بیماریهای زنان و راههای درمان

4 آبان, 1393 - 09:26 0 Fatima
با مصرف درست کربوهیدراتها، غلات سبوس دار و اجتناب از مصرف چربیهای اشباع می توان دیابت را کنترل کرد.
کسی به شما گفته است که خوردن شکر زیاد باعث دیابت می شود؟ یا در یک رژیم غذایی دیابتی شما باید همه غذاهای مورد علاقه تان را کنار بگذارید؟ درست نیست! افسانه های زیادی در مورد دیابت و غذا وجود دارد. ما این افسانه ها در مورد دیابت را از حقیقت جدا کرده ایم. افسانه 1: خوردن شکر زیاد منجر به دیابت می شود خوردن میزان بالای شکر به سادگی موجب دیابت نمی شود. در عوض، دیابت وقتی شروع می شودکه عاملی، توانایی بدن شما را در تبدیل کردن غذای مصرفی به انرژی مختل کند.  اگر شما دیابت دارید برای درک  بهتر  اینکه چه اتفاقی در این شرایط می افتد به این موارد توجه کنید: بدن شما بیشتر غذایی که خورده اید را به گلوکز تبدیل می کند، گلوکز نوعی  قند است  که سلول های بدن از آن به عنوان سوخت استفاده می کنند. پانکراس هورمونی تولید می کند به نام انسولین که به سلولهای بدن کمک می کند تا از گلوکز به عنوان سوخت استفاده کنند. در اینجا بیشتر انواع معمول دیابت و عواملی در مورد علت ایجاد آن را توضیح می دهیم: دیابت نوع 1: زمانی ایجاد می شود که پانکراس نتواند انسولین تولید کند. بدون انسولین قند خون بالا می رود. افراد با دیابت نوع 1 باید انسولین دریافت کنند برای کمک به سلولها جهت گرفتن قند. دیابت نوع 1 اغلب در افراد جوان یا کودکان ایجاد می شود. تحقیقات نشان داده اند که این نوع دیابت  ممکن است زمانیکه سیستم ایمنی  فرد ضعیف است ایجاد گردد. دیابت نوع 2: زمانی اتفاق می افتد که پانکراس میزان کافی انسولین تولید نکند، انسولین به طور مناسب کار نکند یا در هر دو حالت. اضافه وزن  احتمال ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش می دهد. این نوع می تواند در همه افراد  و در همه سنین اتفاق بیافتد. دیابت بارداری: در زمان بارداری در برخی از زنان ایجاد می گردد. تغییرات هورمونی در طی بارداری از عملکرد مناسب انسولین جلوگیری می کند. زنان با دیابت در زمان بارداری معمولا نیاز دارند که انسولین مصرف کنند. این شرایط احتمالا بعد از تولد نوزاد از بین می رود. افسانه 2: قوانین زیادی در یک رژیم دیابتی وجود دارد. اگر شما دیابت دارید به یک برنامه غذایی نیاز خواهید داشت. اما قاعده کلی و معمول آن ساده است: غذاهایی را انتخاب کنید که متناسب با فعالیت و داروی شما باشد  و بتواند سطوح قند خونتان را نزدیک به نرمال نگه دارد. آیا شما نیاز دارید با چیزی که الان می خورید سازگار شوید؟ احتمالا . اما رژیم غذایی جدید شما شاید آنطور که شما فکر می کنید نیاز به تغییرات خیلی زیادی نداشته باشد . افسانه 3: کربوهیدرات برای دیابت بد است در حقیقت کربوهیدرات ها (یا نشاسته) برای دیابت خوب است. آنها پایه ی رژیم سالم دیابت یا هر رژیم سالمی را تشکیل می دهند. نشاسته ( از جمله نان، برنج،سیب زمینی ) بزرگترین اثر را بر سطح قند خون دارند  و به این علت است که یک رژیم غذایی دیابتی تعیین می کند که چقدر از این مواد غذایی استفاده کنید. این مواد غذایی همچنین شامل ویتامین ها، مواد معدنی و فیبر هستند. بنابراین آنهایی را انتخاب کنید که بیشترین مواد مغذی  را دارند مثل نان سبوس دار و میوه و سبزیجات با فیبر بالا.  بعد از ملاقات با یک متخصص تغذیه پیدا کردن مواد غذایی کربوهیدراتی مناسب برای شما راحت تر خواهد بود. افسانه 4: پروتئین از کربوهیدرات برای افراد دیابتی بهتر است چون کربوهیدراتها  قند خون را خیلی سریع تحت تاثیر قرار می دهند شما ممکن است  تصور کنید که باید میزان کمتری از آنها را  استفاده کرده  و بیشتر مواد غذایی حاوی پروتئین را در رژیم غذایی تان بگنجانید. اما میزان بالای پروتئین ممکن است منجر به مشکلاتی برای افراد دیابتی شود. مشکل عمده این است که اکثر غذاهای سرشار از پروتئین نظیرگوشت حاوی چربی های اشباع شده  هستند. خوردن این قبیل چربی ها احتمال ابتلا به بیماری های قلبی را افزایش می دهد. با دکتر تغذیه یا پزشکتان صحبت کنید که چه میزان  پروتئین برای شما لازم است. افسانه 5: شما می توانید میزان داروی دیابت را با چیزی که می خورید هماهنگ کنید. اگر شما از انسولین برای کنترل دیابت استفاده می کنید، می توانید بیاموزید چگونه مقدار و نوع دارویی  که مصرف می کنید را  با میزان غذایی که می خورید هماهنگ کنید اما این به این معنی نیست که می توانید هر چقدر خواستید بخورید و بعد داروی بیشتری استفاده کنید تا سطح قند خونتان ثابت شود. اگر شما از انواع دارو های دیگر دیابت استفاده می کنید تلاش نکنید که دوز داروی مصرفی را با سطح کربوهیدرات مصرفی در وعده غذایی هماهنگ کنید مگر اینکه با پزشکتان مشورت کرده باشید. بیشتر داروهای دیابت بهترین کارکرد را زمانی دارند که به طور ثابت استفاده شوند. افسانه 6: شما باید غذاهای مورد علاقه تان را کنار بگذارید. دلیلی ندارد که خوردن غذاهای مورد علاقه را کنار بگذارید به جای آن تلاش کنید: روشی را که غذای مورد علاقه تان را آماده می کنید تغییر دهید دیگر غذاهایی که معمولا به همراه غذای مورد علاقه تان مصرف می کنید را تغییر دهید میزان غذای مصرفی را کاهش دهید غذاهای مورد علاقه تان را به عنوان پاداشی برای ادامه رژیم غذایی تان استفاده و میل کنید یک متخصص تغذیه می تواند کمک کند راه هایی پیدا کنید که غذاهای مورد علاقه تان را در برنامه رژیمی تان داشته باشید. افسانه 7: اگر دیابت دارید باید دسر را کنار بگذارید. اشتباه است! اینجا راه هایی ارائه می شود که شما می توانید  دسرها و کیک ها را مصرف کنید: از شیرین کننده های مصنوعی استفاده کنید. میزان مصرفی را کنترل کنید. به جای خوردن دو اسکوپ بستنی یکی بخورید. یا با دوستتان شریک شوید. خوردن دسر را به عنوان جایزه ای تفریحی برای دنبال کردن رژیم غذایی قرار دهید. دسرهای مقوی تر درست کنید. از میوه های تازه، جوانه و روغن سبزیجات استفاده کنید. بیشتر اوقات شما می توانید کمتر از میزانی که در دستورالعمل آمده شکر مصرف کنید. افق دیدتان را گسترده کنید. به جای استفاده از بستنی، پای و کیک از میوه ، لبنیات و کلوچه های با آرد جو و گندم استفاده کنید. افسانه 8: شیرین کننده های مصنوعی برای افراد دیابتی خطرناک است. شیرین کننده های مصنوعی شیرین تر از همان میزان شکر است بنابراین از میزان کمتری از آنها برای رسیدن به شیرینی دلخواه استفاده می شود. این منجر می شود شما بتوانید کالری کمتری در مقایسه با شکر مصرف کنید. یک متخصص تغذیه می تواند تعیین کند که چه شیرین کننده ای برای چه استفاده ای بهتر است مثلا در قهوه، کلوچه... افسانه 9: شما باید به طور ویژه غذاهای دیابتی بخورید. حقیقت این است که غذاهایی که برای افراد دیابتی سالم و مناسب هستند برای بقیه ی افراد خانواده هم خوب است بنابراین نیازی نیست غذای مخصوص افراد دیابتی به طور مجزا تهیه شود. تفاوت بین غذای یک دیابتی با بقیه این است که او باید نسبت به بقیه خانواده توجه دقیقی  به  آنچه که  می خورد داشته باشد. این شامل میزان نهایی کالری مصرفی و میزان و نوع کربوهیدرات، چربی و پروتئین است. افسانه 10: غذاهای رژیمی بهترین انتخاب برای دیابتی است. فقط به این دلیل که برخی مواد غذایی  برچسب "رژیمی" دارند به این معنی نیست که بهترین انتخاب برای افراد دیابتی هستند. در حقیقت، غذاهای "رژیمی" می توانند گرانتر و غیر سالم تر از غذاهایی باشد که در فروشگاه ها پیدا می شود یا توسط خودتان آماده می گردد. برچسبهای روی مواد غذایی  را با دقت بخوانید، برای اینکه بفهمید مواد تشکیل دهنده و میزان کالری آنها انتخاب خوب و مناسبی برای شما باشد. اگر شک دارید با یک متخصص تغذیه مشورت کنید.     Google
3 آبان, 1393 - 12:26 0 Fatima
تغذیه سالم وعدم مصرف غذاهای پرچرب و نوشیدنی های کافئین دار از ایجاد کیست در سینه جلوگیری میکند .
این بیماری عارضه ایست که معمولا در پستان 20تا40درصد زنانی که قاعدگی در آنها رخ می دهد به وجود می آید وجه مشخصه بیماری فیبروکیستیک پستان توده های متعدد خوش خیمی است که اندازه آنها طی یک ماه تغییر نموده و معمولا پیش از قاعدگی با درد و حساس شدن پستان همراه است این بیماری از علائم خوش خیم سندرم پیش از قاعدگی می باشد و به عنوان عامل خطرزا برای ابتلا به سرطان پستان به شمار می رود البته اهمیت آن در این زمینه به اندازه سابقه فامیلی،شروع زود هنگام قاعدگی و عدم بارداری یا بارداری دیررس نمی باشد. علائم ونشانه های معمول توده های چندتایی و معمولا در هر دو پستان(ممکن است توده تکی نیز دیده شود اما توده های چندتایی معمول تر هستند)؛ هنگام معاینه توده ها در اثر فشار مقاوم بوده اما ممکن است حساسیت نشان دهند. معمولا توده ها قبل از دوره قاعدگی بزرگ شده و پس از آن کوچک می شوند. توده هااز لحاظ اندازه متفاوت هستند.توده های بزرگتر و نزدیک سطح براحتی در ضمن معاینه در داخل پستان حرکت می کنند،حال آنکه توده هائی که درعمق پستان قرار دارند ممکن است به راحتی از توده های سرطانی قابل افتراق نباشند. حساسیت و درد منتشر پستان؛ ترشحات نوک پستان؛ درصورت بروز هرنوع توده در پستان به پزشک مراجعه نمایید.با وجود آنکه درد،تغییرات دوره ای،اندازه،حرکت زیاد،و توده های چندتائی نشانه های از بیماری فیبروکیستیک پستان می باشند،این معیارهای بالینی به طور قطعی موجب تشخیص افتراقی این بیماری از سرطان پستان نمی گردند.روش های غیرتهاجمی از جمله روش اولتراسوند(سونوگرافی)به تشخیص نهایی کمک نموده اما تشخیص قطعی به نتیجه نمونه برداری از توده(بیوپسی)بستگی دارد. علل ایجاد افزایش نسبت استروژن به پروژسترون: استروژن بیش از اندازه مسئول تعداد زیادی از بیماری های زنان از جمله بیماری فیبروکیستیک پستان می باشد. کمبود ویتامین B: تئوری مستحکمی که برای اولین بار در دهه 1940 توسط دکتر مورتون بیسکایند مطرح شد بیانگر آن است که کمبود ویتامین بی سبب کاهش سم زدایی و ترشح استروژن توسط کبد می شود و این فرایند باعث افزایش بیش از اندازه استروژن در صفرا می گردد. افزایش میزان سایر هورمون ها(به عنوان پرولاکتین): استروژن های با منشاء داخلی و یا مصرف استروژن هایی که از طریق قرص های جلوگیری از حاملگی یا پرمارین وارد بدن می شوند،باعث افزایش ترشح پرولاکتین از غده هیپوفیز می گردند.در زنان مبتلا به بیماری فیبروکیستیک پستان،معمولا میزان پروکلاتین افزایش یافته اما این افزایش به حدی نیست که منجر به بروز قاعدگی (آمنوره)گردد. رژیم غذایی پرچربی: به خصوص چربیهای اشباع باعث افزایش قابل توجه استروژن های با می گردند. استروژن های محیطی در غذا: محیط زیست به میزان وسیعی توسط گروهی  از ترکیبات به نام هیدروکربن های هالوژنه آلوده گشته است.از جمله این مواد می توان به آفت کش های سمی شامل د.د.ت،د.د.ای،پ.ث.ب،دیلدرین و کلرادین اشاره کرد.این مواد شیمیایی در سلول های چربی ذخیره شده و عمل استروژن را در بدن تقلید می کنند.به نظر می رسد آنها عامل اصلی در رشد افزایش شیوع مشکلات وابسته به استروژن از جمله بیماری فیبروکیستیک پستان می باشند. کافئین و سایر گزانین ها: مطالعات جمعیتی،شواهد تجربی و ارزیابی های بالینی حاکی از ارتباط قوی میان مصرف کافئین و بیماری فیبروکیستیک پستان می باشند: کافئین،تئوفیلین و تئوبرومین از خانواده ترکیبات متیل گزانتین ها هستند این ترکیبات باعث افزایش میزان بافت فیبری و مایع کیست در بافت پستان در بیماری فیبروکیستیک پستان می گردند. چای،قهوه،کولا،شکلات و داروهای حاوی کافئین منابعی از متیل گزانتین ها می باشند. قند: مصرف زیاد مواد قندی متابولیسم استروژن را مختل کرده و با افزایش میزان استروژن همراه است.بروز سندروم پیش از قاعدگی و بیماری فیبروکیستیک پستان در زنانی که در رژیم غذایی خود مواد قندی زیادی مصرف می کنند بیشتر است. رژیم غذایی با فیبر کم: زنانی که کمتر از سه بار در هفته تحرک روده ای دارند نسبت به زنانی که حداقل یک بار در روز تحرک روده ای دارند 4.5 برابر بیشتر به بیماری فیبروکیستیک پستان مبتلا می شوند.این احتمالا به علت عملکرد فلور باکتری های غیردوست در روده بزرگ است که قادر به تبدیل استروئیدهای دفع شده به مشتقات سمی یا جذب مجدد این استروئیدهای دفع شده می باشند. کم کاری تیروئید و یا کمبود ید: نبود ید سلول های پستان را نسبت به استروژن بسیار حساس تر نموده و این امر مجاری پستان را به تولید کیست های کوچک و مدتی بعد فیبروز(سخت شدن بافت ها در اثر جایگزینی فیبرین،عملی شبیه آثار ماندگار ناشی از زخم)سوق می دهد. درمان جایگزینی با هورمون های تیروئیدی در بیمارانی که عملکرد کاهش یافته و حتی طبیعی تیروئید دارند باعث کاهش درد پستان،میزان سرمی پروکلاتین و گره های(ندول)پستان شده است. کمبود آزمایشگاهی ید در موش های صحرایی منجر به ایجاد تغییراتی بسیار مشابه با بیماری فیبروکیستیک پستان می گردد. عوامل افزایش دهنده خطر ابتلا رژیم غذایی تقویت کننده بیماری: توانایی کبد در سم زدایی و حذف استروژن به طور مستقیم به کیفیت غذایی که به طور معمول استفاده می شود مرتبط می باشد.