواد غذایی غنی از آنتی اکسیدان بهبود دهنده قدرت مغز به میان می آید، چای سبز قطعا بایستی در صدر این لیست قرار گیرد. طبیعت آنتی اکسیدانی این گیاه باعث سلامت رگهای خونی مغز شده و بنابراین منجر به عملکرد درست مغز می گردد. همچنین، نوشیدن مرتب چای سبز می تواند رشد و ایجاد پلاک های مغزی که با بیماری های آلزایمر و پارکینسون مرتبط هستند، را متوقف کند. مطالعه ای که در سال 2011 در ژورنال بیماری آلزایمر منتشر شده است، گزارش می کند که پلی فنول های موجود در چای سبز به درمان و پیشگیری از پیری و  بیماری های عصبی کمک می کند. در واقع، کتچین های موجود در چای سبز بعنوان تعدیل کننده بین سلولی پیام دهی عصبی و سوخت و ساز بدن، ژنهای مرگ/ بقای سلولی و عملکرد میتوکندریایی عمل می کنند. همه این فاکتورها به پیشگیری از پیری مغز و کاهش احتمال ابتلا به زوال عقلی و آلزایمر کمک می کنند. روزانه 2 تا 3 فنجان چای سبز بنوشید تا سلامت طولانی مدت مغز خود را تضمین کنید. 4. دارچین یکی از ادویه های معروفی که میتواند پلاک های مغزی را تجزیه کند و التهاب مغز را کاهش دهد دارچین می باشد. دارچین در پیشگیری از آلزایمر موثر بوده و به همان اندازه باعث به تاخیر افتادن بروز علائم آن می گردد و این کار را از طریق بهبود جریان خون در مغز انجام می دهد. حتی تنفس رایحه دارچین می تواند فرایند ادارکی مغز را تقویت کند. مطالعه ای که در سال 2009 در ژورنال بیماری آلزایمر منتشر شده گزارش می کند که عصاره دارچین مانع از تشکیل رشته ها و تجمع پروتئین تاو که دو نشانه اصلی بیماری آلزایمر هستند، می شود. روزانه یک فنجان دمنوش دارچین بنوشید و به همان اندازه پودر دارچین را روی نان تست، غلات، جوی دوسر، غذاهای پخته و سالاد میوه و اسموتی های خود بپاشید. 5. سالمون ماهی های آب سرد نظیر سالمون می توانند مغز را جوان نگه داشته و بطور موثری می توانند احتمال ابتلا به بیماریهای مرتبط با پیری مغز را کاهش دهند. اسیدهای چرب امگا3 موجود در سالمون نقش مهمی را در حفاظت بدن بر علیه آلزایمر و دیگر اشکال زوال عقلی ایفا می کنند. برای کاهش دادن احتمال ابتلا به آلزایمر ،  خوردن تنها یک وعده سالمون در هفته تمام نیاز شما را برآورده می سازد. 6. زردچوبه زردچوبه حاوی ترکیبی به نام کورکومین است که خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی داشته و از این رو برای سلامت مغز مفید است. خاصیت ضد التهابی زردچوبه می تواند مانع از التهاب مغز شود، التهاب مغز یکی از دلایل اصلی بروز اختلالات ادراکی نظیر آلزایمر می باشد. به علاوه، خاصیت آنتی اکسیدانی این ادویه  از طریق کمک به حذف و جلوگیری از تشکیل پلاک های مغزی  و بهبود جریان اکسیژن باعث سلامت عمومی مغز می گردد. این امر باعث پیشگیری یا کند شدن پیشرفت آلزایمر می شود. روزانه یک لیوان شیر زردچوبه بنوشید و همچنین زردچوبه را در طبخ انواع غذاهایتان مورد استفاده قرار دهید تا مغزی سالم و هوشیار داشته باشید. 7. روغن زیتون روغن زیتون بکر و خالص حاوی یک ترکیب فنولی به نام اولئوکانتال می باشد که  به تولید پروتئین های کلیدی و آنزیم های تجزیه کننده پلاک های آمیلوئیدی کمک می کند. این امر به عنوان یک مکانیزم محافظت کننده عصبی بالقوه بر علیه بیماری آلزایمر عمل می کند. مطالعه ای که در سال 2012 بر روی موش ها صورت گرفته نشان داده است که روغن زیتون فوق بکر می تواند یادگیری و حافظه را تقویت کرده و بطور موثری مانع از آسیب مغزی گردد. روغن زیتون خالص را در آشپزی استفاده کنید و همچنین بعنوان ماده اولیه ضروری در تهیه انواع سس ها و چاشنی ها به کار ببرید. 8. روغن نارگیل دقیقا نظیر روغن زیتون، روغن نارگیل هم در کاهش دادن احتمال ابتلا به آلزایمر و زوال عقلی موثر و سودمند است. تری گلیسیرید های با زنجیره متوسط که در روغن نارگیل وجود دارند باعث افزایش میزان کتون بادی ها در خون می شوند، که بعنوان سوخت یا غذای جایگزینی برای مغز عمل می کنند. این امر باعث بهبود عملکرد ادراکی مغز می شود. مصرف روزانه  یک قاشق غذاخوری روغن نارگیل خالص عملکرد عصبی مغز را بهبود بخشیده و حافظه را در تمام سنین تقویت می کند. طرز تهیه روغن نارگیل خانگی 9. بروکلی سبزیجات خانواده کلمیان منبع غنی از فولات و آنتی اکسیدان هایی مثل ویتامین ث هستند که هر دو این ترکیبات نقش کلیدی را در عملکرد مغز بازی می کنند. مطالعه ای که در سال 2012  در ژورنال بیماری آلزایمر منتشر شده است گزارش می دهد که تامین و حفظ ویتامین ث بدن در حد کافی و سالم می تواند عملکردی محافظتی در برابر بیماریهای مرتبط با پیری مغز و زوال مغزی نظیر آلزایمر داشته باشد. بروکلی همچنین حاوی فولات بوده و دارای کاروتنوئیدها می باشد که باعث پایین آمدن هوموسیستئین می شوند، هوموسیستئین آمینو اسیدی ست که با اختلالات عصبی و ادراکی مرتبط است. بعلاوه، وجود ویتامین های گروه ب متعدد در این سبزی، نقش مهمی را در بهبود بنیه ذهنی و حافظه بازی می کند.  همچنین بروکلی می تواند تاثیرات خستگی ذهنی و افسردگی را التیام بخشد. خوردن یک لیوان بروکلی دو یا سه بار در هفته می تواند احتمال ابتلا به جنون و آلزایمر را در سنین کهنسالی کاهش دهد. 10. گردو به دلیل خواص ضد التهابی و آنتی اکسیدانی گردو، این آجیل می تواند به کاهش ریسک، تاخیر انداختن شروع، کند کردن پیشرفت یا حتی پیشگیری از بیماری آلزایمر کمک کند. مصرف گردو باعث محافظت مغز در برابر پروتئین بتا آمیلوئید می شود، پروتئینی که غالبا در مغز بیماران آلزایمری پدیدار می شود. بعلاوه، گردو منبع خوبی از روی(زینک) می باشد. روی ماده معدنی است که می تواند سلولهای مغزی را در برابر آسیب رادیکال های آزاد محافظت کند. برای تقویت سلامت عصبی و ادراکی خود روزانه یک مشت گردو بخورید! منابع: http://www.top10homeremedies.com