رژیم غذایی که برپایه محصولات حیوانی،غذاهای فرآوری شده میزان مصرف کم سبزیجات تازه ،حبوبات،میوه ها،آجیل،دانه ها،غلات کامل و ماهی های آب سرد باشد در نتیجه دارای میزان پایینی از عواملی مانند ویتامین های بی،فیبر، ویتامین A و E و اسیدهای چرب ضروری که منجر به دفع استروژن از بدن می شوند خواهد بود. این رژیم غذایی حاوی عوامل افزاینده استروژن از جمله قندها،چربیهای اشباع و استروژن از جمله استروژن های از باقیمانده های آفت کش ها در مواد غذایی و هورمون های محرک رشد در حیوانات می باشد. استفاده از داروهای خوراکی جلوگیری از حاملگی؛ استفاده از کافئین و سایر متیل گزانتین ها؛ یبوست؛ عملکرد تیروئیدی ضعیف؛ اقدامات پیشگیری کننده یک مکمل موثر حاوی چندین ویتامین و مواد معدنی شامل  400 میکرو گرم اسیدفولیک،400 میکرو گرم ویتامین B12 و 50- 100 میکروگرم ویتامینB6 مصرف کنید.(همیشه مصرف اسیدفولیک  بایستی با مصرف ویتامینB12 همراه بوده تا اسید فولیک باعث پوشاندن علائم فقر ویتامین B12 نگردد). یک فرآورده روزانه چندگانه حاوی انواع ویتامین ها و مواد معدنی شناخته شده می تواند بنیادی برای پی ریزی برنامه پیشرفت سلامت فردی باشد. رژیم غذایی مغذی حاوی فیبر زیاد سرشار از غلات کامل و مواد طبیعی کامل که ترجیحا فرآوری نشده باشد به خصوص غذاهای گیاهی (میوه،سبزیجات،حبوبات بخصوص سویا،دانه ها و آجیل) و ماهی های آب سرد مصرف نموده و از محصولات حیوانی کمتری استفاده کنید. اگر از قرص های جلوگیری از حاملگی استفاده می کنید،روش های جلوگیری از بارداری خود را تغییر دهید. استفاده از چای،قهوه،کولا،شکلات و داروهای حاوی کافئین را محدود کنید. نتایج مورد انتظار کاهش علائم و نشانه ها در مدت 6ماه؛ درمان رژیم غذایی رژیم غذایی بایستی به صورت گیاه خواری و حاوی میزان زیادی فیبر بوده و بر لزوم غذاهای غنی از فیبر فرآوری نشده مانند غلات کامل،حبوبات،سبزیجات،میوه ها،دانه ها،و آجیل تاکید شود. از مصرف تمامی متیل گزانتین ها(چای،قهوه،کولا،شکلات و داروهای حاوی کافئین)تا زمان بهبود علائم خودداری شود؛سپس می توان در مقادیر کم این مواد را مصرف نمود. از مصرف محصولات حیوانی حاوی استروژن از جمله گوشت حیواناتی که با استفاده از هورمون های رشد پرورش یافته اند خودداری کنید. غذاهای حاوی سویا مانند سویا برگر،شیرسویا،آجیل سویا و غیره را به عنوان منبع غنی پروتئین و فیتواستروژن ها در رژیم غذایی خود جایگزین کنید.از آنجا که اثر فیتواستروژن ها تنها2% اثر استروژن های انسانی است به آنها آنتی استروژن (ضداستروژن)نیز گفته می شود.با توجه به اینکه فیتواستروژن ها قابلیت اتصال به گیرنده های استروژنی را دارند، با اتصال به این گیرنده ها از اتصال استروژن جلوگیری نموده و در نتیجه اثرات آنها را کاهش می دهند. روزانه حداقل 2لیتر آب بنوشید. مکمل ها مکمل قوی حاوی چندین ویتامین و مواد معدنی (همانگونه که در اقدامات پیش گیرنده بدان اشاره شد). عوامل چربی سوز: این مواد از طریق تداخل در متابولیسم چربی باعث افزایش دفع یا کاهش ذخیره سازی چربی و صفرا در کبد شده و منجر به بهبود عملکرد کبدی می گردند. استروژن ها از طریق صفرا از بدن دفع می شوند: دوز مصرفی:کولین روزانه به میزان 500-1000میلی گرم؛متیونین روزانه به میزان 500-1000میلی گرم؛ ویتامین B6:کبد برای سم زدایی استروژن از طریق پیوند(کانژوگه شدن)با اسید گلوکورونیک و ترشح آن در صفرا نیازمند ویتامین B6(به همراه اسید فولیک و سایر ویتامین های گروه B در فرمول مکمل چندگانه و در رژیم غذایی همانگونه که قبلا به آن اشاره شد)می باشد: از اوایل سال 1970 ویتامین B6 در درمان مشکلات دوره ای خانم ها(سیکل قاعدگی)استفاده شده است.حداقل 12 مطالعه بالینی دوسویه کور با استفاده از دارونما به عنوان کنترل،اثرات مثبت مکمل های بی در بهبود علائم سندروم پیش از قاعدگی از جمله بیماری فیبروکیستیک پستان را نشان داده اند. دوز مصرفی:25-50 میلی گرم سه بار در روز؛ ویتامینE: ویتامین E با عادی کردن میزان هورمون در بیماران مبتلا به سندروم پیش از قاعدگی و بیماری فیبروکیستیک پستان،باعث بهبود بسیاری از علائم این بیماری ها شده است. همانگونه که ویتامین C نواحی محلول در آب بدن را حفاظت می نماید،ویتامین E آنتی اکسیدان اولیه در قسمت های محلول در چربی مانند غشاهای سلولی و مولکول های چربی چون کلسترول می باشد. ویتامین E همچنین به میزان زیادی هر دو نوع دفاع سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند:غیر اختصاصی یا ایمنی با واسطه سلولی و اختصاصی یا ایمنی هومورال .ایمنی با واسطه سلولی اولین روش حفاظتی در برابر سرطان می باشد. دوز مصرفی:روزانه 400-800آی یو؛ ویتامین C:آنتی اکسیدان ضروری تمامی قسمت های بدن که از آب تشکیل شده اند می باشد. ویتامین C باعث تقویت و حفظ پیوستگی طبیعی سلول های اپیتلیال شده، عملکرد ایمنی را افزایش داده و مانع از تشکیل مواد سرطان زا می گردد. ویتامین C باعث احیاء مجدد ویتامین E پس از انجام عملکرد آنتی اکسیدانی می گردد. دوز مصرفی:500میلی گرم سه بار در روز؛ بتاکاروتن: از آنجا که این ماده در بدن به ویتامین A تبدیل می شود پیش ویتامینA   نیز نامیده می شود. بتاکاروتن آنتی اکسیدان قوی و ضروری جهت سلامت سلول های اپیتلیال می باشد.رابطه قوی و معکوسی میان میزان سرمی بتاکاروتن و سرطان وجود دارد مطالعات نشان دهنده آن است که هر چه میزان بتاکاروتن دریافتی بیشتر باشد،خطر ابتلا به سرطان کمتر است. دوز مصرفی:  500میلی گرم سه بار در روز؛ ید(کازئینات یا ید مایع ):سلول های پستان که ید کافی دریافت ننمایند به تحریکات استروژنی حساس تر می باشند.کمبود ید منجر به ایجاد کیست های کوچک در مجاری پستان و پس از آن ایجاد بافت فیبروتیک به شکل توده می گردد: در مطالعات بالینی استفاده از ید در 70%بیماران مبتلا به بیماری فیبروکیستیک پستان منجر به اثر درمانی موثر گردیده است. مصرف ید با عوارض جانبی زیادی همراه بود(تغییر عملکرد تیروئید در4%موارد؛مسمومیت ید با علائم آبریزش بینی،ضعف،افزایش بزاق و تنفس بدبو در3%موارد و آکنه در15%موارد). مهمترین عارضه جانبی افزایش کوتاه مدت درد پستان بود که از آنجا که با نرم شدن پستان و از بین رفتن بافت فیبری مرتبط بود به عنوان نشانه مثبت تلقی شد. دوز مصرفی:روزانه 70-90 میکرو گرم بر کیلوگرم  ید(کازئینات یا یدمایع)،سایر اشکال ید روزانه 500 میکروگرم؛ روی: روی برای عملکرد مناسب بسیاری از هورمون های بدن از جمله هورمونهای جنسی مورد نیازاست. میزان پایین روی منجر به افزایش ترشح و پرولاکتین و میزان بالای روی منجر به مهار ترشح آن می گردد.اغلب در زنان مبتلا به سندروم پیش از قاعدگی میزان روی پایین است: دوز مصرفی:روزانه 15-30میلی گرم؛ درمان گیاهی دانه کتان: دانه کتان باعث ایجاد سیکل قاعدگی سالم شده و بسیاری از بیماری هایی را که با عدم تعادل هورمونی مرتبط است بهبود بخشیده و منجر به حفاظت در برابر سرطان می گردد: دانه کتان حاوی گروهیاز فیتواستروژن ها به نام لیگنان ها می باشد. فیتواستروژن ها دارای آثار ضعیف استروژنی و آنتی استروژنی هستند.این مواد تخمک گذاری را بهبود بخشیده و نیمه دوم دوره قاعدگی که پروژسترون در این زمان هورمون غالب است را طولانی تر نموده و در نتیجه به حفظ تعادل هورمونی کمک می نمایند. فیبر دانه کتان که حاوی میزان لیگنان  می باشد مقاومت به انسولین را کاهش می دهد این امر باعث کاهش استروژن در دسترس می گردد. روغن دانه کتان: اغلب زنان مبتلا به سندروم پیش از قاعدگی مبتلا به کمبود ویتامین ب6 منیزیم و روی که مواد ضروری متابولیسم اسیدهای چرب ضروری منجر به طبیعی شدن متابولیسم اسیدهای چرب می شود.روغن دانه کتان غنی ترین منبع طبیعی اسیدهای چرب ضروری است. دوز مصرفی:روزانه 2 قاشق غذاخوری دانه کتان و1 قاشق غذاخوری روغن کتان.هردو به شدت فاسدشدنی بوده و بایستی در شیشه های مات در یخچال نگهداری شده و هرگز تحت حرارت قرار نگیرند. لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس: لاکتوباسیل ها باکتری های دوست با اثرات مفید بسیاری بوده و در روده سالم وجود دارند.آنها جایگزین باکتری های غیردوست از جمله باکتری هایی که استروژن را به شکل قابل بازجذب تبدیل می کنند می شوند. دوز مصرفی:روزانه 1-2میلیون ارگانیسم زنده؛     منبع: بیماری های زنان و درمان های طبیعی ( تالیف:  دکتر ناهید خورشیدی و دکتر مریم حمزه لو مقدم)        
22 مهر, 1393 - 14:06 0 Fatima
آیا می دانید که کم خونی، عفونت لگنی و فیبروئیدها می توانند باعث افزایش خونریزی قاعدگی شوند؟
میزان طبیعی از دست دادن خون در یک قاعدگی طبیعی 60 میلی لیتر می باشد از دست دادن خون بیش از  80 میلی لیتر در یک قاعدگی با طول مدت طبیعی و یا قاعدگی طولانی مدت(بیش از7روز)به عنوان خونریزی بیش از حد و یا منوراژی شمرده می شود. منوراژی شکایت معمول خانمهاست ممکن است منوراژی علامت یک اختلال زمینه ای مانند وجود فیبروئید رحمی ،پیدایش بافت رحمی در حفره ی لگن (آندومتریوزیس)یا کم کاری تیروئید باشد.اگر اختلال زمینه ای وجود نداشته باشد ممکن است خونریزی رحمی در اثر اختلالات عملکردی در روند بیوشیمیایی پوشش داخلی رحم (آندومتر)ایجاد شده و در این صورت اغلب با تغذیه مناسب بهبود می یابد. علائم و نشانه های معمول خونریزی فراوان در زمان قاعدگی (در زنان مختلف متغیر است)؛ عدم تعادل هورمون های زنانه:استروژن و پروژسترون؛ طول دوره قاعدگی بیش از 7روز؛ لخته های بزرگ خون در دوران قاعدگی؛ رنگ پریدگی و خستگی (کم خونی)؛ علل کمبود مزمن آهن :از دست دادن بیش از 60 میلی لیتر خون قاعدگی علت معمول کمبود مزمن آهن در زنان می باشد آنزیم های حاوی آهن موجود در بدن قبل از تغییر در خون از بدن دفع می شوند(کم خونی یا آنمی).فقدان این آنزیم های وابسته به آهن منجر به متابولیسم با انرژِی پایین در لایه پوشاننده داخلی رحم و از دست دادن خون فراوان می گردد. عدم تخمک گذاری:در یک دوره قاعدگی طبیعی پس از تخمک گذاری فولیکول نگهدارنده تخمک به جسم زرد تبدیل شده که در تخمدان باقی مانده و پروژسترون تولید می کند پروژسترون هورمونی است که در نیمه سیکل قاعدگی ترشح شده و مانع بازسازی مجدد آندومتر(لایه داخلی رحم که هرماه طی قاعدگی فرو می ریزد)می گردد.هنگامی که تخمک گذاری انجام نشود رشد جسم زرد دچار نقصان گردیده و پروژسترون به مقدار کافی ترشح نمی شود و بافت اضافی آندومترنیز انباشته شده و منجر به افزایش خونریزی می گردد. فیبروئیدها:تومورهای خوش خیم رحم یا فیبروئید ها می توانند نشانه ای از افزایش نسبت استروژن به پروژسترون باشند استروژن هورمونی که در نیمه اول دوره قاعدگی ترشح می شود رشد بافت رحمی را افزایش می دهد. آندومتریوزیس:به صورت طبیعی در نیمه اول سیکل قاعدگی استروژن باعث ضخیم شدن پوشش داخلی رحم و آماده سازی آن برای جایگزینی تخمک لقاح یافته می گردد اگر لقاح صورت نگیرد پوشش اضافه شده از رحم  جدا شده و در خونریزی قاعدگی دفع می شود زمانی که میزان استروژن زیاد است ممکن است این بافت ساخته شده به صورت برعکس  و بیرون از لوله های فالوپ و به درون حفره لگن وارد شده و سپس به بافت های دیگر متصل شود هرماه این بافت پیوند شده مانند حالتی که در رحم باشد عمل کرده ضخیم می شود کنده می شود و بافت های دیگری را جایگزین کرده و سر انجام باعث درد،انقباضات و افزایش بیش از حد خون قاعدگی می گردد. عفونت لگنی : عفونت لگن منجر به تخریب بافت رحم شده و در نتیجه افزایش خون قاعدگی را باعث می گردد. جسم داخل رحمی: IUD  می تواند علت آسیب موضعی ماندگار پوشش داخلی رحم باشد. کم کاری تیروئید:هورمون های تیروئیدی متابولیسم سلول های بدن را تنظیم می نمایند از علائم معمول کم کاری خفیف تیروئید در زنان قاعدگی طولانی و با خونریزی زیاد و کاهش فواصل بین دوره های قاعدگی می باشد. اختلال عملکرد آندومتر: اختلالات در روند بیوشیمیایی آندومتر(پوشش داخلی رحم): روندهای بیوشیمیایی آندومتر ذخایر اسید آراشیدونیک که یک اسید  چرب ضروری است را کنترل می نمایند.اسید آراشیدونیک در ساخت پروستاگلاندین های سری 2 که مولکول های شبه هورمونی با اثر ایجاد التهاب می باشند به کار می رود. در آندومتر زنان مبتلا به منوراژی اسید آراشیدونیک بیش از حد معمول تجمع یافته و منجر به تولید میزان زیادی پروستاگلاندین سری 2 می گردد میزان بالای اسید آراشیدونیک از عوامل اصلی خونریزی بیش از حد و همچنین انقباضات رحمی می باشد. عوامل افزایش دهنده خطر ابتلا چاقی:سلول های چربی استروژن تولید نموده و منجر به اختلال بیشتر در نسبت استروژن به پروژسترون می گردند. تجویز استروژن (بدون پروژسترون)؛ استفاده از IUD تخمک گذاری نامنظم: زنان جوانی که دوره تخم گذاری منظمی ندارند ممکن است استروژن بیش از حد طبیعی داشته باشند. زنان در شرف یائسگی:پیش از یائسگی عدم تخمک گذاری بیشتر شده میزان استروژن دستخوش نوسان بوده  وگاهی به شدت بالا و تولید پروژسترون پایین است. رژیم غذایی سرشار از مواد حیوانی: چربی حیوانات منبع اولیه اسید آراشیدونیک،اسید چرب ضروری مورد استفاده در پروستاگلاندین های سری 2، عامل اصلی خونریزی زیاد و ایجاد انقباضات (کرامپ)می باشند. رژیم غذایی حاوی میزان ناکافی سبزیجات با برگ سبز: سبزیجاتی که برگ های سبزی دارند حاوی ویتامین Kکه (برای لخته شدن خون ضروری است) می باشند. اقدامات پیش گیری کننده رژیم غذایی سرشار از غذاهای کامل و فرآوری نشده و ترجیحا غذاهای طبیعی مصرف کنید، به خصوص از سبزیجات با برگ سبز،  ماهی های آب های سرد استفاده کرده و کمتر کمتر از مواد غذایی که منشا حیوانی دارند استفاده کنید. نتایج مورد انتظار حصول نتیجه به علل زمینه ای بستگی دارد در صورت وجود فیبروئید بزرگ یا آندومتریوزیس هدف کاهش شدت منوراژی است. اگر خونریزی رحمی در اثر کم کاری تیروئید، کمبود آهن و یا علل دیگری(که به آسانی قابل درمان نیست)باشد، ممکن است بهتر شدن و حتی بهبودی کامل طی 1 ماه صورت گیرد. درمان رژیم غذایی اسیدهای چرب ضروری:استفاده از غذاهای حاوی اسیدهای چرب ضروری که در بدن در ساخت پروستاگلاندین های با اثر ضدالتهاب به کار می روند را افزایش داده و غذاهای  حاوی اسیدهای چرب غیر ضروری که در ساخت پروستاگلاندین های با اثر التهابی به کار می روند را کمتر مصرف کنید:      مصرف غذاهای تهیه شده از حیوانات زمینی مانند گوشت گاو،ماکیان،گوسفند وغیره را کاهش دهید اسید آراشیدونیک که در ساخت پروستاگلاندین های سری2 به کار می رود در چربی حیوانات زمینی وجود دارد. مصرف ماهی های آب های سرد و ماهی های چرب مانند سالمون ،ماهی خال مخالی ،شاه ماهی،هالیبوت (نوعی ماهی بزرگ پهن)را افزایش دهید ایکوزا پنتانوئیک اسید  و دوکوزا هگزانوئیک اسید که در تولید پروستاگلاندین های ضدالتهاب سری3 نقش دارند، در ماهی های آب های سرد و ماهی های چرب وجود دارند. روزانه 1-2قاشق غذاخوری روغن دانه کتان ایکوزا پنتانوئیک اسید را می توان از آلفا لینوئیک اسید موجود در دانه کتان سنتز نمود. روغن دانه کتان بایستی در  یخچال نگهداری شده و هرگز حرارت داده نشود می توان از روغن دانه کتان در سس سالادها ، سوپ های آماده شده و همراه با سبزیجات و غلات استفاده نمود. استفاده از سبزیجات برگ سبز را افزایش دهید : این سبزیجات به خصوص برگ سبز شلغم،بروکلی،کاهو،کلم سبز واسفناج منبع غنی از ویتامین که برای لخته شدن خون ضروری است، می باشند. مکمل ها آهن:خونریزی قاعدگی بیش از 60 میلی لیتر عامل کمبود مزمن آهن در زنان است. مطالعات متعددی حاکی از آن است که کمبود آهن منجر به منوراژی می گردد: آنزیم های حاوی آهن موجود در بدن قبل از تغییرات در خون از بدن دفع می شوند(کم خونی) فقدان این آنزیم های وابسته به آهن منجر به متابولیسم با انرژی پایین در پوشش داخلی رحم و از دست رفتن خون زیاد می گردد. دوز مصرفی: روزانه 100 میلی گرم آهن(در مصرف نمک های آهن باید میزان بیشتری مصرف نمود)؛ ویتامینC: ویتامین C به تشکیل کلاژن  پایدارتر کمک می نماید. کلاژن پایدارتر منجر می شود مویرگ ها نفوذپذیری و شکنندگی کمتری داشته باشند. به نظر می رسد که مویرگ های شکننده نقش مهمی در عوامل ایجاد کننده منوراژی ایفا می کنند: همچنین ویتامین C به میزان قابل توجهی جذب آهن را فزایش می دهد. دوز مصرفی:500-1000میلی گرم سه بار در روز؛ . بیوفلاونوئیدها: گروهی از رنگدانه های گیاهی هستند که مسئول رنگ گل ها و میوه ها بوده و هنگامی که به همراه ویتامین C مصرف می شوند به میزان زیادی جذب و اثر آن را افزایش می دهند؛        دوز مصرفی:روزانه 500-1000 میلی گرم؛ ویتامین A: سلامت تمامی بافت های اپیتلیال از جمله پوشش داخلی رحم بدون میزان کافی ویتامین آ برقرار نمی شود: احتیاط: ویتامین A نبایستی در صورت بارداری و یا حتی احتمال بارداری مصرف شود. در این حالت از بتا کاروتن که در بدن به ویتامین A تبدیل می شود استفاده کنید. دوز مصرفی بتا کاروتن: روزانه 50000IU   ( واحد بین المللی)؛ دوز مصرفی ویتامین A: روزانه 25000IU   دوبار در روز به مدت 2 هفته  و سپس روزانه IU 25000  تا زمانی که وضعیت بدن به صورت طبیعی در آید. ویتامین E: در یک مطالعه در کسانی که آی یو دی(IUD)  داشتند،  استفاده از ویتامین E منجر به بهبود تمامی بیماران تا پایان هفته دهم گردید: برخی مطالعات حاکی از آن است که رادیکالهای آزاد مسبب خونریزی آندومتر به خصوص در هنگام وجود آی یو دی(IUD)   می باشند. ویتامین E آنتی اکسیدان اولیه محلول در چربی بدن می باشد. همچنین ویتامین E  با توقف روند التهابی آغاز شده توسط پروستاگلاندین های سری 2، خونریزی را کاهش می دهد. دوز مصرفی:روزانه IU  200-400(مخلوط توکوفرول ها)؛   کلروفیل (محلول در چربی): کلروفیل سرشار از ویتامین K (ویتامین محلول در چربی ضروری در ایجاد عوامل تشکیل لخته خون)می باشد.     دوز مصرفی:روزانه 25 میلی گرم؛ درمان گیاهی مطالعات بالینی نشان دهنده آن است که کیسه کشیش با نام علمیcapsella burse pastoris))، علاوه بر تاریخچه طولانی در استفاده در خونریزی های  زایمان و دیگر خونریزی های زنان،  در درمان خونریزی بیش از حد رحمی ناشی از ناهنجاری های عملکردی و فیبروئیدها نیز موثر واقع می شود.  ظاهرا ماده موثره گیاه ساختار پپتیدی داشته اما جزئیات بیشتری در مورد آن شناخته نشده است. دوز مصرفی: یکی از اشکال زیر را انتخاب نموده و دوز پیشنهادی را سه بار در روز مصرف کنید: برگهای خشک(چای): 1.54  گرم تنتور(1:5): 4-6 میلی لیتر عصاره مایع(1:1): 0/5-2میلی لیتر؛ عصاره جامد (پودر خشک) به نسبت(4:1): 250-500 میلی گرم؛   منبع: بیماری های زنان و درمان های طبیعی(تالیف: دکتر ناهید خورشیدی و دکتر مریم حمزه لو مقدم) Google
20 مهر, 1393 - 12:50 0 Fatima
با دلایل ایجاد موهای زائد و مزاحم در صورت و بدن آشنا شده و درباره روشهای درمان آن بیشتر بدانیم.
میزان طبیعی مو در زنان متفاوت است. بیشتر خانم ها دارای  موهای نرم و کرکی در بالای لب و چانه، سینه ، شکم و پشت هستند. اگر شما موهای خشن و مشکی در این مناطق دارید به این حالت پرمویی می گویند. این نوع موها به طور معمول در مردان دیده می شود. علت ها زنان به طور معمول میزان کمی از هورمون مردانه (آندروژن) تولید می کنند. اگربدن میزان بالایی از این هورمون را تولید کند شاهد رشد موی زائد خواهیم بود. در بیشتر موارد علت اصلی قابل تشخیص نیست. بستگی به ارث خانواده هم دارد. عموما پرمویی پدیده ای بی ضرر است اما بسیاری از خانم ها آن را آزار دهنده می دانند و از وجود آن خجالت می کشند. علت معمول پرمویی سندروم پلی کیستیک تخمدان می باشد. زنان مبتلا به  این سندروم ممکن است مشکلاتی نظیر آکنه(جوش صورت)، مشکلات قاعدگی، مشکلات کمبود وزن و دیابت را نیز داشته باشند. اگر این علائم به طور ناگهانی مشاهده شوند، ممکن است  به دلیل وجود توموری باشد  که هورمون مردانه تولید می کند. دیگر علت هایی که به ندرت منجر به رشد موهای زائد می شوند شامل: تومور یا سرطان در غدد فوق کلیه تومور یا سرطان در تخمدان سندروم کوشینگ هایپر پلازی مادرزادی در غده فوق کلیه استفاده از داروهای کراتینی از قبیل تسترون،دنازول،استروئیدهای آنابولیک، گلوکوکورتیکوئیدها،سیکلوسپورین،فنیتون.. از علت های دیگر پر مویی سطح بالای چرخه انسولین در زنان است که در توسعه موهای زائد موثر است. این تئوری از اینجا به ذهن خطور می کند که مشاهده شده است که  زنان چاق بیشتر در معرض پرمویی قرار دارند. بعلاوه درمانهایی که میزان انسولین را کاهش می دهد منجر به کاهش موهای زائد می گردد. میزان بالای انسولین تخمدان را برای تولید آندروژن تحریک می کند. همچنین ممکن است در همان سلولها به طور مشابه غلظت بالای انسولین اثری بر فعال سازی رسپتور یا گیرنده  فاکتور رشد شبه انسولین1 (IGF-1) داشته باشد. در نتیجه افزایش تولید آندروژن مشاهده می گردد. رشد بیش از اندازه مو در زنان با سطح هورمون نرمال و قاعدگی منظم پرمویی ناشناخته گفته می شود. به این معنی که دلیل قابل تشخیصی برای این وضعیت وجود ندارد. این حالت در جمعیتهایی با نژادهای خاص رخ می دهد و از نظر ژنتیکی و خانوادگی مورد توجه و بررسی قرار می گیرند. در پرمویی هایی که خفیف و ملایم است  استفاده از روش هایی مانند کندن مو،از سطح موها را زدن، کندن موها با استفاده از موم یا وکس، استفاده از کرم های موبر موثر است،  اما باعث آزردن پوست می شود و باید به طور مدام تکرار شود. چندین دارو می توانند اثر هورمون های آندروژن را بر پوست و بدن تغییر بدهند. قرص های جلوگیری از بارداری( که شامل استروژن و پروژسترون است) می توانند اثرات هورمون مردانه آندروژن را تعدیل کنند و باعث کاهش تولید تستسترون توسط تخمدان می شوند. پرمویی احتمالا بعد از 6 تا 12 ماه بعد از مصرف قرص های جلوگیری از بارداری بهبود می یابد. داروهای آنتی آندروژن(ضد آندروژن) به تنهایی یا در ترکیب با قرص های جلوگیری از بارداری می توانند موثر باشند . داروهای رایج در این زمینه بیشتر اسپیرونولاکتون (آلداکتون) و دیگر داروهای در دسترس  می باشد. اما استفاده از داروهای آنتی آندروژن در طی زمان بارداری توصیه نمی شود. پیشگیری از پرمویی بیشتر دلایل پرمویی خارج از کنترل زنان است. باید از مصرف داروهای غیر ضروری که به عنوان دلیل پرمویی شناخته می شوند پرهیز کرد. مراقبت های پزشکی و در مانهای دارویی درمانهای این مشکل  می توانند  به دو گروه تقسیم شوند: یک دسته تولید آندروژن تخمدان و فوق کلیه را کاهش می دهند و دسته دیگر که فعالیت آندروژن در پوست را مهار می کنند. درمان های  سیستمیک شامل:   گلوکو کورتیکوئید: گلوکوکورتیکوئیدها( دگزامتازون یا پردنیزون) که هورمون آدرنوکورتیکوئید را سرکوب می کنند (ACTH هورمون سنتز آندروژن در غده فوق کلیه) با موفقیت در بسیاری از زنان که مشکل پرمویی با این علت داشته اند عمل کرده است همچنین در مشکل مادر زادی هایپرپلازی غده فوق کلیه(CAH) یا هایپر آندروژنیسم ناشناخته غده فوق کلیه بطور متنوعی پاسخ داده است. بطور معمول، 0.5-1 میلی گرم از دگزامتازون در زمان خواب برای سرکوبACTH و تولید آندروژن غده فوق کلیه کافی است. متاسفانه برخی از بیماران حتی با این میزان دوز پایین دچار اضافه وزن می شوند. بعلاوه بررسی ها نشان می دهد که دوزهای پایین (شاید0.25 میلی گرم) می تواند بدون داشتن عوارض موثر باشد.   قرص های جلوگیری از بارداری خوراکی (OC ها): داروهایی که تولید آندروژن تخمدان را متوقف می کنند. این ها احتمالا اولین انتخاب برای زنان جوانی است که به پرمویی دچارند و قصد بارداری ندارند.           داروهای OC ارزان قیمت اند و خونریزی رحم را منظم می کنند. بعلاوه می توانند به همراه دیگر داروهای آنتی آندروژن مصرف شوند. از سوی دیگر این دارو نباید در زنان با سابقه میگرن و بیماریهای انعقاد خون یا سرطان رحم و سینه مصرف شود.   اسپیرنولاکتون: اسپیرنولاکتون با مصرف روزانه 50-200 میلی گرم، رسپتورهای آندروژن را بلوکه  می کند. همچنین تولید تستسترون را کاهش می دهد و به این وسیله مصرفش علیه پرمویی موثر می باشد.اسپرینولاکتون به ویژه در بیماران با فشار خون بالا و یا ادم مفید است زیرا این دارو به طور خفیفی ادرار آور است. خانم های متاهل  باید مطمئن باشند میزان استفاده شده برای جلوگیری از بارداری کافی باشد و در برخی موارد اسپیرنولاکتون می تواند به همراه یک OC مصرف شود.       با این درمان سیستمیک برای پرمویی ، 6 ماه از سال درمان نیاز است تا نتیجه چشمگیر باشد حتی پس از آن تنها نیمی تا سه چهارم  از بیماران بهبود را نشان می دهند. مشکل احتمالا به این مربوط می شود که طبیعت فولیکول مو طوری ست که 6 ماه مقاومت می کند حتی پس از اینکه میزان آندروژن هم نرمال شد. فیناستراید: فیناستراید یک مهار کننده 5- آلفا –ردوکتاز است که اثر بخشی آن در هایپرپلازی خوش خیم پروستات تایید شده است. هیچ عوارض جانبی در زنان گزارش نشده است و اثر بخشی آن مشابه اسپیرینولاکتون است. حداقل در یک مطالعه، فیناستراید به اسپرینولاکتون اضافه شد، مشاهده شد یک کاهش بیشتری در درجه پرمویی ایجاد می شود.نگرانی عمده در مورد فیناستراید خطر آن بر روی اندام تناسلی در جنین پسر است که در سه ماهگی در معرض مهار کننده آنزیم قرار می گیرند. بنابراین این دارو تنها درزنان که بعد از سن یائسگی هستند و شانسی برای بارداری ندارند مصرف می شود.   فلوتامید: فلوتامید مثالی است برای درمانهای جدید، آنتی آندروژنی غیر استروئیدی است که بدون فعالیت پروژسترونی، استروژنی،کورتیکوئید و یا آنتی گونادوتروپین می باشد. داده های مقدماتی مشخص می کند که این درمان برای پر مویی موثر است (و همچنین برای آکنه)؛ اما فلوتامید گران قیمت است و منجر به دیابت وخیم و کشنده شده است. سیپروترون استات: در درمان پرمویی موثر واقع شده است. وقتی به همراه  اتیلن استرادیول مصرف می شود به اندازه فلوتامید در درمان پرمویی موثر است.   داروهای موثر بر  انسولین: متفورمین و روزیگلیتازون (rosiglitazone) مقاومت به انسولین را بهبود می بخشند و در پایین آوردن سطوح آندروژن و درمان پرمویی موثر هستند.     چطور موهای زائد را حذف کنیم؟ از هر ده زن یک نفر دارای موی زائد در صورت است. بسته به دلیلی که موی زائد ایجاد شده است دکتر شما ممکن است داروی هورمونی تجویز کند. اما علاوه بر این روش راههای غیر هورمونی هم وجود دارد: لیزر موهای زائد:  با هدف قرار دادن موهای زائد و حداقل آسیبی که به پوست اطراف مو می رسانند موهای زائد را حذف می کنند. بطور سنتی این بهترین روش برای از بین بردن موها در کسانی ست که پوست ظریف وموهای خشن دارند. اما اکنون لیزرهایی برای افراد با پوست تیره تر نیز  طراحی شده است. اگر شما پوست تیره دارید ؛ به عنوان اخطار؛ ملانین پوست شما می تواند  لیزر را جذب کند و منجر به لکه های تیره در پوست گردد و یا با از بین بردن رنگیزه پوست لکه های سفید ایجاد کند. بطور متوسط 6 تا 8 بار انجام  لیزر به طور دائم 80 درصد از موها را از بین می برد. الکترولیز: در این روش گرما یا مواد شیمیایی برای تخریب فولیکول مو استفاده می شود. این روش نیز نتیجه بخش است اما چند اشکال دارد . هر فولیکول به طور ویژه مورد هدف قرار می گیرد که زمان زیادی می برد و خسته کننده می شود. روند درمان باید هر هفته تکرار شود و برای حذف دائم موها فرایند درمان چند سال طول می کشد.   توجه: به خاطر داشته باشید این مقاله  و داروهای نام برده  شده در این مطلب صرفا به منظور اطلاع رسانی شما عزیزان گردآوری و تهیه شده است و  بدیهی است که هرگونه تجویز،توصیه  و استفاده دارویی  بایستی با  مراجعه و تحت نظر پزشک متخصص صورت گیرد.     Google
12 شهريور, 1393 - 13:23 0 Fatima
آگاهی از علائم هشدار دهنده سکته ها و انتقال سریع بیمار به مراکز درمانی می تواند جان بیمار رانجات دهد
به دلیل اینکه امکان  دارد هر شخصی دچار سکته شود، مواردی وجود دارد که هه افراد باید نسبت به آنها آگاهی داشته باشند.سکته زمانی رخ می دهد که یک لخته خونی مسیر سرخرگها یا رگهای خونی را مسدود می کند. زمانی که یکی از این اتفاقها رخ می دهد، سلولهای مغز می میرند و آسیب مغزی اتفاق می افتد که می تواند منجر به ناتوانی های خفیف یا جدی شود. سکته ها چهارمین عامل مرگ و میر در دنیا و دلیل عمده ناتوانی های افراد مسن هستند که همین دلیل مناسبی است که همه ما نکات بیشتری را در مورد سکته ها بدانیم. 1.انواع سکته یکی از مواردی که شما باید در مورد سکته ها بدانید، این است که انواع مختلفی از سکته وجود دارد که همه آنها منجر به آسیب مغزی می شوند حتی اگر هر کدام ازآنها به دلایل مختلفی ایجاد شوند. سکته های ایسکمیک، سکته های آمبولیک و سکته های ترومبوتیک  همگی بوسیله لخته های خونی ایجاد می گردند. بیماری مویرگها یا سکته های  لاکونار یا حفره خالی مغز بوسیله مسدود شدن جریان خون در مویرگها بوجود می آیند. در نهایت، سکته های  هموراژیک زمانی اتفاق می افتند که رگهای خونی دچار پارگی گردند. 2.علائم هشدار دهنده دانستن علائم هشدار دهنده سکته بی نهایت مهم و با اهمیت است، زیرا ارجاع سریع  و به موقع بیمار مشکوک به سکته به بیمارستان می تواند جان فرد را نجات دهد. زمانی که در مورد اطلاع از علائم هشدار دهنده سکته سخن به میان می آید توجه به چهار چیز بسیار ضروریست: صورت، دستها، صحبت کردن و زمان. زمانی که فرد دچار سکته می شود ممکن است یک طرف صورت او در هنگام خندیدن به پایین بیافتد. فرد قادر به بالا نگه داشتن دستها نبوده و دستها به پایین می افتند و فرد نمی تواند واضح صحبت کند و حرف زدن او گنگ و عجیب خواهد شد. هرگاه هریک از این علائم را در فردی مشاهده کردید بایستی  زمان را تلف نکرده و فورا به اورژانس اطلاع دهید. 3.علائم سکته در زنان با اینکه زنان نیز غالبا علائم کلاسیک سکته را، که در مورد قبل گفته شد ، نشان می دهند، ولی ممکن است علائم دیگری که منحصر به زنان می باشد را  تجربه کنند.  زنان ممکن است علائمی نظیر  درد صورت، درد دست و پا، سکسکه، حالت تهوع، احساس ضعف، درد سینه، کوتاهی نفس و لرزش را نیز داشته باشند. همه این علائم می توانند ناگهان بروز کنند. در  برخی موارد نیز زنان هیچ علامت مشخصی از سکته را نشان نمی دهند و ممکن است فقط درد و سنگینی مبهمی در سینه شان حس کنند. توجه به این علائم در زنان دارای اهمیت است چون می تواند نشانه ای از سکته باشد. 4.حمله ایسکمی گذرا حملات ایسکمی گذرا نوع دیگری از سکته ها هستند که باید در مورد آنها نیز هوشیار بود. این نوع  سکته ها ، سکته های کوچک یا خفیف نیز نامیده می شوند. با اینحال علائم حمله ایسکمی گذرا با علائم سکته یکسان می باشد ولی بطور کلی منجر به آسیب دائمی و ناتوانی نخواهند شد. این بدین دلیل است که انسداد رگهای خونی که منجر به این حملات می شوند  در یک دوره‌ زمانی بسیار کوتاه رخ می‌دهد و بنابراین آسیب‌های دائمی ایجاد نمی‌کنند. اگرچه حملات ایسکمی گذرا آسیب چندانی به فرد وارد نمی کنند، ولی در اکثر موارد سکته واقعی و شدیدی را در پی دارند. بنابراین، بسیار مهم است که به این حملات توجه داشته و برای جلوگیری از سکته های احتمالی حتما به پزشک مراجعه کنیم. 5.درمان و توانبخشی برای سکته هایی که در اثر لخته خونی ایجاد می شوند، پزشکان می توانند فعالیت هایی را در 3 ساعت اولیه که سکته رخ داده برای تجزیه و انحلال لخته خونی انجام دهند، به همین دلیل است که انتقال سریع بیمار به مراکز درمانی دارای اهمیت بسیار است. با این حال ،  پزشکان می توانند لخته خونی را  3 ساعت بعد از سکته نیز خارج سازند، ولی در اینصورت احتمال آسیب مغز بیشتر شده و دیگر قادر به استفاده از داروهای از بین برنده سریع لخته نظیر فعال کننده بافتی پلاسمینوژن(tPA) نخواهند بود. بعد از اینکه سکته درمان شد، بیماران فرایند احیا و توانبخشی را از طریق  فیزیو تراپی و کاردرمانی آغاز می کنند. 6.پیشگیری می توان از 80 درصد سکته ها پیشگیری کرد و این خبری فوق العاده است. خوشبختانه پیشگیری از سکته ساده بوده و فقط نیازمند تغییراتی در سبک زندگی می باشد. ترک سیگار، قطع مصرف مشروبات الکلی و حفظ فشار خون و میزان کلسترول خون در محدوده نرمال همگی می توانند کمک کننده باشند. ورزش کردن، رژیم غذایی کم چرب و کم نمک با مقادیر زیادی میوه ها و سبزیجات می تواند به کاهش احتمال سکته کمک کند. 7.سکته می تواند برای هر فردی اتفاق بیافتد یکی از بزرگترین افسانه ها در مورد سکته ها این است که سکته تنها در افراد مسن اتفاق می افتد. هر فردی در هر سنی می تواند دچار سکته شود. حتی  سکته در نوزادان هم اتفاق می افتد! اگرچه شنیدن این اخبار حتما شما را شگفت زده می کند، اما مهم است بدانید زمانی که  این علائم را در افراد جوان مشاهده می کنیم نیز آنها را جدی بگیریم. سکته ها، حملاتی آسیب زننده هستند، اما آگاهی از علائم هشدار دهنده سکته ها می تواند به ما کمک کند که سریع عمل کنیم و آسیب های ناشی از آنها را تا جایی که ممکن است به حداقل برسانیم.   Google
11 مرداد, 1393 - 13:43 0 Fatima
بیماری عروق کرونری قلب بیماری سرخرگ هایی است که خون و اکسیژن قلب را تامین می کنند.
بیماری عروق کرونری قلب بیماری سرخرگ هایی است که خون و اکسیژن قلب را تامین می کنند و سرخرگ کرونری نامیده می شوند. این رگهای خونی می توانند باریک یا مسدود شده و مانع رسیدن خون و اکسیژن به قلب شوند. این مشکل زمانی اتفاق می افتد که پلاک ها یا صفحه های چربی در داخل سرخرگهای کرونری تشکیل شوند که به آن تصلب شرایین نیز گفته می شود، که می تواند منجر به حمله قلبی گردد. بیماری عروق کرونری قلب از جمله بیماری های قلبی عروقی محسوب می شود. بیماری های قلبی عروقی هر نوع بیماری مربوط به قلب و عروق خونی را در بر می گیرند. و بیماری های عروق کرونری قلب شایعترین نوع بیماری های قلبی عروقی است. با وجود کاهش مداوم و پیوسته ای که در سه دهه گذشته در بیماری های قلبی عروقی به وجود آمده است،  در سال 2003، بیماری های قلبی عروقی، حتی بیشتر از 4 بیماری شایع که باعث مرگ افراد می شوند مثل سرطان، تصادفات، دیابت و بیماری های مزمن سیستم تنفسی تحتانی، جان عده زیادی از انسان ها را گرفتند. تقریبا 2 مرگ از هر 5 مرگی که در آمریکا رخ می دهد مربوط به بیماریهای قلبی عروقی می شود. در حقیقت، از سال 1900، بیماریهای قلبی عروقی اولین علت مرگ و میر در آمریکا بوده اند.  آمار بیماری های قلبی عروقی و مرگ و میر ناشی از آنها در ایران  طبق گزارش ایسنا: " بررسي‌هاي انجام شده در سال 83 و در 29 استان ايران نشان مي‌دهد كه بيماري‌هاي قلبي – عروقي 138هزار قرباني گرفته است؛ بر اين اساس بررسي‌ها حاكي از آن است كه اولين علت مرگ در كشور در سال 83، بيماري‌هاي قلبي – عروقي بوده است. بررسي‌هاي انجام شده در سال 88 نشان مي‌دهد كه حدود 55 درصد افراد 15 تا 65 سال كشور داراي حداقل سه عامل خطرزاي قلبي عروقي هستند."(ایسنا،8 مهر 1391). اینها آمارهای وحشتناکی هستند، اما آمارهایی هستند که نمی توان نسبت به آنها بی اعتنا بود. بیماری های عروق کرونری قلب بخشی از فرایند پیری انسان است که نمی توان از آن طفره رفت ، یا چیزی نیست که بتوان بعد از 65 سالگی از آن چشم پوشی کرد. حمله های قلبی موجب مرگ 40 درصد از افرادی می شوند که این حمله ها را تجربه می کنند. بنابراین، اقدام مهم این است که از همین الان شروع به ایجاد تغییراتی کنیم که بتواند احتمال حمله های قلبی را در ما کاهش دهد. نشانه های بیماری عروق کرونری قلب اگر سرخرگهای کرونری باریک شوند دیگر قادر به تامین کافی خون غنی از اکسیژن به قلب، مخصوصا هنگامی که شدیدا در حال ضربان است، مثلا در حین ورزش، نخواهند بود. در ابتدا، جریان خون کاهش یافته ممکن است هیچ نشانه ای از بیماری های عروق کرونری قلب را آشکار نسازد. زمانی که تشکیل پلاک ها ی چربی در سرخرگهای کرونری ادامه می یابد، نشانه ها و علائم بیماری های عروق کرونری دربیمار شروع به ظهور می کنند، که شامل موارد زیر هستند: درد قفسه سینه(آنژین): ممکن است شما احساس فشار یا سفتی در قفسه سینه تان کنید، انگار که کسی روی سینه تان ایستاده است. این درد، معمولا بوسیله استرس های فیزیکی یا عاطفی تشدید می شود و بطور معمول ظرف مدت چند دقیقه بعد از توقف فعالیت استرس زا برطرف می شود. در برخی از افراد، مخصوصا زنان، این درد ممکن است بطور سریع یا تیز در شکم، پشت یا دست احساس شود. تنگی نفس:  اگر قلب نتواند خون کافی برای تامین نیاز بدن را پمپ کند، ممکن است شما احساس تنگی نفس یا خستگی شدید یا تقلا زدن را داشته باشید. حمله قلبی: انسداد کامل سرخرگهای کرونری می تواند منجر به حمله قلبی گردد. نشانه ها و علائم کلاسیک حمله قلبی شامل: احساس فشار خیلی دردناک در قفسه سینه و درد در شانه یا دست، برخی اوقات همراه با تنگی نفس و عرق کردن می باشد. زنان نسبت به مردان کمتر علائم شایع حمله قلبی نظیر حالت تهوع و درد پشت و آرواره را تجربه می کنند. برخی اوقات حمله قلبی بدون هیچ نشانه یا علائم واضحی اتفاق می افتد. زمانی که باید به پزشک مراجعه کرد اگر شما علائم حمله قلبی را داشتید، فورا با اورژانس یا فوریتهای پزشکی محلی تماس بگیرید. اگر به اورژانس دسترسی ندارید، همراه با یک نفر و با اتومبیل خود را به نزدیکترین بیمارستان برسانید. حتی الامکان سعی کنید خودتان رانندگی نکنید. رانندگی را آخرین انتخاب قرار دهید. اگرشما ریسک فاکتورهای بیماری های عروق کرونری قلب را دارا هستید، نظیر فشار خون بالا، کلسترول بالا، مصرف دخانیات، دیابت یا چاقی ، این موارد را حتما با پزشک خود درمیان بگذارید. ممکن است پزشک بخواهد وضعیت شما را تست کند، مخصوصا اگر دارای علائم و نشانه های تصلب شرایین باشید. حتی اگر شما شواهدی از بیماری های عروق کرونری را نیز نداشته باشید، پزشک درمانهای سختگیرانه را برای درمان این ریسک فاکتورها برای شما تجویز می کند. تشخیص زود هنگام و درمان این ریسک فاکتورها می تواند جلوی پیشرفت بیماری های عروق کرونری را گرفته و از حمله قلبی جلوگیری کند. علائم بیماری عروق کرونری در زنان برخلاف مردان، زنان پیوسته هیچ علائمی از بیماری عروق کرونری قلب را نداشته و حتی زمانی که آنها این علائم را تجربه می کنند، غیر معمول به نظر می رسد. به جای  احساس فشار دردناک در قفسه سینه که 20 دقیقه طول می کشد، که بطور کلی نشان دهنده حمله قلبی در مردان است، زنان اغلب یک آنژین یا درد قفسه سینه ملایم را احساس می کنند که می آید و می رود. زنان بیشتر علائمی شبیه به سوزش معده یا سوء هاضمه را تجربه می کنند. یا زنان ممکن است احساس  یک خستگی یا حالت تهوع ساده را داشته باشند. فقدان علائم کلاسیک بیماری عروق کرونری قلب در زنان، تشخیص این بیماری و افرادی که بایستی مورد آزمایش قرار گیرند را در زنان مشکل ساخته است. بسیار مهم است که زنان درباره علائم غیر معمول که ممکن است نشاندهنده بیماری عروق کرونری باشد، با پزشک خود مشورت کنند تا برای ریسک فاکتورهای احتمالی مورد آزمایش و تشخیص قرار گیرند. البته، زنانی که دارای علائم مشخص هستند، باید مورد غربالگری قرار گیرند، و زنان با ریسک فاکتورهای قابل توجه مثل بالا بودن چربی خون یا دیابت، نیز بایستی غربالگری شوند و حتی اگر هیچ نشانه ای ندارند بایستی آزمایشات بیشتری انجام دهند. در گذشته تصور می شد که  بسیاری از علائم، نظیر درد قفسه سینه یا آنژین از نتایج اولیه رسوب پلاک های چربی در رگهای خونی بوده که جریان خون را به قلب محدود کرده اند. با این وجود، امروزه این دیدگاه سنتی مورد شک واقع شده است. در واقع، محققانی که بر روی سندرم ایسکمی زنان مطالعه می کردند، دریافتند که تقریبا در یک سوم موارد، در زنان باریک شدن سرخرگهای کرونری به مقدار کم مشاهده شده یا اصلا مشاهده نمی شود، بلکه دلیل اصلی عدم عملکرد صحیح اندوتلیال؛ سلولهایی که دیواره داخلی  رگهای خونی را مفروش کرده اند و اندوتلیوم نامیده می شوند، است که جریان خون را محدود می کنند. در برخی موارد نیز، پلاک ها ممکن است در زنان به شکل  نرم و صاف تشکیل شود که آزمایشات قادر به تشخیص آنها نیستند، برخلاف پلاکهای ناصاف و ناهموار که بطور معمول در سرخرگهای مردان تشکیل می شود. برای نتیجه گیری می توان گفت در زنانی که از علائم بیماری عروق کرونری قلب رنج می برند اما آنژیوگرام آنها باریک شدن سرخرگها و تصلب شرایین را نشان نمی دهد، بایستی تحت  آزمایشات بیشتری قرار گیرند تا دلیل اصلی مشکلشان مشخص شود. دلایل اصلی بیماری های عروق کرونری قلب بیماری عروق کرونری قلب نتیجه یک فرایند شناخته شده به نام تصلب شرایین است. این فرایند موجب می شود که سرخرگهای قلب با ته نشین شدن تدریجی پلاک ها ،  باریک و مسدود شوند. این پلاک ها یا صفحات از مواد زیر ساخته می شوند: چربی ها کلسترول فیبرین گلبولهای سفید خون پلاکتها مواد زائد سلولها کلسیم فرایندی که سبب ایجاد این رخداد می شود نوعی اتفاق کند و پیچیده است. این پروسه ممکن است بطور واقعی از دوران کودکی آغاز گردد. پزشکان نمی دانند که چطور و چرا این فرایند آغاز می شود. برخی دانشمندان معتقدند که آسیب به لایه داخلی سرخرگ اجازه شروع تشکیل پلاکها را می دهد. سرخرگها می توانند بواسطه بسیاری چیزها  موردآسیب واقع شوند، از جمله : سیگار کشیدن کلسترول بالای خون فشار خون بالا بالا بودن تری گلیسیرید دیابت نوشیدن زیاد مشروبات الکلی چاقی احتمالا توسط عفونت ها ریسک فاکتورهای بیماری عروق کرونری قلب ریسک فاکتورها رفتارها یا عادتهایی هستند که  احتمال ابتلا و پیشرفت  بیماری را در فرد افزایش می دهند. هرچه ریسک فاکتورهای بیشتری داشته باشید احتمال ایجاد بیماری در شما بیشتر است.  حتی اگر شما  از قبل هم بیماری عروق کرونری قلب را داشته باشید، ریسک فاکتورهای این بیماری می توانند تشکیل پلاکها در سرخرگها را خیلی زیاد سرعت بخشند. به همین دلیل است که حتی اگر شما مبتلای به این بیماری هستید حتما باید درباره ریسک فاکتورهای آن بیشتر بدانید. انجام اقداماتی که این ریسک فاکتورها را کاهش دهد می تواند احتمال مشکلات و ناراحتی های ناشی از بیماری های عروق کرونری نظیر آسیب قلبی را کاهش دهد. تعدادی از ریسک فاکتورهای بیماری عروق کرونری می تواند تغییر یابد یا تحت کنترل درآید و تعدادی دیگر نیز قابل تغییر و کنترل نیستند. نکات کلیدی موارد و کارهایی  است که می توان در مورد ریسک فاکتورهای قابل تغییر و کنترل انجام داد. این موارد شامل تصمیم گیری در مورد شیوه زندگی می باشد. بدین معنی که انتخاب عاقلانه ای در مورد اینکه چه چیزی می خوریم و چه مقدار ورزش می کنیم،  داشته باشیم. این فاکتورها  به همان اندازه که بر روی ریسک فاکتورهای بیماری عروق کرونری که از قبل در فرد وجود داشته است، تاثیر دارند، می توانند تاثیر بزرگی بر روی احتمال ابتلای افراد به این بیماری نیز داشته باشند. پیشگیری عادتها و سبک زندگی یکسانی که می توانند به درمان بیماری عروق کرونری قلب کمک کنند همچنین می توانند در پیشگیری از پیشرفت آن در مراحل اولیه نیز کمک کننده باشند. داشتن  یک سبک زندگی سلامت می تواند سرخرگها را قوی و عاری از هرگونه پلاکی نگه دارد. برای بهتر کردن سلامت قلب، شما می توانید: سیگار کشیدن را کنار بگذارید کنترل مشکلاتی نظیر فشار خون بالا، کلسترول بالا و دیابت فعال بودن از لحاظ جسمی داشتن رژیم غذایی کم چرب و کم نمک که غنی از میوه ها، سبزیجات و غلات سبوس دار باشد.  نگهداشتن وزن در یک سطح سالم و مناسب کاهش و مدیریت استرس داروی جایگزین اسیدهای چرب امگا3 نوعی از اسیدهای چرب غیر اشباع هستند که تصور می شود التهاب را در سراسر بدن کاهش می دهند، التهاب یک فاکتور دخیل در ایجاد بیماری عروق کرونری قلب به شمار می رود. هرچند، مطالعات در سالهای اخیر آنها را سودمند نشان نداده اند و برای اثبات این ادعا تحقیقات بیشتری مورد نیاز است. ماهی و روغن ماهی:  موثرترین منابع اسیدهای چرب امگا3 هستند. ماهی های چرب نظیر سالمون، شاه ماهی در یک میزان کمتر و ماهی تن حاوی بیشترین مقدار اسیدهای چرب امگا3 هستند و بنابراین سودمندترین می باشند. مکمل های روغن ماهی ممکن است مفید باشند، اما شواهد نشان می دهند که خوردن ماهی بهترین گزینه است. کتان و روغن کتان:  هم حاوی اسیدهای چرب امگا3 مفید می باشند، اگرچه مطالعات انجام شده اینها را به اندازه ماهی، منابع موثری از امگا3 نمی دانند. پوسته روی بذر کتان خام هم حاوی فیبر محلول است که می تواند به پایین آوردن کلسترول خون کمک کند. دیگر منابع اسیدهای چرب امگا3 : شامل گردو، روغن کانولا، لوبیای سویا و روغن سویا می باشد. این مواد غذایی حاوی مقادیر کمتری از اسیدهای چرب امگا3  نسبت به ماهی و روغن ماهی هستند و مدارک برای سودمندی آنها برای سلامت قلب خیلی قوی نیست. مکمل های دیگری نیز وجود دارند که ممکن است به کاهش فشار خون یا میزان کلسترول خون، دو فاکتور اصلی در بیماری عروق کرونری قلب، کمک کنند. این مکمل ها شامل موارد زیر هستند: آلفا لینولئیک اسید کنگر فرنگی جو بتا سیتوسترول( در مکمل های خوراکی و برخی مارگارین ها یافت می شود) سبوس دانه پسیلیوم کاکائو کوآنزیم Q10 سیر سبوس جو دوسر سیتوستانول سبک زندگی و درمانهای خانگی ایجاد تغییر در سبک زندگی می تواند به پیشگیری یا کند شدن روند پیشرفت بیماری عروق کرونری کمک کند. ترک سیگار. سیگار کشیدن یک ریسک فاکتور اصلی برای بیماری عروق کرونری محسوب می شود. نیکوتین رگهای خونی را منقبض کرده و و قلب را مجبور می کند  تا شدیدتر کار کند، و مونوکسید کربن میزان اکسیژن خون را کاهش داده و به آستر داخلی رگهای خونی آسیب می رساند. اگر شما سیگار می کشید، ترک آن بهترین راه برای کاهش احتمال حمله قلبی می باشد. کنترل فشار خون. از پزشک خود بخواهید که حداقل هر دو سال فشار خونتان را اندازه گیری کند. اگر فشار خونتان بالاتر از حد نرمال باشد یا شما تاریخچه خانوادگی بیماری های قلبی داشته باشید، پزشک حتما اندازه گیری مداوم فشار خون را به شما توصیه می کند. فشار خون ایده آل : فشار خون سیستولی پایین تر از 120 و دیاستولی پایین تر از 80  برحسب میلی متر جیوه می باشد. کنترل میزان کلسترول خون.  از پزشک خود بخواهید که یک آزمایش خون پایه ای برای تست کلسترول خون، زمانی که در سنین 20 تا 30  سالگی هستید و حداقل هر 5 سال برایتان تجویز کند. اگر نتایج آزمایش در محدوده مناسب نباشد، پزشک ممکن است آزمایشات و اندازه گیری های بیشتری را توصیه کند.  در اکثر افراد بایستی میزان LDL  کلسترول زیر 130 میلی گرم بر دسی لیتر(mg/dL)، یا 3.4 میلی مول بر لیتر(mmol/L) باشد. اگر فرد دارای دیگر ریسک فاکتورها برای بیماری های قلبی نیز باشد، target LDL  ممکن است زیر 100 میلی گرم بر دسی لیتر یا 2.6 میلی مول بر لیتر باشد. کنترل دیابت. اگر شما مبتلا به دیابت هستید، کنترل دقیق قند خون می تواند به کاهش احتمال ابتلا به بیماری های قلبی کمک کند. تحرک داشتن. ورزش کردن می تواند به دستیابی و حفظ وزن سالم و متعادل، کنترل دیابت، کنترل کلسترول بالا و کنترل فشار خون بالا، که همگی از ریسک فاکتورهای بیماری عروق کرونری هستند، کمک کند. با موافقت پزشک، حد مطلوب ورزش کردن و فعالیت فیزیکی 30 تا 60 دقیقه در اکثر روزهای هفته می باشد. خوردن غذاهای سالم. رژیم غذایی مناسب برای سلامت قلب، مثل رژیم غذایی مدیترانه ای که دارای  غذاهای با پایه گیاهی، مثل میوه ها، سبزیجات، غلات سبوس دار، حبوبات و آجیل ها، و با چربیهای اشباع، کلسترول و سدیم کم است،  می تواند وزن، فشار خون و کلسترول را کنترل کند. مصرف یک یا دو وعده ماهی در هفته هم می تواند سودمند باشد. نگهداشتن وزن در محدوده مناسب. اضافه وزن احتمال ابتلا به بیماری های عروق کرونری قلب را افزایش می دهد. کاهش وزن حتی به میزان کم هم می تواند به پایین آمدن فشار خون کمک کرده و احتمال ابتلا به بیماری عروق کرونری را کاهش دهد. مدیریت استرس. تا جایی که می توانید استرس خود را کاهش دهید. تکنیک های سالم را تمرین کنید یا با روشهایی مثل شل کردن عضلات و تنفس عمیق استرس خود را کنترل کنید. علاوه بر تغییر سبک و عادتهای زندگی به عادات سالم، به یاد داشته باشید که چکاب های پزشکی منظم بسیار دارای اهمیت می باشند. بسیاری از ریسک فاکتورهای بیماری عروق کرونری، مثل کلسترول بالا، فشار خون بالا و دیابت، در مراحل اولیه علائم و نشانه ای ندارند. تشخیص زود هنگام و درمان می تواند سلامت قلب را برای فرد به ارمغان آورد. همچنین از پزشک خود بخواهید تا در صورت صلاحدید برایتان سالانه واکسن آنفلوآنزا تجویز کند. بیماری عروق کرونری قلب و دیگر مشکلات قلبی عروقی احتمال مشکلات و ناراحتی های ناشی از آنفلوآنزا را افزایش می دهند.   درمانها و داروها درمان بیماری عروق کرونری معمولا شامل تغییر سبک زندگی و اگر ضرورت داشته باشد، مصرف داروها و استفاده از روشهای پزشکی مشخص می باشد. تغییر سبک زندگی ایجاد الزام برای دنبال کردن تغییراتی در سبک زندگی می تواند منجر به توسعه  سلامت سرخرگها گردد: ترک سیگار خوردن غذاهای سالم ورزش منظم کاهش وزن اضافی کاهش استرس داروها داروهای مختلفی که می تواند برای درمان بیماری عروق کرونری قلب مورد استفاده قرار گیرد، شامل: داروهای تغییر دهنده کلسترول. این داروها با کاهش میزان کلسترول در خون، مخصوصا لیپوپروتئین با دانسیته پایین یا LDL  یا کلسترول بد، اولین ماده ای که در سرخرگهای کرونری ته نشین می شود را کاهش می دهند. پزشک می تواند این داروها را از محدوده داروهایی نظیر: استاتین ها، فیبراتها و جدا کننده های  اسیدهای صفراوی که مانع بازجذب این اسیدها از روده می شوند، انتخاب کند. آسپیرین. ممکن است پزشک مصرف روزانه آسپیرین یا دیگر رقیق کننده های خون را تجویز کند. این دارو می تواند احتمال لخته شدن خون را کاهش داده و از انسداد سرخرگهای کرونری جلوگیری کند. اگر فردی  سابقه حمله قلبی داشته باشد، آسپیرین می تواند از حملات احتمالی آینده پیشگیری کند. برخی موارد وجود دارد که آسپیرین برای فرد مناسب نمی باشد، اگر فرد سابقه اختلال خونریزی و بند آمدن به موقع خون داشته  باشد یا داروی رقیق کننده خون دیگری را مصرف کند، مصرف این دارو حتما بایستی تحت نظر پزشک متخصص صورت گیرد. بلوکه کننده های بتا. این داروها سرعت تپش قلب را کند کرده و فشار خون را کاهش می دهند که این باعث کاهش تقاضای قلب برای اکسیژن می شود. اگر فردی سابقه حمله قلبی داشته باشد، بلوکه کننده های بتا  احتمال حملات احتمالی آینده را نیز کاهش می دهند. نیترو گلیسیرین. قرص ها، اسپری ها و ورقه های  نیتروگلیسیرین می توانند درد قفسه سینه را با باز کردن سرخرگهای کرونری و کاهش نیاز قلب به خون، کنترل کرده و کاهش دهند. بازدارنده های آنزیم مبدل آنژیو تانسین و بلوکه کننده های گیرنده آنژیوتانسین 2. این داروهای مشابه فشار خون را کاهش داده و از پیشرفت بیماری عروق کرونری قلب جلوگیری می کند. اگر فرد سابقه حمله قلبی داشته باشد، بازدارنده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین احتمال حملات احتمالی آینده را کاهش می دهند. نکته مهم: تمامی داروهای فوق الذکر تنها تحت نظر پزشک و طبق صلاحدید متخصصان قابل استفاده است و ذکر آنها در این مقاله صرف جهت اطلاع رسانی می باشد. روشهای احیا و اصلاح جریان خون برخی اوقات به درمانهای شدیدتر نیاز است. در اینجا تعدادی از آنها را ذکر  می کنیم: آنژیو پلاستی و جایگذاری استنت. در این روش، پزشک یک لوله باریک نازک( کاتتر) را داخل بخش باریک شده سرخرگ قرار می دهد. یک سیم با استفاده از بالون تخلیه و از طریق کاتتر به بخش باریک شده رگ فرستاده می شود،  سپس بالون پر از باد شده و مواد ته نشین شده روی دیواره سرخرگها را فشرده می سازد. در اکثر موارد استنت برای کمک به باز ماندن سرخرگ در داخل سرخرگ باقی می ماند. برخی استنت ها بطور آرام و تدریجی داروهایی را برای کمک به باز ماندن سرخرگ آزاد می کنند. عمل جراحی انشعاب شریان کرونری.  در این روش، جراح  در محل انشعاب سرخرگهای کرونری انسداد یافته، با به کار بردن  یک تکه سیاهرگ که از بخش دیگری از بدن گرفته شده، عمل پیوند را انجام می دهد. این کار اجازه می دهد که خون در اطراف سرخرگ باریک یا مسدود شده جریان یابد. به دلیل اینکه این روش نیازمند عمل جراحی باز قلب می باشد، در غالب موارد برای افرادی که سرخرگهای کرونری باریک شده متعدد دارند،  انجام می شود.   Google
5 مرداد, 1393 - 11:22 1 Fatima
یک زن از پنج زن حداقل یک بار در طول زندگی اش عفونت مجاری ادراری را تجربه می کند.
عفونت های مجاری ادراری از شایع ترین بیماری های عفونی بوده و سالانه افراد زیادی به دلیل درمان  این بیماری به درمانگاهها، پزشکان و بیمارستان ها مراجعه می کنند و هزینه های زیادی صرف درمان این عفونت ها می شود. دو سوم افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند زنانی هستند که در سنین باروری به سر می برند. یک زن از پنج زن حداقل یک بار در طول زندگی اش عفونت مجاری ادراری را تجربه خواهد کرد و برخی زنان بیشتر از این را تجربه می کنند. خوشبختانه، اکثر عفونت ها جدی نبوده و می توانند به آسانی با درمانهای آنتی بیوتیکی درمان شوند. اما با اینحال برخی  عفونتها سرسخت و لجوج بوده و برخی اوقات چند هفته بعد از درمان مجددا برمی گردند. تقریبا 20 درصد زنانی که دچار عفونتهای مجاری ادراری می شوند مجددا عفونت دیگری را هم تجربه خواهند کرد و 30 درصد از زنانی که 2 بار به این عفونتها دچار شده اند برای بار سوم نیز مبتلا خواهند شد. و حدود 80 درصد از کسانی که 3 بار این بیماری را تجربه کرده اند برای بار چهارم هم آن را تجربه خواهند کرد. اگر عفونتهای مجاری ادراری بدون درمان رها شوند می توانند به بیماریهای پیچیده دیگری منجر شوند، بنابراین نباید از آنها چشم پوشی کرد. مجاری ادراری شامل 2 کلیه، 2 حالب یا میزنای، مثانه و مجرای خروجی مثانه می باشد. کلیه ها مواد زاید و آب را از خون برداشته و ادرار تولید می کنند. ادرار از لوله های ماهیچه ای به نام حالب یا میزنای عبور کرده و وارد مثانه می شود. مثانه اندام بادکنک مانندی است که از ماهیچه، بافت پیوندی و اعصاب تشکیل شده و زمانی که از ادرار پر می شود متورم شده و باد می کند. ادرار در مثانه تجمع می یابد تا وقتی که توسط لوله دیگری به نام مجرای خروجی مثانه از بدن دفع شود. 2 گروه ماهیچه : ماهیچه های بستر لگن و اسفنکترهای ادراری فعالیت مجرای خروجی مثانه و گردن مثانه را کنترل می کنند. این ماهیچه ها در اکثر موارد  باید با یکدیگر عمل کنند تا ادرار را در مثانه نگه دارند و در زمان مناسب اجازه دهند که مثانه خالی شود. اکثر عفونت های مجاری ادراری بوسیله انواع مختلفی از باکتری ها ایجاد می شود، مثل اشرشیا کولی یا E.coli  که در مدفوع وجود دارد. در زنان جوان باکتری استافیلو کوک ساپرو فیتیکوس علت شایع ایجاد عفونت های مجاری ادراری می باشد. به دلیل اینکه در زنان  منافذ روده، واژن و ادرار خیلی نزدیک به هم هستند، انتشار باکتری ها و ورود آنها به مجاری ادراری و مثانه و برخی اوقات تا کلیه ها آسان می باشد. عفونت زمانی اتفاق می افتد که باکتری ها به منفذ خروج ادرار چسبیده و شروع به تکثیر کنند، در این صورت عفونت مجرای خروجی مثانه را ایجاد می کنند. غالبا باکتری ها به درون مثانه نیز انتشار یافته و موجب عفونت مثانه می شوند. اگر این مشکل درمان نشود، عفونت می تواند  به مجاری ادراری داخلی تر انتشار یافته و باعث عفونت کلیه ها یا پیلو نفریت گردد. اگر عفونت کلیه ها درمان نشود می تواند منجر به این گردد که باکتری ها وارد جریان خون شده  و این عفونت می تواند زندگی فرد را به خطر اندازد و برای درمان آن نیاز به بستری شدن در بیمارستان و آنتی بیوتیک های داخل وریدی می باشد. نشانه های عفونت مجاری ادرای فشار زیاد آوردن در هنگام ادرار کردن یا احساس سوزشی دردناک در هنگام ادرار احساس فشار زیاد ادرار ولی هر بار حجم ادرار خیلی کم و بریده بریده فشار ادرار هر بار زیاد تر شده و مجددا و خیلی سریع  برمی گردد و کنترل ادرار خیلی سخت می شود چکه هایی از ادرار  به صورت غیر ارادی در هنگام خواب درد در ناحیه زیر شکم، پشت یا پهلوها کدر شدن ادرار و وجود رگه های قرمز خون  در آن  بوی نامطبوع و تند ادرار احساس خستگی، ضعف و سستی اگر عفونت به کلیه ها رسیده باشد: تب، لرز، حالت تهوع، استفراغ  و درد پشت علاوه بر فشار زیاد ادرار و ادرار کردن دردناک دلایل رایج عفونت های مجاری ادراری برخی زنان بیش از زنان دیگر مستعد ابتلا به عفونت های مجاری ادراری هستند، چون در آنها، سلول هایی که در ناحیه واژینال و مجرای خروج ادرار قرار دارند خیلی راحت مورد حمله باکتری ها قرار می گیرند. زنانی که مادران و خواهرانشان بطور مکرر به این بیماری مبتلا می شده اند، بیشتر مستعد ابتلا به این عفونت ها هستند. همچنین احتمال ابتلا به عفونت های ادراری بعد از یائسگی خیلی بیشتر می شود. باز شدن دهانه واژن و مجرای خروج ادرار بعد از یائسگی باعث می شود که این نواحی مقاومت کمتری را در برابر باکتری ها داشته باشند و بطور مکرر به عفونت دچار شوند. آسیب ها و جراحاتی که به واژن و مجرای خروج ادرار در اثر رابطه جنسی، استفاده از تامپون ها و پدهای بهداشتی  یا خوشبو کننده های زنانه وارد می شود، می توانند به باکتری ها شانس بیشتری برای حمله بدهند. یبوست می تواند منجر به تجمع باکتری اشرشیا کولی در روده شده و احتمال انتشار این باکتری به مجاری ادراری را افزایش دهد. هر وضعیت غیر عادی در مجاری ادراری که جریان ادرار را متوقف کند، نظیر سنگ کلیه یا افتادگی رحم یا واژن هم می تواند منجر به عفونت یا عفونت های عود کننده گردد. بیماریهایی که بر روی سیستم ایمنی تاثیر گذار هستند مثل دیابت، ایدز و بیماریهای مزمن کلیوی، احتمال ابتلا به عفونت های مجاری ادراری را افزایش می دهند. استفاده طولانی مدت از سوند، لوله نرمی که در بیماران  از طریق مجرای خروج ادرار داخل مثانه گذاشته می شود تا ادرار تخلیه گردد، هم از دلایل رایج ابتلا به عفونت های مجاری ادراری ست. اگرچه زنان باردار بیشتر از زنان دیگر  مستعد ابتلا به عفونت های ادراری نیستند، با این حال اگر به این عفونتها مبتلا شوند، احتمال زیادی وجود دارد که کلیه های آنها  درگیر عفونت گردند. تغییرات هورمونی و تغییر موقعیت مجاری ادراری در حین بارداری ممکن است باعث سهولت حمله باکتری ها شود. برخی از عفونت ها در زنان باردار می توانند منجر به اوروسپسیس، آسیب کلیوی، فشار خون بالا و تولد نوزاد نارس گردد. همه زنان باردار بایستی بطور دوره ای در حین بارداری آزمایش ادرار انجام دهند. و در صورت ابتلا به عفونت بایستی تحت نظر و طبق صلاحدید پزشک درمانهای موثر و کم ضرر را به کار ببرند تا حتی الا مکان از آسیب به جنین جلوگیری کنند. راههای پیشگیری از عفونت مجاری ادراری راههای ساده متعددی وجود دارد که می توانید انجام داده و از عفونت مجاری ادراری پیشگیری کنید. برخی از این تکنیک ها ممکن است در طول زمان جواب دهند یا تنها برای برخی زنان موثر باشند. اما به دلیل اینکه هیچ عوارض جانبی ندارند، امتحان کردن آنها  در غالب موارد به منظور جلوگیری از علائم دردناک و آزار دهنده ای که این عفونت ها می توانند به همراه داشته باشند، می ارزد. مقادیر زیاد مایعات بنوشید. معادل 6 تا 8 لیوان آب یا مایعات دیگر در هر روز می تواند باکتری ها را از سیستم ادراری بیرون بریزد. مطمئن شوید که رژیم غذایی تان حاوی مقادیر کافی ویتامین C، از طریق مواد غذایی یا مکمل ها، می باشد. ویتامین C یا آسکوربیک اسید، ادرار را اسیدی کرده  و این امر باعث عدم رشد باکتری ها در آن می شود. نوشیدن آب زغال اخته هم می تواند تاثیر مشابهی را ایجاد کند. سعی کنید هر 2 تا 3 ساعت یک بار ادرار کنید. جمع شدن ادرار در مثانه به مدت زیاد مثانه را تبدیل به محلی مناسب برای رشد باکتری ها خواهد ساخت. از مصرف اسپری های بهداشتی زنانه و ژل های واژینال خیلی معطر خودداری کنید. این محصولات می توانند باعث ایجاد زخم در مجرای خروج ادرار گردند. تحقیقات چه می گویند؟ تحقیقات جدیدی که در مرکز سلامت ملی آمریکا انجام شده است، نشان می دهد که نوع خون زنان نقش مهمی را در احتمال ابتلای آنها به عفونت های مکرر مجاری ادراری بازی می کند. باکتری ها قادر به چسبیدن به سلولهایی  در مجاری ادراری هستند که این امر در برخی از افراد که فاکتورهای خونی ویژه ای دارند  به آسانی اتفاق می افتد. مطالعات نشان داده اند که کودکان و زنانی که مستعد ابتلا به عفونت های مکرر مجاری ادراری هستند احتمالا دچار کمبود پروتئین های مقابله کننده با عفونت به نام ایمونوگلوبولین ها می باشند. کودکان و زنانی که کمتر به این عفونت ها دچار می شوند دارای میزان نرمالی از این ایمونوگلوبولین ها در مجاری تناسلی و ادراری خود هستند.  با این وجود، حتی اکثر بیماران مبتلا به عفونت های مکرر مجاری ادراری دارای سیستم ایمنی نرمالی هستند. واکسن ها به منظور کمک به بیماران برای تقویت قدرت طبیعی بدن برای  مقابله  با عفونت ها توسعه یافتند. واکسن ها از باکتری های مرده تهیه می شوند که قادر نیستند مانند عفونت در بدن انتشار یابند، آنها بدن را برای تولید آنتی بادی ها تحریک می کنند که بعدها بتواند در برابر باکتری های زنده مقاومت کند. محققان امروزه در حال آزمایش بر روی واکسن های تزریقی و دهانی هستند و همچنین واکسن هایی که بتوان مانند شیاف در داخل واژن قرار داد.  درمانهای طبیعی برای عفونت مجاری ادراری 1.زغال اخته ثابت شده است که زغال اخته به اسیدی شدن ادرار کمک کرده و از چسبیدن باکتری ها به دیواره های مثانه و ایجاد عفونت جلوگیری می کند. سعی کنید آبمیوده 100 درصد خالص زغال اخته را بنوشید یا میوه تازه آن را مصرف کنید. همه انواع شیرینی های غیر طبیعی  و دیگر موادی که در آبمیوه های غیر طبیعی رایج در فروشگاهها مشاهده می کنید برای شما هیچ سودی ندارند. 2.جوش شیرین وقتی اولین علائم عفونت مجاری ادراری را مشاهده کردید، یک قاشق چایخوری جوش شیرین را با 237 سی سی آب مخلوط کنید و بنوشید. این محلول طعم نامطلوبی دارد، اما شما باید خوشحال باشید که این داروی خانگی را استفاده می کنید. جوش شیرین سطح PH اسیدی و آزار دهنده ادرار در هنگام عفونت ادراری را بالا می برد.   Google
1 مرداد, 1393 - 11:06 0 Fatima
غذایی که مصرف می کنیم می تواند مواد شیمیایی مغز، هورمونها، سیستم گوارش و عملکرد کلی بدن را تغییر دهد
صحبت درباره مواد غذایی که واقعا مشکلات هورمونی را در مدت زمان کوتاهی درمان می کنند، بسیار جالب توجه است. بسیاری از زنان زمانی که رژیم غذایی نامناسب و آسیب زننده ای دارند  به مشکلات هورمونی دچار شده و مجبور به استفاده از داروها و درمانهای هورمونی برای حل مشکل خود می شوند. مواد غذایی می توانند مواد شیمیایی مغز، هورمونها، سیستم گوارش و عملکرد کلی بدن را تغییر دهند. تغذیه  به معنای واقعی کلمه  قدرتمند ترین وسیله برای داشتن بدنی سالم می باشد. پس سعی کنید این  مواد غذایی که  مشکلات هورمونی را درمان می کنند را به میزان زیاد مصرف کنید و مصرف غذاهای فرآوری شده، شکر، غلات بدون سبوس، چربیهای ناسالم و محصولات حیوانی حاوی هورمونهای افزوده شده را از رژیم غذایی خود حذف کنید. 1.بروکلی بروکلی یکی از بهترین مواد غذایی برای درمان مشکلات هورمونی می باشد، چون غنی از DIM (دی ایندولیل متان)، ماده شیمیایی گیاهی ست که در گیاهان خانواده کلم یافت شده و به حذف و پاکسازی استروژن مضر از بدن کمک می کند. استروژنهای سمی از طریق  محیط، مواد غذایی فرآوری شده و حشره کش ها وارد بدن ما می شوند و می توانند منجر به  دمدمی مزاجی، افسردگی، میل شدید به یک ماده غذایی و حتی افزایش وزن در افراد گردند.       2.سیب زمینی شیرین سیب زمینی شیرین غنی از آمینو اسید تریپتوفان بوده و این آمینو اسید باعث ایجاد آرامش در کل بدن شده و به کاهش استرس ایجاد شده در اثر کورتیزول بالا کمک می کند. سیب زمینی شیرین همچنین غنی از ویتامین B6 بوده که به کاهش استرس کمک می کند و سلامت متابولیسم بدن را سبب می شود. این سبزی نارنجی  رنگ زیبا غنی از کربوهیدراتهای کند هضم بوده که آنها می توانند منبع بادوامی از سروتونین را برای بدن تولید کنند که به بهتر شدن روحیه کمک می کند و مانع از پرخوری می گردد.       3.ماهی سالمون آلاسکا ماهی سالمون غنی از اسیدهای چرب امگا3  است که باعث بهینه سازی هورمونها می شود، این ماهی حاوی چربی های اشباع کمی بوده و غنی از اسیدهای آمینه می باشد که میزان پروتئین بالای آن به این خاطر است. پروتئین برای داشتن هورمونهای سالم مهم و ضروری ست، به این دلیل که پروتئین می تواند ترکیبات شیمیایی مغز را تغییر دهد، میل به شکر و شیرینی جات را کم کرده  و میزان زیاد  هورمون کورتیزول را کاهش دهد و همچنین به بدن کمک می کند تا با تولید کافی   هورمون تستوسترون به تعادل هورمون استروژن کمک کند.       4.ماست چکیده اگر به لبنیات حساسیت  ندارید، ماست چکیده بدون چربی ساده  بهترین غذا برای خوردن است. بسیاری از افرادی که عدم تحمل لاکتوز دارند  و به شیر حساسیت دارند ، با اینحال، ماست را گزینه ای مناسب برای مصرف می دانند. ماست چکیده دارای مقادیر زیادی پروتئین، کلسیم، منیزیم، ویتامین B6 و پتاسیم می باشد. این مواد مغذی به کاهش استرس کمک می کنند، اشتیاق زیاد به شکر و دمدمی مزاجی را کم می کنند و باعث کاهش وزن می شوند.     5.توت ها توت ها نیز باعث کاهش استروژن مضر در بدن می شوند، لوله گوارش را تمیز می کنند و کبد را تغذیه می کنند. بهترین مزیت همه آنها این است که حاوی قند کمی بوده و میزان قند خون را بالا نمی برند. قند خون بالا می تواند شکستگی های هورمونی را در بدن سرعت بخشیده و باعث استرس و افزایش وزن گردد.             6.بادام بادام خام، نه بادام بو داده و شور، حاوی مقادیر زیادی ویتامین می باشد که به بدن کمک می کند که بهترین عملکرد را داشته باشد. منیزیم، ویتامین B6، کلسیم، پتاسیم و پروتئین همگی به مقدار زیاد در این آجیل خوشمزه وجود داشته و بادام را برای بهبود روحیه و متابولیسم بدن گزینه ای عالی می سازد. به یاد داشته باشید که هر روز حدود 20 عدد بادام خام را به هنگام عصر به جای شیرینی جات و تنقلات میل کنید.       7.سبزیجات پربرگ سبز رنگ سبزیجات پربرگ سبز رنگ هم برای هورمونها فوق العاده هستند به این دلیل که آنها استرس را کاهش داده و استروژن مضر را از بدن بیرون می کنند. آنها همچنین به علت دارا بودن کلروفیل، ویتامین ها و مواد معدنی از خون محافظت می کنند.         8.سبزیجات تخمیر شده ترشی تخمیری کلم و کیمچی اگر نگوییم خوشمزه ولی بسیار فوق العاده می باشند. این سبزیجات حاوی مقادیر زیادی پروبیوتیک هستند که به ایجاد تعادل و بهبود روحیه و سیستم گوارشی به منظور بهینه سازی میزان هورمونهای بدن کمک می کنند. آنها همچنین به دفع  استروژن مضر از بدن و تغذیه کبد و خون یاری می رسانند.           9.Whey  پروتئین فرم خالص شده whey  پروتئین برای زنانی که مشکلات هورمونی دارند بسیار مفید می باشد. از آنجاییکه این پروتئین خالص شده است، عاری از کلسترول بوده  و حاوی چربی، لاکتوز، قند یا کربوهیدراتهای اضافی نمی باشد، برخلاف whey    پروتئین تغلیظ شده. Whey  پروتئین خالص شده  به دلیل دارا بودن تریپتوفان به کاهش استرس کمک می کند، به دلیل اینکه غنی از آمینو اسید L گلوتامین است به تعادل هورمونها کمک کرده و به بدن در تولید گلوتاتیون کمک می کند. گلوتاتیون تعادل هورمونی و سلامت سیستم ایمنی بدن را بهبود می بخشد. Wheyپروتئین باعث تشکیل عضله خالص شده و سطح تستوسترون بدن را در حد بهینه نگه می دارد تا  افزایش میزان استروژن اتفاق نیفتد. سعی کنید  مارکها و برندهای معتبر و بهداشتی whey  پروتئین را انتخاب کنید که از گیاه استویا  ساخته شده باشد و حاوی شکر یا مواد شیمیایی اضافی نباشد. مواد غذایی فوق العاده ای نظیر اقاقیا، زرشک، اسپیرولینا و نارگیل همگی گزینه های مناسبی برای مصرف هستند. این مواد غذایی با مواد مغذی که دارند می توانند بدن را محافظت کنند. همچنین گنجاندن آنها در رژیم غذایی کار آسانی بوده و می توان آنها را در فروشگاههای بزرگ معتبر پیدا کرد.  
29 تير, 1393 - 15:23 0 Fatima
بدانیم فیبرها، روغنهای گیاهی،ماهی، میوه ها و سبزیجات چگونه کلسترول خون را کاهش می دهند.
اولین خط دفاعی در برابر کلسترول بالای خون رژیم غذایی ست که غنی از مواد غذایی باشد که کلسترول را کاهش می دهند. یک رژیم غذایی سالم بایستی شامل سبزیجات، میوه ها، غلات سبوس دار و فیبرها  و مقادیر کم چربی های اشباع، چربی های ترانس و کلسترول باشد. برای اکثر افراد، تغذیه سالم و کاهش وزن اضافی راههایی ایده آل برای پایین آوردن کلسترول بالای خون و نگهداری این میزان در یک محدوده استاندارد و سالم برای زندگی می باشد. حتی آندسته از غذاها و مکمل هایی که ممکن است اثرات مثبتی بر کاهش کلسترول داشته باشند، باید بخشی از یک رژیم کلی مناسب برای قلب در نظر گرفته شوند.  باید غذاهای خود را عاقلانه انتخاب کنیم و اگر مواد غذایی یا مکمل های خاصی به نظر کمک کننده می رسند،  آنها را در برنامه غذایی خود بگنجانیم. اما به یاد داشته باشید که تعادل کلید سلامتی ست. به هیچ وجه در مصرف هیچ ماده غذایی یا مکملی زیاده روی نکنید، چون در برخی موارد می تواند باعث بسیاری مشکلات دیگر و همچنین بالا رفتن کلسترول خون گردد. این مقاله صرفا با هدف آگاهی رساندن جمع آوری شده است و قصد ارائه هیچ نوع توصیه پزشکی را ندارد. و مواردی که در این مقاله به آنها اشاره شده است قطعا جایگزین دارو ها و موارد تجویز شده توسط پزشک نخواهد بود. بنابراین قبل از استفاده از این موارد حتما با پزشک متخصص خود درباره مصرف آنها مشورت کنید. 1.مواد غذایی فیبر دار فیبرها منحصرا در مواد غذایی گیاهی یافت می شوند. فیبرها دیواره های ساختاری گیاهان را تشکیل داده و یکی از فراوانترین ترکیبات در طبیعت هستند. فیبر بخشی از گیاه است که در روده انسان به وسیله آنزیم های گوارشی هضم و تجزیه نمی شود. فیبر به دلیل اینکه هضم نمی شود، جذب بدن هم نخواهد شد. باکتری های موجود در روده می توانند فیبرهای محلول را تخمیر کنند و آنها را به اسیدهای چرب کوتاه زنجیر تبدیل کنند که جذب بدن گردند، اما بطور کلی  خود فیبر نه هضم می شود و نه جذب. میوه ها، سبزیجات، نان ها ی سبوس دار و غلات، آجیل ها و حبوبات( مثل انواع خشک لوبیا، عدس و نخود) همگی از منابع غنی از فیبر در رژیم غذایی به شمار می روند. فیبر به دلایل زیادی سودمند است. فیبر به بهبود سلامت روده کمک می کند، از بیماریهای قلبی و برخی سرطانها  پیشگیری می کند،  فشار خون را کاهش می دهد، قند خون را تنظیم می کند و به کنترل وزن کمک می کند. فیبرها می توانند هم نامحلول باشند و هم محلول، هرچند اکثر مواد غذایی فیبر دار هردو اینها را دارا هستند. فیبرهای نامحلول حرکت غذا در طول روده ها را سرعت بخشیده و اجابت مزاج را منظم می کند. این فیبرها بطور عمده و به صورت دست نخورده دفع می شوند. فیبرهای نامحلول را  می توان در مواد غذایی سبوس دار، سبوس گندم، بسیاری از سبزیجات و میوه های با پوست پیدا کرد. فیبرهای محلول، که فیبر چسبناک هم نامیده می شوند، زمانی که با آب مخلوط می شوند حل شده و به ماده ژل مانندی تبدیل می شوند و حرکت مواد غذایی را در طول روده کوچک کند می کنند. منابع غذایی فیبرهای محلول شامل جو دوسر، نخودها، لوبیاها، سیب و مرکبات  می باشند. مصرف یک وعده از هر کدام از این مواد غذایی حدود 1 تا 3 گرم فیبر محلول را برای بدن فراهم می کند. مدارک  نشان می دهند که فیبرهای محلول در کاهش کلسترول موثرتر هستند، اما هر دو نوع فیبرها برای سلامت بدن مهم و ضروری می باشند. یکی از راههایی که فیبرهای محلول می توانند کلسترول خون را کاهش دهند از طریق  توانایی شان در کاهش میزان صفرای بازجذب شده در روده ها می باشد. به این طریق که: زمانی که فیبرها در جذب صفرا از روده ها دخالت می کنند، صفرا از طریق مدفوع دفع می شود. برای جبران کمبود صفرا، کبد مقادیر بیشتری نمک های صفراوی می سازد. بدن برای تولید نمک های صفراوی از کلسترول استفاده می کند. بنابراین کبد برای به دست آوردن کلسترول مورد نیاز جهت تولید نمک های صفراوی، تولید گیرنده های LDL  خود را افزایش می دهد. این گیرنده ها مسوول بیرون کشیدن کلسترول از مولکول های LDL  موجود در جریان خون هستند. بنابراین، نمک های صفراوی بیشتری توسط کبد ساخته شده و LDL  کلسترول بیشتری هم از جریان خون بیرون کشیده می شود. با این وجود، موارد زیاد دیگری نیز  وجود دارد که می توان درباره رابطه بین فیبرهای محلول و کلسترول آموخت. همچنین این امکان وجود دارد که یکی از اسیدهای چرب کوتاه زنجیر تولید شده از تخمیر فیبرهای محلول در روده بزرگ باعث کاهش میزان کلسترول تولید شده بوسیله کبد گردد. محققان نشان داده اند که افزایش مصرف فیبرهای محلول به میزان 5 تا 10 گرم در روز باعث کاهش LDL  کلسترول تا حدود 5 درصد می شود.  سبوس جو دوسر و جو دوسر به اندازه جو  غنی از بتا گلوکان، نوعی فیبر محلول، هستند که نشان داده شده که میزان کلسترول کل و LDL  کلسترول را پایین می آورند. شواهد نشان داده اند که مصرف بیش از 11 گرم بتا گلوکان از طریق جو دوسر می تواند کلسترول خون را تا 14/5 درصد کاهش دهد. در مطالعه ای، 3 گرم از بتا گلوکان معادل حدود 2/5 گرم سبوس جو دوسر در نظر گرفته شده است. در واقع، بر طبق سازمان غذا و دارو FDA، مواد غذایی نظیر جودوسر سبوس دار و جو که حاوی حداقل 0/75 گرم بتا گلوکان در هر وعده هستند می توانند  همراه با رژیم غذایی دارای چربیهای اشباع و کلسترول کم بعنوان عوامل کاهش دهنده بیماریهای قلبی معرفی گردند. برنامه آموزش کلسترول ملی آمریکا(NCEP) برای کاهش کلسترول خون، یک برنامه غذایی و ورزشی منظم شامل حداقل 5 تا 10 گرم فیبر محلول در روز را پیشنهاد  می کند، اما توصیه می کند که مصرف 10 تا 25 گرم فیبر محلول نیز تا حد زیادی  می تواند به کاهش LDL کلسترول کمک کند. آکادمی ملی علوم آمریکا توصیه می کند که مردان و زنان  حتی بایستی فیبر بیشتری دریافت کنند: تا سن 50 سالگی، مردان بایستی 38 گرم و زنان 25 گرم فیبر، شامل هر دو نوع فیبر  محلول و نامحلول، در هر روز دریافت کنند، و مردان 50 ساله و بالاتر بایستی 30 گرم و زنان 21 گرم در روز فیبر مصرف کنند. با این وجود، اکثر افراد تنها حدود 15 گرم در روز فیبر مصرف می کنند. رژیم غذایی پرچرب، بطور کلی حاوی مقادیر فیبر پایینی می باشد، زیرا منابع معمول غذاهای چرب، منشا حیوانی داشته یا کالاهایی ست که در بازار موجود است و اکثرا دارای مقادیر فیبر پایینی هستند یا اصلا فیبر ندارند. بهترین راه برای افزایش فیبر در رژیم غذایی خوردن مقادیر زیاد از میوه ها، سبزیجات، غلات سبوس دار و حبوبات می باشد. وارد کردن مواد غذایی دارای فیبر بالا در تهیه غذاها، به عنوان مثال، افزودن لوبیاها به سوپها یا افزودن جو دوسر به کیک و کلوچه ها به افزایش میزان فیبر در رژیم غذایی کمک می کند. مکمل های فیبر نیز می توانند خریداری و مصرف شوند، اما به دلیل اینکه این مکمل ها فرم های تغلیظ شده فیبرها هستند، بهتر است که  مصرف آنها را بطور ملایم و کم آغاز کرد. تغییر رژیم غذایی از یک رژیم غذایی کم فیبر به رژیم غذایی پر از فیبر بایستی بطور تدریجی صورت گیرد تا از مشکلاتی نظیر اسهال، گاز و دیگر مشکلات و ناراحتی های معده و روده جلوگیری کرد. هرچند امکان دارد که دریافت مقادیر خیلی زیاد فیبر از طریق مصرف  مکمل ها باعث شود توانایی جذب برخی مواد معدنی ویژه توسط بدن کاهش یابد چیزی که در شرایط عادی و در هنگام مصرف متعادل همه انواع مواد غذایی مغذی  نباید در مورد آن نگران بود. دیگر ماده غذایی که بطور طبیعی دارای خواص پایین آورنده کلسترول می باشد، ماهی ست. در ادامه درباره اینکه چرا ماهی و روغن ماهی می توانند برای تامین سلامت رژیم غذایی دارای اهمیت باشند، صحبت خواهیم کرد. 2.ماهی و روغن ماهی گروهی از اسکیموهای گرینلند اولین نشانه ها و شواهدی را که ماهی و روغن های ماهی می توانند نقش مفیدی در کنترل کلسترول و پیشگیری از بیماریهای عروق کرونری قلب را بازی کنند، فراهم کردند. اینطور بنظر می رسید که هرچند این اسکیموها  رژیم غذایی پرچرب داشتند با اینحال میزان کلسترول خونشان در حد پایین بوده و بندرت از بیماریهای قلبی رنج می بردند. بررسی دقیق تر رژیم غذایی اسکیموها آشکار کرد که ماهی منبع عمده چربی در رژیم غذایی آنها ست. با این وجود، چربی موجود در این  ماهی ها  با چربی موجود در دیگر حیوانات متفاوت بود. این چربی غنی از 2 اسید چرب دارای حلقه های اشباع نشده به نام های: دوکوزا هگزانوئیک اسید(DHA) و ایکوزا پنتانوئیک اسید(EPA) بود. این اسیدهای چرب را که  اسیدهای چرب امگا 3  نیز نامیده می شوند، در نوعی موجود زنده گیاهی دریایی به نام فیتو پلانکتون پیدا کردند. ماهی ها این اسیدهای چرب را از طریق خوردن فیتو پلانکتونها  و سپس ذخیره آنها در چربی بدنشان به دست می آورند. بسته به جایی که آنها تغذیه می کنند و مقدار چربی که ذخیره می کنند، ماهی ها دارای مقادیر متفاوتی از این اسیدهای چرب هستند؛ بنابراین تعدای از ماهی ها بیشتر از ماهی های دیگر دارای ذخایر اسیدهای چرب امگا 3 می باشند. سالمون، ماهی خال مخالی، ساردین ها، شاه ماهی، ماهی کولی، ماهی تن و قزل آلای دریاچه تعدادی از غنی ترین ماهی ها هستند.  امروزه برخی از تخم مرغ ها، مارگارین، پاستا، شیر و گوشت به خوبی با اسیدهای چرب امگا 3 غنی می شوند. اسیدهای چرب امگا 3 ، DHA  و EPA، در ماهی ها اینطور تصور می شود که از ضربان قلب نامنظم یا آریتمی پیشگیری می کنند،  ایجاد التهاب  و احتمال ایجاد لخته های خونی را کاهش می دهند، میزان بالای تری گلیسیرید و فشار خون را کاهش می دهند و بطور کمی میزان HDL  کلسترول را بهبود می بخشند. ماهی همچنین به کاهش LDL  کلسترول زمانی که از طریق مواد غذایی که دارای مقادیر بالای اسیدهای چرب اشباع هستند مثل گوشت وارد بدن می شوند، کمک می کنند. هر چند، برخی از فواید ماهی زمانی که به طریق نامناسبی پخته شود  می تواند از بین رود. سرخ کردن و سوخاری کردن و فریز کردن قطعات ماهی  که می تواند میزان چربی های اشباع و ترانس را بالا ببرد و همچنین پختن ماهی در کره یا چربی های حیوانی دیگر ارزش تغذیه ای ماهی را با افزودن چربیهای اشباع و کلسترول به آن کاهش می دهد. بهترین راه برای پختن ماهی کباب کردن یا پختن یا بخار پز کردن آن است. حال آنکه  رد پای آلودگی با جیوه در تقریبا همه  ماهیان وجود دارد، ولی معمولا این امر تهدید جدی را برای سلامتی اکثر افراد ایجاد نمی کند. با این وجود،  سازمان غذا و دارو و آژانس حفاظت از محیط زیست توصیه می کند که کودکان خردسال، مادران شیرده و زنانی که قصد باردار شدن دارند یا باردار هستند نباید ماهیانی نظیر کوسه، اره ماهی، ماهی خال مخالی یا ماهی کاشی را مصرف کنند، زیرا این ماهیان بیش از سایر ماهی ها حاوی جیوه هستند. این افراد همچنین باید بیش از 170 گرم کنسرو ماهی تن آلباکور یا ماهی تن با گوشت سفید در هر هفته مصرف نکنند؛ ماهی تن آلباکور دارای محتوای زیاد جیوه می باشد. به علاوه توصیه می شود که این دسته از افراد مصرف ماهی های محلی صید شده را به کمتر از 170 گرم در هفته محدود کنند، مگر اینکه شهرداری ها و مراکز بهداشت محل سلامتی و ایمنی آنها را تایید کرده باشند. بی فنیل های پلی کلرینه شده(PCBs) سموم پیدا شده در ماهی سالمون هستند. به دلیل اینکه PCBs ها در چربی جمع می شوند، جدا کردن پوست ماهی و پختن آن طوریکه چربی آن بتواند خارج گردد، میزان PCBs را در سالمون کاهش می دهد. سالمون وحشی و کنسرو سالمون دارای مقادیر کمتری از PCBs نسبت به سالمون آتلانتیک هستند. با این وجود، بهترین راه برای به حداقل رساندن در معرض سموم بودن، متنوع بودن  انتخابها و مصرف انواع مختلف ماهی می باشد. انجمن قلب آمریکا توصیه می کند که افرادی که مستعد ابتلای به بیماریهای قلبی عروقی هستند، افراد مبتلا به این بیماری ها و حتی افراد سالم، باید حداقل 2 بار  در هفته ماهی های مختلف را در رژیم غذایی خود بگنجانند. اما اگر شما علاقه ای به خوردن ماهی ندارید با پزشک خود در باره مصرف مکملهای روغن ماهی مشورت کنید. افرادی که به بیماری های قلبی مبتلا هستند باید روزانه 1 گرم DHA و EPA را از طریق ماهی، مکملها یا ترکیبی از این دو مصرف کنند. و افرادی که تری گلیسیرید خونشان بالاست باید روزانه 2 تا 4 گرم DHA و EPA را از طریق مکملها دریافت کنند، مصرف بالاتر از 3 گرم در روز این مکملها بایستی تحت نظر پزشک صورت گیرد، زیرا مصرف مقادیر بالای اسیدهای چرب امگا 3 در برخی از افراد می تواند باعث خونریزی داخلی گردد. 3.سیر استفاده سیر برای بهبود سلامت قدمت بیشتری از کاربرد آن در آشپزی دارد. در دوران باستان، حبه های سیر درمان رایجی برای ناشنوایی، ادم( تجمع غیر عادی مایعات در بدن)، انگل های روده، جذام، بیماریهای تنفسی و کم اشتهایی در نظر گرفته می شد. امروزه، سیر بطور رایجی بعنوان یک ماده غذایی یا چاشنی غذا مورد استفاده قرار می گیرد. سیر به فرم های مختلف از جمله فرم طبیعی حبه مانند، قرص، کپسول، پودر خشک و عصاره در دسترس می باشد. با این وجود، سیر خام دارای غلظت بالایی از یک ترکیب گوگرد دار به نام آلیسین است که از لحاظ دارویی خیلی قدرتمند تر از سیر پخته می باشد. تحقیقاتی که بر روی تاثیر پایین آورندگی کلسترول سیر انجام شده است خیلی متناقض بوده است. در اوایل دهه 1990، مدارک و شواهد نشان دادند که سیر میزان کلسترول خون را 9 تا 12 درصد کاهش می دهد، ولی در سال 2000، مروری بر مدارک نشان داد که سیر کلسترول خون را تنها 4 تا 6 درصد کاهش می دهد. مطالعه دیگری نشان داد که استفاده از پودر سیر در طول 8 تا 12 هفته باعث کاهش مشخصی در میزان کلسترول کل، LDL  کلسترول و تری گلیسیریدها می شود، ولی این تاثیر در طول 6 ماه درمان دوام نداشته است، که نشان داد که سیر تنها دارای تاثیر کوتاه مدت بر روی کاهش کلسترول می باشد. اگر شما می خواهید مصرف مقدار زیادی سیر را در برنامه غذایی خود بگنجانید، بدترین پیامد ممکن است بوی بد دهان و ناراحتی معده باشد. اما به یاد داشته باشید که سیر در هر شکل آن، فقط می تواند یکی از  راهها  برای پایین آوردن کلسترول خون باشد. بالاترین اولویت شما باید یک رژیم غذایی سالم و متعادل شامل سبزیجات، میوه ها، غلات سبوس دار، لوبیاها، لبنیات کم چرب، پروتئین بدون چربی و چربی های غیر اشباع باشد. یکی از منابع سالم و فوق العاده چربی های غیر اشباع آجیل ها هستند. در ادامه راجع به مزیت های مصرف متعادل آجیل ها برای یک رژیم غذایی سالم خواهید خواند. 4.آجیل ها شاید همه ما آجیل ها و مغزها را بعنوان تنقلات پرچرب و پرکالری در نظر بگیریم، اما واقعیت این است که آنها می توانند برای سلامت قلب ما بسیار مفید باشند. مطالعات بطور ثابتی ارتباط مستقیم بین مصرف آجیل ها و کاهش خطر بیماریهای قلبی را نشان داده اند. مطالعه ای در این باره نشان داده است که زنانی که حداقل 5 بار در هفته(140 گرم یا بیشتر در هفته)  آجیل مصرف می کردند تا 35 درصد کمتر نسبت به زنانی که بندرت آجیل می خوردند، احتمال ابتلا به بیماریهای قلبی را داشتند. تحقیق دیگری در این زمینه نشان داد که مردانی که حداقل 2 بار در هفته آجیل مصرف می کردند، احتمال مرگ ناگهانی در اثر حمله قلب در آنها تا 47 درصد کاهش یافته و احتمال مرگ در اثر بیماریهای قلبی در آنها تا 30 درصد کاهش می یابد. مطالعات توصیه می کنند که یک رژیم غذایی با چربی متعادل( 35 درصد از کالری کل توسط چربی تامین شود) که شامل 100 گرم آجیل، بخصوص بادام، گردو، بادام زمینی باشد کلسترول کل را حدود 2 تا 16 درصد و LDL  کلسترول را 2 تا 19 درصد کاهش می دهد. تاثیر پایین آورندگی کلسترول این مغزها بطور عمده به دلیل وجود چربیهای غیر اشباع موجود در آنهاست؛ با این وجود، دیگر ترکیبات نظیر فیبر، ویتامین E، آمینو اسید آرژینین و مواد مغذی گیاهی مثل استرول های گیاهی هم اثر مفیدی بر روی کلسترول خون دارند. بر طبق گفته سازمان غذا و دارو، خوردن 42 گرم از مغزهای ویژه مثل گردو( که حاوی اسیدهای چرب امگا 3  می باشد)، بادام( که حاوی کلسیم می باشد)، فندق، پسته، دانه کاج و بادام زمینی به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی کم کلسترول و دارای چربیهای اشباع پایین می تواند خطر ابتلا به بیماریهای قلبی را کاهش دهد. آجیل برزیلی، و بادام هندی دارای چربیهای اشباع بیشتری نسبت به دیگر آجیل ها هستند، با این حال، آنها حاوی ترکیبات مفیدی نیز هستند. آجیل برزیلی، بعنوان مثال، دارای مقادیر زیادی سلنیوم، که آنتی اکسیدان قدرتمندی است، می باشد. مهم است به یاد داشته باشید که همه آجیل ها دارای مقادیر بالای چربی هستند، حتی اگر چربیهای مفید برای قلب باشند، می توانند میزان دریافت انرژی بدن را  به سرعت بالا ببرند. اگر شما می خواهید که بدون اضافه وزن آجیل ها را به برنامه غذایی خود وارد کنید، می توانید آجیل ها را جایگزین تنقلات دیگری که حاوی شکر زیاد، چربیهای اشباع زیاد یا چربیهای ترانس هستند، کنید. روش مناسب دیگر برای پایین آوردن کلسترول، جایگزینی روغن زیتون در پخت انواع غذاها می باشد. مورد بعدی را مطالعه کنید تا بدانید که چرا روغن زیتون جایگزینی سالم برای روغنهای آشپزی سنتی می باشد. 5.روغن زیتون روغن زیتون از زمانهای قدیم برای هردو مصارف  آشپزی و ادویه زنی در کشورهای  حوزه مدیترانه شناخته شده است. فراوانی پایین آمار مبتلایان به بیماریهای قلبی در میان کشورهای حوزه مدیترانه، با وجود اینکه سبک زندگی شان بسیار مشابه ملل صنعتی می باشد، متخصصان را به بررسی دقیق تر رژیم غذایی این مردم ترغیب کرده است. رژیم غذایی مدیترانه ای دارای چربیهای اشباع پایینی نسبت به سایر رژیم های غذایی می باشد. مصرف زیاد روغن زیتون توسط مردمان این قسمت از دنیا منبع مقادیر بالای چربیهای غیر اشباع منفرد در رژیم غذایی آنهاست. روغن زیتون سرشار از اولئیک اسید می باشد که رایجترین اسید چرب غیر اشباع منفرد موجود در رژیم غذایی ست. مطالعات زیادی نشان داده اند که اسیدهای چرب غیر اشباع منفرد به اندازه چربیهای غیر اشباع چندتایی در پایین آوردن کلسترول توتال و LDL کلسترول خون موثر هستند، زمانی که جایگزین چربیهای اشباع در رژیم غذایی شوند.  به علاوه، چربیهای غیراشباع منفرد باعث پایین آمدن میزان HDL کلسترول یا کلسترول خوب و بالا رفتن میزان تری گلیسیریدها در خون نمی شوند، برخلاف آنها، مصرف زیاد چربیهای غیر اشباع چندتایی ممکن است HDL کلسترول را کاهش دهد. سازمان غذا و دارو به تولید کنندگان روغن زیتون اجازه می دهد که ادعا کنند" شواهد محدود اما نه چندان قطعی نشان داده اند که مصرف  روزانه حدود 2 قاشق غذاخوری روغن زیتون به علت دارا بودن چربیهای غیر اشباع منفرد می تواند باعث کاهش خطر ابتلا به بیماریهای عروق کرونری قلب گردد." با وجود این ادعای کیفی، در نظر داشته باشید که صرفنظر از نوع روغنی که شما مصرف می کنید، همه انواع روغنها دارای میزان کالری یکسانی هستند، 120 کالری به ازای هر قاشق غذاخوری. برای جلوگیری از افزایش وزن، به وعده های غذایی خود توجه داشته و روغن زیتون را جایگزین روغنهای دیگر در رژیم غذایی تان کنید، نه اینکه مازاد بر آنها. روغن زیتون، روغنهای گیاهی، میوه ها و سبزیجات همگی حاوی استرول ها و استانول های گیاهی هستند. برای اینکه بدانیم این ترکیبات چطور به کاهش کلسترول خون کمک می کنند، بهتر است به سراغ مورد بعدی برویم. 6.استرول ها و استانول های گیاهی استرول ها و استانول های گیاهی که فیتو استرول ها هم نامیده می شوند، ترکیباتی هستند که به مقدار کم در بسیاری از مواد غذایی گیاهی نظیر  میوه ها، سبزیجات و روغنهای گیاهی یافت می شوند. استرول ها و استانول های گیاهی را می توان در محصولات غذایی غنی شده مختلف مثل برخی مارگارین های خاص، آب پرتقال، چاشنی های سالاد و اسنک ها به اندازه مکمل ها پیدا کرد. زمانی که فیتو استرول ها به عنوان یک جزء سازنده و به مقداری بیش از میزان طبیعی که در گیاهان وجود دارند به محصولات غذایی اضافه گردند، می توانند LDL  کلسترول را کاهش دهند. مطالعات نشان داده اند که مصرف روزانه 2 تا3 گرم  استرهای استرول یا استانول گیاهی می تواند LDL  کلسترول را 6 تا 15 درصد کاهش دهد، بدون اینکه بر روی میزان HDL  کلسترول یا تری گلیسیرید تاثیری داشته باشد. این امر امکانپذیر است زیرا این ترکیبات جذب کلسترول از لوله گوارش را بلوکه می کنند. با این وجود، مصرف بیش از این مقدار این ترکیبات  هم باعث کاهش بیشتر کلسترول نخواهد شد. سازمان غذا و دارو به تولید کنندگان مواد غذایی اجازه غنی کردن محصولاتشان را با مقدار مشخصی از استرول ها یا استانول های گیاهی( حداقل 0/65 گرم از استرهای استرول گیاهی یا حداقل 1/7 گرم از استرهای استانول گیاهی به ازای هر وعده) داده است تا بتوانند ادعا کنند محصولاتشان هنگامی که روزی دو بار و به همراه یک رژیم غذایی دارای چربی اشباع شده و کلسترول پایین مصرف شود، می تواند در پایین آوردن کلسترول خون موثر باشد. مصرف زیاد  فیبر هم می تواند به کاهش کلسترول کمک کند. در ادامه  بخوانید که پسیلیوم، یک فیبر طبیعی محلول، چطور می تواند کلسترول کل را کاهش دهد. 7.پسیلیوم پسیلیوم یک فیبر طبیعی محلول است که از پوست دانه های گیاه بارهنگ گرفته شده است. این ترکیب، جزء فعال ملین ها بوده و در مواد غذایی غنی شده مثل غلات آماده به کار می رود. پسیلیوم از دهه های قبل توسط پزشکان به منظور جلوگیری از یبوست یا تنظیم اجابت مزاج در بیماران دارای سندرم روده تحریک پذیر، دیورتیکولوز یا بواسیر تجویز می شده است. با این وجود، در سالهای اخیر، نشان داده شده است که پسیلیوم کلسترول خون را کاهش می دهد؛ اینطور تصور می شود که پسیلیوم تبدیل کلسترول به اسیدهای صفراوی را تحریک کرده و سپس دفع اسیدهای صفراوی را افزایش می دهد. همچنین می تواند جذب روده ای کلسترول را کاهش دهد. مروری بر 8 تحقیق کلینیکی که بر روی افرادی که کلسترول خونشان بطور متوسط بالا بود، نشان داد که افرادی که همراه با یک رژیم غذایی کم چرب، میزان 10/2 گرم پسیلیوم را روزانه و به مدت 8 هفته مصرف می کردند، میزان کلسترول کل خونشان 4 % و میزان LDL کلسترول در آنها تا 7 % کاهش یافته بود، در مقایسه با افرادی که همراه با یک رژیم غذایی کم چرب، پسیلیوم مصرف نکرده بودند. در این مطالعه افرادی  که غلات غنی شده با پسیلیوم که روزانه حدود 10 تا 12 گرم پسیلیوم را تامین می کرد، مصرف کرده بودند، کلسترول کل تا 5% کاهش و LDL  کلسترول تا 9 % کاهش را نسبت به افرادی که تنها رژیم غذایی کم چرب را دریافت می کردند، نشان داد. در حقیقت، مصرف حداقل 7 گرم فیبر محلول از طریق پسیلیوم در یک روز برای داشتن سلامت قلب و عروق لازم است. با این وجود، اگر پسیلیوم به میزان خیلی  زیاد و با  سرعت خیلی زیاد مصرف شود، می تواند باعث ایجاد گاز روده گردد. در اینصورت بایستی دوز مصرفی تان را اصلاح کنید. و همچنین  پسیلیوم بایستی با مقادیر کافی مایعات مصرف شود. غلات سبوس دار یکی دیگر از منابع عمده فیبرهای رژیمی هستند. 8.غلات سبوس دار غلات سبوس دار شامل هر سه بخش دانه غلات یعنی پوسته یا سبوس، جوانه یا جنین و اندوسپرم می باشد. پوسته یا سبوس، پوشش خارجی است که از دانه حفاظت می کند. سبوس حاوی فیبر، ویتامین های گروه B و مواد معدنی است. جوانه حاوی جنین می باشد که اگر بارور شود به یک گیاه جدید تبدیل خواهد شد؛ این بخش نیز حاوی ویتامین های گروه B، ویتامین E، مواد معدنی و مقداری پروتئین است. هردوی سبوس و جوانه حاوی تعداد زیادی مواد مغذی گیاهی نظیر پلی فنل ها، فیتو استروژن ها و آنتی اکسیدانها هستند. اندوسپرم، بزرگترین قسمت دانه می باشد که انرژی مورد نیاز برای رشد دانه ها را تامین می کند. این بخش حاوی کربوهیدرات، پروتئین و مقدار کمی ویتامین و مواد معدنی است. زمانی که غلات پاکسازی می شوند، سبوس و مقداری از جوانه جدا شده و اندوسپرم نشاسته ای باقی می ماند. غلات سبوس دار نظیر گندم سبوس دار، جو دوسر سبوس دار و آرد جو دوسر، چاودار سبوس دار، جو سبوس دار، برنج قهوه ای و ذرت بوداده، مزایای زیادی را برای سلامتی فراهم می کنند که در غلات پاک شده نمی توان آن را پیدا کرد. غلات سبوس دار بدن را در مقابل بیماری های قلبی، چاقی، دیابت و سرطان محافظت می کنند. در واقع، شواهد و مدارک توصیه می کنند که مصرف  روزانه 3 وعده  یا بیشتر از غلات سبوس دار می تواند احتمال ابتلا به بیماریهای قلبی را تقریبا  20 تا 30 درصد کاهش دهد. در یک تحقیق که  بر روی حدود 43000 مرد انجام شده بود، افرادی که غلات سبوس دار بیشتری مصرف کرده بودند، احتمال ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی در آنها  18 % کمتر از کسانی بود که غلات سبوس دار کمی مصرف کرده بودند. مصرف سبوس حتی تاثیر متفاوت دیگری بر جای گذاشت، گروهی که سبوس زیادی را همراه با رژیم غذایی مصرف کرده بودند، احتمال ابتلا به بیماریهای قلبی در آنها 30 درصد کمتر از افرادی بود که سبوس مصرف نکرده بودند. در مطالعه دیگری که بر روی بیش از 200 زن مبتلا به بیماری قلبی انجام شد، مشخص گردید، زنانی که در هفته 6 وعده یا بیشتر غلات سبوس دار مصرف می کنند، نسبت به کسانی که اغلب غلات سبوس دار کمتری مصرف می کنند، در دیواره سرخرگهایشان رسوب و پلاک کمتری ایجاد می شود. اینکه غلات سبوس دار به چه طریقی از قلب محافظت می کنند، دقیقا مشخص نیست؛ ولی ممکن است فیبر موجود در این گروه از مواد غذایی مسوول محافظت از قلب باشد. یا دیگر ترکیبات نظیر فیتو استروژن ها و آنتی اکسیدانها؛ ممکن است در پایین آوردن کلسترول و ابتلا به بیماریهای قلبی موثر باشند. رژیم غذایی غنی از غلات سبوس دار ارتباط مستقیمی با کاهش احتمال ابتلا به بیماریهای متابولیک و کاهش مقاومت به انسولین دارد. سازمان غذا و دارو به تولید کنندگان محصولات غذایی در صورتی اجازه می دهد ادعا کنند محصولاتشان غنی از غلات سبوس دار و دیگر مواد غذایی گیاهی است  و حاوی چربی کل، چربیهای اشباع و کلسترول  پایین است و می تواند از ابتلا به بیماریهای قلبی و برخی سرطانها جلوگیری کند که فرآورده هایشان حاوی 51 % یا بیشتر غلات سبوس دار باشند.   حداقل مصرف توصیه شده غلات سبوس دار در هر روز 85 گرم می باشد که اکثر افراد تنها مقدار کمی از آن را مصرف می کنند.